வராஹபுராணம்

அக்நிஸ்ததாஶ்விநௌ கௌரீ கஜவக்த்ரபுஜம்கமாஃ । கார்திகேயஸ்ததாதித்யோ மாதரோ துர்கயா ஸஹ ।। ௧௭.

அக்னி, அசுவினிகள், கௌரி, யானைமுகன், பாம்புகள், கார்த்திகேயன், சூரியன், மாதர்கள், துர்கையும் கூட—

திஶோ தநபதிர்விஷ்ணுர்யமோ ருத்ரஃ ஶஶீ ததா । பிதரஶ்சேதி ஸம்பூதாஃ ப்ராதாந்யேந ஜகத்பதேஃ ।। ௧௭.

திசைகள், செல்வத்தின் ஆண்டவர், விஷ்ணு, யமன், ருத்ரன், சந்திரன், பித்ருக்கள்—இவர்கள் அனைவரும் உலகத்தின் ஆண்டவரிலிருந்து முதன்மையாக தோன்றியவர்கள்.

ஹிரண்யகர்பஸ்ய தநௌ ஸர்வம் ஏவ ஸமுத்பவாஃ । ப்ரு'தக்ப்ரு'தக் ததோ கர்வம் வஹமாநாஃ ஸமந்ததஃ ।। ௧௭.

இவர்கள் எல்லோரும் ஹிரண்யகர்பனின் உடலில் இருந்து தோன்றினார்கள்; ஆனாலும், ஒவ்வொருவரும் தம்மை உயர்ந்தவர்கள் என எண்ணி, தத்தம் திசைகளில் பிரிந்து சென்றார்கள்.

அஹம் யோக்யஸ்த்வஹம் யாஜ்ய இதி தேஷாம் ஸ்வநோ மஹாந் । ஶ்ரூயதே தேவஸமிதௌ ஸாகரக்ஷுப்தஸந்நிபஃ ।। ௧௭.

அவர்களிடையே, தேவர்களின் சபையில், கடல் ஓசை போல் ஒரு பெரும் சத்தம் எழுந்தது: 'நான் தான் தகுதியானவன், நான் தான் வழிபடப்பட வேண்டியவன்' என்று.

தேஷாம் விவதமாநாநாம் வஹ்நிருத்தாய பார்திவ । உவாச மாம் யஜஸ்வேதி த்யாயத்வம் மாமிதி ப்ருவந் ।। ௧௭.

அவர்கள் வாதாடிக் கொண்டிருக்கும் போது, அரசே, அக்னி எழுந்து, 'என்னை யாகம் செய், என்னைத் தியானி' என்று அவர்களிடம் கூறினான்.

ப்ராஜாபத்யமிதம் நூநம் ஶரீரம் மத்விநாக்ரு'தம் । விநாஶமுபபத்யேத யதோ நாஹம் மஹாநஹம் ।। ௧௭.

'இவ்வுடல் பிரஜாபதிக்குச் சொந்தமானது; என்னை இல்லாமல் இது அழிந்துவிடும், ஏனென்றால் நான் தான் பெரியவன்' என்று அவன் கூறினான்.

ஏவமுக்த்வா ஶரீரம் து த்யக்த்வா வஹ்நிர்விநிர்யயௌ । நிர்கதேऽபி ததஸ்தஸ்மிம்ஸ்தச்சரீரம் ந ஶீர்யதே ।। ௧௭.

இவ்வாறு கூறி, அக்னி அந்த உடலை விட்டு வெளியேறினான்; அவன் சென்ற பிறகும் அந்த உடல் அழியவில்லை.

ததோऽஶ்விநௌ மூர்திமந்தௌ ப்ராணாபாநௌ ஶரீரகௌ । ஆவாம் ப்ரதாநாவித்யேவமூசதுர்யாஜ்யஸத்தமௌ ।। ௧௭.

