வராஹபுராணம்

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஸம்ஸாரசக்ரே க்ரு'தாந்தகாலம்ரு'த்யுகிங்கரவர்ணநம் நாம ஸப்தநவத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமபுனிதமான வராக புராணத்தில், 'சம்சாரச் சக்கரத்தில் இறப்பின் சேவகர்கள் பற்றிய விளக்கம்' எனும் நூற்றொன்பதாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத ஸம்ஸாரசக்ரயாதநாஸ்வரூபவர்ணநம் மாமேகம்ரு'ஷபம் தத்ர தர்ஶநம் ச ததௌ யமஃ

இப்போது, பிறவி சுழற்சியின் வேதனைகளின் உண்மை இயல்பை விவரிக்கிறேன். அங்கே, யமன் எனக்கு ஒரே ஒரு காளையை காண்பித்தான்.

யாதாதத்யேந மே பூஜா கார்யேண விதிநாऽகரோத்

அவன் எனது பூஜையை முறையாக, விதிப்படி செய்தான்.

அப்ரவீச்ச புநர்ஹ்ரு'ஷ்டோ ஹ்யாஸ்யதாம் ச வராஸநே

பின்னர், மகிழ்ச்சியுடன் அவன் மீண்டும் சொன்னான்: 'பெருமைக்குரிய ஆசனத்தில் உட்காரவும்.'

தஸ்ய வக்த்ரம் மஹாரௌத்ரம் நித்யமேவ பயாநகம்

அவனது முகம் மிகவும் பயங்கரமாகவும், எப்போதும் அச்சமூட்டும் வகையிலும் இருந்தது.

லோஹிதே தஸ்ய வை நேத்ரே ஜல்பதஶ்ச புநஃபுநஃ

அவனது கண்கள் இரத்தம் போல் சிவப்பாக இருந்தன; அவன் மீண்டும் மீண்டும் பேசிக்கொண்டே இருந்தான்.

ததோऽஹம் தஸ்ய பாவேந பாவிதஶ்ச புநஃபுநஃ

அவனது நடத்தை காரணமாக, நான் மீண்டும் மீண்டும் உணர்ச்சியால் நிரம்பினேன்.

தஸ்ய ப்ரீதிகரம் ஸத்யஃ ஸர்வதோஷவிநாஶநம்

உடனே, அவனை மகிழ்விக்கும், எல்லா குறைகளையும் நீக்கும் ஒரு ஸ்தோத்திரத்தை நான் பாடினேன்.

காலவ்ரு'த்திகரம் ஸ்தோத்ரம் க்ஷிப்ரம் தத்ர உதீரயந்

அந்த ஸ்தோத்திரம், ஆயுள் பெருகவும், காலத்தின் விளைவுகளை விரைவில் நீக்கவும் உதவியது; அதை அங்கே நான் உரைத்தேன்.

ரு'ஷிபுத்ர உவாச பித்ரூ'ணாம் பரமோ தேவஶ்சதுஷ்பாத நமோऽஸ்து தே

முனிவரின் மகன் சொன்னான்: 'நான்கு கால்களுடன் நிற்கும் முன்னோர்களின் உயர்ந்த தேவனே, உமக்கு வணக்கம்.'

காலஜ்ஞஶ்ச க்ரு'தஜ்ஞஶ்ச ஸத்யவாதீ த்ரு'டவ்ரதஃ 198.

நீ காலத்தை அறிந்தவனும், செய்கைகளை அறிந்தவனும், உண்மையை பேசுவனும், உறுதியான விரதம் கொண்டவனும் ஆவாய்.

கர்ம காரயிதா சைவ பூதபவ்ய பவத்ப்ரபோ

நீயே செயல்களை செய்யவைக்கும்வன், கடந்தது, வருவது, நிகழ்காலம் ஆகிய அனைத்திற்கும் இறைவனே.

தண்டபாணே விரூபாக்ஷ பாஶஹஸ்த நமோऽஸ்து தே

தண்டை பிடித்தவனே, வித்தியாசமான கண்கள் உடையவனே, பாசம் வைத்தவனே, உமக்கு வணக்கம்.

க்ரு'ஷ்ணவர்ண துராதர்ஷ தைலரூப நமோऽஸ்து தே

கருப்பு நிறமுடையவனே, எவராலும் எளிதில் அடைய முடியாதவனே, எண்ணெய்போல் உருவமுடையவனே, உமக்கு வணக்கம்.

