வராஹபுராணம்

ததாதி மதுபர்கம் யஃ ஸ யாதி பரமாம் கதிம்

யார் மதுபர்க்கம் அர்ப்பணிக்கிறாரோ, அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்.

தீக்ஷிதாய ச தாதவ்யோ யஶ்ச ஶிஷ்யோ குருப்ரியஃ

தீட்சை பெற்றவருக்கும், குருவுக்கு பிரியமான சீடனுக்கும் இதை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஶ்ரு'ணோதி மதுபர்க்கஸ்ய சாக்யாநம் பாபநாஶநம்

மதுபர்க்கத்தின் கதையை கேட்பவருக்கு பாவம் நீங்கும்.

ஏதத்தே கதிதம் பத்ரே மதுபர்க்கவிபாவநம்

பாக்கியவளே, மதுபர்க்கத்தின் விளக்கத்தை உனக்கு சொல்லிவிட்டேன்.

ராஜத்வாரே ஶ்மஶாநே வா பயே ச வ்யஸநே ததா

அரண்மனை வாசலில், சுடுகாட்டிலும், பயம் ஏற்பட்டபோதும், துன்பத்தில் இருந்தபோதும்,

அபுத்ரோ லபதே புத்ரமபார்யஶ்ச ப்ரியாம் லபேத்

மகனில்லாதவன் மகனைப் பெறுவான்; மனைவியில்லாதவன் அன்பான மனைவியைப் பெறுவான்.

ஏதத்தே கதிதம் பூமே மஹாஶாந்திம் ஸுகாவஹாம்

பூமி, மகிழ்ச்சியைத் தரும் இந்தப் பெரிய சாந்தி முறையை உனக்குச் சொன்னேன்.

யஸ்த்வநேந விதாநேந குர்யாச்சாந்திமநுத்தமாம் 192.

இந்த முறையைப் பின்பற்றி யார் இந்த உயர்ந்த சாந்தி விரதத்தைச் செய்கிறாரோ,

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே ஸர்வஶாந்திகரணம் நாம த்விநவத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், பகவத் சாஸ்திரத்தில், 'அனைத்து சாந்தி ஏற்படுத்தும் வழி' என்ற தொண்ணூற்றிரண்டாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத நசிகேதஃ ப்ரயாணவர்ணநம் வ்யாஸஶிஷ்யம் மஹாப்ராஜ்ஞம் வேதவேதாங்கபாரகம்

இப்போது நசிகேதனின் பயண விவரங்கள் வருகின்றன; அவர் வியாசரின் சீடராகவும், பெரிய ஞானியாகவும், வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்களும் நன்கு அறிந்தவராகவும் இருந்தார்.

அஶ்வமேதே ததா வ்ரு'த்தே ராஜா வை ஜநமேஜயஃ

அப்போது அசுவமேத யாகம் முடிந்ததும், ஜனமேஜயன் என்ற மன்னன்,

ப்ராயஶ்சித்தம் சரித்வைவமாகதோ கஜஸாஹ்வயம்

பாவம் போக்கும் விரதம் செய்து, கஜஸாஹ்வய நகருக்கு வந்தான்.

ரு'ஷிம் பரமஸம்பந்நம் வைஶம்பாயநமஞ்ஜஸா

அவன் மிகுந்த சிறப்புடைய வைசம்பாயன முனிவரை நேராக அணுகினான்.

குரூணாம் பஶ்சிமோ ராஜா பஶ்சாத்தாபேந பீடிதஃ

குரு வம்சத்தின் கடைசி மன்னன், மனம்கலங்கிய வருத்தத்தால் பீடிக்கப்பட்டிருந்தான்.

ஜநமேஜய உவாச கர்மபாகபலம் யஸ்மிந்மாநுஷைருப புஜ்யதே

ஜனமேஜயன் கேட்டான்: மனிதர்கள் தங்கள் செயல்களின் பலனை எந்த இடத்தில் அனுபவிக்கின்றார்கள்?

