வராஹபுராணம்

கந்யாऽஸ்தீநி து ஸம்க்ரு'ஹ்ய மதுராமாஜகாம ஹ

ஆனால் அந்த பெண்ணின் எலும்புகளை சேகரித்து, அவர் மதுரைக்கு சென்றார்.

நித்யம் ஸ்வர்கே வஸதி ஸ யஸ்யாஸ்தி ஹ்யர்த்தசந்த்ரகே

யாருடைய எலும்புகளில் அரைச்சந்திர வடிவம் இருக்கிறதோ, அவர் எப்போதும் சுவர்க்கத்தில் வாழ்கிறார்.

தேந ஸார்தேந ஸா கந்யா மதுராயாம் ஜகாம ச

அந்தக் கூட்டத்துடன், அந்தப் பெண் மதுரைக்கு சென்றாள்.

ஸுரூபா ஸுகுமாராங்கீ நீலகும்சிதமூர்த்தஜா

அவள் அழகானவள், மென்மையான உடலுடன், கருமையான சுருள்முடியுடன் இருந்தாள்.

ஸுஶ்லிஷ்டாங்குலிபாதா து நகாஸ்தாம்ரோஜ்ஜ்வலாஃ ஶுபாஃ

அவளுடைய விரலும் பாதமும் நன்றாக அமைந்திருந்தது; அவளுடைய நகங்கள் செம்போல ஒளிவிட்டு, நல்லவை.

க்ஷாமோதரீ ஸமகுக்ஷிஃ பீநோந்நதபயோதரா 175.

அவளுக்கு மெல்லிய இடுப்பு, சமமான வயிறு, பூரணமாக உயர்ந்த மார்புகள் இருந்தன.

ஸுநகீ ஸ்வக்ஷிணீ ஸுப்ரூஃ ஸுப்ரமாணா ஸுபாஷிணீ

அவளுடைய நகங்கள் அழகாக, கண்கள் இனிமையாக, புருவங்கள் நன்றாக, உடல் ஒழுங்காக, பேச்சும் இனிமையாக இருந்தது.

யம் யம் பஶ்யதி சார்வங்கீ யஸ்தாம் சைவ ப்ரபஶ்யதி

அந்த அழகான உடலையுடைய பெண் யாரை பார்த்தாளோ, யார் அவளை பார்த்தாரோ,

ஏவம்விதா தத்ர தத்ர தீர்தஸ்நாநபராயணா

அப்படி இருந்த அவள் எங்கு சென்றாலும் தீர்த்தஸ்நானத்தில் ஈடுபட்டவளாக இருந்தாள்.

காந்யகுப்ஜாதிபோ ராஜா க்ஷத்ரதர்மே வ்யவஸ்திதஃ

கான்யகுப்ஜ நாட்டின் அரசன், க்ஷத்திரிய தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தான்.

ப்ரவர்த்ததே ஸுவித்தாட்ய ப்ரேக்ஷணீயம் மநோரமம்

அவன் பெரும் செல்வத்துடன், பார்ப்பதற்கு அழகாக, மனதைக் கவரும் தன்மையுடன் இருந்தான்.

தஸ்ய தேவஸ்ய யா வேஶ்யாஸ்தாபிஃ ஸா ப்ரதிலோபிதா

அந்த அரசனின் வேஷ்யைகள் அவளை கவர்ந்தனர்.

கீதந்ரு'த்யாதிஷு ரதா தாஸாம் தர்மமுபாகதா

பாடல், நடனம் போன்றவற்றில் அவள் விருப்பம் கொண்டு, அவர்களின் வாழ்கையை ஏற்றுக்கொண்டாள்.

ஏவம் வஸதி ஸா பாலா தேவஸ்யாஸ்ய பரிக்ரஹா

அவ்வாறு அந்தப் பெண் அந்த அரசனின் உடனிருந்தவர்களுடன் வாழ்ந்தாள்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே மதுராமாஹாத்ம்யே க்ரு'ஷ்ணகம்காகாலிஞ்ஜரப்ரபாவே பம்சஸப்தத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில் மதுரையின் மகிமையும் கிருஷ்ணகங்கா, காலிஞ்சரத்தின் பெருமையும் கூறும் நூற்றியெழுபத்திஐந்தாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச வாணிஜ்யபாண்டமாதாய ஸமூஹஸ்ய ப்ரஸம்கதஃ

ஸ்ரீவராகன் கூறினான்: வணிகப் பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு அந்தக் கூட்டத்துடன் சேர்ந்தான்.

