வராஹபுராணம்

வேபதுஃ கோடராக்ஷஶ்ச ப்ரு'ஷ்டலக்நலகூதரஃ 180.

அவன் நடுங்கியவனாகவும், குழிவிழிகள் உடையவனாகவும், மெலிந்த உடலும் உள்ளிழைந்த முதுகும் உடையவனாகவும் இருந்தான்.

ந வாக்ச ஶ்ரூயதே தஸ்ய க்ஷுத்ரபக்ஷிரவோ யதா

அவனது பேச்சு கேட்கவில்லை; அது சிறிய பறவையின் குரலைப் போல இருந்தது.

ந கச்சஸி யதாஸ்தாநமாகதஸ்து நிருத்யமஃ

நீ உன்னுடைய இடத்திற்குச் செல்லவில்லை; முயற்சி இல்லாமல் இங்கு வந்துவிட்டாய்.

மமாத்ய நைத்யகம் கர்ம தீர்தேऽஸ்மிந்நஶ்யதேऽநிஶம்

இன்று, இந்தத் தீர்த்தத்தில் என் தினசரி செயல் இரவு பகலாக அழிந்துவிட்டது.

த்வாம் த்ரு'ஷ்ட்வேத்ரு'க்ஸ்வரூபம் ச க்ரியா மே ஸா கதா த்வயி

உன்னை இவ்வாறு பார்த்தபோது, என் கிரியை உன்னிடமே சென்றுவிட்டது.

ஜந்துருவாச த்ருவதீர்தே ச யஃ ஶ்ராத்தம் புநஃ குர்யாத்திலோதகம்

ஒருவர் திடமான புனிதத் தளத்தில், எள் கலந்த நீரை அர்ப்பணித்து மறுபடியும் சராத்தைச் செய்தால்—

திலத்ரு'ப்தா திவம் யாந்தி பிதரஸ்தேந புத்ரிணஃ

அந்த எளால் திருப்தியடைந்த முன்னோர்கள், தங்கள் பிள்ளைகளால் சொர்க்கத்தை அடைகிறார்கள்.

யோநிஸம்கரதோஷேண நரகம் ஸமுபாஶ்ரிதஃ

குலம் கலந்த குறைபாட்டால், ஒருவர் நரகத்தில் சிக்கிக்கொள்கிறான்.

அகதிர்கமநே மே ஸ்யாத்தே த்ரிதாபைஃ ஸமாகதஃ

எனக்கு எங்கேயும் செல்லும் வழியும் இல்லை; மூன்று விதமான துன்பங்களால் நான் வாடுகிறேன்.

பலயுக்தா யயுஃ ஸ்வர்கம் நிர்பலஸ்ய குதோ கதிஃ

பலமுள்ளவர்கள் சொர்க்கத்தை அடைந்தார்கள்; பலவீனருக்கு எந்த வழியும் இல்லை.

தே ஸ்வதாபூஜிதைஃ புத்ரைர்கச்சந்தி பரமாம் கதிம் 180.

மக்கள், முன்னோர்களுக்கு ஸ்வதா அர்ப்பணித்து வழிபட்டால், அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள்.

த்ரு'ஷ்டாஸ்த்வயா த்ரிகாலஜ்ஞ திவ்யத்ரு'ஷ்ட்யா திவம் கதாஃ

மூன்று காலங்களையும் அறிந்தவரே, சொர்க்கம் சென்றவர்களை தெய்வீகக் கண்களால் நீர் பார்த்தீர்கள்.

ப்ரதிலோமாநுலோமாநாம் ஶூத்ராணாம் ஶ்ராத்தகர்மிணாம்

சூத்திரர்களில், நேரடியும் எதிர்மறையுமான குலத்தில் பிறந்தவர்கள் சராத்தைச் செய்தால்—

ஏவம் ப்ரு'ஷ்டஃ ஸ விப்ரேண கதயாமாஸ காரணம்

அந்த பிராமணன் இப்படிச் கேட்டபோது, அவன் காரணத்தை விளக்கத் தொடங்கினான்.

