வராஹபுராணம்

உத்ஸாதிதோ திவோ மூடேத்யேவமுக்தஸ்து பூதர । இந்த்ரோ மர்த்த்யமுபாகம்ய ஸர்வதேவஸமந்விதஃ ।। ௧௬.

பூதரன், 'நீ வானுலகில் இருந்து தள்ளப்பட்டாய், அறியாமையுள்ளவனே' என்று கூறியபோது, இந்திரன் அனைத்து தேவர்களுடன் மனித உலகை நோக்கி வந்தான்.

கிம் சகார ச தஸ்மிம்ஸ்து துர்ஜயே ச நிபாதிதே । பரமேஷ்டிநா பகவதா தேந யோகவிதுத்தமௌ ।। ௧௬.

அப்பொழுது, அந்த வெல்ல முடியாதவனை பரமன், யோகத்தில் சிறந்தவராகிய பகவான் வீழ்த்தியபோது, இந்திரன் என்ன செய்தான்?

ஸ்வர்கே வித்யுத்ஸுவித்யுச்ச தௌ ச கிம் சக்ரதுஸ்ததா । ஏதந்மே ஸம்ஶயம் தேவ கதயஸ்வ ப்ரஸாததஃ ।। ௧௬.

அந்த நேரத்தில், வானுலகில் வித்யுத்சு மற்றும் வித்யுச்சா என்ன செய்தார்கள்? இந்த சந்தேகத்தை நீ அருளால் எனக்குச் சொல்ல வேண்டும், தெய்வமே.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । தூர்ஜயேந ஜிதோ தாத்ரி தேவராஜஃ ஶதக்ரதுஃ । பாரதே ஹி ததா வர்ஷே வாராணஸ்யாம் து பூர்வதஃ । ஆஶ்ரித்ய ஸம்ஸ்திதோ தேவைஃ ஸஹ யக்ஷமஹோரகைஃ ।। ௧௬.

ஸ்ரீ வராகன் கூறினான்: அந்த சமயத்தில், பூமி தூர்ஜயனால் கைப்பற்றப்பட்டது; தேவர்களின் அரசன் சதக்ரது தோற்கடிக்கப்பட்டான்; பாரத நாட்டில், வாராணசிக்கு கிழக்கே, அவர் தேவர்கள், யக்ஷர்கள் மற்றும் பெரும் பாம்புகளுடன் தங்கினார்.

வித்யுத்ஸுவித்யுச்ச ததா யோகமாஸ்தாய ஶோபநே । தீர்கதாபஜ்வரம் வாயுகர்மயோகேந ஸம்ஶ்ரிதௌ ௧௬.

அப்போது, அழகானவரே, வித்யுத்சு மற்றும் வித்யுச்சா யோகத்தை மேற்கொண்டு, வாயு மற்றும் கர்ம யோகத்தின் பயிற்சியால் நீண்ட காய்ச்சலை அனுபவித்தார்கள்.

தம் துர்ஜயம் ம்ரு'தம் ஶ்ருத்வா ஸமுத்ராந்தஃஸ்திதம் ததா । ஆநீய சதுரங்கம் து தேவாந் ப்ரதி விஜக்மதுஃ ।। ௧௬.

அப்போது தூர்ஜயன் இறந்து, கடலில் நிலைத்திருப்பதாகக் கேட்டு, அவர்கள் தங்கள் நான்கு படைகளையும் கொண்டு தேவர்களை எதிர்த்து சென்றார்கள்.

ஆகத்ய தௌ ததா தைத்யௌ மஹத்ஸைந்யேந பர்வதம் । ஹிமவந்தம் ஸமாஶ்ரித்ய ஸம்ஸ்திதௌ து பபூவதுஃ ।। ௧௬.

அந்த இரு அசுரர்களும் பெரும் படையுடன் வந்து, ஹிமவான் மலையில் அடைக்கலம் கொண்டு அங்கே தங்கினார்கள்.