ஹவ்யகவ்யவஹஸ்த்வம் ஹி ப்ரபவிஷ்ணோ நமோऽஸ்து தே

தேவர்களுக்கும் முன்னோர்களுக்கும் அர்ப்பணிக்கப்படும் oblations-ஐ ஏற்கும் வல்லமையுள்ளவனே, உமக்கு வணக்கம்.

ஏகத்ரு'க்பஹுத்ரு'க்பூத்வா கால ம்ரு'த்யோ நமோऽஸ்து தே

ஒரு கண் கொண்டவனாகவோ, பல கண்கள் கொண்டவனாகவோ தோன்றும் காலனே, மரணமே, உமக்கு வணக்கம்.

க்வசித்பாலஃ க்வசித்வ்ரு'த்தஃ க்வசித்ரௌத்ரோ நமோऽஸ்து தே

சில சமயம் குழந்தையாகவும், சில சமயம் முதியவராகவும், சில சமயம் கொடூரனாகவும் தோன்றும் வானவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ப்ரத்யக்ஷ்யம் த்ரு'ஶ்யதே தேவ த்வாம் விநா ந ச ஸித்யதி

தெய்வமே, நீ நேரில் காணப்படுகிறாய்; உன்னைத் தவிர எதுவும் நிறைவேறாது.

ஜபாநாம் பரமம் ஜப்யம் த்வத்தஶ்சாந்யோ ந த்ரு'ஶ்யதே

எல்லா ஜபங்களிலும் உன்னுடையதே உயர்ந்தது; உன்னைவிட்டு வேறு யாரும் காணப்படுவதில்லை.

பதிவ்ரதாஸ்து யா நார்யோ துஃகிதாஸ்தபஸி ஸ்திதாஃ

கணவருக்கு முழுமையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட பெண்கள், எவ்வளவு துன்பம் வந்தாலும் தவத்தில் நிலைத்திருப்பார்கள்.

தஸ்மாத்த்வம் ஸர்வதேவேஷு சைகோ தர்மப்ரு'தாம் வரஃ 198.

அதனால், எல்லா தேவர்களிலும் நீயே தர்மத்தை உறுதியாக காப்பவராக இருக்கிறாய்.

வைஶம்பாயந உவாச பரிதுஷ்டஸ்ததா தர்மோ ஹ்யௌத்தாலகஸுதம் ப்ரதி

வைசம்பாயனன் சொன்னான்: அப்போது தர்மன், உத்தாலகரின் மகனைப் பார்த்து மகிழ்ந்தான்.

யம உவாச யாதாதத்யேந வாக்யேந ப்ரூஹி கிம் கரவாணி தே

யமன் சொன்னான்: உண்மையாகச் சொல்; உனக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?

வரம் வரய பத்ரம் தே யம் வரம் காங்க்ஷஸே த்விஜ

நல்லவரே, உனக்கு வேண்டிய வரத்தை தேர்ந்தெடு; எந்த வரம் வேண்டும் என்று சொல்.

ரு'ஷிபுத்ர உவாச யதி த்வம் வரதோ ராஜந்ஸர்வபூதஹிதே ரதஃ

முனிவரின் மகன் சொன்னான்: ராஜா, நீ எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்ய விரும்பி வரங்களை வழங்குபவராக இருந்தால்,

த்ரஷ்டுமிச்சாம்யஹம் தேவ தவ தேஶம் யதாததம்

தெய்வமே, உன் உலகத்தை உண்மையாக நான் காண விரும்புகிறேன்.

ஸர்வம் தர்ஶய மே ராஜந்யதி த்வம் வரதோ மம

ராஜா, நீ எனக்கு வரம் அளிப்பவராக இருந்தால், எல்லாவற்றையும் எனக்குக் காண்பி.

தர்ஶயஸ்வ மஹாபாக ஸர்வலோகஸ்ய சிந்தக

பெருமையுள்ளவரே, எல்லா உலகங்களையும் காப்பவரே, அதை எனக்குக் காண்பி.

ஏவமுக்தோ மஹாதேஜா த்வாரஸ்தம் ஸம்திதேஶ ஹ

அப்படிச் சொல்லப்பட்டதும், பெரும் தெய்வீக சக்தி உடையவர், வாசலில் இருந்த காவலரிடம் உத்தரவிட்டார்.