வராஹபுராணம்

யதா ஸுபுத்ரஃ குலமுத்தரேத்தி யதாऽதிக்ரு'ச்ச்ராந்நியமப்ரயத்நாத் 172.

நல்ல மகன் குடும்பத்தை உயர்த்தும் போல, கடின முயற்சியாலும் கட்டுப்பாடாலும்—

கோகர்ண உவாச சாயாவிஶ்ராமபதிகைஃ பக்ஷிணாம் நிலயேந ச

கோகர்ணன் கேட்டான்: பயணிகளுக்கு நிழல், ஓய்வு, பறவைகளுக்கு தங்கும் இடம் கொடுக்க—

பத்ரமூலத்வகாத்யைஶ்ச ஔஷதார்தம் து தேஹிநாம்

அவற்றின் இலை, வேர், தோல் ஆகியவை உயிர்களுக்கு மருந்தாக பயன்படுகின்றன.

க்ரு'ஹக்ரு'த்யாநி காஷ்டாநி க்ஷுத்ரஜந்துக்ரு'ஹாஸ்ததா

அவற்றின் மரம் வீட்டு வேலைகளுக்கு பயன்படும்; சிறு உயிர்களுக்கு வீடாகவும் இருக்கும்.

பலந்தி வத்ஸரே மத்யே த்விவாரம் ஶகுநாதயஃ ஏவம் புத்ரஸமாரோபா ஏவம் தத்த்வவிதோ விதுஃ

வருடத்தில் இருமுறை பழம் கொடுக்கும்; பறவைகள் முதலியவை அதில் மகிழ்கின்றன. இதுபோல மக்களை வளர்ப்பது என்று உண்மையை அறிந்தவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ஹா கஷ்டம் கதமித்யேவ முமோஹ ச பபாத ஹ

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: ஐயோ! எவ்வளவு துயரம்! என்று சொல்லி, அவர் மயங்கி விழுந்தார்.

தாபிராஶ்வாஸிதோ தீமாந்ஸஸம்ஜ்ஞோ வாரிணோக்ஷிதஃ

அவர்கள் ஆறுதல் கூற, அந்த ஞானி தண்ணீர் தெளிக்கப் பெற்றுத் தன்னை மீண்டும் அடைந்தார்.

கோகர்ண உவாச மதுராயாம் மமைவததுத்யாநம் தேவதாக்ரு'ஹம்

கோகர்ணன் சொன்னான்: மதுரையில் அந்த தோட்டமும் கோயிலும் எனக்கே சொந்தம்.

யதி தத்ர கதஶ்சாஹம் பித்ரு'ராஜ்ஞோஸ்து ஸந்நிதௌ

நான் அங்கே சென்றால், பித்ரு ராஜாவின் முன்னிலையில் இருக்கட்டும்.

ஜ்யேஷ்டா ப்ரோவாச நேஷ்யாமி யதி தே ரோசதேऽநக

மூத்தவர் சொன்னார்: உனக்கு விருப்பமிருந்தால், நான் உன்னை அழைத்துச் செல்வேன், பாவமில்லாதவனே.

விமாநப்ரதிமாகாரம் யாநமாருஹ்ய ஸத்வரஃ 172.

வானரதம் போன்ற வாகனத்தில் விரைவாக ஏறினான்.

க்ரு'ஹ்ணீஷ்வோபாயநம் ராஜ்ஞே தஸ்மை த்வம் தேஹ்யநர்க்யகம்

இராஜாவுக்காக இந்தப் பரிசை எடுத்துக்கொள்; நீ அவனுக்கு மதிப்பற்ற ஒன்றை தர வேண்டும்.

உத்பபாத ததஃ ஸ்தாநாத்யத்ர ராஜா வ்யவஸ்திதஃ

அப்பொழுது அவன் அந்த இடத்திலிருந்து எழுந்து, ராஜா இருந்த இடத்துக்குச் சென்றான்.

