வராஹபுராணம்

யஃ ஸ்துதோऽஹம் த்வயா வீர தேந துஷ்டோऽஸ்மி தே ஸதா

வீரா, நீ என்னைத் துதித்தபடியால், நான் எப்போதும் உன்னால் மகிழ்கிறேன்.

வ்யக்தாம்காவயவஃ ஸாக்ஷாத்த்விதீயோऽபூத்ரவிர்யதா

அப்போது சூரியன், சாம்பனுக்கு முன், தெளிவான அங்கங்களுடன், இன்னொரு சூரியனாக நேரில் தோன்றினார்.

அத்யாபயத்ஸாம்பயுதோ ரவிர்மத்யந்திநோऽபவத்

சூரியன் சாம்பனுடன் இணைந்து, அவனை உபதேசித்து, அது மதிய நேரமாக இருந்தது.

ஸ்நாத்வா மத்யந்திநம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே 177.

மதிய நேரத்தில் ஸ்நானம் செய்து சூரியனைப் பார்த்தால், எல்லா பாவங்களும் நீங்கும்.

ஸாயாஹ்நே க்ரு'ஷ்ணகம்காயா தக்ஷிணே ஸம்ஸ்திதஸ்ததா

மாலை நேரத்தில், கிருஷ்ணா-கங்கையின் தெற்குக் கரையில் நின்று,

ஸர்வபாபவிஶுத்தாத்மா பரம் ப்ரஹ்மாதிகச்சதி ஏவம் ஸாம்பஸ்ய துஷ்டேந மத்யாஹ்நே து நபஸ்தலாத்

எல்லா பாவங்களும் நீங்கி தூய மனதுடன் இருப்பவன், பரம்பொருளை அடைவான். இப்படிச் சாம்பன் மதிய நேரத்தில், ஆகாயத்திலிருந்து திருப்தியடைந்தான்.

த்விதாக்ரு'தாத்மயோகேந ஸாம்பகுஷ்டமபோஹிதம்

இரு வகை யோகத்தைச் செய்து, சாம்பனின் குஷ்டு நோய் நீங்கியது.

ஸாம்பஸ்து ஸஹ ஸூர்யேண ரதஸ்தேந திவாநிஶம்

சாம்பன், சூரியனுடன், ரதத்தில் அமர்ந்தவனாக, பகலும் இரவும் இருந்தான்.

பவிஷ்யமிதி விக்யாதம் க்யாதம் க்ரு'த்வா புநர்நவம்

இது நிகழும் என்று அறிவிக்கப்பட்டது; என்றும் புதியதாக இது அறியப்படுகிறது.

உதயாசலமாஶ்ரித்ய யமுநாயாஶ்ச தக்ஷிணே

கிழக்கு மலைக்கு அடைக்கலம் கொண்டு, யமுனையின் தெற்குக் கரையிலும்,

மூலஸ்தாநம் ததஃ பஶ்சாதஸ்தமாநாசலே ரவிம்

பின்னர், அந்த ஆதார இடத்தில், சூரியன் மேற்கு மலையில் அஸ்தமிக்கிறான்.

மதுராயாம் ததா சைகம் ஸ்தாப்ய ஸாம்போ வஸுந்தரே

அவ்வாறு, சாம்பன் மதுரையில் ஒன்றை நிறுவினான், பூமியே.

ஏவம் ஸாம்பபுரம் நாம மதுராயாம் குலேஶ்வரம்

இவ்வாறு, மதுரையில் சாம்பபுரம் எனும் நகரம் குலத்தின் தலைவனாக உள்ளது.

மாகமாஸஸ்ய ஸப்தம்யாம் திவ்யம் ஸாம்பபுரம் நராஃ 177.

மாசி மாதத்தின் ஏழாம் நாளில், மனிதர்கள் தெய்வீகமான சாம்பபுர நகரை அடைவார்கள்.

கச்சந்தி தத்பதம் ஶாந்தம் ஸூர்யமண்டலபேதகம்

அவர்கள் அந்த அமைதியான இடத்தை அடைகிறார்கள்; அது சூரிய மண்டலத்தையும் தாண்டியது.