தேவா அபி மஹத்ஸைந்யம் ஸம்ஹத்ய க்ரு'ததம்ஶிதாஃ । மந்த்ரயாஞ்சக்ருரவ்யக்ரா ஐந்த்ரம் பதமபீப்ஸவஃ ।। ௧௬.

அதேபோல், தேவர்களும் பெரிய படையை ஒன்று சேர்த்து, இந்திர பதவியை விரும்பி, ஆர்வத்துடன் ஆலோசனை செய்தார்கள்.

அப்ரவீத் தத்ர தேவாநாம் குருராங்கிரஸோ முநிஃ । கோமேதேந யஜக்வம் வை ப்ரதமேந ததந்தரம் ।। ௧௬.

அங்கே, தேவர்களின் குரு ஆன்ங்கிரச முனிவர் கூறினார்: 'முதலில் கோமெத யாகம் செய்ய வேண்டும், பிறகு அடுத்ததைச் செய்யுங்கள்.'

யஷ்டவ்யம் க்ரதுபிஃ ஸர்வைரேகஸ்திதிரதாமராஃ । உபதேஶோ மயா தத்தஃ க்ரியதாம் ஶீக்ரமேஷ வை ।। ௧௬.

அனைத்து அமரர்களும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து யாகங்கள் செய்ய வேண்டும்; நான் உங்களுக்கு அறிவுரை கூறினேன் — இதை விரைவில் செய்யுங்கள்.

ஏவமுக்தாஸ்ததா தேவா காஃ பஶூம்ஶ்சாநுகல்ப்ய தே । முமுசுஶ்சரணார்தாய ரக்ஷார்தம் ஸரமாம் ததுஃ ।। ௧௬.

அப்படி கூறப்பட்டதும், தேவர்கள் பசுக்களையும் மற்ற மிருகங்களையும் தயார் செய்து, யாகத்திற்காக விடுவித்து, அவற்றைக் காக்க சரமாவை நியமித்தார்கள்.

தாஶ்ச காவோ தேவஶுந்யா ரக்ஷ்யமாணா தராதரே । தத்ர ஜக்முஸ்ததா காவஶ்சரந்த்யோ யத்ர தேऽஸுராஃ ।। ௧௬.

அந்த பசுக்கள், தேவர்கள் இல்லாதபோது, சரமா காப்பாற்றியபடி மலையில் இருந்தன; அப்போது அவை அசுரர்கள் இருந்த இடத்துக்குச் சென்றன.

தே ச காவஸ்து தா த்ரு'ஷ்ட்வா ஶுக்ரமூசுஃ புரோஹிதம் । பஶ்வர்தம் தேவகா ப்ரஹ்மம்ஶ்சார்யந்தே ரக்ஷமாணயா । தேவஶூந்யா ஸரமயா வத கிம் க்ரியதேऽதுநா ।। ௧௬.

அந்த பசுக்களைப் பார்த்த அசுரர்கள், தங்கள் குருவான சுக்ரனிடம் கூறினார்கள்: 'யாகத்திற்கான பசுக்கள், தேவர்கள், பிரம்மன் ஆகியோர் சரமா காப்பாற்றுகிறாள்; இப்போது நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கூறு.'

ஏவமுக்தஸ்ததா ஶுக்ரஃ ப்ரத்யுவாசாஸுராம்ஸ்ததா । ஏதா கா ஹ்ரியதாம் ஶீக்ரமஸுரா மா விலம்பத ।। ௧௬.

அப்போது சுக்ரன் அசுரர்களிடம், 'இந்த பசுக்களை உடனே எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; தாமதிக்காதீர்கள்,' என்று சொன்னான்.

ஏவமுக்தாஸ்ததா தைத்யா ஜஹ்ருஸ்தா கா யத்ரு'ச்சயா । ஹ்ரு'தாஸு தாஸு ஸரமா மார்கமந்வேஷணே ரதா ।। ௧௬.

