வராஹபுராணம்

தஸ்மிந் ஸ்திதஸ்ய தபஸி ராஜ்ஞோ வை சக்ரவர்த்திநஃ । உபேயாந்நாரதஸ்தத்ர தித்ரு'க்ஷுர்தர்மசாரிணம் ।। ௨.

அந்த சக்ரவர்த்தி மன்னன் தவத்தில் இருந்தபோது, தர்மத்தை நடத்தும் ஒருவரை காண ஆசையுடன் நாரதர் அங்கு வந்தார்.

ஸ த்ரு'ஷ்ட்வா நாரதம் வ்யோம்நி ஜ்வலத்பாஸ்கரதேஜஸம் । அப்யுத்தாநேந ராஜேந்த்ர உத்தஸ்தௌ ஹர்ஷிதஸ்ததா ।। ௨.

வானில் சூரியன் போல ஒளிரும் நாரதரைப் பார்த்து, அந்த மன்னன் மகிழ்ச்சியுடன் எழுந்து அவரை வரவேற்றார்.

தஸ்யாஸநம் ச பாத்யம் ச ஸம்யக் தஸ்ய நிவேத்ய வை । ஸ்வாகதாதிபிராலாபைஃ பரஸ்பரமவோசதாம் । கதாந்தே நாரதம் ராஜா பப்ரச்ச ப்ரஹ்மவாதிநம் ।। ௨.

அவருக்கு ஆசனமும், பாத்யமும் முறையாக அளித்து, வரவேற்பு முதலிய இனிய சொற்களால் ஒருவருடன் ஒருவர் பேசினர்; உரையாடல் முடிவில், மன்னன் பிரம்மத்தை அறிந்த நாரதரை வினவினார்.

ப்ரியவ்ரத உவாச । பகவந் கிஞ்சிதாஶ்சர்யமேதஸ்மிந் க்ரு'தஸம்ஜ்ஞிதே । யுகே த்ரு'ஷ்டம் ஶ்ருதம் வாऽபி தந்மே கதய நாரத ।। ௨.

பிரியவ்ரதன் சொன்னார்: பகவனே, இந்த கிருதயுகத்தில் நீங்கள் பார்த்த அதிசயமான ஏதாவது இருந்தால், அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள் நாரதா.

நாரத உவாச । ஆஶ்சர்யமேகம் த்ரு'ஷ்டம் மே தச்ச்ரு'ணுஷ்வ ப்ரியவ்ரத । ஹ்யஸ்தநேऽஹநி ராஜேந்த்ர ஶ்வேதாக்யம் கதவாநஹம் । த்வீபம் தத்ர ஸரோ த்ரு'ஷ்டம் புல்லபங்கஜமாலிநம் ।। ௨.

நாரதர் சொன்னார்: பிரியவ்ரதா, நான் ஒரு அதிசயத்தைப் பார்த்தேன்; அதை நீ கேள். நேற்று நான் 'சுவேத' என்று அழைக்கப்படும் தீவிற்குச் சென்றேன்; அங்கு மலர்ந்த தாமரைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு ஏரி கண்டேன்.

ஸரஸஸ்தஸ்ய தீரே து குமாரீம் ப்ரு'துலோசநாம் । த்ரு'ஷ்ட்வாऽஹம் விஸ்மயாபந்நஸ்தாம் கந்யாமாயதேக்ஷணாம் ।। ௨.

அந்த ஏரிக்கரையில், பரந்த கண்கள் கொண்ட ஒரு கன்னியை நான் பார்த்தேன்; நீளமான அழகான கண்கள் கொண்ட அந்த பெண்ணை நான் வியப்புடன் பார்த்தேன்.

ப்ரு'ஷ்டவாநஸ்மி ராஜேந்த்ர ததா மதுரபாஷிணீம் । காऽஸி பத்ரே கதம் வாऽஸி கிம் வா கார்யமிஹ த்வயா । கர்த்தவ்யம் சாருஸர்வாங்கி தந்மமாசக்ஷ்வ ஶோபநே ।। ௨.

அப்போது, இனிமையாகப் பேசும் அந்த பெண்ணிடம் நான் கேட்டேன்: நல்லவளே, நீ யார்? இங்கு எப்படி வந்தாய்? உனக்கு என்ன செய்யவேண்டும்? அழகியவளே, அதை எனக்குச் சொல்.

