வராஹபுராணம்

கச்சித்தௌவாரிகாஸ்தத்ர ந ரௌத்ராஸ்த்வாம் யமாலயே

அங்கே எமனின் வீட்டில் காவலாளிகள் உன்னை கடுமையாக நடத்தியதில்லை என்று நம்புகிறேன்.

கச்சித்பந்தாஸ்த்வயா லப்தோ நிர்கமோ வா யமாலயே

அங்கே நீ வழியைக் கண்டுபிடித்து வெளியே வர முடிந்ததா என்று கேட்கிறேன்.

ரு'ஷயஶ்ச மஹாபாகா த்விஜாஶ்ச ஸுமஹாவ்ரதாஃ

அங்கே பெரிய பாக்கியசாலியான முனிவர்களும், பெரிய விரதம் கொண்ட இருமுறை பிறந்தவர்களும் இருந்தனர்.

ஏவமாபாஷமாணம் து ஶ்ருத்வா ஸர்வே வநௌகஸஃ

இவ்வாறு அவர் பேசுவதை எல்லா காடுவாசிகளும் கேட்டனர்.

ஜபந்தஶ்சைவ ஜாப்யாநி பூஜயந்தஶ்ச தேவதாஃ

அவர்கள் ஜபங்களைச் சொல்லி, தெய்வங்களை வணங்கி கொண்டிருந்தனர்.

ஏகபாதேந திஷ்டந்தஃ பஶ்யந்தோऽந்யே திவாகரம்

சிலர் ஒரு காலில் நிற்க, மற்றவர்கள் சூரியனை நோக்கி பார்த்து கொண்டிருந்தனர்.

வைஶ்வாநரா மஹாபாகாஸ்தபஸா ஸம்ஶிதவ்ரதாஃ

அங்கே புகழ் பெற்ற தவசிகள், உறுதியான விரதத்துடன், நெருப்பைப் போல ஜொலித்தனர்.

திக்வாஸஸஶ்ச ரு'ஷயோ தந்தோலூகலிநஸ்ததா

திசைகள் மட்டுமே உடையாகக் கொண்டு இருந்த முனிவர்களும், பற்கள் மட்டுமே ஓரணியாக வைத்திருந்தவர்களும் அங்கு இருந்தார்கள்.

தூமதாஶ்ச ததா சாந்யே தப்யமாநாஶ்ச பாவகே

புகையை உணவாக எடுத்துக்கொள்வோரும், நெருப்பில் சுடப்பட்டவர்களும் அங்கு இருந்தனர்.

உபவிஷ்டாஸ்ததா சாந்யே ஸ்திதாஶ்சாந்யே ஸுயந்த்ரிதாஃ 194.

சிலர் அமர்ந்திருந்தார்கள், சிலர் நின்று கொண்டிருந்தார்கள், இன்னும் சிலர் தம்மை நன்றாக கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார்கள்.

தம் நாசிகேதஸம் த்ரு'ஷ்ட்வா யமலோகாதிஹாகதம்

யமலோகத்திலிருந்து இங்கு வந்த நாசிகேதனை அவர்கள் பார்த்தார்கள்.

கேசித்விமநஸஶ்சைவ கேசித்ஸம்ஶயவாதிநஃ

சிலர் மனம் தளர்ந்துவிட்டார்கள்; சிலர் சந்தேகத்துடன் பேசத் தொடங்கினார்கள்.

ரு'ஷய ஊசுஃ நாசிகேதஃ ஸுத ப்ராஜ்ஞ ஸ்வதர்மபரிபாலக

முனிவர்கள் கூறினார்கள்: 'புத்திசாலியான நாசிகேதா, நீ உன் தர்மத்தைப் பாதுகாக்கின்ற நல்ல பிள்ளை.

ப்ரூஹி ஸத்யம் த்வயா த்ரு'ஷ்டம் ஶ்ருதம் ச ஸவிஶேஷகம்

நீ பார்த்ததும் கேட்டதும் எதுவும் இருந்தால், அதை உண்மையாகவும் விரிவாகவும் எங்களிடம் சொல்.

அபி குஹ்யம் ச வக்தவ்யம் ப்ரு'ஷ்டே ஸதி விஶேஷதஃ

யாராவது கேட்டால், மறைக்கப்பட்ட ரகசியமான விஷயங்களையும் நீ சொல்ல வேண்டும், குறிப்பாக.

