வராஹபுராணம்

நிஶ்சயார்தம் புநஃ ஸோऽத கோகர்ணஸ்தாஃ ப்ரணம்ய ச 172.

உண்மை தெரிந்துகொள்ள, கோகர்ணன் மீண்டும் அவர்களுக்கு வணங்கி கேட்டான்.

யதி கோப்யம் மமார்த்தஸ்ய வைரூப்யம் கதயிஷ்யத

என் துயரத்தின் குறைபாடுகளை, இரகசியமாக வைத்திருக்க வேண்டியது என்பதை அறிந்தும், நீங்கள் வெளிப்படுத்தினால்—

ஏவமுக்தே ததா தாஸாம் மத்யே ஏகாऽப்ரவீதிதம்

அப்படிச் சொன்னபோது, அவர்களுக்குள் ஒருவர் இவ்வாறு பேசினாள்:

ஶ்ரு'ணு வத்ஸ வதிஷ்யேऽஹம் விரூபகரணம் யதா

கேள் மகனே, அந்த குறைபாடு எப்படி ஏற்பட்டது என்பதை நான் சொல்கிறேன்.

ஆஸ்தே மதுபுரீ ரம்யா ந்ரு'ணாம் முக்திப்ரதாயிநீ

மதுபுரி என்ற அழகிய நகரம் உள்ளது; அது மனிதர்களுக்கு விடுதலை அளிக்கிறது.

சாதுர்மாஸ்யம் தீர்தஸேவீ ஸ கதோ பக்திபூர்வகம்

அவர் அங்கு பக்தியுடன், நான்கு மாத புனித விரதங்களை அனுசரித்து சென்றார்.

ஆராமவாடிகாஃ ஶுப்ராஃ ப்ராகாரவரவேஷ்டிதாஃ

அங்கு அழகான தோட்டங்கள், சிறந்த சுவர்களால் சூழப்பட்டிருந்தன.

பலவந்தோ த்ருமாஸ்தஸ்மிந்ஸர்வர்த்துஸுமநோஹராஃ

அந்த தோட்டங்களில் எல்லா பருவத்திலும் கனி தரும் மரங்கள் இருந்தன.

ஸேவகைர்நாஶிதஃ ஸர்வம் ஆராமஃ ஸபலத்ருமஃ

அந்த தோட்டங்களும் கனிமரங்களும் சேவகர்களால் முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டன.

பஹுதா வார்யமாணைஸ்து பாபபுத்திஸமாஶ்ரிதைஃ

பலர் தடுத்தும், தீய எண்ணம் கொண்டவர்கள் அதை நிறுத்தவில்லை.

பஞ்ஜரஸ்தோ யதா ஸிம்ஹஃ கோऽஸ்மாம்ஸ்த்ராதா பவேதிதி 172.

ஒரு சிங்கம் கூண்டில் சிக்கியதுபோல், 'யார் எங்களை காப்பாற்றுவார்?' என்று அவன் எண்ணினான்.

ருரோதோச்சைஃ ஸ்வரம் தீநா ஹா கஷ்டமிதி ஜல்பதீ

அவள் துயரத்துடன், 'ஐயோ, இது எவ்வளவு துயரம்!' என்று உரக்க அழுதாள்.

ஶ்ரூயதே பஹுதாகாரோ கோகர்ணோऽப்யதிதுஃகிதஃ

பல விதமாக, கோகர்ணனும் மிகுந்த துயரத்தில் மூழ்கியதாகக் கேட்கப்படுகிறது.

ப்ராஞ்ஜலிர்தீநயா வாசா ஸாந்த்வயாமாஸ தாஃ ஶநைஃ

அவன் கைகளைக் கூப்பி, துயரமான மென்மையான குரலில், அவர்களை மெதுவாக ஆறுதல் கூறினான்.

பவிதா யதி தத்ராஹம் ராஜாநம் தம் நிவாரயம்

நான் அங்கு இருந்தால், அந்த அரசனைத் தடுத்திருப்பேன்.

இத்யுக்தமாத்ரே வசநே தாஃ ஸர்வா லப்தசேதஸஃ கஸ்த்வம் கதய கஸ்மாச்ச ஸ்தாநாத்யத்த்வமிஹாகதஃ

இவ்வாறு சொன்னவுடன், அவர்கள் அனைவரும் தைரியம் பெற்றனர்: 'நீங்கள் யார்? எங்கே இருந்து இங்கு வந்தீர்கள்?' என்று கேட்டனர்.

