வராஹபுராணம்

ஏவம் வ்யவஸ்திதே ஸோமே ஷோடஶாத்மந்யதாக்ஷரே । ப்ராக்வத் தத்ர குணோபேதம் க்ஷேத்ரமுத்தாய பப்ரம ।। ௧௭.

இவ்வாறு, பதினாறு பாகங்களுடன் கூடிய சோமன் அழியாத நிலையில் நிலைத்திருந்தபோது, முன்புபோல், அந்த உடல் குணங்களுடன் எழுந்து அலைந்தது.

ப்ராகவஸ்தம் ஶரீரம் து த்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வஜ்ஞபாலிதம் । தாஃ க்ஷேத்ரதேவதாஃ ஸர்வா வைலக்ஷம் பாவமாஶ்ரிதாஃ ।। ௧௭.

முன்பு இருந்தபடி, அந்த உடலை எல்லாம் அறிந்தவன் காத்திருப்பதைப் பார்த்து, அந்த உடலைக் காப்பாற்றும் தேவதைகள் எல்லாம் பற்றற்ற மனநிலையை அடைந்தார்கள்.

தமேவம் துஷ்டுவுஃ ஸர்வாஸ்தம் தேவம் பரமேஶ்வரம் । ஸ்வஸ்தாநமீயிஷுஃ ஸர்வாஸ்ததா ந்ரு'பதிஸத்தம ।। ௧௭.

அப்போது அவர்கள் எல்லோரும் அந்த பரமாத்மாவை, அந்த தேவனைப் புகழ்ந்தார்கள்; பின்னர் அவர்கள் தத்தம் இடங்களுக்கு திரும்பிச் சென்றார்கள், அரசர்களில் சிறந்தவரே.

த்வமக்நிஸ்த்வம் ததா ப்ராணஸ்த்வமபாநஃ ஸரஸ்வதீ । த்வமாகாஶம் தநாத்யக்ஷஸ்த்வம் ஶரீரஸ்ய தாதவஃ ।। ௧௭.

நீயே அக்னி, நீயே உயிர், நீயே அபானம், நீயே சரஸ்வதி; நீயே ஆகாயம், செல்வத்தின் அதிபதி, நீயே உடலின் தாதுக்கள்.

அஹம்காரோ பவாந் தேவ த்வமாதித்யோऽஷ்டகோ கணஃ । த்வம் மாயா ப்ரு'திவீ துர்கா த்வம் திஶஸ்த்வம் மருத்பதிஃ ।। ௧௭.

ஓ தேவனே, நீயே அஹங்காரம், நீயே சூரியன், எட்டு வகைத் தெய்வங்கள்; நீயே மாயை, பூமி, துர்கை, நீயே திசைகள், நீயே காற்றின் அதிபதி.

த்வம் விஷ்ணுஸ்த்வம் ததா தர்மஸ்த்வம் ஜிஷ்ணுஸ்த்வம் பராஜிதஃ । அக்ஷரார்தஸ்வரூபேண பரமேஶ்வரஸம்ஜ்ஞிதஃ ।। ௧௭.

நீயே விஷ்ணு, நீயே தருமம், நீயே வெற்றியாளர், நீயே வெல்ல முடியாதவன்; அழியாததின் அர்த்தமாக, பரமேஸ்வரன் என்று அறியப்படுகிறாய்.

அஸ்மாபிரபயாதைஸ்து கதமேதத்பவிஷ்யதி । ஏவமத்ர ஶரீரம் து த்யக்தமஸ்மாபிரேவ ச ।। ௧௭.

நாங்கள் இங்கிருந்து சென்ற பிறகு, இது எப்படி இருக்கும்? இப்படியே இந்த உடலை நாங்கள் விட்டு விட்டோம்.

தத் பரம் பவதா தேவ ததவஸ்தம் ப்ரபால்யதே । ஸ்தாநபங்கோ ந நஃ கார்யஃ ஸ்வயம் ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஜாபதே ।। ௧௭.

