க்ரு'தக்ரு'த்யஸ்ய மே கிம் நு பவத்பிர்விப்ரயோஜநம் । ததாபி தத்மி வோ ரூபே த்வே த்வே ப்ரத்யேகஶோऽதுநா ।। ௧௭.
'நான் என்ன செய்ய வேண்டியதை செய்து விட்டேன்; உங்களால் என்ன பிரிவும் இல்லை. இருந்தாலும், இப்போது உங்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் இரண்டு இரண்டு உருவங்களை கொடுக்கிறேன்.'
பூதகார்யேஷ்வமூர்தேந தேவலோகே து மூர்திநா । திஷ்டத்வமபி காலாந்தே லயம் த்வாவிஶத த்ருதம் ।। ௧௭.
'உயிர்கள் தொடர்பான செயல்களில் உருவமில்லாமல் இருங்கள்; தேவலோகத்தில் உருவத்துடன் இருங்கள். காலத்தின் முடிவில் விரைவாக லயத்தில் சேருங்கள்.'
ஶரீராணி புநர்நைவம் கர்த்தவ்யோऽஹமிதி க்வசித் । மூர்த்தீநாம் ச ததா துப்யம் தத்மி நாமாநி வோऽதுநா ।। ௧௭.
'உடல்கள் இனி எப்போது எனினும் என்னால் மீண்டும் செய்யப்படக் கூடாது; அதுபோலவே, இப்போது உங்களுடைய உருவங்களுக்கு பெயர்களும் தருகிறேன்.'
அக்நேர்வைஶ்வாநரோ நாம ப்ராணாபாநௌ ததாஶ்விநௌ । பவிஷ்யதி ததா கௌரீ ஹிமஶைலஸுதா ததா ।। ௧௭.
'அக்னிக்கு வைஸ்வானரன் என்ற பெயர் வரும்; உயிரும் அபானமும் அஶ்வினர்கள் ஆக இருப்பார்கள்; கௌரி மற்றும் பனிமலையின் மகளும் அப்படியே இருப்பார்கள்.'
ப்ரு'திவ்யாதிகணஸ்த்வேஷ கஜவக்த்ரோ பவிஷ்யதி । ஶரீரதாதவஶ்சேமே நாநாபூதாநி ஏவ து । அஹம்காரஸ்ததா ஸ்கந்தஃ கார்த்திகேயோ பவிஷ்யதி ।। ௧௭.
'பூமியுடன் தொடங்கும் இந்தக் குழு கஜமுகனாக மாறும்; இந்த உடல் தாதுக்கள் பலவகை உயிர்களாக மாறும்; அஹங்காரம் ஸ்கந்தனாக, கார்த்திகேயனாக மாறும்.'
பாநுஶ்சாதித்யரூபோऽஸௌ மூர்த்தாமூர்த்த ச சக்ஷுஷீ । காமாத்யோऽயம் கணோ பூயோ மாத்ரு'ரூபோ பவிஷ்யதி ।। ௧௭.
'பானு சூரியன் வடிவில் கண்களாக உருவமும் உருவமில்லாதவனாகவும் இருப்பான்; ஆசை முதலான இந்தக் குழு மீண்டும் மாதாக்கள் ஆக மாறும்.'
ஶரீரமாயா துர்கைஷா காரணாந்தே பவிஷ்யதி । தஶ கந்யா பவிஷ்யந்தி காஷ்டாஸ்த்வேதாஸ்து வாருணாஃ ।। ௧௭.
இந்த உடல் மாயையால் ஆன ஒரு கோட்டையாகும்; பிரபஞ்சம் முடிவடைந்தபின்பு இது நிலைத்து இருக்கும். பத்து பெண்கள் தோன்றுவர்; இவை எல்லாம் வருணனுடைய பல்வேறு வடிவங்கள்.
அயம் வாயுர்தநேஶஸ்து காரணாந்தே பவிஷ்யதி । அயம் மநோ விஷ்ணுநாமா பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௧௭.
இவன் வாயுவும், செல்வத்தின் ஆண்டவனும்; பிரபஞ்ச முடிவிலும் இவன் இருக்கும். இவன் மனமும், விஷ்ணு என்ற பெயருடையவனும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.
