வராஹபுராணம்

சகார யஜ்ஞாந் விவிதாந் ஸஹஸ்த்ராநபி ஸ ப்ரபுஃ । க்ரியமாணைஸ்ததோ யஜ்ஞைர்வவ்ரு'தேந்த்ரஸ்ய தத் பலம் ।। ௧௬.

அந்த பிரபு ஆயிரக்கணக்கான பல்வேறு யாகங்களை நடத்தினான்; அவை நடைபெறும் போதெல்லாம் இந்திரனின் வலிமை அதிகரித்தது.

வர்த்திதேந பலேநேந்த்ரோ தேவஸைந்யமுவாச ஹ । ஸந்நஹ்யந்தாம் ஸுராஃ ஶீக்ரம் தைத்யாநாம் வதகர்மணி ।। ௧௬.

வலிமை அதிகரித்த இந்திரன், தேவர்களின் படையை நோக்கி, 'அசுரர்களை அழிக்க விரைவாக ஆயுதம் எடுக்கட்டும்,' என்று உத்தரவிட்டான்.

ஏவமுக்தாஸ்ததோ தேவாஃ ஸந்நத்தாஸ்தத்க்ஷணேऽபவந் । அஸுராணாமபாவாய ஜக்முர்தேவாஃ ஸவாஸவாஃ ।। ௧௬.

அவ்வாறு உத்தரவிடப்பட்ட தேவர்கள் உடனே ஆயுதம் எடுத்தனர்; இந்திரனுடன் சேர்ந்து, அவர்கள் அசுரர்களை அழிக்கச் சென்றனர்.

கத்வா து யுயுதுஸ்தூர்ணம் விஜிக்யுஸ்த்வாஸுரீம் சமூம் । ஜிதாஶ்ச தேவைரஸுரா ஹதஶேஷா தராதரே । மமஜ்ஜுஃ ஸாகரஜலே பயத்ரஸ்தா விசேதஸஃ ।। ௧௬.

அவர்கள் விரைவாகச் சென்று, அசுரர்களின் படையை எதிர்த்து போரிட்டார்கள்; தேவர்கள் அசுரர்களை வென்று, உயிர் தப்பிய அசுரர்கள் பயத்தில் கலங்கி, கடல் நீரில் மூழ்கினர்.

தேவராஜோऽபி த்ரிதிவம் லோகபாலைஃ ஸமம் தரே । ஆருஹ்ய புபுஜே ப்ராக்வத் ஸ தேவோ தேவராட் ப்ரபுஃ ।। ௧௬.

பின்னர் தேவர்களின் அரசன், உலகங்களை காக்கும் தேவர்களுடன் சேர்ந்து சுவர்க்கத்தில் ஏறி, முன்புபோல் தனது ஆட்சி மகிழ்ந்தார்.

ய ஏநம் ஶ்ர்ரு'ணுயாந்நித்யம் ஸரமாக்யாநமுத்தமம் । ஸ கோமேதஸ்ய யஜ்ஞஸ்ய பலம் ப்ராப்நோதி மாநவஃ ।। ௧௬.

இந்த சிறந்த கதையை யார் தினமும் முழுமையாகக் கேட்டால், அவர் கோமேத யாகத்தின் பலனை அடைவார்.

ப்ரஷ்டராஜ்யஶ்ச யோ ராஜா ஶ்ர்ரு'ணோதீதம் ஸமாஹிதஃ । ஸ தேவேந்த்ர இவ ஸ்வர்கம் ராஜ்யம் ஸ்வம் லபதே நரஃ ।। ௧௬.

ஒரு அரசன் தனது அரசை இழந்திருந்தாலும், இதை மனதை ஒருமைப்படுத்தி கேட்டால், அந்த நரன் தேவராஜன் போலவே தனது சுவர்க்கத்தையும், அரசையும் மீண்டும் பெறுவான்.

தரண்யுவாச । யே தே மணௌ ததா தேவ உத்பந்நா நரபும்கவாஃ । தேஷாம் வரோ பகவதா தத்தஸ்த்ரேதாயுகே கில ।। ௧௭.

பூமி கேட்டாள்: தேவனே, அந்த நேரத்தில் மாணிக்கத்தில் பிறந்த அந்த மகான்கள் யாருக்கு, த்ரேதா யுகத்தில் பகவான் எந்த வரத்தை அளித்தார்?

