வராஹபுராணம்

ஏவமுக்தாஸ்ததா தேவா காஃ பஶூம்ஶ்சாநுகல்ப்ய தே । முமுசுஶ்சரணார்தாய ரக்ஷார்தம் ஸரமாம் ததுஃ ।। ௧௬.

அப்படி கூறப்பட்டதும், தேவர்கள் பசுக்களையும் மற்ற மிருகங்களையும் தயார் செய்து, யாகத்திற்காக விடுவித்து, அவற்றைக் காக்க சரமாவை நியமித்தார்கள்.

தாஶ்ச காவோ தேவஶுந்யா ரக்ஷ்யமாணா தராதரே । தத்ர ஜக்முஸ்ததா காவஶ்சரந்த்யோ யத்ர தேऽஸுராஃ ।। ௧௬.

அந்த பசுக்கள், தேவர்கள் இல்லாதபோது, சரமா காப்பாற்றியபடி மலையில் இருந்தன; அப்போது அவை அசுரர்கள் இருந்த இடத்துக்குச் சென்றன.

தே ச காவஸ்து தா த்ரு'ஷ்ட்வா ஶுக்ரமூசுஃ புரோஹிதம் । பஶ்வர்தம் தேவகா ப்ரஹ்மம்ஶ்சார்யந்தே ரக்ஷமாணயா । தேவஶூந்யா ஸரமயா வத கிம் க்ரியதேऽதுநா ।। ௧௬.

அந்த பசுக்களைப் பார்த்த அசுரர்கள், தங்கள் குருவான சுக்ரனிடம் கூறினார்கள்: 'யாகத்திற்கான பசுக்கள், தேவர்கள், பிரம்மன் ஆகியோர் சரமா காப்பாற்றுகிறாள்; இப்போது நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கூறு.'

ஏவமுக்தஸ்ததா ஶுக்ரஃ ப்ரத்யுவாசாஸுராம்ஸ்ததா । ஏதா கா ஹ்ரியதாம் ஶீக்ரமஸுரா மா விலம்பத ।। ௧௬.

அப்போது சுக்ரன் அசுரர்களிடம், 'இந்த பசுக்களை உடனே எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; தாமதிக்காதீர்கள்,' என்று சொன்னான்.

ஏவமுக்தாஸ்ததா தைத்யா ஜஹ்ருஸ்தா கா யத்ரு'ச்சயா । ஹ்ரு'தாஸு தாஸு ஸரமா மார்கமந்வேஷணே ரதா ।। ௧௬.

அப்படி கூறப்பட்டதும், அசுரர்கள் விருப்பப்படி அந்த பசுக்களை எடுத்துக்கொண்டார்கள்; பசுக்கள் இழந்தபின், சரமா அவற்றின் பாதையைத் தேட ஆர்வமாயினாள்.

அபஶ்யத் ஸா திதேஃ புத்ரைர்நீதா காவோ தராதரே । தைத்யைரபி ஶுநீ த்ரு'ஷ்டா த்ரு'ஷ்டமார்கா விஶேஷதஃ ।। ௧௬.

அவள், திதியின் மக்களால் மலைக்கு கொண்டு செல்லப்பட்ட பசுக்களை பார்த்தாள்; அசுரர்களும் அந்த நாயை கவனித்து, அவள் நடமாட்டத்தை குறிப்பாக கவனித்தனர்.

த்ரு'ஷ்ட்வா தே தாம் ச ஸாம்நைவ ஸாமபூர்வமிதம் வசஃ । ஆஸாம் கவாம் து துக்த்வைவ க்ஷீரம் த்வம் ஸரமே ஶுபே ।। ௧௬.

அவளை பார்த்த அசுரர்கள், மென்மையாகவும் சமாதானமாகவும் பேசினார்கள்: 'சரமே, நல்லவளே, இந்த பசுக்களை பண்ணி, பாலை நீ குடி.' என்றார்கள்.

