வராஹபுராணம்

யுகம் யுகஸஹஸ்ராணி யாஸ்யந்தி ச கதாநி ச

ஒரு யுகத்தில் ஆயிரம் யுகங்கள் கடந்தும், கடந்து கொண்டே இருக்கின்றன.

தாரிதம் மம ஸுஶ்ரோணி திவா பம்சஶதாநி ச

அழகான இடுப்பையுடையவளே, ஐந்நூறு நாட்கள் உன்னை நான் தாங்கி வந்தேன்.

யந்மாம் ப்ரு'ச்சஸி வை ஜ்ஞாதுமாத்மாநம் ச யஶஸ்விநி

நீ என்னிடம் கேட்கும் விஷயமும், நீயும் அறிய விரும்புவது, புகழ்பெற்றவளே,

க்ரோதஹேதோர்மயா ஸ்ரு'ஷ்ட ஈஶ்வரோऽஸுரநாஶநஃ

கோபத்தின் காரணமாக, நான் அசுரர்களை அழிக்கும் இறைவனை உருவாக்கினேன்.

ஏவம் த்ரயோ வயம் தேவாஃ க்ரு'த்வா ஹ்யேகார்ணவாம் மஹீம்

இவ்வாறு, நாங்கள் மூவரும், பூமியை முழுவதும் ஒரே பெருங்கடலாக மாற்றினோம்.

ஸர்வம் தஜ்ஜலபூர்ணம் து ந சாஜ்ஞாயத கிஞ்சந

அப்போது எங்கும் நீர் நிரம்பி, வேறு எதுவும் தெரியவில்லை.

திஷ்டாம வடவ்ரு'க்ஷேऽஹம் மாயயா பாலரூபத்ரு'க்

நான் மாயையால் குழந்தை வடிவம் கொண்டு, வட்டவிருஷபம் கீழ் இருந்தேன்.

வாரயாமி வராரோஹே ஜாநாஸி த்வம் தரே ஶுபே

அழகியவளே, உன்னை நான் தடுக்கிறேன்; இது உனக்குத் தெரியும், மங்களமான பூமியே.

விநிஸ்ஸ்ரு'தம் ஜலம் தத்ர மாயயா ததநந்தரம்

அப்போது, அங்கு மாயையால் நீர் தோன்றியது.

முஹூர்த்தம் த்யாநமாஸ்தாய பாஷிதோ வசநம் மயா 187.

ஒரு கணம் தியானத்தில் அமர்ந்து, நான் இந்த வார்த்தைகளை பேசினேன்.

ஏவமுக்தோ மயா தேவி க்ரு'ஹ்ய தத்ர கமண்டலும்

தேவியே, நான் இப்படிச் சொன்னபோது, அவள் அங்குள்ள கமண்டலத்தை எடுத்தாள்.

ஆதித்யா வஸவோ ருத்ரா அஶ்விநௌ ச மருத்கணாஃ

ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள், அஸ்வினிகள் இருவரும், மருத்கணங்களும்—

பாஹுப்யாம் க்ஷத்ரமுத்பந்நம் வைஶ்யா ஊருவிநிஃஸ்ஸ்ரு'தாஃ

கைகளிலிருந்து க்ஷத்திரியர்கள் பிறந்தார்கள்; தொடைகளிலிருந்து வைசியர்கள் தோன்றினார்கள்.

தேவதாஶ்சாஸுரா தேவி ஜாதாஸ்தே ப்ரஹ்மணஸ்ததா

தேவியே, தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் எல்லோரும் பிரம்மாவிலிருந்து பிறந்தார்கள்.

ஆதித்யா வஸவோ ருத்ரா அஶ்விநௌ ச மருத்கணாஃ

ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள், அஸ்வினிகள் இருவரும், மருத்கணங்களும்—

தித்யாம் ச ஜநிதாஃ புத்ரா அஸுராஃ ஸுரஶத்ரவஃ

திதிக்கு பிறந்த பிள்ளைகள் அசுரர்கள், அவர்கள் தேவர்களின் பகைவர்கள்.

தேஜஸா பாஸ்கராகாராஃ ஸர்வே ஶாஸ்த்ரவிதோ த்விஜாஃ

அந்த இருமுறை பிறந்தவர்கள் எல்லோரும் சூரியனைப் போல் பிரகாசமுடன், வேதங்களை நன்கு அறிந்தவர்கள்.

நிமேஸ்து வம்ஶஸம்பூதோ ஆத்ரேய இதி விஶ்ருதஃ

வம்சத்தில் பிறந்த நிமி, ஆத்திரேயன் என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றவர்.

ஶீர்ணபர்ணாம்புபக்ஷஶ்ச ஶிஶிரே ச ஜலேஶயஃ 187.

உலர்ந்த இலைகள், நீர் ஆகியவற்றை உண்பவர்கள், குளிர்காலத்தில் நீரில் தங்குபவர்கள்—

வர்ஷாணாம் ச ஸஹஸ்ராணி தபஸ்தப்த்வா வஸுந்தரே

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள், பூமியே, அவர்கள் தவம் செய்தார்கள்.

நஷ்டம் ச தம் ஸுதம் த்ரு'ஷ்ட்வா நிமேஃ ஶோக உபாவிஶத்

அந்தக் குழந்தை இல்லாமல் போனதைப் பார்த்து, நிமி துக்கத்தில் மூழ்கினார்.

நிமிஃ க்ரு'த்வா ததஃ ஶோகம் விதாநாத்தத்ர மாதவி

மாதவி, நிமி துக்கத்தை அனுபவித்தபின், அங்கு சடங்குகளைச் செய்தார்.

தஸ்ய ப்ரதிவிஶுத்தஸ்ய மாகமாஸே து த்வாதஶீம்

அவர் முற்றிலும் தூய்மையடைந்தபோது, மாசி மாதம் பன்னிரண்டாம் நாளில்—

ஸ நிமிஶ்சிந்தயாமாஸ ஶ்ராத்தகல்பம் ஸமாஹிதஃ

நிமி, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, சரியான ஸ்ராத்த சடங்குகளை யோசித்தார்.

யாநி காநி ச பக்ஷ்யாணி நவஶ்ச ரஸஸம்பவஃ

எத்தகைய உணவுகளும், மற்றும் ஒன்பது வகை ரசத்திலிருந்து உருவானவையும்—

ஆமந்த்ர்ய ப்ராஹ்மணம் பூர்வம் ஶுசிர்பூத்வா ஸமாஹிதஃ

அந்த பிராமணரை மரியாதையுடன் அழைத்து, தூய்மையுடன் மனதை ஒருமைப்படுத்தினார்.

ஸப்தக்ரு'த்வஸ்ததஸ்தத்ர யுகபத்ஸமுபாவிஶத்

பின்னர், அங்கே ஏழு முறை தொடர்ந்து உட்கார்ந்தார்.

பூஜயித்வா து விப்ராந்ஸ ஸப்தக்ரு'த்வஶ்ச ஸுந்தரி

அழகியவளே, அந்த பிராமணர்களை ஏழு முறை பக்தியுடன் வழிபட்டார்.

ப்ரததௌ ஶ்ரீமதே பிண்டம் நாமகோத்ரமுதாஹரந் 187.

பிறகு, ஸ்ரீமதேயிடம் பெயரும் குலமும் சொல்லி பிண்டம் அர்ப்பணித்தார்.