வராஹபுராணம்

யத்நேந மிதுநம் ஶ்ராத்தே போஜயித்வா விஸர்ஜ்ஜயேத்

ஸ்ராத்த்தில், கணவன்-மனைவியரை கவனமாக உண்டு முடித்தபின் அனுப்ப வேண்டும்.

அமாயாம் து ச யோ மூர்கோ தந்தகாஷ்டம் ஹி காததி

அமாவாசை நாளில், அறிவில்லாதவன் பல்லுக்குச்சி மென்றால்—

ப்ரபாதாயாம் து ஶர்வர்யாமுதிதே ச திவாகரே

இரவு முடிந்து, சூரியன் உதித்த பிறகு—

ஶ்மஶ்ருகர்ம ச கர்த்தவ்யம் நகாநாம் சேதநாநி ச

அப்போது தாடி மற்றும் நகங்களை வெட்டுதல் செய்ய வேண்டும்.

பக்வாந்நம் தத்ர வை கார்யம் ஸுவிம்ரு'ஷ்டம் ச ஶுத்திதஃ

அங்கு நன்கு சுத்தமாகவும், நன்றாக சமைக்கப்பட்ட உணவு தயாரிக்க வேண்டும்.

ஸ்வாகதம் ச ததா க்ரு'த்வா பாத்யார்தம் ஸலிலம் ஶுசி ௧௯௦.

அவர்களை வரவேற்று, கால் கழுவ தூய நீர் தர வேண்டும்.

ஆஸநம் கல்பயித்வா து ஆவாஹ்ய ததநந்தரம்

இருப்பிடம் அமைத்துவிட்டு, பிறகு அவர்களை அழைக்க வேண்டும்.

தூபம் தீபம் ததா வஸ்த்ரம் திலோதகமதாபி வா

பின்னர், தூபம், விளக்கு, vasthiram, எள் கலந்த நீர் ஆகியவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

பஸ்மநா மண்டலம் கார்யம் பங்க்தி தோஷநிவாரகம்

அங்கே, வரிசையில் தோன்றும் குறைகளை நீக்க, பசுமை கொண்டு ஒரு வட்டம் வரைய வேண்டும்.

தத்ர கார்யோ ந ஸம்கல்பஃ பித்ரூ'நுத்திஶ்ய ஸுந்தரி

அங்கே, விருப்பம் எதுவும் வேண்டாம்; முன்னோர்களை நினைத்து அவர்களுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும், அழகியவளே.

ரக்ஷோக்நமந்த்ரபாடாம்ஶ்ச ஶ்ராவயீத விசக்ஷணஃ

அழகு தெரிந்தவர், பிசாசுகளைத் தடுக்கும் மந்திரங்களை ஓத வேண்டும்.

உத்தரீயாஸநம் தத்த்வா பிண்டப்ரஶ்நம் து காரயேத்

மேல் vasthiram மற்றும் இருக்கை கொடுத்து, பிண்டம் பற்றிய விசாரணை செய்ய வேண்டும்.

பிண்டதாநம் ப்ரகுர்வீத பித்ராதித்ரிதயே ததா

தந்தை முதலான மூன்று தலைமுறையினருக்கும் பிண்டம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ப்ராஹ்மணஸ்ய ச ஹஸ்தே து தத்யாதக்ஷய்யமாத்மவாந்

ஒரு ப்ராமணனின் கையில், சுய கட்டுப்பாட்டுடன், முடிவில்லாததை வழங்க வேண்டும்.

பிண்டாஸ்த்ரயஸ்து வஸுதே யாவத்திஷ்டந்தி பூதலே

மூன்று பிண்டங்கள் பூமியில் எவ்வளவு காலம் இருக்கின்றனவோ,

உபஸ்ப்ரு'ஶ்ய ஶுசிர்பூத்வா தத்யாச்சாந்த்யுதகாநி ச ௧௯௦.

தன்னைத் தூய்மைப்படுத்தி, நீர் தொட்டு சுத்தமாகி, சமாதானத்திற்கான நீரை வழங்க வேண்டும்.

வைஷ்ணவீ காஶ்யபீ சேதி அக்ஷயா சேதி நாமதஃ

அந்த நீர் வைஷ்ணவி, காஷ்யபி, மற்றும் அக்ஷயா என்ற பெயர்களால் அழைக்கப்படுகிறது.

த்ரு'தீயமுதகே தத்யாச்ச்ராத்தே ஏவம் விதிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

மூன்றாவது நீரை, ஸ்ராத்தத்தில் வழங்க வேண்டும்; இப்படியே இந்த விதி கூறப்பட்டுள்ளது.

ஏவம் தத்தேந துஷ்யந்தி பித்ரு'தேவா ந ஸம்ஶயஃ

இப்படிச் செய்வதனால், முன்னோர்கள் மற்றும் தேவர்கள் திருப்தி அடைவார்கள்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஜ்ஞாநோத்தமேஷு விப்ரேஷு தத்யாச்ச்ராத்தம் விதாநதஃ

அறிவில் சிறந்த ப்ராமணர்களுக்கு, விதிப்படி ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்.

மந்த்ரஹீநம் க்ரியாஹீநம் யஃ ஶ்ராத்தம் குருதே த்விஜஃ

யார் ஸ்ராத்தத்தை மந்திரம் இல்லாமல், முறையான செயல் இல்லாமல் செய்கிறாரோ,

உத்தரேத்யதி பாத்ரம் து ப்ராஹ்மணோ ஜ்ஞாநவர்ஜிதஃ

அல்லது அறிவில்லாத ப்ராமணன் பாத்திரத்தை எடுத்தால்,

ஏதத்தே கதிதம் பத்ரே பித்ரு'கார்யமநுத்தமம்

இப்படியே, பாக்கியவளே, உனக்கு முன்னோர்களுக்கான சிறந்த செயலை விளக்கியேன்.

அபரம் சாபி வஸுதே கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சஸி

இப்போது, பூமியே, இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஶ்ராத்தபித்ரு'யஜ்ஞநிஶ்சயோ நாம நவத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மகிமைமிக்க வராக புராணத்தில், ஸ்ராத்தம் மற்றும் முன்னோர் யாகம் குறித்த தீர்மானம் என்ற நூற்றொன்பதாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத மதுபர்கோத்பத்திதாநஸம்கரணப்ரகரணம் ஏவம் ஶ்ருத்வா பஹூந்தர்மாந் தர்மஶாஸ்த்ரவிநிஶ்சயாத்

இப்போது மதுபர்க்கம் தோன்றுதல், வழங்குதல், கலப்பது பற்றிய பகுதி: இவ்வாறு தர்ம நூல்களிலிருந்து பல தர்மங்களை கேட்டறிந்தபின்,

தரண்யுவாச ஶ்ருதம் ஸுபஹுஶஶ்சைவ த்ரு'ப்திர்மம ந வித்யதே

பூமி கூறினாள்: பலமுறை நிறைய கேட்டும், எனக்கு திருப்தி இல்லை.

மமைவாநுக்ரஹார்தாய ரஹஸ்யம் வக்துமர்ஹஸி

எனக்கு நன்மை ஏற்பட, அந்த ரகசியத்தை நீ சொல்ல வேண்டும்.

காநி த்ரவ்யாணி கஸ்மை ச தேயாநீதி வதஸ்வ மே

எந்த பொருட்கள் யாருக்கு வழங்கப்பட வேண்டும் என்று எனக்குச் சொல்லவும்.