ஏவமுக்தா மயா ஸா ஹி மாம் த்ரு'ஷ்ட்வாऽநிமிஷேக்ஷணா । ஸ்ம்ரு'த்வா தூஷ்ணீம் ஸ்திதா யாவத் தாவந்மே ஜ்ஞாநமுத்தமம் ।। ௨.

நான் இப்படிச் சொன்னபோது, அவள் எனை ஒருமுறை கண் இமைக்காமல் பார்த்தாள்; நினைவுகூர்ந்து, அமைதியாக இருந்தாள்; அப்போது எனக்கு உயர்ந்த ஞானம் கிடைத்தது.

விஸ்ம்ரு'தம் ஸர்வவேதாஶ்ச ஸர்வஶாஸ்த்ராணி சைவ ஹ । யோகஶாஸ்த்ராணி ஶிக்ஷாஶ்ச வேதாநாம் ஸ்ம்ரு'தயஸ்ததா ।। ௨.

அப்போது எனக்கு எல்லா வேதங்களும், எல்லா சாஸ்திரங்களும், யோகசாஸ்திரங்களும், வேதங்களின் உபதேசங்களும், ஸ்மிர்திகளும் மறந்துபோனது.

ஸர்வம் த்ரு'ஷ்ட்வைவ மே ராஜந் குமார்யாऽபஹ்ரு'தம் க்ஷணாத் । ததோऽஹம் விஸ்மயார்விஷ்டஶ்சிந்தாஶோகஸமந்விதஃ ।। ௨.

அரசே, அந்த கன்னியைப் பார்த்தவுடன், என் எல்லாவற்றையும் அவள் ஒரு கணத்தில் எடுத்துச் சென்றாள். அதனால் நான் ஆச்சரியத்தால் மயங்கி, கவலைக்கும் துயரத்துக்கும் ஆளானேன்.

தாமேவ ஶரணம் கத்வா யாவத் பஶ்யாமி பார்திவ । தாவத் திவ்யஃ புமாம்ஸ்தஸ்யாஃ ஶரீரே ஸமத்ரு'ஶ்யத ।। ௨.

அந்த same கன்னியிடம் அடைக்கலம் புகுந்து, அவளை நான் பார்த்தபோது, அதே நேரத்தில் அவளது உடலில் ஒரு தெய்வீகமான ஆண் தோன்றினான், அரசே.

தஸ்யாபி பம்ஸோ ஹ்ரு'தயே த்வபரஸ்தஸ்ய சோரஸி । அந்யோ ரக்தேக்ஷணஃ ஶ்ரீமாந் த்வாதஶாதித்யஸந்நிபஃ ।। ௨.

அவளது இதயத்தில் இன்னொருவன் இருந்தான்; அவனது மார்பில் மற்றொருவன் இருந்தான்—அவன் சிவப்பான கண்களுடன், ஒளிவீசும் அழகோடு, பன்னிரண்டு சூரியர்களைப் போல் பிரகாசமாக இருந்தான்.

ஏவம் த்ரு'ஷ்ட்வா புமாம்ஸோऽத்ர த்ரயஃ கந்யாஶரீரகாஃ । க்ஷணேந தத்ர கந்யைகா ந தாந் பஶ்யாமி ஸுவ்ரத ।। ௨.

அந்த கன்னியின் உடலில் இப்படி மூன்று ஆண்களை நான் பார்த்தேன்; ஆனால் ஒரு கணத்தில் அங்கே ஒரே அந்த கன்னி மட்டுமே இருந்தாள்; அவர்களை நான் இனி காணவில்லை, நல்லவரே.

ததஃ ப்ரு'ஷ்டா மயா தேவீ ஸா குமாரீ கதம் மம । வேதா நஷ்டா மமாசக்ஷ்வ பத்ரே தந்நாஶகாரணம் ।। ௨.

அதன்பின், அந்த தேவியை, அந்த கன்னியை நான் கேட்டேன்: "என் வேதங்கள் எப்படி இல்லாமல் போனது? நல்லவளே, அவை எதனால் அழிந்தன என்பதை எனக்குச் சொல்."

கந்யோவாச । மாதாऽஹம் ஸர்வவேதாநாம் ஸாவித்ரீ நாம நாமதஃ । மாம் ந ஜாநாஸி யேந த்வம் ததோ வேதா ஹ்ரு'தாஸ்தவ ।। ௨.

