வராஹபுராணம்

ப்ரவர்த்ததே ஸுவித்தாட்ய ப்ரேக்ஷணீயம் மநோரமம்

அவன் பெரும் செல்வத்துடன், பார்ப்பதற்கு அழகாக, மனதைக் கவரும் தன்மையுடன் இருந்தான்.

தஸ்ய தேவஸ்ய யா வேஶ்யாஸ்தாபிஃ ஸா ப்ரதிலோபிதா

அந்த அரசனின் வேஷ்யைகள் அவளை கவர்ந்தனர்.

கீதந்ரு'த்யாதிஷு ரதா தாஸாம் தர்மமுபாகதா

பாடல், நடனம் போன்றவற்றில் அவள் விருப்பம் கொண்டு, அவர்களின் வாழ்கையை ஏற்றுக்கொண்டாள்.

ஏவம் வஸதி ஸா பாலா தேவஸ்யாஸ்ய பரிக்ரஹா

அவ்வாறு அந்தப் பெண் அந்த அரசனின் உடனிருந்தவர்களுடன் வாழ்ந்தாள்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே மதுராமாஹாத்ம்யே க்ரு'ஷ்ணகம்காகாலிஞ்ஜரப்ரபாவே பம்சஸப்தத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில் மதுரையின் மகிமையும் கிருஷ்ணகங்கா, காலிஞ்சரத்தின் பெருமையும் கூறும் நூற்றியெழுபத்திஐந்தாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச வாணிஜ்யபாண்டமாதாய ஸமூஹஸ்ய ப்ரஸம்கதஃ

ஸ்ரீவராகன் கூறினான்: வணிகப் பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு அந்தக் கூட்டத்துடன் சேர்ந்தான்.

ஸார்தேந நிஷ்டிதஃ ஸோऽத தநவாந்ரூபவாம்ஸ்ததஃ

அந்தக் கூட்டத்துடன் சேர்ந்தவன், அப்போது செல்வமும் அழகும் கொண்டவனாக இருந்தான்.

ஆக்ரம்ய தத்ர ஸம்ப்ராப்தா யத்ர ஸா மதுரா புரீ

அவர்கள் அங்கு வந்து, மதுரா நகரை அடைந்தார்கள்.

தஸ்மிந்ஸ்தாநே ஸ பாம்சாலஃ ப்ராதஸ்து புருஷைஃ ஸஹ ஐஶ்வர்யமதபாவேந யாநேந மஹதா ததா

அந்த இடத்தில், பாஞ்சாலர் காலையில் தனது ஆட்களுடன், பெருமிதத்துடன் பெரிய வாகனத்தில் வந்தான்.

தேவதாதர்ஶநம் க்ரு'த்வா தத்த்வா தாநாந்யநேகஶஃ

தெய்வத்தைத் தரிசித்தபின், அவர் பலமுறை பலவகை தானங்களை வழங்கினார்.

கௌதுகார்தம் ததோ கத்வா தேவம் கர்த்தேஶ்வரம் ததா

அதன்பிறகு, ஆவலுடன் அவர் கற்றேஸ்வரர் எனும் தேவனைப் பார்க்கச் சென்றார்.

தாத்ரேயிகாயாஸ்தஸ்யாஶ்ச பஹுமாநபுரஃஸரம்

பெரிய மரியாதையுடன், தாத்ரேயிகை என்ற பெண்மணியையும் அவர் அணுகினார்.

ஹாரா ரத்நமயாஸ்தத்வத்ததௌ லோபவிமோஹிதஃ

பொறாமை மற்றும் ஆசையால் மயங்கியவாறு, அவர் அவளுக்கும் அதேபோல் ரத்தினங்களால் ஆன மாலைகளை வழங்கினார்.

ஸ்நாத்வா தீர்தே ஸமீபே ச க்ரு'ஷ்ணகங்கோத்பவே ஸதா 176.

கிருஷ்ணா மற்றும் கங்கை நதிகளின் மூலத்தில் அருகிலுள்ள புனிதத் தளத்தில் அவர் எப்போதும் குளித்தார்.

ஏவம் து குர்வதஸ்தஸ்ய மாஸஷட்கம் ததோ கதம்

இவ்வாறு அவர் தொடர்ந்து செய்தபோது, ஆறு மாதங்கள் கடந்தன.

