வராஹபுராணம்

வ்ரு'த்தஸ்தா புஞ்ஜதே ஹேமாம்ஶ்சாதுர்வர்ண்யாந்விஶேஷதஃ

நேர்மையாக வாழ்பவர்கள், நான்கு வகை மக்களில் குறிப்பாக, தங்கத்தை அனுபவிக்கின்றார்கள்.

இஹ விஶ்ராம்ய தே தீராஃ கிம்சித்காலம் ஸஹாநுகாஃ

இங்கு, தைரியமானவர்கள் தங்கள் உடன்பிறப்புகளுடன் சிறிது காலம் ஓய்வு எடுக்கின்றார்கள்.

பஹுஸுந்தரநாரீகே ஸம்ரு'த்தே ஸுஸமாஹிதாஃ

பல அழகிய பெண்களுடன் செழிப்பிலும், மனதை ஒருமுகமாகக் கொண்டு அமைதியாக இருக்கின்றார்கள்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே ஸம்ஸாரசக்ர யாதநாநாம் ஸ்வரூபவர்ணநம் நாமாஷ்டநவத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமமான வராக புராணத்தில், புனித நூலில், 'சம்சார சக்கரத்தில் ஏற்படும் வேதனைகளின் வடிவங்கள்' எனும் நூற்றொன்பதாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

புநஃ ஸம்ஸாரசக்ரயாதநாஸ்வரூபவர்ணநம் தஸ்மிந் க்ஷிதிதலம் ஸர்வமாயஸைஃ கண்டகைஶ்சிதம்

மீண்டும், சம்சார சக்கர வேதனைகளின் வடிவங்கள் விவரிக்கப்படுகின்றன: அங்கு, பூமி முழுவதும் மாயையான முள்ளுகளால் மூடப்பட்டுள்ளது.

அதாந்யே சிந்நபாதாஸ்து சிந்நபாணிஶிரோதராஃ

அங்கே, சிலருக்கு கால்கள் துண்டிக்கப்பட்டிருக்கின்றன; சிலருக்கு கை, தலை, கழுத்தும் துண்டிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

யே து தர்மரதா தாதா வபுஷ்மந்தோ யதா க்ரு'ஹே

தர்மத்தில் மனமிட்டு, தானம் செய்யும், அழகானவர்கள் தங்கள் வீட்டில் இருப்பது போல் இருக்கின்றார்கள்.

யாசமாநாஃ ஸ்திதா நித்யம் ஸுஶீதைஸ்தோயபோஜநைஃ

அவர்கள் எப்போதும் குளிர்ந்த நீரும் உணவும் கொண்டு, கேட்டு நிற்கின்றார்கள்.

க்ரு'த்வா பூஜாம் பராம் தத்ர ப்ரதீக்ஷந்தே பரம் ஜநம்

அங்கு உயர்ந்த பூஜை செய்து முடித்த பின், மற்றவர்களை எதிர்பார்த்து காத்திருக்கின்றார்கள்.

ஆலோகே ச ப்ரதர்ஶ்யந்தே வ்ரு'க்ஷாஶ்ச புவநாநி ச

அங்கு ஒளியில், மரங்களும் உலகங்களும் காண்பிக்கப்படுகின்றன.

தத்ர கத்வா து தே தூதாஃ ப்ரவிஶந்தி ஸுதாருணாஃ

அங்கு சென்றதும், அந்த தூதர்கள் மிகவும் கொடூரமாக உள்ளே நுழைகின்றார்கள்.

அதாந்யே து ஶ்வபிர்கோரைராபாததலமஸ்தகம்

பிறவர்கள், பயங்கரமான நாய்களால், பாதத்திலிருந்து தலை வரை முழுவதும் கிழிக்கப்படுகிறார்கள்.

அதாந்யே து மஹாரூபா மஹாதம்ஷ்ட்ரா பயாநகாஃ

அடுத்தவர்கள், பெரும் உருவமும், பெரிய பற்களும் உடைய, அச்சுறுத்தும் தோற்றமுள்ளவர்கள்,

அந்நாநி தீயமாநாநி பக்ஷ்யாணி விவிதாநி ச 199.

