வராஹபுராணம்

ஸ்திதா ஏதாவதேவம் து காலம் யாஸ்யாமஹேऽம்புதௌ 180.

இந்தக் காலம் முடியும் வரை இங்கே இருக்கிறோம்; பிறகு கடலை நோக்கிச் செல்கிறோம்.

ஶ்ருத்வைதத்ஸ த்ரிகாலஜ்ஞோ மோஹாவிஷ்டோऽப்ரவீதிதம்

இதை கேட்ட மூன்று காலங்களையும் அறிந்தவர், மயக்கத்தில் ஆழ்ந்து, இப்படிச் சொன்னார்:

விதிரத்ர கதம் தஸ்யா யேந யூயம் ஸபுத்ரிணஃ

அவளுக்காக என்ன விதி உள்ளது? அதனால் நீங்கள் அனைவரும் பிள்ளைகளுடன் இருக்கிறீர்கள்?

பூர்வகர்மவிபாகேந யாம் யாம் கதிமதோமுகீம்

முந்தைய செய்திகளின் விளைவால், எந்த வகையான கீழ்நோக்கி செல்லும் பாதையையும் ஒருவர் அடைந்தாலும்,

ஶ்ராத்தம் பிண்டோதகம் தாநம் நித்யம் நைமித்திகம் ததா

ஶ்ராத்தம், பிண்டம், தண்ணீர், அன்றாடமும், குறிப்பிட்ட நாளிலும் செய்யும் தானங்கள்,

அபி ஸ்யாத்ஸ குலேऽஸ்மாகம் யோ நோ தத்யாஜ்ஜலாஞ்ஜலிம்

நம் குலத்தில் யாராவது ஒருவர் இருந்தால், அவர்கள் எங்களுக்கு தண்ணீர் கொடுப்பார்களோ என்ற நம்பிக்கை,

விஶேஷாத்தீர்தமத்யே து திலமிஶ்ரம் ஜலாஞ்ஜலிம்

முக்கியமாக, புனிதமான இடத்தில், எள்ளுடன் கலந்த தண்ணீரை அஞ்சலி செய்து,

தர்பபாணிஸ்த்ரிஸ்த்ரிகோத்ரே பித்ரு'நாம ஸமுச்சரந்

தர்ப்பை கையைப் பிடித்து, மூன்று கோத்திரங்களையும், பிதாக்களின் பெயர்களையும் உச்சரித்து,

ஆதாவேகாஞ்ஜலிர்த்வே து திஸ்ரோ வை தர்பணே ஸ்ம்ரு'தாஃ

முதலில் ஒரு அஞ்சலி எடுத்து, பிறகு இரண்டு, மூன்று என்று தர்ப்பணத்திற்கு நினைவுகூர வேண்டும்,

த்ரு'ப்யத்வமிதி சாந்தே வை மந்த்ரம் மந்த்ரப்ரதிக்ரியாஃ

இறுதியில், 'திருப்தி அடையுங்கள்' என்ற மந்திரத்தையும், விதிப்படி மற்ற மந்திரங்களையும் சொல்ல வேண்டும்,

பித்ரே ப்ரதமதோ தத்யாந்மாத்ரே தத்யாத்ததாசரந் 180.

முதலில் தந்தைக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; அதேபோல், பிறகு தாய்க்கும் செய்ய வேண்டும்.

ஏவம் மாதாமஹஃ ஶர்மா கோத்ரே பிதாமஹஸ்ததா

இவ்வாறு, மாமாவுக்கும், கோத்திர பிதாமகருக்கும், அதுபோல் தாத்தாவுக்கும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

மதுவாதேத்ய்ரு'சம் தத்வத்பூர்வவத்ஸமுதீரயேத்

முந்தைய முறையைப் போலவே, 'மதுவாதா' என்ற ரிக் வேத மந்திரத்தையும் சொல்ல வேண்டும்.

ஏவம் மாதாமஹாநாம் ச பூர்வவத்க்ரமஶோ புதஃ

அதேபோல், மாமாவின் முன்னோர்களுக்கும், முன்பே கூறிய வரிசையில் அறிவாளிகள் செய்ய வேண்டும்.

கோத்ரோச்சாரம் ப்ரகுர்வீத அஸூர்யாந்நாஶயாமஹே

கோத்திரத்தைச் சொல்லி, 'சூரியனைப் பார்க்காமல் உண்பவர்களை நாங்கள் அழிக்கிறோம்' என்று கூற வேண்டும்.

