வராஹபுராணம்

விமாநப்ரதிமாகாரம் யாநமாருஹ்ய ஸத்வரஃ 172.

வானரதம் போன்ற வாகனத்தில் விரைவாக ஏறினான்.

க்ரு'ஹ்ணீஷ்வோபாயநம் ராஜ்ஞே தஸ்மை த்வம் தேஹ்யநர்க்யகம்

இராஜாவுக்காக இந்தப் பரிசை எடுத்துக்கொள்; நீ அவனுக்கு மதிப்பற்ற ஒன்றை தர வேண்டும்.

உத்பபாத ததஃ ஸ்தாநாத்யத்ர ராஜா வ்யவஸ்திதஃ

அப்பொழுது அவன் அந்த இடத்திலிருந்து எழுந்து, ராஜா இருந்த இடத்துக்குச் சென்றான்.

ராஜா தர்ஶநமாத்ரேண ஸந்துஷ்டஃ ஸோப்ரவீதிதம்

ராஜா அவனை பார்த்தவுடன் மகிழ்ந்து, இவ்வாறு பேசினார்:

அர்த்தாஸநே க்ரு'தஃ ப்ரீத்யா ரத்நதோ தநதோ யதா

அவன் மகிழ்ச்சியுடன் அரியணையின் பாதியில் அமர்ந்தான், வைரமும் செல்வமும் வழங்குபவரைப் போல.

ஆஶ்சர்யம் தர்ஶயிஷ்யாமி கதயிஷ்யாமி சாபி போஃ

நான் உனக்கு ஒரு அதிசயத்தை காண்பிப்பேன், அதைப் பற்றியும் சொல்வேன், ஐயா.

முஹூர்த்தார்த்தாத்யதா யாதி ஸைந்யம் தச்ச ததா குரு

படை ஒரு கணம் போகும் வேகத்தில் நீயும் அதைப் போல செய்.

க்ரு'தம் தேந ததா ஸர்வம் யதா ராஜ்ஞா ஹி பாஷிதம்

ராஜா சொன்னபடி அவன் எல்லாவற்றையும் செய்தான்.

ஸாது ஸாத்விதி கோகர்ணம் ப்ரஶஶம்ஸுஃ புநஃ புநஃ

அவர்கள் கோகர்ணனை மீண்டும் மீண்டும், 'நன்றாக செய்தாய்! நன்றாக செய்தாய்!' என்று புகழ்ந்தார்கள்.

கோகர்ணஸ்து ததாசக்ஷே தத்ஸர்வம் ந்ரு'பதேஃ ஸுகீ

பின்னர் கோகர்ணன் அந்த எல்லாவற்றையும் மகிழ்ச்சியுடன் ராஜாவிடம் தெரிவித்தான்.

ராஜ்ஞா தஸ்மை ப்ரதத்தாஶ்ச க்ராமாஶ்சைவ புராணி ச 172.

ராஜா அவனுக்கு கிராமங்களையும் பழைய நகரங்களையும் வழங்கினார்.

ஆஶ்சர்யம் பரமம் தர்மமாராமஸ்ய மஹத் பலம்

புனித வனத்தின் தருமத்தால் கிடைக்கும் மகா பலம் மிகப்பெரிய அதிசயம்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே கோகர்ணமாஹாத்ம்யே த்விஸப்தத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில் கோகர்ண மகிமை பகுதியின் நூற்றிருபத்தி இரண்டாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ஶுகம் ச மாதாபிதரௌ ஸாதுபார்யாசதுஷ்டயம்

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: சுகனும், அவன் தந்தை தாயும், நல்ல மனைவியும் ஆகிய நால்வரையும் அவர் மதித்தார்.

ஸம்மாந்ய பூஜயாமாஸ யதாவிபவஶக்திதஃ

அவரது திறன் மற்றும் வசதிக்கு ஏற்ப அவர்களை மரியாதையுடன் வழிபட்டார்.

ஸ்வயம் ச க்ரு'தவாம்ஸ்தத்ர அவிக்நஸ்ய மஹாமகம்

அங்கு தானே தடையில்லாமல் வெற்றி பெறும் பெரிய யாகத்தை நடத்தினார்.

கீதவாதித்ரமம்கல்யம் புத்ரவ்ரு'த்தௌ யதோசிதம்

மகனின் வளர்ச்சிக்காக ஏற்றபடி பாடலும் வாசிப்பும் மங்களகரமான நிகழ்ச்சிகளும் நடந்தன.

ஏகைகம் ச பரிஷ்வஜ்ய ப்ரணிபத்ய யதாக்ரமம்

ஒவ்வொருவரையும் அணைத்து, ஒழுங்காக வணங்கி மரியாதை செய்தார்.

ஶுகம் ஹ்ரு'தி ஸமாலோக்ய ப்ரருரோத ஸ வை வணிக்

பார்வையில் கிளியை நினைத்து, அந்த வணிகன் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.

விஶிஷ்டேந மயா ப்ராப்தோ ராஜ்ஞோ லாபஃ ஸுபுஷ்கலஃ

என் மூலம் அரசன் மிகச் சிறந்த பெரும் லாபத்தை அடைந்தான்.

ஏவம் வஸந்ஸுகம் தத்ர கோகர்ணஃ ஸஹ பந்துபிஃ

இவ்வாறு கோகர்ணன் தன் உறவினர்களுடன் அங்கு சந்தோஷமாக வாழ்ந்தான்.

ஶுகேஶ்வரம் ப்ரதிஷ்டாப்ய திவ்யம் ஸத்ரம் சகார ஹ

அவன் சுகேஸ்வரரை நிறுவி, தெய்வீகமான யாகத்தை நடத்தினான்.

ஶுகஸத்ரமிதி க்யாதம் ம்ரு'தோ முக்திமவாப ஸஃ 173.

அந்த யாகம் 'சுகசத்திரம்' என்று புகழ்பெற்றது; இறந்தபின் அவன் மோக்ஷம் பெற்றான்.

ஶுகப்ரதாநே கோகர்ணஃ பலம் ஸ்நாநஸ்ய ஸம்கமாத்

கிளியை வழங்கியதால், கோகர்ணன் சங்கமத்தில் நீராடும் பலனை பெற்றான்.

ஶபராய ஸபார்யாய தேந ஸ்வர்கம் கதஶ்ச ஹ

தன் மனைவியுடன் சேர்ந்து அந்த கிளியை சபரருக்கு கொடுத்து, சுவர்க்கம் சென்றான்.

ஏதத்தே கதிதம் ஸர்வம் மதுராயாம் மஹத்பலம்

இதுவரை கூறியவை அனைத்தும் மதுரையில் பெரும் பலனை தரும் கதைகள்.

கோகர்ணஸ்ய து ஸந்தாநமக்ஷயம் தர்மதோऽவ்யயம்

கோகர்ணனின் வம்சம் தர்மத்தால் என்றும் அழியாதது.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே கோகர்ணமாஹாத்ம்யே த்ரயஸ்ஸப்தத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில் கோகர்ண மகிமையைப் பற்றிய நூற்றெழுபத்து மூன்றாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ஸம்கமஸ்ய ப்ரபாவம் ஹி பாபிநாமபி முக்திதம்

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: இந்த சங்கத்தின் மகிமை, பாவிகள் கூட விடுதலை பெறும் அளவுக்கு மிகுந்தது.