வராஹபுராணம்

ப்ராஹ்மண உவாச தேஷாம் கதிர்பவேதேகா மதுராயாந்து ஸங்கமே

பிராமணன் கூறினார்: அவர்களுக்கு ஒரே வழி உண்டு—மதுரையில் சங்கமத்தில்.

ஶ்ரவணத்வாதஶீயோகே மாஸி பாத்ரபதே ததா

ஶ்ரவண நட்சத்திரமும், துவாதசி திதியும் கூடும் போது, பத்திரபத மாதத்திலும்—

ஸுவர்ணமந்நம் வஸ்த்ரம் ச ச்சத்ரோபாநத்ஸுஸம்யுதம்

பொன், உணவு, vasthiram, குடை, செருப்பு ஆகியவற்றுடன்—

ந தே ப்ரேதா பவிஷ்யந்தி மார்கஸ்தோ யோ நமஸ்யதே

அந்த வழியில் யாரை மரியாதை செய்கிறார்களோ, அந்த ப்ரேதர்கள் இனி ப்ரேதராக இருக்கமாட்டார்கள்.

தத்ர தீர்தே நரஃ ஸ்நாதோ ஹ்ரு'ஷ்டபுஷ்டோ யதாஶ்ருதஃ

அந்த தீர்த்தத்தில் ஒருவர் குளித்து, மகிழ்ச்சியுடன், உடல் வலிமையுடன், சொல்லப்பட்டபடி செய்கிறாரே—

தீர்தஸ்யைவ து மாஹாத்ம்யம் ப்ரேதோ பூத்வா ஶ்ரு'ணோதி யஃ

ப்ரேதனாகி அந்த தீர்த்தத்தின் மகிமையை கேட்பவர்—

ப்ரேதா ஊசுஃ யேந வை க்ரியமாணேந ப்ரேதத்வாத்து விமுச்யதே

ப்ரேதர்கள் கேட்டனர்: எந்த செயலைச் செய்து ப்ரேத நிலையில் இருந்து விடுபடலாம்?

ப்ராஹ்மண உவாச புராணம் கதிதம் ராஜ்ஞே மாந்தாத்ரே ப்ரு'ச்சதே புரா ।। 174.

புராணம், பழைய காலத்தில் மாந்தாதா என்ற அரசன் கேட்டபோது, அவருக்காக கூறப்பட்டது என்று அந்த பிராமணர் சொன்னார்.

வஸிஷ்டேந மஹாபாகாஃ ஶ்ரு'ணுத்வம் கதயாம்யஹம்

மிகுந்த பாக்கியசாலிகளே, வசிஷ்டர் இதைச் சொன்னார்; நான் இப்போது உங்களுக்காக இதை விவரமாகக் கூறுகிறேன், கேளுங்கள்.

மாஸி பாத்ரபதே ஶுத்தா த்வாதஶீ ஶ்ரவணாந்விதா

பாத்ரபத மாதத்தில், தூய்மையான பன்னிரண்டாம் நாளில், சிறவண நக்ஷத்திரம் சேர்ந்த நாளில்,

ஸங்கமே ச புநஃ ஸ்நாத்வா பூஜயித்வா து வாமநம்

அந்த சங்கமத்தில் மீண்டும் குளித்து, வாமனனை பக்தியுடன் வழிபட்டு,

கபிலாநாம் ஶதம் தத்த்வா ஹிரண்யோபஸ்கராஞ்சிதம்

கொடியும் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட நூறு கபிலா பசுக்களை தானமாக அளித்து,

ராக்ஷஸத்வம் ந கச்சேத்து ஶ்ரவணத்வாதஶீவ்ரதாத்

சிறவண த்வாதசி விரதத்தை மேற்கொண்டால், ஒருவர் ராட்சசராக பிறப்பதில்லை.

ததஃ ஸ்வர்காத்பரிப்ரஷ்டோ ப்ராஹ்மணோ வேதபாரகஃ

பின்னர், சுவர்க்கத்திலிருந்து வீழ்ந்தாலும், வேதங்களில் தேர்ந்த பிராமணர்,

த்யாநயுக்தேந பாவேந முக்தோ யாத்யபுநர்பவம்

தியானத்தில் மனதை ஒன்றாக வைத்து, பிறவி எடுக்காமல் விடுதலை அடைவார்.