ஸார்தேந நிஷ்டிதஃ ஸோऽத தநவாந்ரூபவாம்ஸ்ததஃ

அந்தக் கூட்டத்துடன் சேர்ந்தவன், அப்போது செல்வமும் அழகும் கொண்டவனாக இருந்தான்.

ஆக்ரம்ய தத்ர ஸம்ப்ராப்தா யத்ர ஸா மதுரா புரீ

அவர்கள் அங்கு வந்து, மதுரா நகரை அடைந்தார்கள்.

தஸ்மிந்ஸ்தாநே ஸ பாம்சாலஃ ப்ராதஸ்து புருஷைஃ ஸஹ ஐஶ்வர்யமதபாவேந யாநேந மஹதா ததா

அந்த இடத்தில், பாஞ்சாலர் காலையில் தனது ஆட்களுடன், பெருமிதத்துடன் பெரிய வாகனத்தில் வந்தான்.

தேவதாதர்ஶநம் க்ரு'த்வா தத்த்வா தாநாந்யநேகஶஃ

தெய்வத்தைத் தரிசித்தபின், அவர் பலமுறை பலவகை தானங்களை வழங்கினார்.

கௌதுகார்தம் ததோ கத்வா தேவம் கர்த்தேஶ்வரம் ததா

அதன்பிறகு, ஆவலுடன் அவர் கற்றேஸ்வரர் எனும் தேவனைப் பார்க்கச் சென்றார்.

தாத்ரேயிகாயாஸ்தஸ்யாஶ்ச பஹுமாநபுரஃஸரம்

பெரிய மரியாதையுடன், தாத்ரேயிகை என்ற பெண்மணியையும் அவர் அணுகினார்.

ஹாரா ரத்நமயாஸ்தத்வத்ததௌ லோபவிமோஹிதஃ

பொறாமை மற்றும் ஆசையால் மயங்கியவாறு, அவர் அவளுக்கும் அதேபோல் ரத்தினங்களால் ஆன மாலைகளை வழங்கினார்.

ஸ்நாத்வா தீர்தே ஸமீபே ச க்ரு'ஷ்ணகங்கோத்பவே ஸதா 176.

கிருஷ்ணா மற்றும் கங்கை நதிகளின் மூலத்தில் அருகிலுள்ள புனிதத் தளத்தில் அவர் எப்போதும் குளித்தார்.

ஏவம் து குர்வதஸ்தஸ்ய மாஸஷட்கம் ததோ கதம்

இவ்வாறு அவர் தொடர்ந்து செய்தபோது, ஆறு மாதங்கள் கடந்தன.

ஸ்வாஶ்ரமஸ்தேந த்ரு'ஷ்டஃ ஸ க்ரு'மியுக்தஃ ஸமாகதஃ

அவரது ஆசிரமத்தில் தங்கிய ஒருவர், புழுக்கள் நிறைந்த நிலையில் வந்த அவரைக் கண்டார்.

யாவத்ஸ்நாநம் ஸ குருதே பததே ராஶிமாத்ரகஃ

அவர் குளிக்கும்போது, ஒரு பெரிய அளவு புழுக்கள் உடலில் இருந்து விழுந்தன.

ஏவம் ஸுமந்துநா த்ரு'ஷ்டமாஶ்சர்யம் பஹுவாஸரம்

இவ்வாறு, சுமந்து பல நாட்கள் அந்த அதிசயத்தைப் பார்த்தார்.

இதி சிந்தாஸமாயுக்தஸ்தமப்ரு'ச்சத்விஶம்கிதஃ

அச்சத்துடன் சிந்தனையில் மூழ்கியவாறு, அவர் சந்தேகத்துடன் அவரை வினவினார்.