வராஹபுராணம்

பக்ஷிண ஊசுஃ போதாப்யாஶகதிம் யாஸி பிதுஸ்தவ கதிம் ப்ரதி

பறவைகள் கூறின: 'நீ தந்தையின் பாதையைப் பின்பற்றி, தோணிக்கருகே செல்.'

மமைவ பாதவிந்யாஸே க்ரமயிஷ்யே யதா ஜலம்

'நீ காலடி வைக்கும் இடத்தில் நானும் தண்ணீரில் அடியிடுவேன்.'

மம சம்ச்வாவகாஹேந நங்க்ஷ்யந்தி ஜலஜந்தவஃ

'நான் என் மூக்கை நீரில் மூழ்கும் போது, நீரின்படிகள் அழிந்துபோவார்கள்.'

தாரயாமாஸ வேகேந கத்வா ப்ரு'ஷ்டம் ஜடாயுஷஃ

அவன் வேகமாக கடந்து, ஜடாயுவின் முதுகில் சென்றடைந்தான்.

ஹ்ரு'த்கண்டம் சைவ கம்பீரம் ஸுகேந ஸுக்ரு'தீ யதா

மனமும் குரலும் ஆழமாக, நல்லவன் போல் மென்மையாகப் பேசினான்.

ஸரோவரம் ச பத்மாட்யம் மணிரத்நவிபூஷிதம்

படுமலர்களால் நிரம்பிய ஒரு ஏரி, மாணிக்கங்களும் விலைமதிப்புள்ள ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

புஷ்பாண்யாதாய தேவம் ச பூஜயித்வா ஸ கேஶவம் த்ரு'ஷ்ட்வா நிலில்யே சைகாந்தே ஶுகஸ்யாநுமதே ஸ்திதஃ

அவன் மலர்களை எடுத்து, கேசவன் எனும் தேவனை வழிபட்டு, அவனை பார்த்தவுடன், கிளியின் அனுமதியுடன் தனிமையான இடத்தில் ஒளிந்து கொண்டான்.

க்ஷணேந தா யதாபூர்வம் தேவதாஶ்சாகதாஃ புநஃ 171.

ஒரு கணத்தில், அந்த தேவதைகள் மீண்டும் முன்புபோல வந்தார்கள்.

ஸ்வாகதஸ்ய க்ஷுதார்த்தஸ்ய ப்ரஹ்மிஷ்டஸ்ய மஹாத்மநஃ

பெரும் ஆன்மாவும், பிரம்மத்தில் நிலைத்திருப்பவனும், பசிக்காக வாடும் கோகர்ணனை வரவேற்கும் பொருட்டு—

கோகர்ணஸ்ய ப்ரயச்சத்வம் யேந த்ரு'ப்திஸ்த்ரிமாஸிகீ

கோகர்ணனுக்கு மூன்று மாதம் திருப்தியாக இருக்கும் பொருளைத் தாருங்கள்.

ததா க்ரு'த்வா தமூசுஸ்தா அபயம் தேऽஸ்து மா ஶுசஃ

அவர்கள் அப்படியே செய்து, 'உனக்கு பயம் வேண்டாம்; கவலைப்படாதே' என்று கூறினார்கள்.

கதாஸ்தாஃ புநரேவம் ச நித்யமேவ திநே திநே

அந்த தேவதைகள் அங்கிருந்து சென்றார்கள்; இப்படியே, தினமும் அவர்கள் மீண்டும் வந்தார்கள்.

போதாத்தஸ்மாதுத்ததார ஸுவாதேநோபவாஹிதஃ

அப்போது, நல்ல காற்றில் அந்த படகு மேலே எழுந்து சென்றது.

ரத்நாநி பஹு மௌல்யாநி ஆஹ்ரு'தாநி பஹூந்யத

மிக உயர்ந்த மதிப்புள்ள பல ரத்தினங்கள் மற்றும் பல பொருட்கள் கொண்டுவரப்பட்டன.

