வராஹபுராணம்

அத நசிகேதஸோ ஆகமநவர்ணநம் கதஶ்ச பரமம் ஸ்தாநம் யத்ர ராஜா துராஸதஃ

இப்போது நசிகேதனின் திரும்பி வருதல் விவரம்: அவன் சென்றடைந்த இடம், எல்லாம் கடந்து நிற்கும் அந்த அரசன் வாழும் உயர்ந்த நிலை.

ததோ ஹ்ரு'ஷ்டமநா ராஜந்புத்ரம் த்ரு'ஷ்ட்வா தபோநிதிஃ

அப்போது, அரசே, தபசில் நிலைபெற்றவர் தன் மகனைப் பார்த்து உள்ளம் மகிழ்ந்தார்.

திவம் ச ப்ரு'திவீம் சைவ நாதயாமாஸ ஹ்ரு'ஷ்டவத்

அந்த மகிழ்ச்சியில், அவர் விண்ணையும் மண்ணையும் முழங்கச் செய்தார்.

பஶ்யந்து மம புத்ரஸ்ய ப்ரபாவம் திவ்யதேஜஸஃ

எல்லோரும் என் மகனின் தெய்வீக ஒளியால் விளங்கும் பெருமையைப் பார்ப்பாராக.

பித்ரு'ஸ்நேஹாநுபாவேந குருஶுஶ்ரூஷயாபி ச

தந்தையின் அன்பும், ஆசானுக்காக செய்த பணிவும் காரணமாக,

லோகே மத்ஸத்ரு'ஶோ நாஸ்தி புமாந்பாக்யஸமந்விதஃ

இந்த உலகில் என்னைப் போல் அதிர்ஷ்டசாலி மனிதர் யாரும் இல்லை.

கச்சித்த்வம் ந ஹதோ வத்ஸ நைவ பத்தோ யமாலயே

குழந்தா, நீ எங்கும் பிழையாமல், எமனின் வீட்டில் கட்டுப்பட்டோ, உயிரிழந்தோ போகவில்லை என்று நம்புகிறேன்.

கச்சித்தே வ்யாதயோ கோரா நாந்வகச்சந்யமாலயே

எமனின் வீட்டில் உன்னை கொடூரமான நோய்கள் தொற்றவில்லை என்று நம்புகிறேன்.

கச்சித்ராஜா த்வயா த்ரு'ஷ்டஃ ப்ரேதாநாமதிபோ பலீ

அங்கே சக்திவாய்ந்த பித்ருக்களின் அரசனை நீ பார்த்தாயா என்று கேட்கிறேன்.

கச்சிந்ந துஷ்டோ பகவாம்ஸ்த்வாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்வயமாகதம் 194.

பெரியோன் உன்னை நேரில் வந்ததைப் பார்த்து மகிழ்ந்தாரா என்று கேட்கிறேன்.

கச்சித்தௌவாரிகாஸ்தத்ர ந ரௌத்ராஸ்த்வாம் யமாலயே

அங்கே எமனின் வீட்டில் காவலாளிகள் உன்னை கடுமையாக நடத்தியதில்லை என்று நம்புகிறேன்.

கச்சித்பந்தாஸ்த்வயா லப்தோ நிர்கமோ வா யமாலயே

அங்கே நீ வழியைக் கண்டுபிடித்து வெளியே வர முடிந்ததா என்று கேட்கிறேன்.

ரு'ஷயஶ்ச மஹாபாகா த்விஜாஶ்ச ஸுமஹாவ்ரதாஃ

அங்கே பெரிய பாக்கியசாலியான முனிவர்களும், பெரிய விரதம் கொண்ட இருமுறை பிறந்தவர்களும் இருந்தனர்.

ஏவமாபாஷமாணம் து ஶ்ருத்வா ஸர்வே வநௌகஸஃ

இவ்வாறு அவர் பேசுவதை எல்லா காடுவாசிகளும் கேட்டனர்.

ஜபந்தஶ்சைவ ஜாப்யாநி பூஜயந்தஶ்ச தேவதாஃ

அவர்கள் ஜபங்களைச் சொல்லி, தெய்வங்களை வணங்கி கொண்டிருந்தனர்.