அவர்களுக்கு பலவகை உணவுகளும், சுவையான பொருட்களும் கொடுக்கப்பட்டாலும்,

அயஃஶரமயீ நாரீ வஹ்நிதப்தா ஸுதாருணா

இரும்பு அம்புகளால் ஆன, தீயில் வெப்பம் அடைந்த, மிகவும் பயங்கரமான ஒரு பெண்,

தாவந்தம் சாநுதாவம்தீ த்விதம் வசநமப்ரவீத்

ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஆணைத் தொடர்ந்து விரைந்து, அவனைத் துரத்திக்கொண்டு இவ்வாறு சொல்கிறாள்:

மாத்ரு'ஷ்வஸா தே துர்புத்தே மாதுலாநீ பித்ரு'ஷ்வஸா

"தீய மனம் கொண்டவனே, உன் தாயின் சகோதரி, உன் மாமாவின் மனைவி, உன் தந்தையின் சகோதரி—

ஶ்ரோத்ரியாணாம் த்விஜாதீநாம் ஜாயா வை தர்ஷிதாஸ்த்வயா

—வேதம் அறிந்த பிராமணர்களின் மனைவிகள், மற்ற உயர்வகை மக்களின் மனைவிகள்—நீ அவற்றை அவமதித்தாய்."

கிம் ப்ரதாவஸி நிர்லஜ்ஜ வ்யஸநைஶ்சோபபாதிதஃ

"வெட்கமில்லாதவனே, நீ ஏன் ஓடுகிறாய்? உன் பாவங்களால் துன்புறுகிறாய் அல்லவா?"

ஏவம் வை போதயந்தீஹ ஶ்ராவயந்தி புநஃபுநஃ

இவ்வாறு அவள் அவனை எச்சரித்து, மீண்டும் மீண்டும் கேட்க வைக்கிறாள்.

ஜ்ஞாநிநாம் ச ஸஹஸ்ரேஷு ஜாதம் ஜாதம் ததா ஸ்த்ரியஃ

ஆயிரக்கணக்கான ஞானிகளுள், இப்படிப்பட்ட பெண்கள் மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கின்றனர்.

வ்ரு'ஷலீர்பஹுலைர்துஃகைஃ கிம் க்ரந்தஸி புநஃ புநஃ

"அடக்கமில்லாதவனே, கீழ்தர பெண்களால் பல துன்பங்களை அனுபவித்து, ஏன் மீண்டும் மீண்டும் அழுகிறாய்?"

தஶதா த்வம் மயா பாப நீயமாநஃ புநஃபுநஃ

"பாவியனே, பத்து மடங்கு உன்னை நான் மீண்டும் மீண்டும் இழுத்துச் செல்வேன்."

ந மோக்ஷ்யஸே மயா பாப குதோ கச்சஸி மூட வை 199.

"பாவியனே, என்னால் நீ விடுவிக்கப்படமாட்டாய்; மயங்கியவனே, எங்கே போக நினைக்கிறாய்?"

தத்ர தத்ரைவ பாப த்வாம் ந த்யக்ஷ்யே பாரதாரிகம்

"பாவியனே, நீ எங்கே சென்றாலும், பரதாரிகனே, நான் உன்னை விட்டுவிடமாட்டேன்."

கோபாலா இவ தண்டேந காலயந்தோ முஹுர்முஹுஃ

மாடு மேய்ப்பவர்கள் கையில்கோல் கொண்டு மாடுகளை விரட்டுவது போல, அவனை மீண்டும் மீண்டும் துரத்துகிறார்கள்.

பக்ஷ்யந்தே ஶ்வாபதைரந்யைஃ ஶ்வபிஃ காகைஸ்ததாऽபரே

பிற விலங்குகளாலும், நாய்களாலும், காகங்களாலும் அவன் கிழிக்கப்படுகிறான்.

தாவாக்நிஸத்ரு'ஶாகாரம் ப்ரதீப்தம் ஸர்வதோऽர்சிஷா

அவன், எல்லா பக்கமும் எரியும் காட்டுத்தீ போல ஜ்வலிக்கும் நெருப்பைக் காண்கிறான்.

தஹ்யமாநாந்ஸுதப்தாம்ஶ்ச ஸம்ஶ்ரயந்தே த்ருமாந்புநஃ

அவர்கள் தீயில் சுடப்பட்டு, வெப்பம் அடைந்து, மீண்டும் மரங்களின் கீழ் அடைக்கலம் புகுகிறார்கள்.