நிரீக்ஷ்யதேऽஸ்ய ஸம்வாஸோ ந த்ரு'ஷ்டஶ்சுக்ருஶுஸ்ததஃ

அவனது இருப்பிடம் தேடப்பட்டது; ஆனால் காணவில்லை; பிறகு அவர்கள் அழுதார்கள்.

வ்ரீடாயுதோ நிமக்நோऽயம் நிஶ்சிதம் மகராலயே

வெட்கத்தில் மூழ்கி, அவன் நிச்சயம் மகரங்களின் இல்லத்தில் அடைந்து விட்டான்.

யதாபாகம் ச ரத்நாநாம் பாகம் தாஸ்யாமஹே பரம்

நாம் ஒவ்வொருவருக்கும் உரியபடி, அந்த ரத்தினங்களில் சிறந்த பங்கை வழங்குவோம்.

ஏவம் வஸந்ஸ கோகர்ணோ த்வீபஸ்தஃ ஶோகவிஹ்வலஃ 171.

இவ்வாறு, கோகர்ணன் தீவில் தங்கி, துக்கத்தில் மூழ்கினான்.

ஶுகேந மந்த்ரமூடத்வாத்பிதுரேவம் நிவேதிதம்

மந்திரம் குறித்து குழப்பம் ஏற்பட்டதால், கிளி இதைத் தன் தந்தைக்கு தெரிவித்தது.

யாதா ऽஸ்மி மதுராம் மார்கே ஸமுத்ரே ஜலமாலிநி

நான் மதுரைக்கு சென்றேன்; வழியில், நீரால் சூழப்பட்ட கடலில்—

அவஶ்யம் ச கமிஷ்யேऽஹமநுஜ்ஞா து ப்ரதீயதாம்

நிச்சயமாக நான் செல்ல வேண்டும்; அனுமதி வழங்கப்பட வேண்டும்.

கச்ச த்வம் புத்ர மதுராமவஸ்தாம் மாமகீமிமாம்

பிள்ளையே, நீ மதுரைக்கு சென்று, என் தற்போதைய நிலையைப் பார்ப்பாயாக.

இத்யுக்தஃ ஸ ததேத்யுக்த்வா போதாரூடஃ ககோத்தமஃ

அப்படிச் சொல்லப்பட்டவுடன், 'அப்படியே செய்கிறேன்' என்று கூறி, அந்த சிறந்த பறவை படகில் ஏறியது.

ஶ்ருத்வா தௌ விஷமாவஸ்தம் ம்ரு'தம் ஹ்ரு'தி நிவேஶ்ய ச

அவர் மிகவும் கஷ்டமான நிலையில் இறந்தார் என்று கேட்டு, அவர்கள் அதை மனதில் எடுத்துக்கொண்டார்கள்.

அஸ்மாகம் ஜீவநார்தாய த்வயா கார்யம் விஹங்கம

எங்கள் உயிர் காக்க, நீ செயல் பட வேண்டும், பறவையே.

ஶுகேந பம்ஜரஸ்தேந கதாலாபேந வித்யயா

கூண்டில் இருக்கும் கிளியின் பேச்சும் அறிவும் மூலம்,

அத ஸார்தஃ ஸமாயாதோ ரத்நபூர்ணோ யதோததிஃ

பின்னர், ரத்தினங்கள் நிறைந்த கடலைப் போல அந்த வணிகக் குழு வந்தது.

ஸர்வைஸ்தைர்விம்ஶதிஃ ஸம்க்யா ஏகைகேந ஸமுத்ரகைஃ 171.

அவர்கள் எல்லாம் இருபது பேர், ஒவ்வொருவரும் கடலில் இருந்து வந்தவர்களுடன் சேர்ந்திருந்தார்கள்.

ப்ரஸாத்ய ஸர்வே ஸம்பூஜ்ய ப்ரேஷிதாஸ்தே க்ரு'ஹம் யயுஃ

அனைவரையும் மகிழ்வாக வரவேற்று, மரியாதை செய்து, அனுப்பி வைத்தார்கள்; அவர்கள் வீடு சென்றார்கள்.