ஓ தேவனே, அந்த உயர்ந்த நிலையை நீயே காக்கிறாய்; நாங்கள் அந்த இடத்தை மாற்றக்கூடாது, ஏனெனில் நீயே படைத்தவன், அதை ஏற்படுத்தியிருக்கிறாய்.

ஏவம் ஸ்துதஸ்ததோ தேவஸ்தேஷாம் தோஷம் பரம் யயௌ । உவாச சைதாந் க்ரீடார்தம் பவந்தோத்பாதிதா மயா ।। ௧௭.

இவ்வாறு புகழப்பட்டபோது, அந்த தேவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தான்; 'விளையாட்டிற்காகவே நான் உங்களை உருவாக்கினேன்' என்று சொன்னான்.

க்ரு'தக்ரு'த்யஸ்ய மே கிம் நு பவத்பிர்விப்ரயோஜநம் । ததாபி தத்மி வோ ரூபே த்வே த்வே ப்ரத்யேகஶோऽதுநா ।। ௧௭.

'நான் என்ன செய்ய வேண்டியதை செய்து விட்டேன்; உங்களால் என்ன பிரிவும் இல்லை. இருந்தாலும், இப்போது உங்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் இரண்டு இரண்டு உருவங்களை கொடுக்கிறேன்.'

பூதகார்யேஷ்வமூர்தேந தேவலோகே து மூர்திநா । திஷ்டத்வமபி காலாந்தே லயம் த்வாவிஶத த்ருதம் ।। ௧௭.

'உயிர்கள் தொடர்பான செயல்களில் உருவமில்லாமல் இருங்கள்; தேவலோகத்தில் உருவத்துடன் இருங்கள். காலத்தின் முடிவில் விரைவாக லயத்தில் சேருங்கள்.'

ஶரீராணி புநர்நைவம் கர்த்தவ்யோऽஹமிதி க்வசித் । மூர்த்தீநாம் ச ததா துப்யம் தத்மி நாமாநி வோऽதுநா ।। ௧௭.

'உடல்கள் இனி எப்போது எனினும் என்னால் மீண்டும் செய்யப்படக் கூடாது; அதுபோலவே, இப்போது உங்களுடைய உருவங்களுக்கு பெயர்களும் தருகிறேன்.'

அக்நேர்வைஶ்வாநரோ நாம ப்ராணாபாநௌ ததாஶ்விநௌ । பவிஷ்யதி ததா கௌரீ ஹிமஶைலஸுதா ததா ।। ௧௭.

'அக்னிக்கு வைஸ்வானரன் என்ற பெயர் வரும்; உயிரும் அபானமும் அஶ்வினர்கள் ஆக இருப்பார்கள்; கௌரி மற்றும் பனிமலையின் மகளும் அப்படியே இருப்பார்கள்.'

ப்ரு'திவ்யாதிகணஸ்த்வேஷ கஜவக்த்ரோ பவிஷ்யதி । ஶரீரதாதவஶ்சேமே நாநாபூதாநி ஏவ து । அஹம்காரஸ்ததா ஸ்கந்தஃ கார்த்திகேயோ பவிஷ்யதி ।। ௧௭.

'பூமியுடன் தொடங்கும் இந்தக் குழு கஜமுகனாக மாறும்; இந்த உடல் தாதுக்கள் பலவகை உயிர்களாக மாறும்; அஹங்காரம் ஸ்கந்தனாக, கார்த்திகேயனாக மாறும்.'

பாநுஶ்சாதித்யரூபோऽஸௌ மூர்த்தாமூர்த்த ச சக்ஷுஷீ । காமாத்யோऽயம் கணோ பூயோ மாத்ரு'ரூபோ பவிஷ்யதி ।। ௧௭.

'பானு சூரியன் வடிவில் கண்களாக உருவமும் உருவமில்லாதவனாகவும் இருப்பான்; ஆசை முதலான இந்தக் குழு மீண்டும் மாதாக்கள் ஆக மாறும்.'