ராஜா தர்ஶநமாத்ரேண ஸந்துஷ்டஃ ஸோப்ரவீதிதம்

ராஜா அவனை பார்த்தவுடன் மகிழ்ந்து, இவ்வாறு பேசினார்:

அர்த்தாஸநே க்ரு'தஃ ப்ரீத்யா ரத்நதோ தநதோ யதா

அவன் மகிழ்ச்சியுடன் அரியணையின் பாதியில் அமர்ந்தான், வைரமும் செல்வமும் வழங்குபவரைப் போல.

ஆஶ்சர்யம் தர்ஶயிஷ்யாமி கதயிஷ்யாமி சாபி போஃ

நான் உனக்கு ஒரு அதிசயத்தை காண்பிப்பேன், அதைப் பற்றியும் சொல்வேன், ஐயா.

முஹூர்த்தார்த்தாத்யதா யாதி ஸைந்யம் தச்ச ததா குரு

படை ஒரு கணம் போகும் வேகத்தில் நீயும் அதைப் போல செய்.

க்ரு'தம் தேந ததா ஸர்வம் யதா ராஜ்ஞா ஹி பாஷிதம்

ராஜா சொன்னபடி அவன் எல்லாவற்றையும் செய்தான்.

ஸாது ஸாத்விதி கோகர்ணம் ப்ரஶஶம்ஸுஃ புநஃ புநஃ

அவர்கள் கோகர்ணனை மீண்டும் மீண்டும், 'நன்றாக செய்தாய்! நன்றாக செய்தாய்!' என்று புகழ்ந்தார்கள்.

கோகர்ணஸ்து ததாசக்ஷே தத்ஸர்வம் ந்ரு'பதேஃ ஸுகீ

பின்னர் கோகர்ணன் அந்த எல்லாவற்றையும் மகிழ்ச்சியுடன் ராஜாவிடம் தெரிவித்தான்.

ராஜ்ஞா தஸ்மை ப்ரதத்தாஶ்ச க்ராமாஶ்சைவ புராணி ச 172.

ராஜா அவனுக்கு கிராமங்களையும் பழைய நகரங்களையும் வழங்கினார்.

ஆஶ்சர்யம் பரமம் தர்மமாராமஸ்ய மஹத் பலம்

புனித வனத்தின் தருமத்தால் கிடைக்கும் மகா பலம் மிகப்பெரிய அதிசயம்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே கோகர்ணமாஹாத்ம்யே த்விஸப்தத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில் கோகர்ண மகிமை பகுதியின் நூற்றிருபத்தி இரண்டாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ஶுகம் ச மாதாபிதரௌ ஸாதுபார்யாசதுஷ்டயம்

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: சுகனும், அவன் தந்தை தாயும், நல்ல மனைவியும் ஆகிய நால்வரையும் அவர் மதித்தார்.

ஸம்மாந்ய பூஜயாமாஸ யதாவிபவஶக்திதஃ

அவரது திறன் மற்றும் வசதிக்கு ஏற்ப அவர்களை மரியாதையுடன் வழிபட்டார்.

ஸ்வயம் ச க்ரு'தவாம்ஸ்தத்ர அவிக்நஸ்ய மஹாமகம்

அங்கு தானே தடையில்லாமல் வெற்றி பெறும் பெரிய யாகத்தை நடத்தினார்.

கீதவாதித்ரமம்கல்யம் புத்ரவ்ரு'த்தௌ யதோசிதம்

மகனின் வளர்ச்சிக்காக ஏற்றபடி பாடலும் வாசிப்பும் மங்களகரமான நிகழ்ச்சிகளும் நடந்தன.

ஏகைகம் ச பரிஷ்வஜ்ய ப்ரணிபத்ய யதாக்ரமம்

ஒவ்வொருவரையும் அணைத்து, ஒழுங்காக வணங்கி மரியாதை செய்தார்.

ஶுகம் ஹ்ரு'தி ஸமாலோக்ய ப்ரருரோத ஸ வை வணிக்

பார்வையில் கிளியை நினைத்து, அந்த வணிகன் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.