வராஹபுராணம்

ராஜ்ஞா தஸ்மை ப்ரதத்தாஶ்ச க்ராமாஶ்சைவ புராணி ச 172.

ராஜா அவனுக்கு கிராமங்களையும் பழைய நகரங்களையும் வழங்கினார்.

ஆஶ்சர்யம் பரமம் தர்மமாராமஸ்ய மஹத் பலம்

புனித வனத்தின் தருமத்தால் கிடைக்கும் மகா பலம் மிகப்பெரிய அதிசயம்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே கோகர்ணமாஹாத்ம்யே த்விஸப்தத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில் கோகர்ண மகிமை பகுதியின் நூற்றிருபத்தி இரண்டாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ஶுகம் ச மாதாபிதரௌ ஸாதுபார்யாசதுஷ்டயம்

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: சுகனும், அவன் தந்தை தாயும், நல்ல மனைவியும் ஆகிய நால்வரையும் அவர் மதித்தார்.

ஸம்மாந்ய பூஜயாமாஸ யதாவிபவஶக்திதஃ

அவரது திறன் மற்றும் வசதிக்கு ஏற்ப அவர்களை மரியாதையுடன் வழிபட்டார்.

ஸ்வயம் ச க்ரு'தவாம்ஸ்தத்ர அவிக்நஸ்ய மஹாமகம்

அங்கு தானே தடையில்லாமல் வெற்றி பெறும் பெரிய யாகத்தை நடத்தினார்.

கீதவாதித்ரமம்கல்யம் புத்ரவ்ரு'த்தௌ யதோசிதம்

மகனின் வளர்ச்சிக்காக ஏற்றபடி பாடலும் வாசிப்பும் மங்களகரமான நிகழ்ச்சிகளும் நடந்தன.

ஏகைகம் ச பரிஷ்வஜ்ய ப்ரணிபத்ய யதாக்ரமம்

ஒவ்வொருவரையும் அணைத்து, ஒழுங்காக வணங்கி மரியாதை செய்தார்.

ஶுகம் ஹ்ரு'தி ஸமாலோக்ய ப்ரருரோத ஸ வை வணிக்

பார்வையில் கிளியை நினைத்து, அந்த வணிகன் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.

விஶிஷ்டேந மயா ப்ராப்தோ ராஜ்ஞோ லாபஃ ஸுபுஷ்கலஃ

என் மூலம் அரசன் மிகச் சிறந்த பெரும் லாபத்தை அடைந்தான்.

ஏவம் வஸந்ஸுகம் தத்ர கோகர்ணஃ ஸஹ பந்துபிஃ

இவ்வாறு கோகர்ணன் தன் உறவினர்களுடன் அங்கு சந்தோஷமாக வாழ்ந்தான்.

ஶுகேஶ்வரம் ப்ரதிஷ்டாப்ய திவ்யம் ஸத்ரம் சகார ஹ

அவன் சுகேஸ்வரரை நிறுவி, தெய்வீகமான யாகத்தை நடத்தினான்.

ஶுகஸத்ரமிதி க்யாதம் ம்ரு'தோ முக்திமவாப ஸஃ 173.

அந்த யாகம் 'சுகசத்திரம்' என்று புகழ்பெற்றது; இறந்தபின் அவன் மோக்ஷம் பெற்றான்.

ஶுகப்ரதாநே கோகர்ணஃ பலம் ஸ்நாநஸ்ய ஸம்கமாத்

கிளியை வழங்கியதால், கோகர்ணன் சங்கமத்தில் நீராடும் பலனை பெற்றான்.

ஶபராய ஸபார்யாய தேந ஸ்வர்கம் கதஶ்ச ஹ

தன் மனைவியுடன் சேர்ந்து அந்த கிளியை சபரருக்கு கொடுத்து, சுவர்க்கம் சென்றான்.

ஏதத்தே கதிதம் ஸர்வம் மதுராயாம் மஹத்பலம்

இதுவரை கூறியவை அனைத்தும் மதுரையில் பெரும் பலனை தரும் கதைகள்.

கோகர்ணஸ்ய து ஸந்தாநமக்ஷயம் தர்மதோऽவ்யயம்

கோகர்ணனின் வம்சம் தர்மத்தால் என்றும் அழியாதது.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே கோகர்ணமாஹாத்ம்யே த்ரயஸ்ஸப்தத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில் கோகர்ண மகிமையைப் பற்றிய நூற்றெழுபத்து மூன்றாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ஸம்கமஸ்ய ப்ரபாவம் ஹி பாபிநாமபி முக்திதம்

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: இந்த சங்கத்தின் மகிமை, பாவிகள் கூட விடுதலை பெறும் அளவுக்கு மிகுந்தது.

அத்ரைவ ஶ்ரூயதே பூர்வம் ப்ராஹ்மணஃ ஸம்ஶிதவ்ரதஃ

இங்கு முன்பு ஒரு துறவறம் கடைப்பிடிக்கும் பிராமணர் இருந்ததாகக் கேட்கப்படுகிறது.

ஸ்வாத்யாயயுக்தோ ஹோமே ச நித்யயுக்தஃ ஸஃ யோகவித்

அவர் எப்போதும் வேதபடிப்பு, ஹோமம் ஆகியவற்றில் ஈடுபட்டு, யோகத்தில் நிபுணராக இருந்தார்.

ஏவம் கர்மாணி குர்வந்ஸ ப்ரஹ்மலோகஜிகீஷயா

அவர் பிரம்மலோகத்தை அடைய வேண்டும் என்ற ஆசையுடன் இவ்வாறு கர்மங்களைச் செய்தார்.

தஸ்ய புத்திரியம் ஜாதா தீர்தாபிகமநம் ப்ரதி

அவரது மனம் தீர்த்தயாத்திரை செய்ய வேண்டும் என்று திரும்பியது.

ப்ரயாதோ விதிவத்ஸாக்ஷாத் ஸூர்யஸ்யோதயநம் ப்ரதி

அவன் விதிப்படி நேராக சூரியன் உதயமாகும் இடத்துக்குப் புறப்பட்டான்.

ததா சோத்தரகோட்யாம் து ததா மந்மாதுரம் ச யத்

அதேபோல், வடக்கு மலைச்சிகரத்திலும், மன்மதுரா என்ற இடத்திலும் அவன் சென்றான்.

கத்வா ஸர்வாணி தீர்தாநி ஸ்நாத்வா பூதோ பவாம்யஹம்

அனைத்து தீர்த்தங்களிலும் சென்று स्नானம் செய்து, நான் தூய்மையாகிறேன்.

க்ரு'தபூஜாநமஸ்காரஃ அத்வாநம் ப்ரத்யபத்யத

பூஜையும் வணக்கமும் செய்து முடித்தவுடன், அவன் மீண்டும் பயணத்தைத் தொடர்ந்தான்.

அரண்யே கண்டகவ்ரு'தே நிர்ஜநே ஶப்தவர்ஜிதே 174.

முள்ளும், வெறிச்சோடியும், ஓசையில்லாத காட்டில்,

ஈஷதுத்த்ரஸ்தஹ்ரு'தயஸ்திஷ்டதுந்மீல்ய சக்ஷுஷீ

இதயம் சற்று பயத்துடன், கண்களைத் திறந்து நின்றான்.