ஶரீரமாயா துர்கைஷா காரணாந்தே பவிஷ்யதி । தஶ கந்யா பவிஷ்யந்தி காஷ்டாஸ்த்வேதாஸ்து வாருணாஃ ।। ௧௭.

இந்த உடல் மாயையால் ஆன ஒரு கோட்டையாகும்; பிரபஞ்சம் முடிவடைந்தபின்பு இது நிலைத்து இருக்கும். பத்து பெண்கள் தோன்றுவர்; இவை எல்லாம் வருணனுடைய பல்வேறு வடிவங்கள்.

அயம் வாயுர்தநேஶஸ்து காரணாந்தே பவிஷ்யதி । அயம் மநோ விஷ்ணுநாமா பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௧௭.

இவன் வாயுவும், செல்வத்தின் ஆண்டவனும்; பிரபஞ்ச முடிவிலும் இவன் இருக்கும். இவன் மனமும், விஷ்ணு என்ற பெயருடையவனும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

தர்மோऽபி யமநாமா ச பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ । மஹத்தத்த்வம் ச பகவாந் மஹாதேவோ பவிஷ்யதி ।। ௧௭.

தர்மமும், யமன் என்ற பெயருடன், சந்தேகமின்றி தோன்றுவான்; மகத்துவம் எனப்படும் பெரிய தத்துவம், மகாதேவன் ஆகும்.

இந்த்ரியார்தாஶ்ச பிதரோ பவிஷ்யந்தி ந ஸம்ஶயஃ । அயம் ஸோமஃ ஸ்வயம் பூத்வா யாமித்ரம் ஸர்வதாமராஃ ।। ௧௭.

இந்திரியங்களுக்கான பொருள்கள், முன்னோர்களாக மாறுவர்; இதில் ஐயமில்லை. இந்த சோமன், தானாகவே எல்லா அமரர்களுக்கும் எப்போதும் தோழனாக இருப்பான்.

ஏவம் வேதாந்தபுருஷஃ ப்ரோக்தோ நாராயணாத்மகஃ । ஸ்வஸ்தாநே தேவதாஃ ஸர்வா தேவஸ்து விரராம ஹ ।। ௧௭.

வேதாந்தத்தில் கூறப்பட்ட அந்த மனிதன், நாராயணன் என்ற ஆன்மாவை உடையவன் என்று அறிவிக்கப்பட்டான்; எல்லா தேவதைகளும் தங்கள் இடங்களில் இருந்தனர்; அந்த தேவன் ஓய்ந்தான்.

ஏவம் ப்ரபாவோ தேவோऽஸௌ வேதவேத்யோ ஜநார்தநஃ । கதிதோ ந்ரு'பதே துப்யம் கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சஸி ।। ௧௭.

இவ்வாறு, வேதங்களில் அறியப்படுகிற ஜனார்த்தனன் என்ற அந்த தேவனின் வல்லமை உனக்காக விவரிக்கப்பட்டது, அரசே. இன்னும் நீ எதை கேட்க விரும்புகிறாய்?

thumb|பஞ்சமஹாபூதாஃ ப்ரஜாபால உவாச । கதமக்நேஃ ஸமுத்பத்திரஶ்விநோர்வா மஹாமுநே । கௌர்யா கணபதேர்வாऽபி நாகாநாம் வா குஹஸ்ய ச ।। ௧௮.

பிரஜாபாலன் கேட்டான்: மகா முனிவரே, அக்கினி எப்படி தோன்றினான்? அஷ்வினிகள், கௌரி, கணபதி, நாகர்கள், அல்லது குகன் எப்படி தோன்றினார்கள்?

ஆதித்யசந்த்ரமாத்ரூ'ணாம் துர்காயா வா திஶாம் ததா । தநதஸ்ய ச விஷ்ணோர்வா தர்மஸ்ய பரமேஷ்டிநஃ ।। ௧௮.

ஆதித்யர்கள், மாதர்கள், துர்கை, திசைகள், தனதா, விஷ்ணு, தர்மன், பரமேஷ்டி ஆகியோர் எப்படி உருவானார்கள்?