தர்மோऽபி யமநாமா ச பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ । மஹத்தத்த்வம் ச பகவாந் மஹாதேவோ பவிஷ்யதி ।। ௧௭.
தர்மமும், யமன் என்ற பெயருடன், சந்தேகமின்றி தோன்றுவான்; மகத்துவம் எனப்படும் பெரிய தத்துவம், மகாதேவன் ஆகும்.
இந்த்ரியார்தாஶ்ச பிதரோ பவிஷ்யந்தி ந ஸம்ஶயஃ । அயம் ஸோமஃ ஸ்வயம் பூத்வா யாமித்ரம் ஸர்வதாமராஃ ।। ௧௭.
இந்திரியங்களுக்கான பொருள்கள், முன்னோர்களாக மாறுவர்; இதில் ஐயமில்லை. இந்த சோமன், தானாகவே எல்லா அமரர்களுக்கும் எப்போதும் தோழனாக இருப்பான்.
ஏவம் வேதாந்தபுருஷஃ ப்ரோக்தோ நாராயணாத்மகஃ । ஸ்வஸ்தாநே தேவதாஃ ஸர்வா தேவஸ்து விரராம ஹ ।। ௧௭.
வேதாந்தத்தில் கூறப்பட்ட அந்த மனிதன், நாராயணன் என்ற ஆன்மாவை உடையவன் என்று அறிவிக்கப்பட்டான்; எல்லா தேவதைகளும் தங்கள் இடங்களில் இருந்தனர்; அந்த தேவன் ஓய்ந்தான்.
ஏவம் ப்ரபாவோ தேவோऽஸௌ வேதவேத்யோ ஜநார்தநஃ । கதிதோ ந்ரு'பதே துப்யம் கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சஸி ।। ௧௭.
இவ்வாறு, வேதங்களில் அறியப்படுகிற ஜனார்த்தனன் என்ற அந்த தேவனின் வல்லமை உனக்காக விவரிக்கப்பட்டது, அரசே. இன்னும் நீ எதை கேட்க விரும்புகிறாய்?
thumb|பஞ்சமஹாபூதாஃ ப்ரஜாபால உவாச । கதமக்நேஃ ஸமுத்பத்திரஶ்விநோர்வா மஹாமுநே । கௌர்யா கணபதேர்வாऽபி நாகாநாம் வா குஹஸ்ய ச ।। ௧௮.
பிரஜாபாலன் கேட்டான்: மகா முனிவரே, அக்கினி எப்படி தோன்றினான்? அஷ்வினிகள், கௌரி, கணபதி, நாகர்கள், அல்லது குகன் எப்படி தோன்றினார்கள்?
ஆதித்யசந்த்ரமாத்ரூ'ணாம் துர்காயா வா திஶாம் ததா । தநதஸ்ய ச விஷ்ணோர்வா தர்மஸ்ய பரமேஷ்டிநஃ ।। ௧௮.
ஆதித்யர்கள், மாதர்கள், துர்கை, திசைகள், தனதா, விஷ்ணு, தர்மன், பரமேஷ்டி ஆகியோர் எப்படி உருவானார்கள்?
ஶம்போர்வாபி பித்ரூ'ணாம் ச ததா சந்த்ரமஸோ முநே । ஶரீரதேவதா ஹ்யேதாஃ கதம் மூர்த்தித்வமாகதாஃ ।। ௧௮.
சம்பு, முன்னோர்கள், சந்திரன் ஆகியோர், முனிவரே, எப்படி உடல் கொண்ட தேவதைகளாக ஆனார்கள்?
கிம் ச தாஸாம் முநே போஜ்யம் கா வா ஸம்ஜ்ஞா திதிஶ்ச கா । யஸ்யாம் யஷ்டாஸ்த்வமீ பும்ஸாம் பலம் யச்சந்த்யநாமயம் । ஏதந்மே ஸரஹஸ்யம் து முநே த்வம் வக்துமர்ஹஸி ।। ௧௮.
அவர்கள் எதை உணவாக உட்கொள்கிறார்கள்? அவர்களின் பெயர்கள் என்ன? எந்த திதியில் அவர்கள் வழிபடப்படும்போது மனிதர்களுக்கு தவறாத பலன் தருகிறார்கள்? இந்த ரகசியத்தை முழுமையாக எனக்கு கூற வேண்டும், முனிவரே.