தவாபி ஸந்ததிஸ்தாத நாஸ்தி தைவாத்யதோசிதா

அன்புள்ளவரே, உங்களுடைய வரிசையும் விதி படி இல்லாமல் போய்விட்டது.

வத ஸர்வம் கரிஷ்யாமி யதி ஸத்யம் வசோ மம

எல்லாவற்றையும் சொல்லுங்கள்; என் சொல் உண்மையாயிருந்தால், அதைச் செய்கிறேன்.

இமே யே மம தேஹே து பவந்தி மஶகாஃ க்ரு'ஶாஃ

என் உடலில் உள்ள இவர்கள், மெலிந்த கொசுக்கள்—

தந்துமந்த்ரமஹம் தேஷாம் மம தந்துமயீ ஸக்ரு'த்

அவர்களுக்கு நான் நூல் மந்திரம்; ஒருமுறை, நான் நூலாக உருவானவள்.

மஹிஷ்யாஃ ப்ரேஷணே நித்யம் தாஸீ நாம்நா ப்ரபாவதீ

இளவரசியிடம் செய்திகளை அனுப்ப எப்போதும் பிரபாவதி என்ற ஒரு வேலைப்பெண் இருக்கிறாள்.

அஸ்மாகம் ஸந்ததேஸ்தந்துஸ்தஸ்ய ஶ்ராத்தக்ரு'தே வயம்

எங்கள் வரிசை, அவளுடைய நூலாகும்; சராத்துக்காக நாங்கள்—

ஸ்திதா ஏதாவதேவம் து காலம் யாஸ்யாமஹேऽம்புதௌ 180.

இந்தக் காலம் முடியும் வரை இங்கே இருக்கிறோம்; பிறகு கடலை நோக்கிச் செல்கிறோம்.

ஶ்ருத்வைதத்ஸ த்ரிகாலஜ்ஞோ மோஹாவிஷ்டோऽப்ரவீதிதம்

இதை கேட்ட மூன்று காலங்களையும் அறிந்தவர், மயக்கத்தில் ஆழ்ந்து, இப்படிச் சொன்னார்:

விதிரத்ர கதம் தஸ்யா யேந யூயம் ஸபுத்ரிணஃ

அவளுக்காக என்ன விதி உள்ளது? அதனால் நீங்கள் அனைவரும் பிள்ளைகளுடன் இருக்கிறீர்கள்?

பூர்வகர்மவிபாகேந யாம் யாம் கதிமதோமுகீம்

முந்தைய செய்திகளின் விளைவால், எந்த வகையான கீழ்நோக்கி செல்லும் பாதையையும் ஒருவர் அடைந்தாலும்,

ஶ்ராத்தம் பிண்டோதகம் தாநம் நித்யம் நைமித்திகம் ததா

ஶ்ராத்தம், பிண்டம், தண்ணீர், அன்றாடமும், குறிப்பிட்ட நாளிலும் செய்யும் தானங்கள்,

அபி ஸ்யாத்ஸ குலேऽஸ்மாகம் யோ நோ தத்யாஜ்ஜலாஞ்ஜலிம்

நம் குலத்தில் யாராவது ஒருவர் இருந்தால், அவர்கள் எங்களுக்கு தண்ணீர் கொடுப்பார்களோ என்ற நம்பிக்கை,

விஶேஷாத்தீர்தமத்யே து திலமிஶ்ரம் ஜலாஞ்ஜலிம்

முக்கியமாக, புனிதமான இடத்தில், எள்ளுடன் கலந்த தண்ணீரை அஞ்சலி செய்து,

தர்பபாணிஸ்த்ரிஸ்த்ரிகோத்ரே பித்ரு'நாம ஸமுச்சரந்

தர்ப்பை கையைப் பிடித்து, மூன்று கோத்திரங்களையும், பிதாக்களின் பெயர்களையும் உச்சரித்து,

ஆதாவேகாஞ்ஜலிர்த்வே து திஸ்ரோ வை தர்பணே ஸ்ம்ரு'தாஃ

முதலில் ஒரு அஞ்சலி எடுத்து, பிறகு இரண்டு, மூன்று என்று தர்ப்பணத்திற்கு நினைவுகூர வேண்டும்,