பாபப்ரஶமநாக்யாநம் மஹாபாதக நாஶநம்

பாவங்களைத் தணிக்கும் இந்தக் கதையைச் சொல்வதால், பெரிய பாவங்களும் அழிகின்றன.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ஸாம்பவசநத்ரயஸூர்யப்ரதிஷ்டாநம் நாம ஸப்தஸப்தத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மஹிமைமிக்க வராக புராணத்தில், சாம்பன் உரைத்த மூன்று சூரிய பிரதிஷ்டை என்ற தலைப்பில் நூற்றெழுபத்து ஏழாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச த்விஜாநுக்ரஹகாமார்தமந்நமுக்ரஸ்வரூபிணம்

திரு வராகன் சொன்னார்: இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு அருள் செய்ய, கடுமையான உணவு வழங்க வேண்டும்.

த்வாதஶ்யாம் மார்கஶீர்ஷஸ்ய உபோஷ்ய நியதஃ ஶுசிஃ

மார்கழி மாதத்தின் பன்னிரண்டாம் நாளில், நோன்பிருந்து, கட்டுப்பாடுடன் தூய்மையாக இருக்க வேண்டும்.

த்விஜாநாம் ப்ரீணநம் க்ரு'த்வா ஸ்வதாந்நபடுபோஜநைஃ

தன் வீட்டில் சமைத்த சிறந்த உணவால் இருமுறை பிறந்தவர்களை மகிழ்விப்பதன் மூலம்,

ஹர்ஷஸ்து ஸுமஹாஞ்ஜாதோ ராமஸ்யாக்லிஷ்டகர்மணஃ

களங்கமில்லாத செயல்கள் கொண்ட இராமனுக்கு பெரும் மகிழ்ச்சி உண்டாகும்.

மஹோத்ஸவம் ச கர்தும் ஸ ஶத்ருக்நஸ்ய மஹாத்மநஃ

அத்துடன், பெருமைமிக்க சத்ருக்னனுக்காக ஒரு பெரிய விழாவும் நடத்த வேண்டும்.

ஏகாதஶ்யாம் ஸோபவாஸஃ ஸ்நாத்வா விஶ்ராந்திஸம்ஜ்ஞகே

பதினொன்றாம் நாளில், நோன்பிருந்து, விச்ராந்தி எனும் இடத்தில் குளித்து,

தஸ்மிந்முக்த்வா யதாகாமம் ப்ராஹ்மணாந்வை ப்ரதர்ப்ய ச

அங்கே, விருப்பப்படி பிராமணர்களை திருப்திப்படுத்தி,

ஸர்வபாபவிநிர்முக்தஃ பித்ரு'பிஃ ஸஹ மோததே

அனைத்து பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, முன்னோர்களுடன் சேர்ந்து மகிழ்வான்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே மதுராமாஹாத்ம்யே ஶத்ருக்நலாவணே ராமதீர்தயாத்ராயாமஷ்டஸப்தத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மஹிமைமிக்க வராக புராணத்தில், மதுரையின் பெருமை மற்றும் சத்ருக்னன் லவணனை அழித்தது, இராம தீர்த்த யாத்திரை எனும் நூற்றெழுபத்து எட்டாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

தரண்யுவாச விநாபராதோ மநுஜஃ ஸாபராதஶ்ச ஜாயதே

பூமி சொன்னாள்: மனிதன் குற்றமின்றியும், குற்றத்துடனும் பிறக்கிறான்.

கர்மணாசரணேநைவ கரணேந ஜுகுப்ஸிதஃ

அவன் செய்கைகளால் மட்டுமே பழிக்கப்படுகிறான்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச பக்ஷணம் தந்தகாஷ்டஸ்ய ராஜாந்நஸ்ய து போஜநம்

திரு வராகன் சொன்னார்: பல் தூளால் உணவு உண்ணுதல், அரசனின் உணவை உண்ணுதல்,