அந்த கன்னி சொன்னாள்: "நான் எல்லா வேதங்களுக்கும் தாய்; எனது பெயர் சாவித்ரி. நீ என்னை அறியாததால், உன் வேதங்கள் உன்னிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன."

ஏவமுக்தே தயா ராஜந் விஸ்மயேந தபோதந । ப்ரு'ஷ்டா க ஏதே புருஷா ஏதத்கதய ஶோபநே

அவள் இப்படிச் சொன்னதும், அரசே, நான் தியானத்திலும் ஆச்சரியத்திலும் முழுகி, "அந்த ஆண்கள் யார்? இதை எனக்குச் சொல், அழகியவளே," என்று கேட்டேன்.

கந்யோவாச ய ஏஷ மச்சரீரஸ்தஃ ஸர்வாங்கைஶ்சாருலோசநஃ । ஏஷ ரு'க்வேதநாமா து தேவோ நாராயணஃ ஸ்வயம் । வஹ்நிபூதோ தஹத்யாஶு பாபாந்யுச்சாரணாதநு ।। ௨.

அந்த கன்னி சொன்னாள்: "என் உடலில் உள்ளவன், அழகான கண்களும், எல்லா அங்கங்களும் உடையவன், அவன் தான் நாராயணன், ருக் வேதம் என அழைக்கப்படுபவன். அவன் நெருப்பாகி, உச்சரிப்பின் மூலம் பாவங்களை விரைவாக அழிக்கிறான்."

ஏதஸ்ய ஹ்ரு'தயே யோऽயம் த்ரு'ஷ்ட ஆஸீத் த்வயாத்மஜஃ । ஸ யஜுர்வேதரூபேண ஸ்திதோ ப்ரஹ்மா மஹாபலஃ ।। ௨.

"அவனது இதயத்தில் நீ பார்த்தவன், மகனே, அவன் யஜூர் வேதமாக இருப்பவன், பேராற்றலுடைய பிரம்மா."

தஸ்யாப்யுரஸி ஸம்விஷ்டோ ய ஏஷ ஶுசிருஜ்ஜ்வலஃ । ஸ ஸாமவேதநாமா து ருத்ரரூபீ வ்யவஸ்திதஃ । ஏஷ ஆதித்யவத் பாபாந்யாஶு நாஶயதே ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨.

"அவனது மார்பில் இருப்பவன், தூய்மையும் ஒளிவுமுள்ளவன், அவன் தான் சாம வேதமாக இருக்கும் ருத்ரன். சூரியனைப் போல், அவன் பாவங்களை விரைவாக அழிப்பவன் என்று நினைவுகூரப்படுகிறான்."

ஏதே த்ரயோ மஹாவேதா ப்ரஹ்மந் தேவாஸ்த்ரயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । ஏதே வர்ணா அகாராத்யாஃ ஸவநாந்யத்ர வை த்விஜ ।। ௨.

"இந்த மூவரும் பெரிய வேதங்கள், பிராமணா; மூன்று தெய்வங்களாக நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்கள். இவர்கள் 'அ' என்ற எழுத்திலிருந்து தொடங்கும் ஒலி, மற்றும் யாகங்களில் செய்யப்படும் செயல்கள், த்விஜனே."

ஏதத்ஸர்வம் ஸமாஸேந கதிதம் தே த்விஜோத்தம । க்ரு'ஹாண வேதாந் ஶாஸ்த்ராணி ஸர்வஜ்ஞத்வம் ச நாரத ।। ௨.

"இவை எல்லாம் சுருக்கமாக உனக்கு சொன்னேன், சிறந்த பிராமணா. வேதங்களையும் சாஸ்திரங்களையும், அனைத்தையும் அறிந்த அறிவையும் பெற்றுக்கொள், நாரதா."

ஏதஸ்மிந் வேதஸரஸி ஸ்நாநம் குரு மஹாவ்ரத । க்ரு'தே ஸ்நாநேऽந்யஜந்மீயம் யேந ஸ்மரஸி ஸத்தம ।। ௨.

"இந்த வேதங்கள் நிறைந்த தீர்த்தத்தில் நீ நீராடு, பெரிய விரதம் கொண்டவனே. இங்கே நீராடினால், நீ உன் முந்தைய பிறப்புகளை நினைவுகூர்வாய், சிறந்தவரே."