பிபஸ்வைவமிதி ப்ரோக்தா தஸ்யை தத் ததுரஞ்ஜஸா । தத்த்வா து க்ஷீரபாநம் து தஸ்யை தே தைத்யநாயகாஃ ।। ௧௬.

அவர்கள் இப்படிச் சொன்னவுடன், அவளுக்கு உடனே பாலை கொடுத்தார்கள்; அசுரர்களின் தலைவர்கள் அவளுக்கு பாலை குடிக்கும் வாய்ப்பை வழங்கினர்.

மா பத்ரே தேவராஜாய காஶ்சேமா விநிவேதய । ஏவமுக்த்வா ததோ தைத்யா முமுசுஸ்தாம் ஶுநீம் வநே ।। ௧௬.

'நல்லவளே, இந்த பசுக்களை தேவராஜனிடம் சொல்லாதே,' என்று கூறி, அசுரர்கள் அந்த நாயை காட்டில் விடுத்தனர்.

தைர்முக்தா ஸா ஸுராம்ஸ்தூர்ணம் ஜகாம கலு வேபதீ । நமஶ்சக்ரே ச தேவேந்த்ரம் ஸரமா ஸுரஸத்தமம் ।। ௧௬.

அவர்கள் அவளை விடுதலை செய்ததும், அவள் உடனே நடுங்கியபடி தேவர்களிடம் சென்றாள்; அவள் தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனுக்கு வணங்கி நின்றாள்.

தஸ்யாஶ்ச மருதோ தேவா தேவேந்த்ரேண நிரூபிதாஃ । கூடம் கச்சத ரக்ஷார்தம் தேவஶுந்யா மஹாபலாஃ ।। ௧௬.

இந்திரன் நியமித்த மருத்துகள், அந்த வலிமையான தெய்வ நாயுடன் ரகசியமாக பாதுகாப்புக்காக சென்றனர்.

இத்யுக்தாஸ்தேந ஸூக்ஷ்மேண வபுஷா ஜக்முரஞ்ஜஸா । தேऽப்யாகம்ய ஸுரேந்த்ராய நமஶ்ரக்ருர்தராதரே ।। ௧௬.

அப்படி இந்திரனால் உத்தரவிடப்பட்ட மருத்துகள், நுண்ணிய உருவத்தில் விரைவாகப் புறப்பட்டனர்; அவர்கள் மலையில் இந்திரனிடம் வந்து வணங்கினர்.

தாம் தேவராஜஃ பப்ரச்ச க்வ காவஃ ஸரமேऽபவந் । ஏவமுக்தா து ஸரமா ந ஜாநாமீதி சாப்ரவீத் ।। ௧௬.

தேவராஜன் அவளை, 'சரமே, பசுக்கள் எங்கே?' என்று கேட்டான். அப்போது சரமா, 'எனக்குத் தெரியாது,' என்று பதிலளித்தாள்.

தத இந்த்ரோ ருஷா யுக்தோ யஜ்ஞார்தமுபகல்பிதாஃ । காவஃ க்வ சேதி மருதஃ ப்ரோவாசேதம் ஶுநீ கதம் ।। ௧௬.

அதன்பின் இந்திரன் கோபத்துடன், 'யாகத்துக்காகத் தயாராக்கப்பட்ட பசுக்கள் எங்கே?' என்று மருத்துகளை கேட்டான்; அந்த நாயையையும் கேட்டான்.

ஏவமுக்தாஸ்து மருதோ தேவேந்த்ரேண தராதரே । கதயாமாஸுரவ்யக்ராஃ கர்ம்ம தத் ஸரமாக்ரு'தம் ।। ௧௬.

இந்திரன் மலையில் இப்படிச் சொன்னபோது, மருத்துகள் கவலையுடன் சரமா செய்த காரியங்களைச் சொன்னார்கள்.

தத இந்த்ரஃ ஸமுத்தாய பதா ஸம்தாடயச்சுநீம் । க்ரோதேந மஹதாவிஷ்டோ தேவேந்த்ரஃ பாகஶாஸநஃ ।। ௧௬.

