வராஹபுராணம்

நாரத உவாச அஶோச்யாநந்வஶோசஸ்த்வம் ப்ரஜ்ஞாவாந்நாவபுத்யஸே

நாரதர் கூறினார்: நீ துயரப்பட வேண்டாதவர்களுக்காக துயரப்படுகிறாய்; அறிவுள்ளவராய் இருந்தும் உணரவில்லை.

கதாஸூநகதாஸூம்ஶ்ச நாநுஶோசந்தி பண்டிதாஃ

பாண்டிதர்கள் உயிரோடு இருப்பவர்களுக்காகவும், இறந்தவர்களுக்காகவும் துயரப்படுவதில்லை.

அமித்ராஸ்தஸ்ய ஹ்ரு'ஷ்யந்தி ஸ சாபி ந நிவர்த்ததே

அவனுடைய பகைவர்கள் மகிழ்கிறார்கள்; ஆனாலும் அவன் திரும்பி வருவதில்லை.

தேவதாஸுரகந்தர்வா மாநுஷா ம்ரு'கபக்ஷிணஃ

தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், மனிதர்கள், மிருகங்கள், பறவைகள்—

ஜாதஸ்ய ஸர்வபூதஸ்ய காலோ ம்ரு'த்யுருபஸ்திதஃ

பிறந்த எல்லா உயிர்களுக்கும், காலம் மரணமாக வந்து நிற்கிறது.

தவ புத்ரோ மஹாத்மா வை ஶ்ரீமாந்நாம ஶ்ரியோ நிதிஃ

உன் மகன் உண்மையில் மகானும், புகழ் பெற்றவனும், ஐஸ்வர்யத்தின் பொக்கிஷமும் ஆவான்.

ம்ரு'த்யுகாலமநுப்ராப்ய கதோ திவ்யாம் பராம் கதிம்

மரண நேரம் வந்ததும், அவன் தெய்வீகமான உயர்ந்த நிலையை அடைந்தான்.

நாரதேநைவமுக்தே து ஶ்ருத்வா ஸ த்விஜஸத்தமஃ

இவ்வாறு நாரதர் கூறியதும், அந்த சிறந்த பிராமணர் அதை கேட்டார்.

பீதோ கத்கதயா வாசா நிஃஶ்வஸம்ஶ்ச முஹுர்முஹுஃ 187.

அச்சம் கொண்டு, நடுங்கும் குரலில், மீண்டும் மீண்டும் ஆழ்ந்த மூச்சு விட்டார்.

அஹோ முநிவரஶ்ரேஷ்ட அஹோ தர்மவிதாம் வர

ஓ சிறந்த முனிவரே! ஓ தர்மத்தை அறிந்தவர்களில் முதல்வரே!

ப்ரணயாத்ஸௌஹ்ரு'தாத்வாபி ஸ்நேஹாத்வக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணு

அன்பாலும், நட்பாலும், பாசத்தாலும் நான் சொல்வதை கேள்.

க்ரு'தஸ்நேஹஸ்ய புத்ரார்தே மயா ஸம்கல்ப்ய யத்க்ரு'தம்

என் மகனை நேசித்துப் பாசத்தால் நான் தீர்மானித்து செய்த காரியம் இதுவே.

பஶ்சாத்விஸர்ஜிதம் பிண்டம் தர்பாநாஸ்தீர்ய பூதலே

பின்னர் தரையில் தர்ப்பை விரித்து, பிண்டம் சமர்ப்பித்தேன்.

ஶோகஸ்ய து ப்ரபாவேண ஏதத்கர்ம மயா க்ரு'தம்

துக்கத்தின் தாக்கத்தால் இந்தச் செயலை நான் செய்தேன்.

நஷ்டபுத்திஸ்ம்ரு'திஸத்த்வோ ஹ்யஜ்ஞாநேந விமோஹிதஃ

அறிவும் நினைவும் மனவலிமையும் இழந்து, அறியாமையால் குழப்பமடைந்தேன்.

பயம் தீவ்ரம் ப்ரபஶ்யாமி முநிஶாபாத்ஸுதாருணாத் ந பேதவ்யம் த்விஜஶ்ரேஷ்ட பிதரம் ஶரணம் வ்ரஜ

முனிவரின் கடும் சாபத்தால் பெரும் பயம் தோன்றுகிறது; ஆனாலும், சிறந்த பிராமணரே, பயப்பட வேண்டாம்—உன் தந்தையை அடையச் செல்.

அதர்மம் ந ச பஶ்யாமி தர்மோ நைவாத்ர ஸம்ஶயஃ

இங்கு அநியாயம் எதுவும் எனக்குத் தெரியவில்லை; இது நிச்சயமாக தர்மமே என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

கர்மணா மநஸா வாசா பிதரம் ஶரணம் கதஃ

தன் செயல், மனம், மொழி மூலமாகவும் அவன் தந்தையை அடைந்தான்.

த்யாயமாநஸ்ததோऽப்யாஶு ஆஜகாம தபோதநம் 187.

அவன் அவ்வாறு தியானித்து விரைவாக தவமுள்ளவரிடம் சென்றான்.

புத்ரமாஶ்வாஸயாமாஸ வாக்பிரிஷ்டாபிரவ்யயைஃ

அவன் மகனை நல்வரங்கள் நிறைந்த, அழியாத வார்த்தைகளால் ஆறுதல் கூறினார்.

பித்ரு'யஜ்ஞேதி நிர்திஷ்டா தர்மோऽயம் ப்ரஹ்மணா ஸ்வயம்

இந்தப் பித்ரு யாகம், பிரம்மா தானே தர்மமாகக் கட்டளையிட்டது.

க்ரு'தஃ ஸ்வயம்புவா பூர்வம் ஶ்ராத்தம் யோ வித்த்வித்தமஃ

சுவயம்புவாகிய முதன்மை அறிவாளர் முதலில் இந்த ஸ்ராத்தத்தைச் செய்தார்.

ஶ்ராத்தகர்மவிதிம் சைவ ப்ரேதகர்ம ச யா க்ரியா

ஸ்ராத்த நிகழ்ச்சி முறையும், பிரேதகாரியங்களும் இவ்வாறு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன.

மம சைவ ப்ரஸாதேந தஸ்ய புத்திம் ததாம்யஹம்

என் அருளால் அவனுக்கு ஞானத்தை நான் அளிக்கிறேன்.

அவஶ்யமேவ கந்தவ்யம் தர்மராஜஸ்ய ஶாஸநாத்

தர்மராஜாவின் கட்டளையால் அவசியம் செல்ல வேண்டியதே.

ஜாதஸ்ய ஹி த்ருவோ ம்ரு'த்யுர்த்ருவம் ஜந்ம ம்ரு'தஸ்ய ச

பிறந்தவனுக்கு மரணம் உறுதி; இறந்தவனுக்கு பிறப்பும் உறுதி.

ஸத்த்வம் ரஜஸ்தமஶ்சைவ த்ரயஃ ஶாரீரஜாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ்—இந்த மூன்றும் உடலிலிருந்து தோன்றும் எனக் கூறப்படுகிறது.

ஸாத்த்விகம் நாவபுத்த்யந்தி கர்மதோஷேண தாமஸஃ

தமஸால் ஆட்பட்டவர்கள் தங்கள் செயல்களின் குறைபாடால் சத்துவத்தை உணர முடியாது.

ஸாத்த்விகம் முக்தியாநாய யாந்தி வேதவிதோ ஜநாஃ 187.

வேதங்களை அறிந்த சத்துவம் நிறைந்தவர்கள், விடுதலைக்கான பாதையில் செல்கிறார்கள்.