வராஹபுராணம்

தஸ்மிந்க்ஷணே ந ச க்ரு'தம் வ்ரதம் ஜப்யம் விமோஹநாத் 180.

அந்தக் கணத்தில், மயக்கத்தால் எந்த விரதமோ ஜபமோ செய்யப்படவில்லை.

சதுர்தாம்ஶாவஶேஷஶ்ச திவஸஃ பர்யவர்த்தத

அந்த நாளில் நான்கில் ஒரு பகுதி மட்டும் மீதமிருந்தது.

அந்யே பூர்வோத்தராத்தேஶாத்தக்ஷிணாத்பஶ்சிமாத்ததா

மற்றவர்கள் கிழக்கு, மேற்கு, தெற்கு ஆகிய திசைகளிலிருந்தும் வந்தார்கள்.

ஹ்ரு'ஷ்டாஸ்துஷ்டா ஸுபுஷ்டாம்கா கச்சந்தோ திவி ஸங்கஶஃ

மகிழ்ச்சியுடன், திருப்தியுடன், நல்ல உடலுடன், குழுக்களாகச் சென்று விண்ணுலகை அடைகின்றார்கள்.

வஸ்த்ராலங்காரபுஷ்டாம்கா ஹ்ரு'ஷ்டா கச்சந்தி ஸம்கஶஃ

வஸ்திரம், ஆபரணம் அணிந்து, வலிமையான உடலுடன், மகிழ்ச்சியுடன், குழுக்களாகச் செல்கின்றார்கள்.

அந்யே யதாகதம் யாந்தி ஆயாந்தி புநரேவ ஹி

மற்றவர்கள் வந்தபடியே திரும்பிச் செல்கிறார்கள்; மறுபடியும் திரும்பி வருகிறார்கள்.

ஸமாகச்சந்தி கச்சந்தீரயந்தஶ்சாஶிஷோ முதா

அவர்கள் ஒன்று சேர்ந்து, பிரிந்து, வந்தும், சந்தோஷத்துடன் ஆசிகள் கூறுகின்றார்கள்.

நிர்கதோதரஸூக்ஷ்மாஶ்ச கச்சந்தி ஸுவிமாநிதாஃ

மெல்லிய உடலும், உள்ளிழைந்த வயிறும் உடையவர்கள், அழகான பல்லக்கில் மரியாதையுடன் செல்கின்றார்கள்.

மஹோத்ஸவமிவாலக்ஷ்ய விஸ்மிதோ முநிருத்திதஃ

அதை ஒரு பெரிய திருவிழாவாகக் கண்டு, அந்த முனிவர் ஆச்சரியத்தில் எழுந்தார்.

நிர்ஜநம் த்ருவதீர்தம் து வ்ரு'தவேலமிவாபவத்

அந்த வெறிச்சோடிய நிலையான தீர்த்தம், கரை சூழ்ந்ததுபோல் ஆனது.

வேபதுஃ கோடராக்ஷஶ்ச ப்ரு'ஷ்டலக்நலகூதரஃ 180.

அவன் நடுங்கியவனாகவும், குழிவிழிகள் உடையவனாகவும், மெலிந்த உடலும் உள்ளிழைந்த முதுகும் உடையவனாகவும் இருந்தான்.

ந வாக்ச ஶ்ரூயதே தஸ்ய க்ஷுத்ரபக்ஷிரவோ யதா

அவனது பேச்சு கேட்கவில்லை; அது சிறிய பறவையின் குரலைப் போல இருந்தது.

ந கச்சஸி யதாஸ்தாநமாகதஸ்து நிருத்யமஃ

நீ உன்னுடைய இடத்திற்குச் செல்லவில்லை; முயற்சி இல்லாமல் இங்கு வந்துவிட்டாய்.

மமாத்ய நைத்யகம் கர்ம தீர்தேऽஸ்மிந்நஶ்யதேऽநிஶம்

இன்று, இந்தத் தீர்த்தத்தில் என் தினசரி செயல் இரவு பகலாக அழிந்துவிட்டது.