அப்படி கூறப்பட்டதும், அசுரர்கள் விருப்பப்படி அந்த பசுக்களை எடுத்துக்கொண்டார்கள்; பசுக்கள் இழந்தபின், சரமா அவற்றின் பாதையைத் தேட ஆர்வமாயினாள்.

அபஶ்யத் ஸா திதேஃ புத்ரைர்நீதா காவோ தராதரே । தைத்யைரபி ஶுநீ த்ரு'ஷ்டா த்ரு'ஷ்டமார்கா விஶேஷதஃ ।। ௧௬.

அவள், திதியின் மக்களால் மலைக்கு கொண்டு செல்லப்பட்ட பசுக்களை பார்த்தாள்; அசுரர்களும் அந்த நாயை கவனித்து, அவள் நடமாட்டத்தை குறிப்பாக கவனித்தனர்.

த்ரு'ஷ்ட்வா தே தாம் ச ஸாம்நைவ ஸாமபூர்வமிதம் வசஃ । ஆஸாம் கவாம் து துக்த்வைவ க்ஷீரம் த்வம் ஸரமே ஶுபே ।। ௧௬.

அவளை பார்த்த அசுரர்கள், மென்மையாகவும் சமாதானமாகவும் பேசினார்கள்: 'சரமே, நல்லவளே, இந்த பசுக்களை பண்ணி, பாலை நீ குடி.' என்றார்கள்.

பிபஸ்வைவமிதி ப்ரோக்தா தஸ்யை தத் ததுரஞ்ஜஸா । தத்த்வா து க்ஷீரபாநம் து தஸ்யை தே தைத்யநாயகாஃ ।। ௧௬.

அவர்கள் இப்படிச் சொன்னவுடன், அவளுக்கு உடனே பாலை கொடுத்தார்கள்; அசுரர்களின் தலைவர்கள் அவளுக்கு பாலை குடிக்கும் வாய்ப்பை வழங்கினர்.

மா பத்ரே தேவராஜாய காஶ்சேமா விநிவேதய । ஏவமுக்த்வா ததோ தைத்யா முமுசுஸ்தாம் ஶுநீம் வநே ।। ௧௬.

'நல்லவளே, இந்த பசுக்களை தேவராஜனிடம் சொல்லாதே,' என்று கூறி, அசுரர்கள் அந்த நாயை காட்டில் விடுத்தனர்.

தைர்முக்தா ஸா ஸுராம்ஸ்தூர்ணம் ஜகாம கலு வேபதீ । நமஶ்சக்ரே ச தேவேந்த்ரம் ஸரமா ஸுரஸத்தமம் ।। ௧௬.

அவர்கள் அவளை விடுதலை செய்ததும், அவள் உடனே நடுங்கியபடி தேவர்களிடம் சென்றாள்; அவள் தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனுக்கு வணங்கி நின்றாள்.

தஸ்யாஶ்ச மருதோ தேவா தேவேந்த்ரேண நிரூபிதாஃ । கூடம் கச்சத ரக்ஷார்தம் தேவஶுந்யா மஹாபலாஃ ।। ௧௬.

இந்திரன் நியமித்த மருத்துகள், அந்த வலிமையான தெய்வ நாயுடன் ரகசியமாக பாதுகாப்புக்காக சென்றனர்.

இத்யுக்தாஸ்தேந ஸூக்ஷ்மேண வபுஷா ஜக்முரஞ்ஜஸா । தேऽப்யாகம்ய ஸுரேந்த்ராய நமஶ்ரக்ருர்தராதரே ।। ௧௬.

அப்படி இந்திரனால் உத்தரவிடப்பட்ட மருத்துகள், நுண்ணிய உருவத்தில் விரைவாகப் புறப்பட்டனர்; அவர்கள் மலையில் இந்திரனிடம் வந்து வணங்கினர்.

தாம் தேவராஜஃ பப்ரச்ச க்வ காவஃ ஸரமேऽபவந் । ஏவமுக்தா து ஸரமா ந ஜாநாமீதி சாப்ரவீத் ।। ௧௬.