ராஜாநோ பவிதாரோ வை கதம் தேஷாம் ஸமுத்பவஃ । கிம் ச சக்ருர்ஹி தே கர்ம ப்ரு'தங் நாமாநி ஶம்ஸ மே ।। ௧௭.

அவர்கள் யார் அந்த அரசர்கள்? அவர்கள் எப்படி தோன்றுவார்கள்? அவர்கள் என்ன செயல்கள் செய்தார்கள்? அவரவர் பெயர்களையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । ஸுப்ரபோ மணிஜோ யஸ்து ராஜா நாம்நா மஹாமநாஃ । தஸ்யோத்பத்திம் வராரோஹே ஶ்ர்ரு'ணு த்வம் பூததாரிணி ।। ௧௭.

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: உயிர்கள் எல்லாம் தாங்கும் அன்னையே, மாணிக்கத்தில் பிறந்த, உயர்ந்த மனம் கொண்ட சுப்ரபன் என்ற அரசனின் தோற்றத்தை நான் சொல்வதை நீ கேள்.

ஆஸீத் ராஜா மஹாபாஹுராதௌ க்ரு'தயுகே புரா । ஶ்ருதகீர்திரிதி க்யாதஸ்த்ரைலோக்யே பலவத்தரஃ ।। ௧௭.

கிருத யுகத்தின் தொடக்கத்தில், மூன்று உலகிலும் புகழ்பெற்ற, வலிமை மிகுந்த, 'ஸ்ருதகீர்த்தி' என்ற பெயர் கொண்ட ஒரு வீர அரசன் இருந்தான்.

தஸ்ய புத்ரத்வமாபேதே ஸுப்ரபோ மணிஜோ தரே । ப்ரஜாபாலேதி வை நாம்நா ஶ்ருதகீர்திர்மஹாபலஃ ।। ௧௭.

பூமியே, அந்த ஸ்ருதகீர்த்திக்கு மாணிக்கத்தில் பிறந்த சுப்ரபன் என்பவன் மகனாகப் பிறந்தான்; அந்த வலிமை மிகுந்த ஸ்ருதகீர்த்தி 'பிரஜாபாலன்' என்றும் அழைக்கப்பட்டான்.

ஸைகஸ்மிம்ஶ்சித் திநே ப்ராயாத் விபிநம் ஶ்வாபதாகும் । தத்ராபஶ்யத்ரு'ஷேர்தந்யம் மஹதாஶ்ரமமண்டலம் ।। ௧௭.

ஒரு நாள், அவர் காட்டில் காட்டுமிராண்டிகளை வேட்டையாடச் சென்றார்; அங்கு ஒரு புனித முனிவரின் பெரிய ஆசிரமத்தை அவர் கண்டார்.

தஸ்மிந் மஹாதபா நாம ரு'ஷிஃ பரதார்மிகஃ । தபஸ்தேபே நிராஹாரோ ஜபந் ப்ரஹ்ம ஸநாதநம் ।। ௧௭.

அந்த இடத்தில் 'மஹாதபஸ்' என்ற முனிவர் இருந்தார்; அவர் உயர்ந்த தர்மத்தில் நிலைத்து, உணவு இன்றி கடும் தவம் செய்து, சனாதன பிரம்மத்தை ஜபித்துக் கொண்டிருந்தார்.

தத்ராஸௌ பார்திவஃ ஶ்ரீமாந் ப்ரவேஶாய மதிம் ததா । சகார சாவிஶத் ராஜா ப்ரஜாபாலோ மஹாதபாஃ ।। ௧௭.

அங்கு அந்த புகழ்பெற்ற பிரஜாபாலன் என்ற அரசன் உள்ளே செல்ல எண்ணி, அந்த மஹாதபஸின் ஆசிரமத்திற்குள் நுழைந்தான்.

தஸ்மிந் வராஶ்ரமபதே வநவ்ரு'க்ஷஜாத்யா தராப்ரஸூதோர்ஜிதமார்கஜுஷ்டாஃ । லதாக்ரு'ஹா இந்துரவிப்ரகாஶிநோ நாயாஸிதஜ்ஞாஃ குலப்ரு'ங்கராஜாஃ ।। ௧௭.

அந்த சிறந்த ஆசிரமத்தில், பூமியில் வளர்ந்த பலவகை மரங்கள் இருந்தன; நடைபாதைகள் நன்கு பதிக்கப்பட்டிருந்தன; கொடிகளால் ஆன வீடுகள் சந்திர ஒளியில் பிரகாசித்தன; தேனீக்கள் எளிதாகச் சுழன்றாடின.