பின்னர், உயிரும் மூச்சும் வடிவம் கொண்ட அசுவினிகள், உடலில் இருந்து, 'நாங்கள் தான் முதன்மை, நாங்கள் தான் சிறந்த வழிபாட்டுக்குரியவர்கள்' என்று கூறினார்கள்.

ஏவமுக்த்வா ஶரீரம் து விஹாய க்வசிதாஸ்திதௌ । தயோரபி க்ஷயம் க்ரு'த்வா க்ஷேத்ரீ தத்புரமாஸ்திதஃ ।। ௧௭.

இவ்வாறு கூறி, அவர்கள் இருவரும் உடலை விட்டு வேறு இடத்திற்கு சென்றார்கள்; அவர்களும் பிரிந்த பிறகும், அந்த உடல், உள்ளிருக்கும் ஆதாரனால் நிலைத்திருந்தது.

ததோ வாகப்ரபீத் கௌரீ ப்ராதாந்யம் மயி ஸம்ஸ்திதம் । ஸாऽப்யேவமுக்த்வா க்ஷேத்ராத் து நிஶ்சக்ராம பஹிஃ ஶுபா ।। ௧௭.

அப்போது கௌரி பேசினாள்: 'முதன்மை எனக்கே உரியது.' என்று கூறி, மேலும் எதுவும் சொல்லாமல், அந்த நல்லவள் அந்த இடத்திலிருந்து வெளியேறினாள்.

தயா விநாபி தத்க்ஷேத்ரம் வாகூநம் வ்யவதிஷ்டத । ததோ கணபதிர்வாக்யமாகாஶாக்யோऽப்ரவீத் ததா ।। ௧௭.

அவள் இல்லையெனினும், அந்த இடம் வாக்கு தெய்வங்களால் பாதுகாக்கப்பட்டது. அப்போது ஆகாயம் என அழைக்கப்படும் கணபதி பேசினார்.

ந மயா ரஹிதம் கிஞ்சிச்சரீரம் ஸ்தாயி தூரதஃ । காலாந்தரேத்யேவமுக்த்வா ஸோऽபி நிஷ்க்ரம்ய தேஹதஃ ।। ௧௭.

என்னைத் தவிர, உடலில் எதுவும் நீங்கிப் போக முடியாது. இப்படிச் சொல்லி, சிறிது காலத்துக்குப் பிறகு, அவரும் உடலைவிட்டு வெளியேறினார்.

ப்ரு'தக்பூதஸ்ததாப்யேதச்சரீரம் நாப்யநீநஶத் । விநாகாஶாக்யதத்த்வேந ததாபி ந விஶீர்யதே ।। ௧௭.

அவ்வாறு பிரிந்தாலும், அந்த உடல் அழியவில்லை; ஆகாயம் எனப்படும் தத்துவம் இல்லையென்றாலும் அது சிதறவில்லை.

ஸுஷிரைஸ்து விஹீநம் து த்ரு'ஷ்ட்வா க்ஷேத்ரம் வ்யவஸ்திதம் । ஶரீரதாதவஃ ஸர்வே தே ப்ரூயுர்வாக்யமேவ ஹி ।। ௧௭.

வெற்றிடங்கள் இல்லாமல் அந்த இடம் இருப்பதைப் பார்த்து, உடலின் எல்லா கூறுகளும் இவ்வாறு பேசினார்கள்.

அஸ்மாபிர்வ்யதிரிக்தஸ்ய ந ஶரீரஸ்ய தாரணம் । பவதீத்யேவமுக்த்வா தே ஜஹுஃ ஸர்வே ஶரீரிணஃ ।। ௧௭.

'எங்களைத் தவிர உடலை நிலைநிறுத்த முடியாது.' என்று கூறி, எல்லா உடல் கூறுகளும் விலகின.

