வராஹபுராணம்

தூபோऽயம் தேவதேவேஶ ஶம்கசக்ரகதாதர

தேவாதி தேவனே, சங்கு, சக்கரம், கதை ஏந்தியவரே, இந்த தூபம் உமக்கு அர்ப்பணம்.

தேஜஸா ஸர்வலோகாஶ்ச விவ்ரு'தாஃ ஸந்து தேऽவ்யயாஃ

உமது ஒளியால் எல்லா உலகங்களும் வெளிப்படட்டும்; அவை என்றும் அழியாமல் இருக்கட்டும்.

அதிதேர்கர்பமாதாய வைரோசநிஶமாய ச

அதிதியின் கருவாகவும், வைரொசனீஸன் வடிவமாகவும் தோன்றி,

(நைவேத்யம்) தேவாநாம் ஸம்மதஶ்சாபி யோகிநாம் பரமாம் கதிஃ

(நைவேத்யம்) தேவதைகள் ஏற்றுக்கொண்டவரும், யோகிகளின் உயர்ந்த இலக்குமாகவும் நீ இருக்கின்றாய்.

( அர்க்யம்) ஹவ்யபுக்கவ்யகர்த்தா த்வம் ஹோதா ஹவ்யம் த்வமேவ ச

(அர்க்யம்) யாகங்களில் அர்ப்பணிப்பை ஏற்கும் நீயும், அர்ப்பணிப்பை செய்வதும் நீயே; யாகம் நடத்தும் புரோகிதரும் நீயே, அர்ப்பணிப்பும் நீயே.

(இதி ஸ்வாஹா ஹோமஃ) ஹிரண்யமந்நம் த்வம் தேவ ஜலவஸ்த்ரமயோ பவாந்

ஓ இறைவா, நீ தங்கமும், நீ உணவும், நீ நீராலும் உடைகளாலும் ஆனவரும் ஆகிறாய்.

( சத்ராதிதாநம்) பர்ஜந்யோ வருணஃ ஸூர்யஃ ஸலிலம் கேஶவஃ ஶிவஃ 174.

மழை, வருணன், சூரியன், நீர், கேசவன், சிவன் — இவை எல்லாம் இங்கு இருக்கின்றன.

( வாமநஸ்துதிம்) அந்நம் ப்ரஜாபதிர்விஷ்ணுருத்ரசந்த்ரேந்த்ரபாஸ்கராஃ

உணவு என்பது பிரஜாபதி, விஷ்ணு, ருத்ரன், சந்திரன், இந்திரன், சூரியன் ஆகியோரே.

( கரகதாநம்) வாமநோ புத்திதாதா ச த்ரவஸ்தோ வாமநஃ ஸ்வயம்

வாமனன் அறிவை அளிப்பவர்; திரவமாகவும் வாமனன் தானே இருக்கிறார்.

( யஜமாநஃ) வாமநம் ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணாமி வாமநோ மே ப்ரயச்சதி

நான் வாமனனை ஏற்கின்றேன்; வாமனன் எனக்குத் தருகிறார்.

( த்விஜஃ ப்ரதிக்ரஹீதா) கபிலாங்கேஷு திஷ்டந்தி புவநாநி சதுர்தஶ

கபிலனின் உடலில் பதினான்கு உலகங்களும் தங்கி இருக்கின்றன.

( கோதாநம்) மம பாபச்சிதே துப்யம் தேவகர்ப ஸுபூஜித

என் பாவங்களை நீக்க, உன்னிடம், தெய்வீகமாகப் பிறந்தவரே, மிகுந்த மரியாதையுடன் இதை அர்ப்பணிக்கிறேன்.

(விஸர்ஜநம்) ஏவம் வித்வாம்ஸ்து த்வாதஶ்யாம் யோ நரஃ ஶ்ரத்தயாந்விதஃ

இவ்வாறு அறிந்தவன், பக்தியுடன், பன்னிரண்டாம் நாளில் இதைச் செய்கிறான்.

ப்ராஹ்மண உவாச கரோதி விதிநாநேந தஸ்ய புண்யம் ஶதோத்தரம்

இவ்விதமாகச் செய்பவருக்கு நூற்றுக்கணக்கான புண்ணியம் கிடைக்கும்.