அதன்பின் இந்திரன் எழுந்து, பெரும் கோபத்துடன் அந்த நாயை தனது காலால் அடித்தான்; அவன் தேவர்களின் தலைவனும், வஜ்ராயுதம் கொண்டவரும் ஆவான்.

க்ஷீரம் பீதம் த்வயா மூடே காவஸ்தாஶ்சாஸுரைர்ஹ்ரு'தாஃ । ஏவமுக்த்வா பதா தேந தாடிதா ஸரமா தரே ।। ௧௬.

'முட்டாளே, நீ பாலை குடித்துவிட்டாய்; பசுக்கள் அசுரர்களால் கொண்டு போய்விட்டன,' என்று கூறி, அந்த மலையில் சரமாவை காலால் அடித்தான்.

தஸ்யேந்த்ரபாதகாதேந க்ஷீரம் வக்த்ராத் ப்ரஸுஸ்த்ருவே । ஸ்த்ரவதா தேந பயஸா ஸா ஶுநீ யத்ர கா பவந் । ஜகாம தத்ர தேவேந்த்ரஃ ஸஹஸைந்யஸ்ததா தரே ।। ௧௬.

இந்திரன் காலால் அடித்ததால், சரமாவின் வாயிலிருந்து பால் பெருகி வந்தது; அந்த பாலை ஊற்றிக்கொண்டு அந்த நாய் பசுக்கள் இருந்த இடத்துக்குச் சென்றது; பின்னர் இந்திரன் தனது படையுடன் அங்கே சென்றான்.

கத்வா சாபஶ்யத் தேவேந்த்ரஸ்தா கா தைத்யைருபாஹ்ரு'தாஃ । பாலநாம் சக்ருர்யே தைத்யா பலிநோ ப்ரு'ஶம் । தே ஸைந்யைர்நிஹதாஃ ஸத்யஸ்தத்யஜுர்காஃ ஸ்வமூர்த்திபிஃ ।। ௧௬.

அங்கே சென்று இந்திரன், அசுரர்கள் கொண்டு வந்த பசுக்களைப் பார்த்தான்; வலிமைமிக்க அசுரர்கள் அவற்றை கடுமையாகக் காப்பாற்றினார்கள்; ஆனால் அந்த அசுரர்கள் உடனே தேவர்களின் படையால் அழிக்கப்பட்டு, தங்கள் இயல்பான உருவத்தை எடுத்துக்கொண்டு பசுக்களை விட்டுவிட்டனர்.

ஸாமந்தைஶ்ச ஸுரேந்த்ரோऽத வ்ரு'தஃ பரமஹர்ஷிதைஃ । தாஶ்ச லப்த்வா மஹேந்த்ரஸ்து முதா பரமயா யுதஃ ।। ௧௬.

பின்னர் மகிழ்ச்சியுடன் கூடிய தனது நண்பர்களால் சூழப்பட்ட இந்திரன், அந்த பசுக்களை மீட்டுக் கொண்டு மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தான்.

சகார யஜ்ஞாந் விவிதாந் ஸஹஸ்த்ராநபி ஸ ப்ரபுஃ । க்ரியமாணைஸ்ததோ யஜ்ஞைர்வவ்ரு'தேந்த்ரஸ்ய தத் பலம் ।। ௧௬.

அந்த பிரபு ஆயிரக்கணக்கான பல்வேறு யாகங்களை நடத்தினான்; அவை நடைபெறும் போதெல்லாம் இந்திரனின் வலிமை அதிகரித்தது.

வர்த்திதேந பலேநேந்த்ரோ தேவஸைந்யமுவாச ஹ । ஸந்நஹ்யந்தாம் ஸுராஃ ஶீக்ரம் தைத்யாநாம் வதகர்மணி ।। ௧௬.