ம்ரு'தம் நைவ பரம் தாத த்ரு'ஶ்யதே காலமாயயா

பிரியமானவனே, காலத்தின் மாயையால் இறந்தவர்கள் உண்மையில் ஒருபோதும் காணப்படுவதில்லை.

இஹ சைவ க்ரு'தம் யத்து தத்பரத்ரோபபுஜ்யதே

இங்கே நாம் செய்யும் செயல்கள் எல்லாம் அடுத்த உலகில் அனுபவிக்கப்படுகின்றன.

ததாऽத்ர த்ரு'ஶ்யதே காலே காலஸ்யைவ து மாயயா

அதேபோல், இங்கும் காலம் வந்தபோது மட்டுமே சில விஷயங்கள் தெரிகின்றன; அது எல்லாம் காலத்தின் மாயையால்தான்.

தஸ்ய பாரம் ந கச்சந்தி பஹவஃ பாரசிந்தகாஃ

அப்பாற்பட்ட உலகை எண்ணிக்கொண்டே பலர் அந்த இடத்தை அடைய முடியாமல் போய்விடுகிறார்கள்.

சிந்தயேத ந சிந்தாऽத்ர ம்ரு'கயந்தி ச யத்திதம் 194.

இங்கு கவலைப்பட வேண்டாம்; உண்மையில் நன்மை தருவதை அவர்கள் தேடுகிறார்கள்.

தர்மராஜஸ்ய கிம் ரூபம் காலோ வா கீத்ரு'ஶோ முநே

தர்மராஜாவுக்கு எப்படிப்பட்ட உருவம்? முனிவரே, காலம் எப்படி இருக்கிறது?

கிம்ச குர்வந்ப்ரமுச்யேத கிம் வா கர்ம ஸமாசரேத்

எதைச் செய்து ஒருவர் விடுதலை பெற முடியும்? அல்லது எந்த செயல்களை செய்ய வேண்டும்?

க்ரோதபந்தநஜம் க்லேஶம் கர்ஷணம் சேதநம் ததா

கோபத்தின் கட்டுப்பாட்டால் ஏற்படும் துன்பமும், வேதனையும், வலி போன்றவற்றை எப்படி கடக்க முடியும்?

ஜிதாத்மாநஃ கதம் யாந்தி கதம் கச்சதி பாபக்ரு'த்

தன்னை வென்றவர்கள் எவ்வாறு செல்கின்றனர்? பாவம் செய்தவன் எப்படிச் செல்கிறான்?

ப் ரணயாத்ஸௌஹ்ரு'தாத்ஸ்நேஹாதஸ்மாபிரபிப்ரு'ச்சிதம்

நாங்கள் உன்னிடம் இந்தக் கேள்விகளை அன்பும் நட்பும் பாசத்தாலும் கேட்டோம்.

வைஶம்பாயந உவாச யதுவாச மஹாராஜ ஶ்ரு'ணு தஜ்ஜநமேஜய

வைசம்பாயனர் சொன்னார்: பெரிய அரசே, யது பேசினார்; இதை நீ கேள் ஜனமேஜயா.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஸம்ஸாரசக்ரே நசிகேதாகமநம் நாம சதுர்நவத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

புனிதமான வராக புராணத்தில் 'சம்சாரச் சக்கரத்தில் நச்சிகேதன் வருகை' என்ற நூற்றொன்பதாம் அதிகாரம் இங்கு முடிகிறது.

அத யமலோகஸ்தபாபிவர்ணநம் கத்யமாநம் மயா விப்ராஃ ஶ்ரு'ண்வந்து தபஸி ஸ்திதாஃ

இப்போது யமலோகத்தில் பாவிகளின் நிலை பற்றி சொல்கிறேன்; தவத்தில் நிலைத்திருக்கும் முனிவர்கள் இதை கவனமாகக் கேளுங்கள்.

ஸம்ஸாரம் து யதாஶக்தி கத்யமாநம் நிபோதத

சம்சாரம் பற்றி எனக்குத் தெரிந்த அளவுக்கு நான் விளக்குகிறேன்; நீங்கள் கவனமாகக் கேளுங்கள்.