ஏகபாதேந திஷ்டந்தஃ பஶ்யந்தோऽந்யே திவாகரம்

சிலர் ஒரு காலில் நிற்க, மற்றவர்கள் சூரியனை நோக்கி பார்த்து கொண்டிருந்தனர்.

வைஶ்வாநரா மஹாபாகாஸ்தபஸா ஸம்ஶிதவ்ரதாஃ

அங்கே புகழ் பெற்ற தவசிகள், உறுதியான விரதத்துடன், நெருப்பைப் போல ஜொலித்தனர்.

திக்வாஸஸஶ்ச ரு'ஷயோ தந்தோலூகலிநஸ்ததா

திசைகள் மட்டுமே உடையாகக் கொண்டு இருந்த முனிவர்களும், பற்கள் மட்டுமே ஓரணியாக வைத்திருந்தவர்களும் அங்கு இருந்தார்கள்.

தூமதாஶ்ச ததா சாந்யே தப்யமாநாஶ்ச பாவகே

புகையை உணவாக எடுத்துக்கொள்வோரும், நெருப்பில் சுடப்பட்டவர்களும் அங்கு இருந்தனர்.

உபவிஷ்டாஸ்ததா சாந்யே ஸ்திதாஶ்சாந்யே ஸுயந்த்ரிதாஃ 194.

சிலர் அமர்ந்திருந்தார்கள், சிலர் நின்று கொண்டிருந்தார்கள், இன்னும் சிலர் தம்மை நன்றாக கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார்கள்.

தம் நாசிகேதஸம் த்ரு'ஷ்ட்வா யமலோகாதிஹாகதம்

யமலோகத்திலிருந்து இங்கு வந்த நாசிகேதனை அவர்கள் பார்த்தார்கள்.

கேசித்விமநஸஶ்சைவ கேசித்ஸம்ஶயவாதிநஃ

சிலர் மனம் தளர்ந்துவிட்டார்கள்; சிலர் சந்தேகத்துடன் பேசத் தொடங்கினார்கள்.

ரு'ஷய ஊசுஃ நாசிகேதஃ ஸுத ப்ராஜ்ஞ ஸ்வதர்மபரிபாலக

முனிவர்கள் கூறினார்கள்: 'புத்திசாலியான நாசிகேதா, நீ உன் தர்மத்தைப் பாதுகாக்கின்ற நல்ல பிள்ளை.

ப்ரூஹி ஸத்யம் த்வயா த்ரு'ஷ்டம் ஶ்ருதம் ச ஸவிஶேஷகம்

நீ பார்த்ததும் கேட்டதும் எதுவும் இருந்தால், அதை உண்மையாகவும் விரிவாகவும் எங்களிடம் சொல்.

அபி குஹ்யம் ச வக்தவ்யம் ப்ரு'ஷ்டே ஸதி விஶேஷதஃ

யாராவது கேட்டால், மறைக்கப்பட்ட ரகசியமான விஷயங்களையும் நீ சொல்ல வேண்டும், குறிப்பாக.

ம்ரு'தம் நைவ பரம் தாத த்ரு'ஶ்யதே காலமாயயா

பிரியமானவனே, காலத்தின் மாயையால் இறந்தவர்கள் உண்மையில் ஒருபோதும் காணப்படுவதில்லை.

இஹ சைவ க்ரு'தம் யத்து தத்பரத்ரோபபுஜ்யதே

இங்கே நாம் செய்யும் செயல்கள் எல்லாம் அடுத்த உலகில் அனுபவிக்கப்படுகின்றன.

ததாऽத்ர த்ரு'ஶ்யதே காலே காலஸ்யைவ து மாயயா

அதேபோல், இங்கும் காலம் வந்தபோது மட்டுமே சில விஷயங்கள் தெரிகின்றன; அது எல்லாம் காலத்தின் மாயையால்தான்.

தஸ்ய பாரம் ந கச்சந்தி பஹவஃ பாரசிந்தகாஃ

அப்பாற்பட்ட உலகை எண்ணிக்கொண்டே பலர் அந்த இடத்தை அடைய முடியாமல் போய்விடுகிறார்கள்.