ஸுரக்தபத்மோதரகோமலாக்ர- நகாங்குலீபிஃ ப்ரஸ்ரு'தைஃ ஸுராணாம் । வராங்கநாபிஃ பதபங்க்திமுச்சை- விம்ஹாய பூமிம் த்வபி வ்ரு'த்ரஶத்ரோஃ ।। ௧௭.

மென்மையான, சிவந்த தாமரை போன்ற விரல்கள், நகங்கள் கொண்ட தேவ கன்னியர்கள், நிலத்தைத் தொடாமல், மரங்களுக்கடியில் வரிசையாக நடந்தார்கள்; அவர்கள் இந்திரனைவிட அழகில் மேலோங்கினர்.

க்வசித் ஸமீபே தமதீவ ஹ்ரு'ஷ்டை- ர்நாநாத்விஜைஃ ஷட்ச்ரு'ரணைஶ்ச மத்தைஃ । வாஸத்பிருச்சைர்விவிதப்ரமாணாஃ ஶாகாஃ ஸுபுஷ்பாஃ ஸமயோகயுக்தாஃ ।। ௧௭.

அருகில், பலவகை இனிய பறவைகளும், ஆறு கால்கள் கொண்ட மதமான உயிரினங்களும் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தன; பல அளவுகளில், நிறைய மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கிளைகள் ஒன்றோடொன்று இணைந்திருந்தன.

கதம்பநீபார்ஜ்ஜுநஶீலஶால- லதாக்ரு'ஹஸ்தைர்மதுரஸ்வரேண । ஜுஷ்டம் விஹங்கைஃ ஸுஜநப்ரயோகா நிராகுலா கார்யத்ரு'திர்யதாஸ்தைஃ ।। ௧௭.

கடம்பு, நீபம், அர்ஜுனம், சாலம் ஆகிய மரங்களால் ஆன கொடி வீடுகளில் இனிமையான குரல் கொண்ட பறவைகள் இருந்தன; நல்லவர்களுடன் நட்பாக, அமைதியுடன், தங்கள் கடமையில் நிலைத்திருந்தன.

மகாக்நிதூமைருதிதாக்நிஹோமை- ஸ்ததஃ ஸமந்தாத் க்ரு'ஹமேதிபிர்த்விஜைஃ । ஸிம்ஹைரிவாதர்ம்மகரீ விதாரிதஃ ஸ தீக்ஷ்ணதம்ஷ்ட்ரைர்வரமத்தகேஸரைஃ ।। ௧௭.

அங்கெல்லாம், க்ருஹஸ்தர்களும், இருமுறை பிறந்த முனிவர்களும் வேள்வி தீயை ஏற்றி, புகை எழுந்தது; அது, சிங்கம் ஒரு தவறான யானையைத் துளைத்து வீழ்த்தும் போல், சிறந்தவர்கள் கூரிய பற்களும், அழகிய மயிரும் கொண்டு இருந்தார்கள்.

ஏவம் ஸ ராஜா விவிதாநுபாயாந் வராஶ்ரமே ப்ரேக்ஷமாணோ விவேஶ । தஸ்மித் ப்ரவிஷ்டே து ஸ தீவ்ரதேஜா மஹாதபாஃ புண்யக்ரு'தாம் ப்ரதாநஃ । த்ரு'ஷ்டோ யதா பாநுரநந்தபாநுஃ கௌஶ்யாஸநே ப்ரஹ்மவிதாம் ப்ரதாநஃ ।। ௧௭.

அவ்வாறு அந்த அரசன் அந்த சிறந்த ஆசிரமத்தின் பல்வேறு அம்சங்களை பார்த்தபடி உள்ளே நுழைந்தான்; அப்போது, கடும் ஒளியுடன் பிரகாசிக்கும், நல்லவர்களில் முதன்மை பெற்ற, பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவன், பட்டு ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்த மஹாதபஸை அவன் கண்டான்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ ராஜா விஜயீ ம்ரு'காணாம் மதிம் விஸஸ்மார முநேஃ ப்ரஸங்காத் । சகார தர்மம் ப்ரதி மாநஸம் ஸோ அநுத்தமம் ப்ராப்ய ந்ரு'போ முநிம் ஸஃ ।। ௧௭.