மயாபி ஶ்ரத்தயா சைதத்காலம் தீர்தஸ்ய ஸேவநம்

நானும் பக்தியுடன், சரியான நேரத்தில், இந்தத் தீர்த்தத்தை சேவித்தேன்.

யேந யூயம் ந ஶக்தா மாம் பாதிதும் பாபகர்மிணஃ

இதனால், பாவம் செய்த நீங்கள் என்னைத் தொந்தரவு செய்ய முடியாது.

தாவத்வ்ரதம் து கர்த்தவ்யம் யாவதேகம் க்ஷயம் வ்ரஜேத் 174.

ஒரு சுற்று முடியும் வரை விரதம் தொடர வேண்டும்.

ஶ்ரவணாத்வோ கதிஃ ஸாக்ஷாத்ஸாது லக்ஷ்யாமி சாऽதுநா ஏவம் ப்ருவதி விப்ரே து ஆகாஶே துந்துபிஸ்வநஃ

உங்களிடம் கேட்பதால் நேரடியாக முக்தி கிடைக்கும்; இப்போது அதை நிச்சயமாக காணப்போகிறேன். அந்தப் பிராமணன் இவ்வாறு பேசும் போது, ஆகாயத்தில் மத்தள ஓசை கேட்டது.

ப்ரேதாநாம் து விமாநாநி ஆகதாநி ஸமந்ததஃ

போனவர்களின் விமானங்கள் எல்லா திசைகளிலிருந்தும் வந்தன.

அஸ்ய விப்ரஸ்ய ஸம்பாஷாத்புண்யஸத்கீர்த்திதேந ச

இந்தப் பிராமணனுடன் உரையாடியும், அவர் புகழ்ந்த புண்ணியத்தாலும்—

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந ஸதா ஸம்பாஷணம் வரம்

எனவே, எல்லா முயற்சியிலும் நல்லவர்களுடன் சேர்ந்து பேசுவது சிறந்தது.

தீர்தாபிஷேகிபுருஷாத்யதா தேஷாம் துராத்மநாம்

தீர்த்தத்தில் குளிக்கும் மனிதர்களைப் போலவே, தீய எண்ணம் கொண்டவர்களுக்கும்—

ப்ராப்தம் தீர்தப்ரபாவஸ்ய ஶ்ரவணாந்முக்திதம் பலம்

தீர்த்தத்தின் மகிமையை கேட்பதால் முக்தி தரும் பலன் கிடைக்கும்.

யஃ படேத்பரயா பக்த்யா ஶ்ரு'ணுயாத்பக்திதத்பரஃ

யார் இந்தப் பாடலை மிகுந்த பக்தியுடன் ஓதுகிறார்களோ, அல்லது பக்தியில் மனதை செலுத்தி கேட்டுக்கொள்கிறார்களோ,

பிஶாசஸம்ஜ்ஞகம் நாம தீர்தம் த்ரைலோக்யவிஶ்ருதம்

மூன்று உலகிலும் புகழ்பெற்ற பிசாசம் எனும் திருத்தலம்,

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே மது௦ மா௦ ஸர்வதீர்தே யமுநாஸம்கமப்ரபாவோநாம சதுஃஸப்தத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீ வராக புராணத்தில், மதுமாஸ பகுதியில், யமுனை எல்லா திருத்தலங்களிலும் சங்கமிக்கும் மகிமை என்ற நூற்றெழுபத்திநான்காவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச யமுநாஸ்ரோதஸி ஸ்நாத்வா க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநோ முநிஃ

ஸ்ரீ வராகன் சொன்னார்: யமுனை நதியில் स्नானம் செய்த பின், க்ருஷ்ணத்வைபாயன முனிவர்

த்யாத்வா மநஸி கங்காம் தாம் காலிந்தீம் பாபஹாரிணீம்

அந்த பாவங்களை போக்கும் கங்கையை, அதாவது யமுனையை, மனதில் தியானித்தார்.

ஸோமவைகுண்டயோர்மத்யே க்ரு'ஷ்ணங்கேதி கத்யதே

சோமன் மற்றும் வைகுண்டம் இடையே, அது க்ருஷ்ணாங்கம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.