ஶம்போர்வாபி பித்ரூ'ணாம் ச ததா சந்த்ரமஸோ முநே । ஶரீரதேவதா ஹ்யேதாஃ கதம் மூர்த்தித்வமாகதாஃ ।। ௧௮.

சம்பு, முன்னோர்கள், சந்திரன் ஆகியோர், முனிவரே, எப்படி உடல் கொண்ட தேவதைகளாக ஆனார்கள்?

கிம் ச தாஸாம் முநே போஜ்யம் கா வா ஸம்ஜ்ஞா திதிஶ்ச கா । யஸ்யாம் யஷ்டாஸ்த்வமீ பும்ஸாம் பலம் யச்சந்த்யநாமயம் । ஏதந்மே ஸரஹஸ்யம் து முநே த்வம் வக்துமர்ஹஸி ।। ௧௮.

அவர்கள் எதை உணவாக உட்கொள்கிறார்கள்? அவர்களின் பெயர்கள் என்ன? எந்த திதியில் அவர்கள் வழிபடப்படும்போது மனிதர்களுக்கு தவறாத பலன் தருகிறார்கள்? இந்த ரகசியத்தை முழுமையாக எனக்கு கூற வேண்டும், முனிவரே.

மஹாதபா உவாச । யோகஸாத்யஃ ஸ்வரூபேண ஆத்மா நாராயணாத்மகஃ । ஸர்வஜ்ஞஃ க்ரீடதஸ்தஸ்ய போகேச்சா சாத்மநாத்மநி । க்ஷோபிதேऽபூந்மஹாபூதே ஏதச்சப்தம் ததத்புதம் ।। ௧௮.

மகாதபா கூறினார்: யோகத்தால் அடையக்கூடிய ஆன்மா, நாராயணன் என்ற இயல்பை உடையவன், எல்லாம் அறிந்தவன். அவன் விளையாட்டில் ஈடுபட்டபோது, அவனுக்குள் அனுபவ ஆசை எழுந்தது. அந்த பெரிய tattuvam கலங்கியபோது, ஒரு அதிசயமான ஒலி எழுந்தது.

தமப்யப்ரீதிமத்தோயம் விகாரம் ஸமரோசயத் । விகுர்வதஸ்தஸ்ய ததா மஹாநக்நிஃ ஸமுத்திதஃ । கோடிஜ்வாலாபரீவாரஃ ஶப்தவாந் தஹநாத்மகஃ ।। ௧௮.

அந்தத் தண்ணீர் திருப்தியில்லாமல் கலங்க, மாற்றம் ஏற்பட்டது. அவன் மாற்றமடைந்தபோது, கோடிக்கணக்கான ஜ்வாலைகள் சூழ்ந்த, ஒலியுடன் எரியும் பெரிய அக்கினி எழுந்தது.

அஸாவப்யதிதேஜஸ்வீ விகாரம் ஸமரோசயத் । விகுர்வதோ பபௌ வஹ்நேர்வாயுஃ பரமதாருணஃ । தஸ்மாதபி விகாரஸ்தாதாகாஶம் ஸமபத்யத ।। ௧௮.

அந்த மிகுந்த ஒளியுடையதும் மாற்றமடைந்தது. அக்கினி மாற்றமடைந்தபோது, அதிலிருந்து கடும் காற்று எழுந்தது; அந்த மாற்றமடைந்த காற்றிலிருந்து ஆகாயம் தோன்றியது.

தச்சப்தலக்ஷணம் வ்யோம ஸ ச வாயுஃ ப்ரதாபவாந் । தச்ச தேஜோऽம்பஸா யுக்தம் ஶ்லிஷ்டமந்யோந்யதஸ்ததா ।। ௧௮.

அந்த ஆகாயம் ஒலியால் அடையாளம் காணப்பட்டது; அந்த வலிமையான காற்றும், தண்ணீருடன் இணைந்த அக்கினியும், அப்போது ஒன்றாக சேர்ந்தன.