கோகர்ண உவாச பூர்வம் த்ரு'ஷ்டா பவத்யோ வை சார்வம்க்யஶ்சாருலோசநாஃ

கோகர்ணன் சொன்னான்: முன்பு நான் உங்களை எல்லாம் அழகான உருவத்துடன், அழகிய கண்களுடன் பார்த்தேன்.

இதாநீம் மலிநா ஜாதா மம ஶோகவிவர்த்தநாஃ

இப்போது நீங்கள் மலிந்தவர்களாகி, என் துயரத்தை அதிகரிக்கச் செய்கிறீர்கள்.

ஜ்யேஷ்டா ஸோவாச தஸ்யாக்ரே புஷ்பஜாத்யா ஸ்வலம்க்ரு'தாஃ

அவர்முன்பு, மலரால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மூத்தவள் பேசத் தொடங்கினாள்.

ஹ்ரு'த்யவேஷாஃ ஸுசார்வம்க்யஃ புஷ்பவ்ரு'த்திரதாஃ ததா

அந்த நேரத்தில் அவர்கள் அழகான உருவமும், நல்ல அங்கங்களும் கொண்டவர்கள்; மலர்களை வளர்ப்பதில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள்.

ராஜலோகைஃ பீடிதாஶ்ச ச்சேதநோந்மூலநேந ச 172.

ஆனால் அரச ஊழியர்கள் வெட்டியும், வேர் உடைத்தும் அவர்களை மிகுந்த துன்பத்திற்கு உள்ளாக்கினார்கள்.

புஷ்பமாலாவிஹீநாஶ்ச மூலஸ்கந்தாவஶேஷிதாஃ

மலர் மாலைகள் இல்லாமல், வேர் மற்றும் தண்டு மட்டும் மீதமிருந்தது.

யோ தேவஸ்தத்ர பாஷாணோ ம்ரு'த்பிண்டேஷ்டகயந்த்ரிதஃ

அங்கு இருக்கும் தெய்வம் ஒரு கல்லாக, மண் அல்லது செங்கல் மூடியிலிருக்கும்.

புண்யம் ஸோதகபூர்ணோऽயம் தஸ்யாராமஸ்ய ஸேசகம்

இந்த நீர் நிரம்பிய பானை புண்ணியம் தரும்; அது அந்த தோட்டத்திற்கு நீர்ப்பாய்ச்சும் பானையாக உள்ளது.

யே ச வ்ரு'க்ஷாஃ பலோபேதாஸ்தே ஸௌவர்ணாஶ்ச ஸத்தம தஸ்யா நாஶாத்யதா நோऽத்ர ஜாதேயம் ச விரூபதா

பலன் தரும் மரங்களும், பொன்னால் ஆன மரங்களும் அழிக்கப்பட்டால், இங்கு ஏற்பட்டுள்ளபோல் அவ்விதமான குறைபாடு ஏற்படாது.

கோகர்ண உவாச கரணாத்கூபதேவாநாம் தஸ்ய புண்யபலம் வத

கோகர்ணன் கேட்டான்: அங்கு கிணறு தெய்வங்களை உருவாக்கினால் கிடைக்கும் புண்ணிய பலனை சொல்லுங்கள்.

ஜ்யேஷ்டோவாச இஷ்டேந லபதே ஸ்வர்கம் பூர்த்தே மோக்ஷம் ச விந்ததி

ஜ்யேஷ்டன் சொன்னான்: யாகம் செய்தால் சுவர்க்கம் கிடைக்கும்; தர்ம காரியங்கள் செய்தால் மோக்ஷம் கிடைக்கும்.

வாபீகூபதடாகாநி தேவதாயதநாநி ச

நீர்த் தொட்டிகள், கிணறுகள், குளங்கள், தெய்வ ஆலயங்கள்—

பூமிதாநேந யே லோகா கோதாநேந ச கீர்த்திதாஃ

பூமி தானம் மற்றும் பசு தானம் செய்தால் பெறப்படும் உலகங்கள் புகழப்படுகின்றன.