மஹாதபா உவாச । யோகஸாத்யஃ ஸ்வரூபேண ஆத்மா நாராயணாத்மகஃ । ஸர்வஜ்ஞஃ க்ரீடதஸ்தஸ்ய போகேச்சா சாத்மநாத்மநி । க்ஷோபிதேऽபூந்மஹாபூதே ஏதச்சப்தம் ததத்புதம் ।। ௧௮.
மகாதபா கூறினார்: யோகத்தால் அடையக்கூடிய ஆன்மா, நாராயணன் என்ற இயல்பை உடையவன், எல்லாம் அறிந்தவன். அவன் விளையாட்டில் ஈடுபட்டபோது, அவனுக்குள் அனுபவ ஆசை எழுந்தது. அந்த பெரிய tattuvam கலங்கியபோது, ஒரு அதிசயமான ஒலி எழுந்தது.
தமப்யப்ரீதிமத்தோயம் விகாரம் ஸமரோசயத் । விகுர்வதஸ்தஸ்ய ததா மஹாநக்நிஃ ஸமுத்திதஃ । கோடிஜ்வாலாபரீவாரஃ ஶப்தவாந் தஹநாத்மகஃ ।। ௧௮.
அந்தத் தண்ணீர் திருப்தியில்லாமல் கலங்க, மாற்றம் ஏற்பட்டது. அவன் மாற்றமடைந்தபோது, கோடிக்கணக்கான ஜ்வாலைகள் சூழ்ந்த, ஒலியுடன் எரியும் பெரிய அக்கினி எழுந்தது.
அஸாவப்யதிதேஜஸ்வீ விகாரம் ஸமரோசயத் । விகுர்வதோ பபௌ வஹ்நேர்வாயுஃ பரமதாருணஃ । தஸ்மாதபி விகாரஸ்தாதாகாஶம் ஸமபத்யத ।। ௧௮.
அந்த மிகுந்த ஒளியுடையதும் மாற்றமடைந்தது. அக்கினி மாற்றமடைந்தபோது, அதிலிருந்து கடும் காற்று எழுந்தது; அந்த மாற்றமடைந்த காற்றிலிருந்து ஆகாயம் தோன்றியது.
தச்சப்தலக்ஷணம் வ்யோம ஸ ச வாயுஃ ப்ரதாபவாந் । தச்ச தேஜோऽம்பஸா யுக்தம் ஶ்லிஷ்டமந்யோந்யதஸ்ததா ।। ௧௮.
அந்த ஆகாயம் ஒலியால் அடையாளம் காணப்பட்டது; அந்த வலிமையான காற்றும், தண்ணீருடன் இணைந்த அக்கினியும், அப்போது ஒன்றாக சேர்ந்தன.
தேஜஸா ஶோஷிதம் தோயம் வாயுநா உக்ரகாமிநா । பாதிதேந ததா வ்யோம்நா மார்கே தத்தே து தத்க்ஷணாத் ।। ௧௮.
அக்கினி தண்ணீரை உலர்த்தியது; கடும் காற்று அதை ஓட்டியது; ஆகாயம் அதை அழுத்தியது; அந்த நேரத்தில் ஒரு பாதை உருவானது.
பிண்டீபூதம் ததா ஸர்வம் காடிந்யம் ஸமபத்யத । ஸேயம் ப்ரு'த்வீ மஹாபாக தேஷாம் வ்ரு'த்ததராऽபவத் ।। ௧௮.
அவை அனைத்தும் உறைந்து கடினமானதாக ஆனது; இந்த பூமி, மகானுபாவி, அவற்றில் மிக அதிகமாக வளர்ந்தது.
சதுர்ணாம் யோககாடிந்யாதேகைககுணவ்ரு'த்திதஃ । ப்ரு'த்வீ பஞ்சகுணா ஜ்ஞேயா தேऽப்யேதஸ்யாம் வ்யவஸ்திதாஃ ।। ௧௮.
நான்கு tattuvangalum சேர்ந்தும், கடினமானதாலும், ஒவ்வொன்றின் பண்பும் அதிகரித்ததால், பூமி ஐந்து பண்புகளை உடையதாக அறியப்படுகிறது; அவை எல்லாம் அதில் நிலைபெற்றுள்ளன.