கோத்ராயை மாத்ரே மஹ்யை து தேவ்யை சாஸநகர்மணி

கோத்திரம், தாய், பெரிய தாய், தேவிக்கு, அமர்வதற்கான செயல்களில்,

அர்க்யபாத்ரஸம்கல்பே து பிண்டதாநேऽவநேஜநே

அர்க்ய பாத்திரம் எண்ணி, பிண்டம் அர்ப்பணிக்கும் போது, கைகளை கழுவும் செயலிலும்,

கோத்ராயை மாதுர்மஹாயை தேவ்யாஶ்சாஜ்ஞேயகர்மணி

கோத்திரம், பெரிய தாய், தேவிக்கு, விதிப்படி செய்யும் செயல்களில்,

ப்ரதமா சாஶிஷி ப்ரோக்தா தத்தஸ்யாக்ஷய்யகாரிகா

முதலாவது ஆசீர்வாதமாக, கொடுக்கப்பட்டதை அழியாமல் இருப்பதாக கூறப்படுகிறது.

பிதுரக்ஷயகாலே து பித்ரூ'ணாம் தத்தமக்ஷயம்

தந்தையின் அழியாத நிலையின் போது, பிதாக்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட தானம் அழியாது.

வார்யபி ஶ்ரத்தயா தத்தம் ததாநந்த்யாய கல்பதே 180.

நம்பிக்கையுடன் தண்ணீர் கொடுத்தால்கூட, அது முடிவில்லாத நன்மையைத் தரும் என்று கருதப்படுகிறது.

க்ரு'த்வா ஶ்ராத்தம் து பிதரோ ஹ்ரு'ஷ்டா முமுதிரே ஸதா ।। ஜோஷமாஸ்ஸ்வ த்ரிகாலஜ்ஞ கச்சாமோ நரகாய வை

ஶ்ராத்தம் செய்து முடித்ததும், முன்னோர்கள் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தார்கள். 'மூன்று காலங்களையும் அறிந்தவரே, நீ அமைதியாக இரு; இப்போது நாங்கள் நரகத்திற்கு செல்கிறோம்' என்றார்கள்.

பூர்வகர்மவிபாகேந சிரம் து வஸிதும் முநே யே மயா சாகதா த்ரு'ஷ்டாஸ்தீர்தேऽஸ்மிந்பிதரோऽத வை

முன்பு செய்த கர்மங்களின் விளைவால், முனிவரே, நான் இத்தீர்த்தத்தில் பார்த்த முன்னோர்கள் நீண்ட நாட்கள் தங்கியிருந்தார்கள்.

பஹவஃ ஸ்வஸ்தமநஸோ பஹவோ துஃஸ்தமாநஸாஃ

பலர் மனம் அமைதியாக இருந்தார்கள்; பலர் மனம் கலங்கியவர்களாக இருந்தார்கள்.

மௌநேந கச்சதாம் தேஷாம் கிமேதத்வத நிஶ்சயம் அத்ர யந்நிஶ்சயம் ஶ்ராத்தே புத்ரஸ்ய விபலம் பவேத்

அவர்கள் அமைதியாக சென்றபோது, இதில் உறுதி என்ன என்பதைச் சொல். இங்கு எந்த நிலையில் மகனின் ஶ்ராத்தம் பயனில்லாமல் போகிறது என்பதை விளக்கவும்.

நரஸ்ய கரணம் கிஞ்சித்தந்மே நிகததஃ ஶ்ரு'ணு

மனிதன் செய்யும் எந்த செயல் இதை உண்டாக்கும் என்பதை நான் சொல்வதை கவனமாக கேள்.

அபாத்ரே மலிநம் த்ரவ்யம் மஹத்பாபாய ஜாயதே

தகுதியில்லாதவர்க்கு, தூய்மையில்லாத பொருளை அளித்தால் அது பெரிய பாவமாகும்.

திலமந்த்ரகுஶைர்ஹீநமாஸுரம் தத்பவேதிதி

எள்ளும், மந்திரமும், தர்பையும் இல்லாமல் செய்தால், அது அசுரமாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

ததா தாஶரதீ ராமோ ஹத்வா ராக்ஷஸமீஶ்வரம்

அதேபோல், தசரதனின் மகன் இராமன், ராக்ஷஸர்களின் அரசனை வென்றபிறகு—