வராஹபுராணம்

ஸ்நாத்வா சைவ ஶுசிர்பூத்வா ப்ரேதம் ப்ரேதேஷு யோஜயேத்

குளித்து தூய்மையாகி, மறைந்தவரை பித்ருக்களுடன் இணைக்க வேண்டும்.

அபாகத்ரவ்யம் ஸம்க்ரு'ஹ்ய ப்ரஹ்மணோ வசநம் யதா 188.

அசுத்தமான பொருட்களை சேர்த்து, பிரம்மாவின் வார்த்தையைப் பின்பற்றி நடக்க வேண்டும்.

ஶுஶ்ரூஷயா விபந்நாநாம் ஶூத்ராணாம் ச வராநநே

அழகியவளே, வீழ்ந்தவர்களுக்கும் சூத்திரர்களுக்கும் சேவை செய்ய வேண்டும்.

ம்ரு'தஸ்ய நாம சோத்திஶ்ய யஸ்யார்தே ச ப்ரயோஜிதஃ

யாருக்காக இந்த கிரியை செய்யப்படுகிறதோ, அந்த இறந்தவரின் பெயரைச் சொல்ல வேண்டும்.

கத்வா நிமந்த்ரிதம் விப்ரம் நம்ரோ பூத்வா ஸமாஹிதஃ

அழைக்கப்பட்ட பிராமணரிடம் சென்று, பணிவுடன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி நிற்க வேண்டும்.

கதோऽஸி திவ்யலோகே த்வம் க்ரு'தாந்தவிஹிதேந ச

நீ இறப்பால் நிர்ணயிக்கப்பட்டபடி தெய்வீக உலகிற்கு சென்றுவிட்டாய்.

அஸ்தங்கதே ததாதித்யே கத்வா ப்ராஹ்மணமந்திரம்

சூரியன் மறைந்த பிறகு, பிராமணரின் வீட்டிற்கு செல்ல வேண்டும்.

பாத்ஸம்வாஹநம் கார்யம் ப்ரேதஸ்ய ஹிதகாம்யயா

மறைந்தவருக்காக நன்மை விரும்பி, அவருடைய கால்களை மசாஜ் செய்ய வேண்டும்.

யாவத்து திஷ்டதே தத்ர ப்ரேதபோகமுதீக்ஷதே

அவர் அங்கு இருப்பவரை வரை, மறைந்தவரின் அனுபவங்களை கவனிக்கிறார்.

ப்ரபாதாயாம் து ஶர்வர்யாமுதிதே ச திவாகரே

இரவு முடிந்து, சூரியன் உதித்ததும்,

நிபாததேஶம் ஸம்க்ரு'ஹ்ய ஶுசிதேஶே ஸமாஹிதஃ 188.

மீதமுள்ளதை எடுத்துச் சென்று, தூய இடத்தில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி வைக்க வேண்டும்.

சதுஃஷஷ்டிக்ரு'தம் பாகம் யதாவத்ஸுக்ரு'தம் பவேத்

நன்றாக செய்யப்பட்ட பங்கு, அறுபத்து நான்கு மடங்கு அளவில் இருக்க வேண்டும்.

சாயாயாம் கும்ஜரஸ்யாபி நதீகூலத்ருமே ததா

யானையின் நிழலில் இருந்தாலும், நதிக்கரையிலும், மரத்தின் கீழும்,

யம் தேஶம் ச ந பஶ்யந்தி குக்குடஶ்வாநஶூகராஃ

கோழிகள், நாய்கள், பன்றிகள் பார்க்காத அந்த நிலம்,

குக்குடஃ பக்ஷவாதேந சாண்டாலஶ்ச யதா தரே

கோழி தனது இறக்கையின் காற்றால், சண்டாளன் பூமியில் நடப்பது போல்,

வர்ஜநீயா புதைரேதே ப்ரேதகார்யேஷு ஸுந்தரி

அழகியே, இந்த இடங்களை அறிவுள்ளோர் பிண நிகழ்ச்சிகளில் தவிர்க்க வேண்டும்,

நாகா பூதாநி யஜ்ஞாஶ்ச யே ச ஸ்தாவரஜங்கமாஃ

பாம்புகள், பூதங்கள், யாகங்கள், அசைவதும் அசையாததும் எல்லாம்,

தாரயிஷ்யாமி ஸுஶ்ரோணி விஷ்ணுமாயாததம் ஜகத்

அழகிய இடுப்பாளியே, விஷ்ணுவின் மாயையால் விரிந்த உலகை நான் தாங்குவேன்,

ஸ்நாநம் குர்வந்து தே பூமே ஸ்தண்டிலே ததநந்தரே

பூமியே, அதற்குப் பிறகு அவர்கள் தரையில் நீராட வேண்டும்,

த்வததீநம் ஜகத்பத்ரே தவோச்சிஷ்டம் ஹதம் பவேத்

மங்களமே, உலகம் உன்னிடம் சார்ந்தது; உன் மீதமாய் இருந்தால் அது அழிந்துவிடும்,

பதந்தி நரகே கோரே தேநோச்சிஷ்டேந ஸுந்தரி 188.

அழகியே, அந்த மீதமால் அவர்கள் பயங்கரமான நரகத்தில் விழுவார்கள்,

க்ரு'த்வா து பிண்டஸங்கல்பம் நாமகோத்ரேண மாதவி

மாதவி, பெயரும் குலமும் சொல்லி பிண்டம் சமர்ப்பிக்க எண்ணிக்கொள்ள வேண்டும்,

ந தத்யாதந்யகோத்ரேப்யோ யே ந புஞ்ஜந்தி தத்ர வை

அங்கே பங்கேற்காத பிற குலத்தவர்க்கு கொடுக்கக் கூடாது,

ஏவம் தத்தேந ப்ரீயந்தே ப்ரேதலோககதா நராஃ

இவ்வாறு கொடுத்தால், பித்ருலோகத்திற்குச் சென்றவர்கள் மகிழ்வார்கள்,

கத்வா மஹாநதீம் ஸோऽபி ஸசைலம் ஸ்நாநமாசரேத்

அவனும் பெரிய நதிக்குச் சென்று உடையுடன் நீராட வேண்டும்,

ஏவம் ஶுத்திம் ததஃ க்ரு'த்வா ப்ராஹ்மணாந் ஶீக்ரமாநயேத்

இவ்வாறு தூய்மை செய்து, உடனே பிராமணர்களை அழைக்க வேண்டும்,

அர்க்யம் பாத்யம் ததோ தத்யாத்த்ரு'ஷ்டபுஷ்டேந மாதவி

மாதவி, பிறகு துணிச்சலோடு அர்க்யமும் பாத்யமும் வழங்க வேண்டும்,

மந்த்ரஃ- இதம் தே ஆஸநம் தத்தம் விஶ்ராமம் க்ரியதாம் த்விஜ

மந்திரம்: 'இந்த ஆசனம் உனக்காக வழங்கப்பட்டது; ஓ த்விஜா, இங்கு ஓய்வெடு,'

உபவேஶ்யாஸநே விப்ரம் சத்ரம் ஸங்கல்பயேத்புநஃ

பிராமணரை ஆசனத்தில் அமர்த்தி, மீண்டும் குடை அமைக்க வேண்டும்,