ஸ ச காடிந்யகம் குர்வந் ப்ரஹ்மாண்டம் ஸமபத்யத । தஸ்மிந் நாராயணோ தேவஶ்சதுர்மூர்திஶ்சதுர்புஜஃ ।। ௧௮.
அவன் அதை உறையச் செய்தபோது, பிரம்மாண்டம் தோன்றியது; அதில் நாராயணன் நான்கு வடிவங்களும், நான்கு கரங்களும் உடையவனாக தோன்றினான்.
ப்ராஜாபத்யேந ரூபேண ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ । சிந்தயந் நாதிகச்சேத ஸ்ரு'ஷ்டிம் லோகபிதாமஹஃ ।। ௧௮.
பிரஜாபதி வடிவத்தில் பல்வேறு உயிர்களை உருவாக்க விரும்பிய உலகின் முதல்வர், பலவிதமாக யோசித்தும், படைப்பை எவ்வாறு செய்ய வேண்டும் என்று கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.
ததோऽஸ்ய ஸுமஹாந் கோபோ ஜஜ்ஞே பரமதாருணஃ । தஸ்மாத் கோபாத் ஸஹஸ்த்ரார்சிருத்தஸ்தௌ தஹநாத்மகஃ ।। ௧௮.
அப்போது, அவருக்குள் மிகப் பெரும், கொடிய கோபம் எழுந்தது; அந்தக் கோபத்திலிருந்து ஆயிரம் ஜ்வாலைகள் உடைய தீயான உருவம் வெளிப்பட்டது.
ஸ தம் திதக்ஷுர்ப்ரஹ்மாணம் ப்ரஹ்மணோக்தஸ்ததா ந்ரு'ப । ஹவ்யம் கவ்யம் வஹஸ்வேதி ததோऽஸௌ ஹவ்யவாஹநஃ ।। ௧௮.
அவன் பிரம்மாவை எரிக்க விரும்பினான்; அப்போது பிரம்மா அவனை நோக்கி, 'தேவருக்கும் பித்ருக்களுக்கும் அர்ப்பணங்களை எடுத்துச் செல்' என்று சொன்னார். அதனால் அவன் ஹவ்யவாஹனன் ஆனான்.
ப்ரஹ்மாணம் க்ஷுதிதஃ ப்ராயாத் கிம் கரோமி ப்ரஸாதி மாம் । ஸ ப்ரஹ்மா ப்ரத்யுவாசாத த்ரிதா த்ரு'ப்திமவாப்ஸ்யஸி ।। ௧௮.
அவன் பசிக்கொண்டு பிரம்மாவிடம் வந்து, 'நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? என்னை திருப்திப்படுத்து' என்றான். அதற்கு பிரம்மா, 'நீ மூன்று விதமாக திருப்தி அடைவாய்' என்று பதிலளித்தார்.
தத்தாஸு தக்ஷிணாஸ்வாதௌ த்ரு'ப்திர்பூத்வா யதோऽமராந் । நயஸே தக்ஷிணாபாகம் தக்ஷிணாக்நிஸ்ததோऽபவத் ।। ௧௮.
யாகங்களில் கொடுக்கப்படும் தானங்கள் மூலம் உனக்கு திருப்தி ஏற்படும் போது, நீ அமரர்களுக்கான பகுதியை எடுத்துச் செல்லும் போது, நீ தக்ஷிணாக்னி எனப்படும் தெற்குத் தீயாக இருப்பாய்.
ஆ ஸமந்தாத்துதம் கிம்சித் யத் த்ரிலோகே விபாவஸோ । தத் வஹஸ்வ ஸுரார்தாய ததஸ்த்வம் ஹவ்யவாஹநஃ ।। ௧௮.
மூன்று உலகங்களிலும் எங்கு எரியிலும் எதுவும் அர்ப்பணிக்கப்படுகிறதோ, அந்த அனைத்தையும் நீ தேவர்களுக்காக எடுத்துச் செல்கிறாய்; அதனால் நீ ஹவ்யவாஹனன் என்று அழைக்கப்படுகிறாய்.