வலிமை அதிகரித்த இந்திரன், தேவர்களின் படையை நோக்கி, 'அசுரர்களை அழிக்க விரைவாக ஆயுதம் எடுக்கட்டும்,' என்று உத்தரவிட்டான்.

ஏவமுக்தாஸ்ததோ தேவாஃ ஸந்நத்தாஸ்தத்க்ஷணேऽபவந் । அஸுராணாமபாவாய ஜக்முர்தேவாஃ ஸவாஸவாஃ ।। ௧௬.

அவ்வாறு உத்தரவிடப்பட்ட தேவர்கள் உடனே ஆயுதம் எடுத்தனர்; இந்திரனுடன் சேர்ந்து, அவர்கள் அசுரர்களை அழிக்கச் சென்றனர்.

கத்வா து யுயுதுஸ்தூர்ணம் விஜிக்யுஸ்த்வாஸுரீம் சமூம் । ஜிதாஶ்ச தேவைரஸுரா ஹதஶேஷா தராதரே । மமஜ்ஜுஃ ஸாகரஜலே பயத்ரஸ்தா விசேதஸஃ ।। ௧௬.

அவர்கள் விரைவாகச் சென்று, அசுரர்களின் படையை எதிர்த்து போரிட்டார்கள்; தேவர்கள் அசுரர்களை வென்று, உயிர் தப்பிய அசுரர்கள் பயத்தில் கலங்கி, கடல் நீரில் மூழ்கினர்.

தேவராஜோऽபி த்ரிதிவம் லோகபாலைஃ ஸமம் தரே । ஆருஹ்ய புபுஜே ப்ராக்வத் ஸ தேவோ தேவராட் ப்ரபுஃ ।। ௧௬.

பின்னர் தேவர்களின் அரசன், உலகங்களை காக்கும் தேவர்களுடன் சேர்ந்து சுவர்க்கத்தில் ஏறி, முன்புபோல் தனது ஆட்சி மகிழ்ந்தார்.

ய ஏநம் ஶ்ர்ரு'ணுயாந்நித்யம் ஸரமாக்யாநமுத்தமம் । ஸ கோமேதஸ்ய யஜ்ஞஸ்ய பலம் ப்ராப்நோதி மாநவஃ ।। ௧௬.

இந்த சிறந்த கதையை யார் தினமும் முழுமையாகக் கேட்டால், அவர் கோமேத யாகத்தின் பலனை அடைவார்.

ப்ரஷ்டராஜ்யஶ்ச யோ ராஜா ஶ்ர்ரு'ணோதீதம் ஸமாஹிதஃ । ஸ தேவேந்த்ர இவ ஸ்வர்கம் ராஜ்யம் ஸ்வம் லபதே நரஃ ।। ௧௬.

ஒரு அரசன் தனது அரசை இழந்திருந்தாலும், இதை மனதை ஒருமைப்படுத்தி கேட்டால், அந்த நரன் தேவராஜன் போலவே தனது சுவர்க்கத்தையும், அரசையும் மீண்டும் பெறுவான்.

தரண்யுவாச । யே தே மணௌ ததா தேவ உத்பந்நா நரபும்கவாஃ । தேஷாம் வரோ பகவதா தத்தஸ்த்ரேதாயுகே கில ।। ௧௭.

பூமி கேட்டாள்: தேவனே, அந்த நேரத்தில் மாணிக்கத்தில் பிறந்த அந்த மகான்கள் யாருக்கு, த்ரேதா யுகத்தில் பகவான் எந்த வரத்தை அளித்தார்?

ராஜாநோ பவிதாரோ வை கதம் தேஷாம் ஸமுத்பவஃ । கிம் ச சக்ருர்ஹி தே கர்ம ப்ரு'தங் நாமாநி ஶம்ஸ மே ।। ௧௭.

அவர்கள் யார் அந்த அரசர்கள்? அவர்கள் எப்படி தோன்றுவார்கள்? அவர்கள் என்ன செயல்கள் செய்தார்கள்? அவரவர் பெயர்களையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.