யதாலாபோபபந்நேந ஸௌவர்ணோ வாமநஃ க்ரு'தஃ

தனது சக்திக்கு ஏற்ப, பொன்னால் வாமனரின் உருவம் உருவாக்கப்படுகிறது.

ஆகச்ச வரதாநந்த ஶ்ரீபதே மதநுக்ரஹாத் 174.

வரங்கள் வழங்கும் முடிவில்லாதவரே, ஸ்ரீபதியே, என் அருளால் இங்கு வாரும்.

(ஆவாஹநம்) யத்த்வம் நக்ஷத்ரரூபேண தவாதஶ்யாம் நபஸி ஸ்திதஃ

(ஆவாஹனம்) பன்னிரண்டாம் நாளில், நக்ஷத்திர வடிவில் வானில் நீ நிற்கின்றாய்.

( நக்ஷத்ரம்) நமஃ கமலநாபாய கமலாலய கேஶவ

(நக்ஷத்திரம்) தாமரையினால் தோன்றிய நாபியுடையவரே, தாமரையின் இல்லமே, கேசவா, உமக்கு வணக்கம்.

ஸர்வவ்யாபிந்ஜகத்யோநே நமஃ ஸர்வமயாச்யுத

எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவனே, உலகத்தின் ஆதியாய் இருப்பவனே, எல்லாவற்றையும் உடையவனே, அழியாதவனே, உமக்கு வணக்கம்.

தூபோऽயம் தேவதேவேஶ ஶம்கசக்ரகதாதர

தேவாதி தேவனே, சங்கு, சக்கரம், கதை ஏந்தியவரே, இந்த தூபம் உமக்கு அர்ப்பணம்.

தேஜஸா ஸர்வலோகாஶ்ச விவ்ரு'தாஃ ஸந்து தேऽவ்யயாஃ

உமது ஒளியால் எல்லா உலகங்களும் வெளிப்படட்டும்; அவை என்றும் அழியாமல் இருக்கட்டும்.

அதிதேர்கர்பமாதாய வைரோசநிஶமாய ச

அதிதியின் கருவாகவும், வைரொசனீஸன் வடிவமாகவும் தோன்றி,

(நைவேத்யம்) தேவாநாம் ஸம்மதஶ்சாபி யோகிநாம் பரமாம் கதிஃ

(நைவேத்யம்) தேவதைகள் ஏற்றுக்கொண்டவரும், யோகிகளின் உயர்ந்த இலக்குமாகவும் நீ இருக்கின்றாய்.

( அர்க்யம்) ஹவ்யபுக்கவ்யகர்த்தா த்வம் ஹோதா ஹவ்யம் த்வமேவ ச

(அர்க்யம்) யாகங்களில் அர்ப்பணிப்பை ஏற்கும் நீயும், அர்ப்பணிப்பை செய்வதும் நீயே; யாகம் நடத்தும் புரோகிதரும் நீயே, அர்ப்பணிப்பும் நீயே.

(இதி ஸ்வாஹா ஹோமஃ) ஹிரண்யமந்நம் த்வம் தேவ ஜலவஸ்த்ரமயோ பவாந்

ஓ இறைவா, நீ தங்கமும், நீ உணவும், நீ நீராலும் உடைகளாலும் ஆனவரும் ஆகிறாய்.

( சத்ராதிதாநம்) பர்ஜந்யோ வருணஃ ஸூர்யஃ ஸலிலம் கேஶவஃ ஶிவஃ 174.

மழை, வருணன், சூரியன், நீர், கேசவன், சிவன் — இவை எல்லாம் இங்கு இருக்கின்றன.

( வாமநஸ்துதிம்) அந்நம் ப்ரஜாபதிர்விஷ்ணுருத்ரசந்த்ரேந்த்ரபாஸ்கராஃ

உணவு என்பது பிரஜாபதி, விஷ்ணு, ருத்ரன், சந்திரன், இந்திரன், சூரியன் ஆகியோரே.

( கரகதாநம்) வாமநோ புத்திதாதா ச த்ரவஸ்தோ வாமநஃ ஸ்வயம்

வாமனன் அறிவை அளிப்பவர்; திரவமாகவும் வாமனன் தானே இருக்கிறார்.