தைர்வ்யபேதமபி க்ஷேத்ரம் புருஷேண ப்ரபால்யதே । தம் த்ரு'ஷ்ட்வா த்வப்ரவீத் ஸ்கந்தஃ ஸோऽஹம்காரஃ ப்ரகீர்திதஃ ।। ௧௭.

அவர்கள் எல்லாம் விலகினாலும், அந்த இடம் புருஷனால் பாதுகாக்கப்பட்டது. அவரை பார்த்து, அஹங்காரம் என அழைக்கப்படும் ஸ்கந்தன் பேசினான்.

மயா விநா ஶரீரஸ்ய ஸம்பூதிரபி நேஷ்யதே । ஏவமுக்த்வா ஶரீராத் து ஸோऽப்யபேதஃ ப்ரு'தக் ஸ்திதஃ ।। ௧௭.

'என்னைத் தவிர உடல் தோன்றவே முடியாது.' என்று கூறி, அவரும் உடலைவிட்டு விலகி நின்றார்.

தேநாக்ஷதேந தத்க்ஷேத்ரம் விநா முக்தவதாஸ்திதம் । தம் த்ரு'ஷ்ட்வா குபிதோ பாநுஃ ஸ ஆதித்யஃ ப்ரகீர்திதஃ ।। ௧௭.

அவரும் இல்லாமல், அந்த இடம் விடுதலை பெற்றதுபோல் அமைந்தது. இதைக் கண்ட பானு, ஆதித்யன் என்று அழைக்கப்படுபவர், கோபமடைந்தார்.

மயா விநா கதம் க்ஷேத்ரமிமம் க்ஷணமபீஷ்யதே । ஏவமுக்த்வா ப்ரயாதஃ ஸ தச்சரீரம் ந ஶீர்யதே ।। ௧௭.

'என்னை இல்லாமல் இந்த இடம் ஒரு கணம் கூட நிலைத்திருக்க முடியுமா?' என்று கூறி, அவர் விலகினார். ஆனாலும் உடல் சிதையவில்லை.

ததஃ காமாதிருத்தாய கணோ மாத்ரு'விஸம்ஜ்ஞிதஃ । ந மயா வ்யதிரிக்தஸ்ய ஶரீரஸ்ய வ்யவஸ்திதிஃ । ஏவமுக்த்வா ஸ யாதஸ்து ஶரீரம் தந்ந ஶீர்யதே ।। ௧௭.

பின்னர் காமன் முதலியவர்கள், மாத்ருகைகள் என அழைக்கப்படும் குழு எழுந்தனர். 'என்னைத் தவிர உடலுக்கு நிலை இல்லை.' என்று கூறி, அவர் விலகினாலும் உடல் சிதையவில்லை.

ததோ மாயாऽப்ரவீத்கோபாத் ஸா ச துர்கா ப்ரகீர்திதா । ந மயாऽஸ்ய விநா பூதிரித்யுக்த்வாऽந்தர்ததே புநஃ ।। ௧௭.

பின்னர் கோபத்துடன் மாயை, துர்கை என்று அழைக்கப்படுபவள், 'என்னை இல்லாமல் இதற்கு இருப்பே இல்லை' என்று கூறி மறைந்துவிட்டாள்.

ததோ திஶஃ ஸமுத்தஸ்துரூசுஶ்சேதம் வசோ மஹத் । நாஸ்மாபீ ரஹிதம் கார்யம் பவதீதி ந ஸம்ஶயஃ । சதஸ்ர ஆகதாஃ காஷ்டா அபயாதாஃ க்ஷணாத் ததா ।। ௧௭.

அப்போது திசைகள் எழுந்து, 'எங்களை இல்லாமல் எந்த செயலும் நடக்காது என்பதில் ஐயம் இல்லை' என்று கூறின. நான்கு திசைகளும் வந்துவிட்டு ஒரு கணத்தில் மறைந்தன.