ஏவமுக்த்வா திரோபாவம் கதா கந்யா நராதிப । அஹம் தத்ர க்ரு'தஸ்நாநஸ்த்வாம் தித்ரு'க்ஷுரிஹாகதஃ ।। ௨.

இவ்வாறு சொல்லி, அந்த கன்னி மறைந்தாள், அரசே; நான் அங்கே நீராடி, உன்னைப் பார்க்க ஆசையுடன் இங்கு வந்துள்ளேன்.

ப்ரியவ்ரத உவாச । அந்யஸ்மிந் பகவந் ஜந்மந்யாஸீத் யத் தத் விசேஷ்டிதம் । ஸர்வம் கதய தேவர்ஷே மஹத் கௌதூஹலம் ஹி மே ।। ௩.

பிரியவ்ரதன் சொன்னான்: "பகவனே, என் முந்தைய பிறப்பில் நடந்த அனைத்தையும் எனக்குச் சொல். எனக்கு மிகுந்த ஆவல் உள்ளது, தெய்வமுனிவரே."

நாதரத உவாச । ஸ்நாதஸ்ய மம ராஜேந்த்ர தஸ்மிந் வேதஸரஸ்யத । ஸாவித்ர்யாஶ்ச வசஃ ஶ்ருத்வா தஸ்மிந் ஜந்மஸஹஸ்த்ரகம் । ஸ்மரணம் தத்க்ஷணாஜ்ஜாதம் ஶ்ர்ரு'ணு ஜந்மாந்தரம் மம ।। ௩.

நாரதன் சொன்னான்: "அரசே, அந்த வேத தீர்த்தத்தில் நான் நீராடி, சாவித்ரியின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அந்த நிமிடமே ஆயிரம் பிறப்புகளை நினைவுகூர்ந்தேன். என் முந்தைய பிறப்பை நீ கேள்."

அஸ்த்யவந்தீபுரம் ராஜம்ஸ்தத்ராஹம் ப்ராக் த்விஜோத்தமஃ । நாம்நா ஸாரஸ்வதஃ பூர்வம் வேதவேதாங்கபாரகஃ ।। ௩.

"அவந்தி என்ற நகரம் இருக்கிறது, அரசே; அங்கே நான் முன்பு சிறந்த பிராமணராக, சாரஸ்வதன் என்ற பெயரில், வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்களும் நன்கு அறிந்தவனாக இருந்தேன்."

பஹுப்ரு'த்யபரீவாரோ பஹுதாந்யஶ்ச பார்திவ । அந்யஸ்மிந் க்ரு'தஸம்ஜ்ஞே து யுகே பரமபுத்திமாந் ।। ௩.

"பல ஊழியர்கள் சூழ, நிறைய தானியங்களும் உடையவனாக, மற்றொரு யுகத்தில், கிருதயுகம் என அழைக்கப்படுகிற காலத்தில், மிகுந்த அறிவுடன் வாழ்ந்தேன், அரசே."

ததோ த்யாதம் மயைகாந்தே கிமநேந கரோம்யஹம் । த்வந்த்வேந ஸர்வமேதத்தி ந்யஸ்த்வா புத்ரேஷு யாம்யஹம் । தபஸே த்ரு'தஸம்கல்பஃ ஸரஃ ஸாரஸ்வதம் த்ருதம் ।। ௩.

அதன்பின், தனிமையில் சிந்தித்தபோது, 'இதையெல்லாம் நான் என்ன செய்வேன்?' என்று எண்ணினேன். எல்லாவற்றையும் என் மகன்களுக்கு ஒப்படைத்து, தவம் செய்வதற்காக உறுதியுடன், சாஸ்வதம் என்ற ஏரிக்குச் சீக்கிரம் சென்றேன்.

ஏவம் சிந்த்ய மயா இஷ்டஃ கர்மகாண்டேந கேஶவஃ । ஶ்ராத்தைஶ்ச பிதரோ தேவா யஜ்ஞைஶ்சாந்யே ததா ஜநாஃ ।। ௩.

இவ்வாறு சிந்தித்து, நான் கர்மயோக வழியாக கேசவனை வழிபட்டேன்; பித்ருக்களுக்கு ஸ்ராத்தம் செய்து, தேவர்களுக்கும் மற்ற உயிர்களுக்கும் யாகங்கள் செய்து வழிபட்டேன்.