வராஹபுராணம்

ஏவமுக்தோ மயா தேவி க்ரு'ஹ்ய தத்ர கமண்டலும்

தேவியே, நான் இப்படிச் சொன்னபோது, அவள் அங்குள்ள கமண்டலத்தை எடுத்தாள்.

ஆதித்யா வஸவோ ருத்ரா அஶ்விநௌ ச மருத்கணாஃ

ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள், அஸ்வினிகள் இருவரும், மருத்கணங்களும்—

பாஹுப்யாம் க்ஷத்ரமுத்பந்நம் வைஶ்யா ஊருவிநிஃஸ்ஸ்ரு'தாஃ

கைகளிலிருந்து க்ஷத்திரியர்கள் பிறந்தார்கள்; தொடைகளிலிருந்து வைசியர்கள் தோன்றினார்கள்.

தேவதாஶ்சாஸுரா தேவி ஜாதாஸ்தே ப்ரஹ்மணஸ்ததா

தேவியே, தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் எல்லோரும் பிரம்மாவிலிருந்து பிறந்தார்கள்.

ஆதித்யா வஸவோ ருத்ரா அஶ்விநௌ ச மருத்கணாஃ

ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள், அஸ்வினிகள் இருவரும், மருத்கணங்களும்—

தித்யாம் ச ஜநிதாஃ புத்ரா அஸுராஃ ஸுரஶத்ரவஃ

திதிக்கு பிறந்த பிள்ளைகள் அசுரர்கள், அவர்கள் தேவர்களின் பகைவர்கள்.

தேஜஸா பாஸ்கராகாராஃ ஸர்வே ஶாஸ்த்ரவிதோ த்விஜாஃ

அந்த இருமுறை பிறந்தவர்கள் எல்லோரும் சூரியனைப் போல் பிரகாசமுடன், வேதங்களை நன்கு அறிந்தவர்கள்.

நிமேஸ்து வம்ஶஸம்பூதோ ஆத்ரேய இதி விஶ்ருதஃ

வம்சத்தில் பிறந்த நிமி, ஆத்திரேயன் என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றவர்.

ஶீர்ணபர்ணாம்புபக்ஷஶ்ச ஶிஶிரே ச ஜலேஶயஃ 187.

உலர்ந்த இலைகள், நீர் ஆகியவற்றை உண்பவர்கள், குளிர்காலத்தில் நீரில் தங்குபவர்கள்—

வர்ஷாணாம் ச ஸஹஸ்ராணி தபஸ்தப்த்வா வஸுந்தரே

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள், பூமியே, அவர்கள் தவம் செய்தார்கள்.

நஷ்டம் ச தம் ஸுதம் த்ரு'ஷ்ட்வா நிமேஃ ஶோக உபாவிஶத்

அந்தக் குழந்தை இல்லாமல் போனதைப் பார்த்து, நிமி துக்கத்தில் மூழ்கினார்.

நிமிஃ க்ரு'த்வா ததஃ ஶோகம் விதாநாத்தத்ர மாதவி

மாதவி, நிமி துக்கத்தை அனுபவித்தபின், அங்கு சடங்குகளைச் செய்தார்.

தஸ்ய ப்ரதிவிஶுத்தஸ்ய மாகமாஸே து த்வாதஶீம்

அவர் முற்றிலும் தூய்மையடைந்தபோது, மாசி மாதம் பன்னிரண்டாம் நாளில்—

ஸ நிமிஶ்சிந்தயாமாஸ ஶ்ராத்தகல்பம் ஸமாஹிதஃ

நிமி, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, சரியான ஸ்ராத்த சடங்குகளை யோசித்தார்.

யாநி காநி ச பக்ஷ்யாணி நவஶ்ச ரஸஸம்பவஃ

எத்தகைய உணவுகளும், மற்றும் ஒன்பது வகை ரசத்திலிருந்து உருவானவையும்—

ஆமந்த்ர்ய ப்ராஹ்மணம் பூர்வம் ஶுசிர்பூத்வா ஸமாஹிதஃ

அந்த பிராமணரை மரியாதையுடன் அழைத்து, தூய்மையுடன் மனதை ஒருமைப்படுத்தினார்.

ஸப்தக்ரு'த்வஸ்ததஸ்தத்ர யுகபத்ஸமுபாவிஶத்

பின்னர், அங்கே ஏழு முறை தொடர்ந்து உட்கார்ந்தார்.

பூஜயித்வா து விப்ராந்ஸ ஸப்தக்ரு'த்வஶ்ச ஸுந்தரி

அழகியவளே, அந்த பிராமணர்களை ஏழு முறை பக்தியுடன் வழிபட்டார்.

ப்ரததௌ ஶ்ரீமதே பிண்டம் நாமகோத்ரமுதாஹரந் 187.

பிறகு, ஸ்ரீமதேயிடம் பெயரும் குலமும் சொல்லி பிண்டம் அர்ப்பணித்தார்.

ஏவம் திநே கதே பத்ரே ஹ்யஸ்தம் ப்ராப்தே திவாகரே

அப்படியே அந்த நாள் முடிந்து, நல்லவளே, சூரியன் மறைந்தபோது,

ஏகாகீ யதசித்தாத்மா நிராஶீ நிஷ்பரிக்ரஹஃ

தனியாக, மனமும் ஆத்மாவும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு, ஆசை இல்லாமல், உடைமைகள் இல்லாமல் இருந்தார்.

நாத்யுச்சம் நாதிநீசம் ச சேலாஜிநகுஶோத்தரம்

அந்த ஆசனம் அதிக உயரமோ, குறைவோ இல்லாமல், மேலே துணி, மான் தோல், தர்ப்பை இட்டு அமைக்கப்பட்டது.

உபவிஶ்யாஸநேऽயுஞ்ஜத்யோகமாத்மவிஶுத்தயே

அந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்து, ஆன்மா தூய்மையடைய யோகத்தைச் செய்தார்.

ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய நாஸிகாக்ரம் ஸ்வம் திஶஶ்சாநவலோகயந்

தன் மூக்கின் முனையை நோக்கி, சுற்றியுள்ள திசைகளைப் பார்க்காமல் கவனித்தார்.

ஸம்யம்ய மயி சித்தம் யோ யுக்த ஆஸீத மத்பரஃ

மனதை என்னில் கட்டுப்படுத்தி, யார் எனக்கு அர்ப்பணையாக ஒன்றாக அமர்கிறாரோ,

ஏவம் நிவ்ரு'த்தஸம்த்யாயாம் ததோ ராத்ரிருபாகதா

இவ்வாறு சாயங்காலம் முடிந்தபின், இரவு வந்தது.

க்ரு'த்வா து பிண்ட ஸம்கல்பம் பஶ்சாத்தாபம் சகார ஹ

பிண்டம் அர்ப்பணிக்கத் தீர்மானித்து, பின்னர் மனதில் வருத்தமடைந்தார்.

நிவாபகர்ம ஹ்யஶுசி புத்ரார்தே விநியோஜிதம்

அந்த பிண்ட அர்ப்பணை, தூய்மையில்லாமல், மகனுக்காகவே செய்யப்பட்டது.

கதம் தே முநயஃ ஶாபாத்ப்ரதஹேயுர்ந மாமிதி 187.

அந்த முனிவர்கள் சாபத்தால் என்னை எரிக்காமல் இருக்க முடியுமா?