வராஹபுராணம்

ததோऽஹம் த்வரிதம் நீதஸ்தேந தூதேந தர்ஶிதஃ 198.

பின்னர் அந்த தூதர் என்னை விரைவாக அழைத்துச் சென்று எல்லாவற்றையும் காண்பித்தான்.

ப்ரத்யுத்திதஶ்ச மாம் த்ரு'ஷ்ட்வா சிந்தயித்வா து தத்த்வதஃ

என்னைப் பார்த்தவுடன், அவர் எழுந்து உண்மையாக யோசித்தார்.

ஏவம் ஸம்பாஷ்ய மாம் வீரஃ ஸ்வாந்ப்ரு'த்யாந்ஸந்திதேஶ ஹ

இவ்வாறு என்னுடன் உரையாடிய வீரர், தன் சேவகர்களிடம் உத்தரவிட்டார்.

சித்ரகுப்த உவாச பக்திமந்தோ துராதர்ஷா நித்யம் வ்ரதபராயணாஃ

சித்ரகுப்தன் சொன்னான்: அவர்கள் பக்தியுடன், யாராலும் வெல்ல முடியாதவர்கள், எப்போதும் விரதத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள்.

அயம் விப்ரோ மயாதிஷ்டஃ ப்ரேதாவாஸம் கமிஷ்யதி

இந்தப் பிராமணர், என் கட்டளைப்படி, பித்தர்களின் இடத்திற்கு செல்வார்.

நைவ துஃகேந கேதஃ ஸ்யாந்ந சோஷ்ணேந ச ஶீததஃ

அவருக்கு துன்பத்தால் வேதனை இல்லை; வெப்பம் அல்லது குளிரால் சிரமம் ஏற்படாது.

ஏவம் தத்தவரோ விப்ரோ குருசித்தாநுசிந்தகஃ

இவ்வாறு வரம் பெற்ற பிராமணர், தன் ஆசானின் எண்ணங்களை நினைத்தார்.

யதாகாமமயம் பஶ்யேத்தர்ம்மராஜபுரோத்தமம்

அவன் விரும்பினபோது, தர்மராஜாவின் முதன்மை ஊழியரை காண முடியும்.

ரு'ஷிபுத்ர உவாச தாவந்தஸ்த்வரமாணாஸ்து க்ரு'ஹ்ணந்தோ க்நந்த ஏவ ச

முனிவரின் மகன் கூறினான்: விரைவாக ஓடிக்கொண்டே அவர்கள் பிடித்து அடிக்கின்றனர்.

பந்தயந்தி மஹாகாயா நிர்தஹந்தி மஹாபலாஃ

பெரும் உடலுடன், மிகுந்த வலிமையுடன் அவர்கள் கட்டி, தீயால் எரிக்கின்றனர்.

வேணுயஷ்டிப்ரஹாரைஶ்ச ப்ரஹரந்தி ததோऽதிகைஃ 198.

அவர்கள் வெண்கழுகு கம்புகளால் அடித்து, அதைவிட கடுமையாகவும் தாக்குகின்றனர்.

ருதந்தி கருணம் கோரம் த்ராதாரம் நாப்நுவந்தி தே

அவர்கள் பயங்கரமாகவும் துயரத்துடனும் அழுகின்றனர்; ஆனால் அவர்களுக்கு காப்பவர் எவரும் கிடையாது.

கேசிச்ச தேஷு பச்யந்தே தஹ்யந்தே பாவகேந்தநம்

அவர்களில் சிலர் அங்கே தீக்காக எரிக்கப்படவும், சுடப்படவும் செய்கிறார்கள்.

பதந்தி தே துராத்மாநஸ்தத்ர தத்ர ச கர்மபிஃ

தீய மனம் கொண்டவர்கள் தங்கள் செய்கைகளால் இங்கும் அங்கும் விழுகின்றனர்.

கேசித்யந்த்ரமுபாரோப்ய ஸம்பீட்யந்தே திலா இவ

சிலர் கருவிகளில் வைத்து எள் போல் நசுக்கப்படுகின்றனர்.