தேவராஜன் அவளை, 'சரமே, பசுக்கள் எங்கே?' என்று கேட்டான். அப்போது சரமா, 'எனக்குத் தெரியாது,' என்று பதிலளித்தாள்.

தத இந்த்ரோ ருஷா யுக்தோ யஜ்ஞார்தமுபகல்பிதாஃ । காவஃ க்வ சேதி மருதஃ ப்ரோவாசேதம் ஶுநீ கதம் ।। ௧௬.

அதன்பின் இந்திரன் கோபத்துடன், 'யாகத்துக்காகத் தயாராக்கப்பட்ட பசுக்கள் எங்கே?' என்று மருத்துகளை கேட்டான்; அந்த நாயையையும் கேட்டான்.

ஏவமுக்தாஸ்து மருதோ தேவேந்த்ரேண தராதரே । கதயாமாஸுரவ்யக்ராஃ கர்ம்ம தத் ஸரமாக்ரு'தம் ।। ௧௬.

இந்திரன் மலையில் இப்படிச் சொன்னபோது, மருத்துகள் கவலையுடன் சரமா செய்த காரியங்களைச் சொன்னார்கள்.

தத இந்த்ரஃ ஸமுத்தாய பதா ஸம்தாடயச்சுநீம் । க்ரோதேந மஹதாவிஷ்டோ தேவேந்த்ரஃ பாகஶாஸநஃ ।। ௧௬.

அதன்பின் இந்திரன் எழுந்து, பெரும் கோபத்துடன் அந்த நாயை தனது காலால் அடித்தான்; அவன் தேவர்களின் தலைவனும், வஜ்ராயுதம் கொண்டவரும் ஆவான்.

க்ஷீரம் பீதம் த்வயா மூடே காவஸ்தாஶ்சாஸுரைர்ஹ்ரு'தாஃ । ஏவமுக்த்வா பதா தேந தாடிதா ஸரமா தரே ।। ௧௬.

'முட்டாளே, நீ பாலை குடித்துவிட்டாய்; பசுக்கள் அசுரர்களால் கொண்டு போய்விட்டன,' என்று கூறி, அந்த மலையில் சரமாவை காலால் அடித்தான்.

தஸ்யேந்த்ரபாதகாதேந க்ஷீரம் வக்த்ராத் ப்ரஸுஸ்த்ருவே । ஸ்த்ரவதா தேந பயஸா ஸா ஶுநீ யத்ர கா பவந் । ஜகாம தத்ர தேவேந்த்ரஃ ஸஹஸைந்யஸ்ததா தரே ।। ௧௬.

இந்திரன் காலால் அடித்ததால், சரமாவின் வாயிலிருந்து பால் பெருகி வந்தது; அந்த பாலை ஊற்றிக்கொண்டு அந்த நாய் பசுக்கள் இருந்த இடத்துக்குச் சென்றது; பின்னர் இந்திரன் தனது படையுடன் அங்கே சென்றான்.

கத்வா சாபஶ்யத் தேவேந்த்ரஸ்தா கா தைத்யைருபாஹ்ரு'தாஃ । பாலநாம் சக்ருர்யே தைத்யா பலிநோ ப்ரு'ஶம் । தே ஸைந்யைர்நிஹதாஃ ஸத்யஸ்தத்யஜுர்காஃ ஸ்வமூர்த்திபிஃ ।। ௧௬.

அங்கே சென்று இந்திரன், அசுரர்கள் கொண்டு வந்த பசுக்களைப் பார்த்தான்; வலிமைமிக்க அசுரர்கள் அவற்றை கடுமையாகக் காப்பாற்றினார்கள்; ஆனால் அந்த அசுரர்கள் உடனே தேவர்களின் படையால் அழிக்கப்பட்டு, தங்கள் இயல்பான உருவத்தை எடுத்துக்கொண்டு பசுக்களை விட்டுவிட்டனர்.