வெற்றிகொண்ட மான்களில் அரசனை பார்த்ததும், முனிவரின் அருகில் இருந்ததால் அவன் மனம் தன் நோக்கத்தை மறந்துவிட்டது. ஆனாலும் அந்த முனிவரை அடைந்தபின், அந்த அரசன் தன் மனதை தர்மத்திற்கே திருப்பினான்.

ஸ முநிஸ்தம் ந்ரு'பம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஜாபாலமகல்மஷம் । அப்யாகதக்ரியாம் சக்ரே ஆஸநஸ்வாகதாதிபிஃ ।। ௧௭.

அந்த முனிவர், பாவமில்லாத ஜனங்களை காக்கும் அரசனை பார்த்து, வரவேற்பு, ஆசனம், மரியாதை ஆகியவற்றால் வரவேற்பு செய்தார்.

ததஃ க்ரு'தாஸநோ ராஜா ப்ரணம்ய ரு'ஷிபுங்கவம் । பப்ரச்ச வஸுதே ப்ரஶ்நமிமம் பரமதுர்லபம் ।। ௧௭.

பின்னர், ஆசனத்தில் அமர்ந்த அரசன், அந்த பெரிய முனிவருக்கு வணங்கி, பூமியைப் பற்றிய இந்த மிக அரிய கேள்வியை கேட்டான்.

பகவந் துஃகஸம்ஸாரமக்நைஃ பும்பிஸ்திதீர்ஷுபிஃ । யத்கார்யம் தந்மமாசக்ஷ்வ ப்ரணதே ஶம்ஸிதவ்ரத ।। ௧௭.

பெரியவரே, புகழ்பெற்ற விரதம் கொண்டவரே, இந்த உலக வாழ்க்கை துன்பத்தில் மூழ்கி அதைத் தாண்ட விரும்பும் நாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை தயவுசெய்து எனக்கு கூறுங்கள்.

மஹாதபா உவாச । ஸம்ஸாரார்ணவமஜ்ஜமாநமநுஜைஃ போதஃ ஸ்திரோऽதித்ருவஃ கார்யஃ பூஜநதாநஹோமவிவிதைர்யஜ்ஞைஃ ஸமம் த்யாயநைஃ । கீலைஃ கீலிதமோக்ஷபிஃ ஸுரபடைரூர்த்வம் மஹாரஜ்ஜுபிஃ ப்ராணாத்யைரதுநா குருஷ்வ ந்ரு'பதே போதம் த்ரிலோகேஶ்வரம் ।। ௧௭.

நாராயணம் நரகஹரம் ஸுரேஶம் பக்த்யா நமஸ்குர்வதி யோ ந்ரு'பேஶ । ஸ வீதஶோகஃ பரமம் விஶோகம் ப்ராப்நோதி விஷ்ணோஃ பதமவ்யயம் தத் ।। ௧௭.

அரசர்களின் தலைவனே, நரகத்தை அழிப்பவரும் தேவர்களின் ஆண்டவருமான நாராயணனை பக்தியுடன் வணங்கும் ஒருவர், துயரமின்றி, அந்த உயர்ந்த, நிலையான, விஷ்ணுவின் துயரமற்ற இடத்தை அடைவான்.

ந்ரு'ப உவாச । பகவந் ஸர்வதர்மஜ்ஞ கதம் விஷ்ணுஃ ஸநாதநஃ । பூஜ்யதே மோக்ஷமிச்சத்பிஃ புருஷைர்வத தத்த்வதஃ ।। ௧௭.

அரசன் கேட்டான்: பெரியவரே, எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்தவரே, மோக்ஷத்தை விரும்பும் மனிதர்கள் எவ்வாறு அந்த சனாதன விஷ்ணுவை வழிபட வேண்டும் என்பதை உண்மையாகக் கூறுங்கள்.

மஹாதபா உவாச । ஶ்ர்ரு'ணு ராஜந் மஹாப்ராஜ்ஞ யதா விஷ்ணுஃ ப்ரஸீததி । புருஷாணாம் ததா ஸ்த்ரீணாம் ஸர்வயோகீஶ்வரோ ஹரிஃ ।। ௧௭.

அந்த பெரிய தவசு சொன்னார்: அரசே, பெரிய அறிவாளியே, விஷ்ணு எவ்வாறு திருப்தி அடைவார் என்பதை நீ கேள்; ஆண்கள், பெண்கள் அனைவருக்கும், யோகிகளின் தலைவரான ஹரியும் அதுபோலவே திருப்தி அடைவார்.