ததோ வைதரணீ கோரா ஸம்பூதா நிம்நகா ததா

பின்னர் பயங்கரமான வைதரணி ஆறு கீழே ஓடிக்கொண்டு தோன்றுகிறது.

அதாந்யே ஶூல ஆரோப்ய தூதாஃ பாதேஷு க்ரு'ஹ்ய வை

பிறவர்கள் தூதர்களால் கால்களில் பிடித்து, கூர்முனையில் ஊன்றப்படுகின்றனர்.

நாநுஷ்ணே ருதிரே தத்ர பேநமாலாஸமாகுலாஃ

அங்கே வெப்பமில்லாத இரத்தத்தில், அவர்கள் பொங்கும் நுரை மற்றும் அழுக்கில் மூழ்கி தவிக்கின்றனர்.

அநுத்தார்ய ததா தஸ்யா உச்ச்ரிதா விக்ரு'தாவஶாஃ

அந்த ஆற்றை கடக்க முடியாமல், அவர்கள் உயர்த்தப்பட்டு, வளைந்து, சக்தியின்றி தவிக்கின்றனர்.

தத்ர ஶுஷ்யந்தி தே பாபாஃ ஸர்வதோஷஸமந்விதாஃ

அங்கே, எல்லா குற்றங்களும் உடைய பாவிகள் உலர்ந்து போய்விடுகின்றனர்.

அதாந்யே பஹவஸ்தத்ர பஹுபிஶ்சாபி தூதகைஃ 198.

பின்னர் அங்கே பலரும், பல தூதர்களுடன் சேர்ந்து நிற்கின்றனர்.

அஸிஶக்திப்ரஹாரைஶ்ச தாடயந்தி புநஃபுநஃ

அவர்கள் வாளும் வேலும் கொண்டு மீண்டும் மீண்டும் அடிக்கப்படுகின்றனர்.

கூஷ்மாண்டா யாதுதாநாஶ்ச லம்பமாநா பயாநகாஃ

கூஷ்மாண்டர்கள், யாத்துதானர்கள், தொங்கிக்கொண்டிருக்கும் பயங்கர உருவங்கள்.

வேதநார்த்தாஸ்து வேகேந ஶீக்ரம் ஶாகா உபாருஹந் ।। தத்ர தே நிஹதா கோரா ராக்ஷஸாஃ பிஶிதாஶநாஃ

வலி காரணமாக அவதிப்பட்டு, அவர்கள் விரைவாக கிளைகளில் ஏறுகிறார்கள்; அங்கே, அந்த கொடிய ராக்ஷஸ்கள், மாம்சம் உண்ணும் விலங்குகள், அழிக்கப்படுகின்றனர்.

க்நந்தி சாரூடகாத்ராணி நிஃஶங்கம் தமஸா வ்ரு'தம்

ஏறிய உடல்களை, தயங்காமல், இருளால் மூடப்பட்ட நிலையில் அவர்கள் அடிக்கின்றனர்.

யதா ச குக்குடம் காதேத் கஶ்சிந்ம்லேச்சோ நிராக்ரு'தஃ

எப்படி ஒருவன் எல்லாராலும் தவிர்க்கப்பட்டு, ஒரு கோழியை ஒரு வெளிநாட்டவர் சாப்பிடுகிறாரோ,

பக்வமாம்ரபலம் யத்வந்நரஃ காதேத்யதா வநே

அதேபோல், காட்டில் ஒருவன் பழுத்த மாம்பழத்தை சாப்பிடுகிறான்.

சூஷயித்வா து தாந்ஸர்வாம்ஸ்தே ச தஸ்மிந்நகோத்தமே

அவர்கள் எல்லாரையும் உறிஞ்சி முடித்த பிறகும், அவர்கள் அந்த சிறந்த நகரத்தில் தங்குகிறார்கள்.

ததோ ஜவேந ஸம்யுக்தா வநஸ்தாஶ்சூஷிதாஃ புநஃ

பின்னர், காட்டில் வசிப்பவர்கள் விரைவாகச் சென்று மீண்டும் உறிஞ்சப்படுகிறார்கள்.