ததோ தநபதிர்வாயுர்மய்யபேதே க்வ ஸம்பவஃ । ஶரீரஸ்யேதி ஸோப்யேவமுக்த்வா மூர்தாநகோऽபவத் ।। ௧௭.

பின்னர் தனபதி, வாயு, 'நான் இல்லாமல் உடலுக்கு எங்கு இருப்பு?' என்று கூறி, தலையிலிருந்து விலகினார்.

ததோ விஷ்ணுர்மநோ ப்ரூயாந்நாயம் தேஹோ மயா விநா । க்ஷணமப்யுத்ஸஹேத் ஸ்தாதுமித்யுக்த்வாऽந்தர்ததே புநஃ ।। ௧௭.

பின்னர் விஷ்ணு, மனம், 'என்னை இல்லாமல் இந்த உடல் ஒரு கணம் கூட தாங்க முடியாது' என்று கூறி மறைந்தார்.

ததோ தர்மோऽப்ரவீத் ஸர்வமிதம் பாலிதவாநஹம் । இதாநீமப்யுபகதே கதமேதத்பவிஷ்யதி ।। ௧௭.

பின்னர் தர்மன், 'இவை அனைத்தையும் நான் காத்தேன். இப்போது நான் விலகினால் இது எப்படி இருக்கும்?' என்று பேசினார்.

ஏவமுக்த்வா கதோ தர்மஸ்தச்சரீரம் ந ஶீர்யதே । ததோப்ரவீந்மஹாதேவஃ அவ்யக்தோ பூதநாயகஃ ।। ௧௭.

இவ்வாறு கூறி தர்மன் விலகினார். ஆனாலும் அந்த உடல் சிதையவில்லை. பின்னர் அவ்யக்தன், உயிர்களின் தலைவன் மகாதேவன் பேசினார்.

மஹத்ஸம்ஜ்ஞோ மயா ஹீநம் ஶரீரம் நோ பவேத் யதா । ஏவமுக்த்வா கதஃ ஶம்புஸ்தச்சரீரம் ந ஶீர்யதே ।। ௧௭.

'மகத் என அழைக்கப்படும் என்னை இல்லாமல் உடல் இருக்க முடியாது.' என்று கூறி, சம்பு விலகினாலும் அந்த உடல் சிதையவில்லை.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பிதரஶ்சோசுஸ்தந்மாத்ரா யாவதஸ்மபிஃ । ப்ரகதைரேபிரேதச்ச ஶரீரம் ஶீர்யதே த்ருவம் । ஏவமுக்த்வா து தே தேஹம் த்யக்த்வாऽந்தர்த்தாநமாகதாஃ ।। ௧௭.

அவரை பார்த்த பின், அவன் தந்தையரும் தாயார்களும், 'நாம் இங்கு இருந்த காலமெல்லாம், இந்த உடல் நம்மால் மெதுவாக சிதைந்து விட்டது,' என்று கூறினார்கள். இப்படிச் சொல்லிவிட்டு, அவர்கள் தங்கள் உடலை விட்டு விட்டு மறைந்துவிட்டார்கள்.

அக்நிஃ ப்ராணோ அபாநஶ்ச ஆகாஶம் ஸர்வதாதவஃ । க்ஷேத்ரம் தத்வதஹம்காரோ பாநுஃ காமாதயோ மயா । காஷ்டா வாயுர்விஷ்ணுர்தர்ம ஶம்புஸ்ததேந்த்ரியார்தகாஃ ।। ௧௭.

அக்னி உயிராகவும், அபானம் கீழே செல்லும் உயிராகவும், ஆகாயம் மற்றும் எல்லா பொருள்களும், இந்த உடல், அஹங்காரம், சூரியன், ஆசைகள் மற்றும் மற்றவை எல்லாம் என்னால் உருவானவை; மரம், காற்று, விஷ்ணு, தருமம், சம்பு, மற்றும் இంద్రியங்களின் பொருள்களும் கூட.