வராஹபுராணம்

நிபாததேஶம் ஸம்க்ரு'ஹ்ய ஶுசிதேஶே ஸமாஹிதஃ 188.

மீதமுள்ளதை எடுத்துச் சென்று, தூய இடத்தில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி வைக்க வேண்டும்.

சதுஃஷஷ்டிக்ரு'தம் பாகம் யதாவத்ஸுக்ரு'தம் பவேத்

நன்றாக செய்யப்பட்ட பங்கு, அறுபத்து நான்கு மடங்கு அளவில் இருக்க வேண்டும்.

சாயாயாம் கும்ஜரஸ்யாபி நதீகூலத்ருமே ததா

யானையின் நிழலில் இருந்தாலும், நதிக்கரையிலும், மரத்தின் கீழும்,

யம் தேஶம் ச ந பஶ்யந்தி குக்குடஶ்வாநஶூகராஃ

கோழிகள், நாய்கள், பன்றிகள் பார்க்காத அந்த நிலம்,

குக்குடஃ பக்ஷவாதேந சாண்டாலஶ்ச யதா தரே

கோழி தனது இறக்கையின் காற்றால், சண்டாளன் பூமியில் நடப்பது போல்,

வர்ஜநீயா புதைரேதே ப்ரேதகார்யேஷு ஸுந்தரி

அழகியே, இந்த இடங்களை அறிவுள்ளோர் பிண நிகழ்ச்சிகளில் தவிர்க்க வேண்டும்,

நாகா பூதாநி யஜ்ஞாஶ்ச யே ச ஸ்தாவரஜங்கமாஃ

பாம்புகள், பூதங்கள், யாகங்கள், அசைவதும் அசையாததும் எல்லாம்,

தாரயிஷ்யாமி ஸுஶ்ரோணி விஷ்ணுமாயாததம் ஜகத்

அழகிய இடுப்பாளியே, விஷ்ணுவின் மாயையால் விரிந்த உலகை நான் தாங்குவேன்,

ஸ்நாநம் குர்வந்து தே பூமே ஸ்தண்டிலே ததநந்தரே

பூமியே, அதற்குப் பிறகு அவர்கள் தரையில் நீராட வேண்டும்,

த்வததீநம் ஜகத்பத்ரே தவோச்சிஷ்டம் ஹதம் பவேத்

மங்களமே, உலகம் உன்னிடம் சார்ந்தது; உன் மீதமாய் இருந்தால் அது அழிந்துவிடும்,

பதந்தி நரகே கோரே தேநோச்சிஷ்டேந ஸுந்தரி 188.

அழகியே, அந்த மீதமால் அவர்கள் பயங்கரமான நரகத்தில் விழுவார்கள்,

க்ரு'த்வா து பிண்டஸங்கல்பம் நாமகோத்ரேண மாதவி

மாதவி, பெயரும் குலமும் சொல்லி பிண்டம் சமர்ப்பிக்க எண்ணிக்கொள்ள வேண்டும்,

ந தத்யாதந்யகோத்ரேப்யோ யே ந புஞ்ஜந்தி தத்ர வை

அங்கே பங்கேற்காத பிற குலத்தவர்க்கு கொடுக்கக் கூடாது,

ஏவம் தத்தேந ப்ரீயந்தே ப்ரேதலோககதா நராஃ

இவ்வாறு கொடுத்தால், பித்ருலோகத்திற்குச் சென்றவர்கள் மகிழ்வார்கள்,

கத்வா மஹாநதீம் ஸோऽபி ஸசைலம் ஸ்நாநமாசரேத்

அவனும் பெரிய நதிக்குச் சென்று உடையுடன் நீராட வேண்டும்,

ஏவம் ஶுத்திம் ததஃ க்ரு'த்வா ப்ராஹ்மணாந் ஶீக்ரமாநயேத்

இவ்வாறு தூய்மை செய்து, உடனே பிராமணர்களை அழைக்க வேண்டும்,

அர்க்யம் பாத்யம் ததோ தத்யாத்த்ரு'ஷ்டபுஷ்டேந மாதவி

மாதவி, பிறகு துணிச்சலோடு அர்க்யமும் பாத்யமும் வழங்க வேண்டும்,

மந்த்ரஃ- இதம் தே ஆஸநம் தத்தம் விஶ்ராமம் க்ரியதாம் த்விஜ

மந்திரம்: 'இந்த ஆசனம் உனக்காக வழங்கப்பட்டது; ஓ த்விஜா, இங்கு ஓய்வெடு,'

உபவேஶ்யாஸநே விப்ரம் சத்ரம் ஸங்கல்பயேத்புநஃ

பிராமணரை ஆசனத்தில் அமர்த்தி, மீண்டும் குடை அமைக்க வேண்டும்,

தேவகந்தர்வ யக்ஷாஶ்ச ஸித்தஸம்கா மஹாஸுராஃ

தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், சித்தர்கள் கூட்டம், பெரிய அசுரர்கள்,

ப்ரேதஸ்ய ச ஹிதார்தாய தாரயேத வஸுந்தரே 188.

பூமியே, பித்ருவின் நன்மைக்காக அவர்களைத் தாங்க வேண்டும்.

சத்ரமாவரணார்தம் து தத்யாஞ்சைவ த்விஜாதயே

ஒரு இருமுறை பிறந்தவருக்கு பாதுகாப்புக்காக ஒரு குடை அளிக்க வேண்டும்.

கந்தர்வா ஹ்யஸுராஃ ஸித்தா ராக்ஷஸாஃ பிஶிதாஶிநஃ

கந்தர்வர்கள், அசுரர்கள், சித்தர்கள், ராட்சதர்கள், மற்றும் இறைச்சி உண்ணும் உயிர்கள்—

வ்ரீடமாநம் ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஹஸம்த்யஸுரராக்ஷஸாஃ

அவனை வெட்கப்பட்டதைப் பார்த்து, அசுரரும் ராட்சதரும் சிரிக்கின்றனர்.

ப்ரேதலோககதாநாம் ச ஸர்வதேவர்ஷிணாம் புரா

பிரேதலோகத்திற்கு சென்றவர்களும், பழைய காலத்து எல்லா தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்களும்—

பஸ்மவர்ஷம் ததோ கோரமஹோராத்ரேண மாதவி தமோऽந்தகாரவிஷமம் துர்கமம் கோரதர்ஶநம்

பயங்கரமான அந்த நாள் மற்றும் இரவில், புழுதி மழை பெய்யும்; இருள் அடர்ந்தும் சமமாக இல்லாததும், கடக்க முடியாததும், பார்ப்பதற்கு பயமுறுத்துவதாகும்.

ஏகாகீ துஃஸஹம் லோகே பதா யேந ஸ கச்சதி

அவன் தனியாக, இந்த உலகில் சகிக்க முடியாத பாதையில் பயணிக்கிறான்.

அஹோராத்ரேண கோரேண ப்ரேதம் நயதி மாதவி

மாதவி, அந்த பயங்கரமான நாள் மற்றும் இரவில், அவன் பிரேதனை அழைத்துச் செல்கிறான்.

தப்தவாலுமயீ பூமிஃ கண்டகைருபஸம்ஸ்த்ரு'தா 188.

அந்த நிலம் எரியும் மணல் கொண்டு, முள்ளால் மூடப்பட்டிருக்கும்.