த்வாம் த்ரு'ஷ்ட்வேத்ரு'க்ஸ்வரூபம் ச க்ரியா மே ஸா கதா த்வயி

உன்னை இவ்வாறு பார்த்தபோது, என் கிரியை உன்னிடமே சென்றுவிட்டது.

ஜந்துருவாச த்ருவதீர்தே ச யஃ ஶ்ராத்தம் புநஃ குர்யாத்திலோதகம்

ஒருவர் திடமான புனிதத் தளத்தில், எள் கலந்த நீரை அர்ப்பணித்து மறுபடியும் சராத்தைச் செய்தால்—

திலத்ரு'ப்தா திவம் யாந்தி பிதரஸ்தேந புத்ரிணஃ

அந்த எளால் திருப்தியடைந்த முன்னோர்கள், தங்கள் பிள்ளைகளால் சொர்க்கத்தை அடைகிறார்கள்.

யோநிஸம்கரதோஷேண நரகம் ஸமுபாஶ்ரிதஃ

குலம் கலந்த குறைபாட்டால், ஒருவர் நரகத்தில் சிக்கிக்கொள்கிறான்.

அகதிர்கமநே மே ஸ்யாத்தே த்ரிதாபைஃ ஸமாகதஃ

எனக்கு எங்கேயும் செல்லும் வழியும் இல்லை; மூன்று விதமான துன்பங்களால் நான் வாடுகிறேன்.

பலயுக்தா யயுஃ ஸ்வர்கம் நிர்பலஸ்ய குதோ கதிஃ

பலமுள்ளவர்கள் சொர்க்கத்தை அடைந்தார்கள்; பலவீனருக்கு எந்த வழியும் இல்லை.

தே ஸ்வதாபூஜிதைஃ புத்ரைர்கச்சந்தி பரமாம் கதிம் 180.

மக்கள், முன்னோர்களுக்கு ஸ்வதா அர்ப்பணித்து வழிபட்டால், அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள்.

த்ரு'ஷ்டாஸ்த்வயா த்ரிகாலஜ்ஞ திவ்யத்ரு'ஷ்ட்யா திவம் கதாஃ

மூன்று காலங்களையும் அறிந்தவரே, சொர்க்கம் சென்றவர்களை தெய்வீகக் கண்களால் நீர் பார்த்தீர்கள்.

ப்ரதிலோமாநுலோமாநாம் ஶூத்ராணாம் ஶ்ராத்தகர்மிணாம்

சூத்திரர்களில், நேரடியும் எதிர்மறையுமான குலத்தில் பிறந்தவர்கள் சராத்தைச் செய்தால்—

ஏவம் ப்ரு'ஷ்டஃ ஸ விப்ரேண கதயாமாஸ காரணம்

அந்த பிராமணன் இப்படிச் கேட்டபோது, அவன் காரணத்தை விளக்கத் தொடங்கினான்.

தவாபி ஸந்ததிஸ்தாத நாஸ்தி தைவாத்யதோசிதா

அன்புள்ளவரே, உங்களுடைய வரிசையும் விதி படி இல்லாமல் போய்விட்டது.

வத ஸர்வம் கரிஷ்யாமி யதி ஸத்யம் வசோ மம

எல்லாவற்றையும் சொல்லுங்கள்; என் சொல் உண்மையாயிருந்தால், அதைச் செய்கிறேன்.

இமே யே மம தேஹே து பவந்தி மஶகாஃ க்ரு'ஶாஃ

என் உடலில் உள்ள இவர்கள், மெலிந்த கொசுக்கள்—

தந்துமந்த்ரமஹம் தேஷாம் மம தந்துமயீ ஸக்ரு'த்

அவர்களுக்கு நான் நூல் மந்திரம்; ஒருமுறை, நான் நூலாக உருவானவள்.

மஹிஷ்யாஃ ப்ரேஷணே நித்யம் தாஸீ நாம்நா ப்ரபாவதீ

இளவரசியிடம் செய்திகளை அனுப்ப எப்போதும் பிரபாவதி என்ற ஒரு வேலைப்பெண் இருக்கிறாள்.