ஏததிச்சாம்யஹம் ஶ்ரோதும் கீத்ரு'ஶம் து யமாலயம்

இதைக் குறித்து நான் கேட்க விரும்புகிறேன்; யமனின் இல்லம் எப்படிப்பட்டது?

ந கச்சேயம் கதம் விப்ர ப்ரேதராஜ்ஞோ நிவேஶநம்

பிராமணா, இறந்தவர்களின் அரசனின் வீட்டிற்குச் செல்லாமல் நான் எப்படி இருக்க முடியும்?

ஸூத உவாச உவாச மதுரம் வாக்யம் ராஜாநம் ஜநமேஜயம்

சூதர் சொன்னான்: அவன் ஜனமேஜய மன்னனிடம் இனிய வார்த்தைகளைப் பேசினான்.

வைஶம்பாயந உவாச ।। ஶ்ரு'ணு ராஜந்புராவ்ரு'த்தாம் கதாம் பரமஶோபநாம் । தர்மவ்ரு'த்திகரீம் நித்யாம் யஶஸ்யாம் கீர்திவர்த்திநீம் ।। 193.

வைசம்பாயனன் சொன்னான்: அரசே, நீ பழைய, மிக அழகான கதையை கேள்; அது எப்போதும் தர்மத்தையும் புகழையும் அதிகரிக்கிறது.

பாவநீம் ஸர்வபாபாநாம் ப்ரவ்ரு'த்தௌ ஶுபகாரிணீம்

அது எல்லா பாவங்களையும் போக்கும், சொல்லப்படும்போது நன்மையைத் தரும்.

கஶ்சிதாஸீத்புரா ராஜந்ரு'ஷிஃ பரமதார்மிகஃ

ஒரு காலத்தில், அரசே, மிக உயர்ந்த தர்மத்துடன் கூடிய ஒரு முனிவர் இருந்தார்.

தஸ்ய புத்ரோ மஹாதேஜா யோகமாஸ்தாய புத்திமாந்

அவருக்கு, மிகுந்த ஒளியுடன், அறிவும் யோகத்திலும் நிலைத்திருந்த மகன் இருந்தான்.

தேந ருஷ்டேந ஶப்தோऽபூத்புத்ரஃ பரமதார்மிகஃ

அவரால் கோபத்துடன், அந்த உயர்ந்த தர்மமுள்ள மகன் சாபம் பெற்றான்.

ததேத்யுக்த்வா மஹாதேஜாஃ புத்ரஃ பரமதார்மிகஃ

அப்படிச் சொன்னபின், மிகுந்த ஒளியுடை மகன், உயர்ந்த தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவன், சம்மதித்தான்.

க்ஷணேநாந்தர்ஹிதோ ஜாதஃ பிதரம் ப்ரத்யுவாச ஹ

ஒரு கணத்தில் மறைந்து, பிறகு தந்தையிடம் பேசினான்.

மா பூத்வாக்யம் ச தே மித்யா தார்மிகஸ்ய கதாசந

தர்மத்தை விரும்பும் ஒருவருக்குப் பொய் வார்த்தை ஒருபோதும் வரக்கூடாது.

இஹ சைவ புநஸ்தாவதாகமிஷ்யே ந ஸம்ஶயஃ

இங்கேயே மீண்டும் நிச்சயமாக வருவேன், இதில் சந்தேகம் இல்லை.

மித்யாபிஶம்ஸிநம் தாத யதேஷ்டம் தாரயிஷ்யதி 193.

அப்பா, பொய்யாக வேண்டுதல் செய்யும் ஒருவரை அவன் விரும்பினபடி காப்பாற்றுவான்.

அப்ரவ்ரு'த்தஸ்த்வஸம்பாஷ்யோ யோऽஹம் மித்யா ப்ரயுக்தவாந்

ஆனால் நான் பொய் பேசிவிட்டேன்; எனவே நான் செய்யவும், பேசவும் தகுதியற்றவன்.