ஸ்வாஶ்ரமஸ்தேந த்ரு'ஷ்டஃ ஸ க்ரு'மியுக்தஃ ஸமாகதஃ

அவரது ஆசிரமத்தில் தங்கிய ஒருவர், புழுக்கள் நிறைந்த நிலையில் வந்த அவரைக் கண்டார்.

யாவத்ஸ்நாநம் ஸ குருதே பததே ராஶிமாத்ரகஃ

அவர் குளிக்கும்போது, ஒரு பெரிய அளவு புழுக்கள் உடலில் இருந்து விழுந்தன.

ஏவம் ஸுமந்துநா த்ரு'ஷ்டமாஶ்சர்யம் பஹுவாஸரம்

இவ்வாறு, சுமந்து பல நாட்கள் அந்த அதிசயத்தைப் பார்த்தார்.

இதி சிந்தாஸமாயுக்தஸ்தமப்ரு'ச்சத்விஶம்கிதஃ

அச்சத்துடன் சிந்தனையில் மூழ்கியவாறு, அவர் சந்தேகத்துடன் அவரை வினவினார்.

கிம் கரோஷி திவாராத்ரௌ ப்ரூஹி த்வம் ப்ரு'ச்சதோ மம பாம்சாலோ ப்ராஹ்மணஸுதோ வாணிஜ்யம் ச ஸமாஶ்ரிதஃ

நீ பகலில், இரவில் என்ன செய்கிறாய்? நான் கேட்கும் போது நீ சொல்லு. நீ பாஞ்சால நாட்டைச் சேர்ந்தவரா, பிராமணரின் மகனா, அல்லது வியாபாரத்தில் ஈடுபட்டவரா?

தக்ஷிணாபததேஶாச்ச மதுராயாம் ஸமாகதஃ

தெற்குப் பகுதியிலிருந்து அவர் வந்து, மதுரையில் சேர்ந்தார்.

ஸ்நாத்வா மஹேஶ்வரம் த்ரு'ஷ்ட்வா த்ரிகர்தேஶ்வரஸம்ஜ்ஞிதம்

குளித்தபின், திரிகர்த்தேஸ்வரர் என்று அழைக்கப்படும் மகேஸ்வரரை அவர் தரிசித்தார்.

ஸுமந்துருவாச அஸ்நாதே க்ரு'மிஸம்பூர்ணம் ஸ்நாதே நிர்மலவர்சஸம்

சுமந்து கூறினார்: குளிக்காதபோது அவர் முழுவதும் புழுக்கள் நிரம்பியிருந்தார்; குளித்தபோது அவர் தூய்மையும் பிரகாசமும் பெற்றார்.

அஸ்தி கிம்சிந்மஹத்பாபம் தவ ப்ரச்சந்நஸம்பவம் 176.

உனக்கு ஒரு பெரிய பாவம் இருக்கிறது; அது மறைந்திருக்கிறது.

காலிஞ்ஜரஸ்ய ஸம்ஸ்பர்ஶாச்சுத்தம் தேஹம் ச த்ரு'ஶ்யதே

காளிஞ்சரத்தைத் தொடுவதால், உன் உடல் தூய்மையாகத் தெரிகிறது.

நிரூப்ய கதயாஸ்மாகம் யத்தே ப்ரச்சந்நகில்பிஷம்

உன் மறைந்த பாவம் எது என்பதை ஆராய்ந்து எங்களிடம் கூறு.

தீர்தமாஹாத்ம்யாபவம் ச த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரு'ச்சாமி தே ஹிதம்

இந்தத் தீர்த்தத்தின் மகத்துவத்தை அறிந்து, உனக்கு நல்லது நடக்க வேண்டும் என்பதற்காக நான் கேட்கிறேன்.

கிம்சிந்நோவாச ப்ரு'ஷ்டோऽபி ஏவமேவ கதஃ புநஃ

அவனை கேட்டபோது, அவன் எதுவும் பேசாமல், அதேபோல் மீண்டும் சென்றான்.

கா த்வம் கஸ்யாஸி ஸுபகே கஶ்ச தேஶஃ ப்ரியம்வதே

நல்ல அதிர்ஷ்டம் பெற்றவளே, நீ யார்? யாருடைய மகளாக இருக்கிறாய்? இனிமையாக பேசும் பெண்ணே, எந்த நாட்டிலிருந்து வந்தாய்?