வராஹபுராணம்

த்ரு'ஷ்டம் ச விஷ்ண்வாயதநம் தேஜஸா சோபஶோபிதம்

விஷ்ணுவின் இல்லம் ஒளியுடன் பிரகாசித்ததை அவன் கண்டான்.

வத்ஸாऽயம் கோऽத்ர ஸம்சாரீ கதா கிம் து பிதா மம

இங்கு சுற்றும் இந்தக் கன்றுக்குட்டி யார்? எப்போது, ஏன்? ஆனாலும், அவர் என் தந்தைதான்.

க்ஷணமேகம் ததா சைநம் தஸ்ய சிந்தாந்விதஸ்ய ஹி

அவனைப் பற்றி சிந்தனையில் மூழ்கி, ஒரு கணம் அவ்வாறு இருந்தான்.

நமோ நாராயணாயோக்த்வா நிஷஸாத வராஸநே அஸம்க்யாதாஃ ஸமாயாதா யதா தேவீ ததைவ தாஃ

நாராயணாய்க்கு வணக்கம் என்று கூறி, சிறந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்தான்; எண்ணிக்கையற்ற தேவியர் அங்கே வந்தனர், அவள்போலவே.

கீதம் வாத்யம் ச ந்ரு'த்யம் ச யதாஸௌக்யம் விஹ்ரு'த்ய ச

பாடலும், இசைக்கருவி இசைப்பதும், நடனமும் நடந்தது; அவர்கள் மனமுவந்து மகிழ்ந்தனர்.

தேவதாதக்ஷிணே பாகே பக்ஷிணாம் ச ஜடாயுஷாம்

தேவியின் வலப்பக்கத்தில் தேவர்கள் மற்றும் கழுகுகள் இருந்தனர்.

ஶுகோ லேக்யஸமஸ்தேஷாம் மத்யே க்ரு'த்வா து ஸம்விதம்

அந்தச் சிறகு, தன் எண்ணத்தை வெளிப்படுத்தி, அனைவருக்குள்ளும் இடம் பெற்றான்.

தே ஸமாஶ்வாஸ்ய தம் ப்ராஹுஃ கதமஸ்மிந்பவாந்கதஃ 171.

அவர்கள் அவனை ஆறுதல் கூறி, 'நீ இங்கு எப்படி வந்தாய்?' என்று கேட்டனர்.

ஶுகஸ்தாந்ப்ரத்யுவாசாத பிதா மே போதஸம்ஸ்திதஃ

அப்போது அந்தச் சிறகு, 'என் தந்தை தோணியில் இருக்கிறார்' என்று பதிலளித்தான்.

தஸ்ய த்ராணமபீப்ஸந்வை ஹ்யாகதோऽத்ர வரம் கிரிம்

அவரை காப்பாற்ற விரும்பி, இந்தச் சிறந்த மலைக்கு வந்தேன்.

பக்ஷிண ஊசுஃ போதாப்யாஶகதிம் யாஸி பிதுஸ்தவ கதிம் ப்ரதி

பறவைகள் கூறின: 'நீ தந்தையின் பாதையைப் பின்பற்றி, தோணிக்கருகே செல்.'

மமைவ பாதவிந்யாஸே க்ரமயிஷ்யே யதா ஜலம்

'நீ காலடி வைக்கும் இடத்தில் நானும் தண்ணீரில் அடியிடுவேன்.'

மம சம்ச்வாவகாஹேந நங்க்ஷ்யந்தி ஜலஜந்தவஃ

'நான் என் மூக்கை நீரில் மூழ்கும் போது, நீரின்படிகள் அழிந்துபோவார்கள்.'

தாரயாமாஸ வேகேந கத்வா ப்ரு'ஷ்டம் ஜடாயுஷஃ

அவன் வேகமாக கடந்து, ஜடாயுவின் முதுகில் சென்றடைந்தான்.

ஹ்ரு'த்கண்டம் சைவ கம்பீரம் ஸுகேந ஸுக்ரு'தீ யதா

மனமும் குரலும் ஆழமாக, நல்லவன் போல் மென்மையாகப் பேசினான்.

ஸரோவரம் ச பத்மாட்யம் மணிரத்நவிபூஷிதம்

படுமலர்களால் நிரம்பிய ஒரு ஏரி, மாணிக்கங்களும் விலைமதிப்புள்ள ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

புஷ்பாண்யாதாய தேவம் ச பூஜயித்வா ஸ கேஶவம் த்ரு'ஷ்ட்வா நிலில்யே சைகாந்தே ஶுகஸ்யாநுமதே ஸ்திதஃ

அவன் மலர்களை எடுத்து, கேசவன் எனும் தேவனை வழிபட்டு, அவனை பார்த்தவுடன், கிளியின் அனுமதியுடன் தனிமையான இடத்தில் ஒளிந்து கொண்டான்.

க்ஷணேந தா யதாபூர்வம் தேவதாஶ்சாகதாஃ புநஃ 171.

ஒரு கணத்தில், அந்த தேவதைகள் மீண்டும் முன்புபோல வந்தார்கள்.

ஸ்வாகதஸ்ய க்ஷுதார்த்தஸ்ய ப்ரஹ்மிஷ்டஸ்ய மஹாத்மநஃ

பெரும் ஆன்மாவும், பிரம்மத்தில் நிலைத்திருப்பவனும், பசிக்காக வாடும் கோகர்ணனை வரவேற்கும் பொருட்டு—

கோகர்ணஸ்ய ப்ரயச்சத்வம் யேந த்ரு'ப்திஸ்த்ரிமாஸிகீ

கோகர்ணனுக்கு மூன்று மாதம் திருப்தியாக இருக்கும் பொருளைத் தாருங்கள்.

ததா க்ரு'த்வா தமூசுஸ்தா அபயம் தேऽஸ்து மா ஶுசஃ

அவர்கள் அப்படியே செய்து, 'உனக்கு பயம் வேண்டாம்; கவலைப்படாதே' என்று கூறினார்கள்.

கதாஸ்தாஃ புநரேவம் ச நித்யமேவ திநே திநே

அந்த தேவதைகள் அங்கிருந்து சென்றார்கள்; இப்படியே, தினமும் அவர்கள் மீண்டும் வந்தார்கள்.

போதாத்தஸ்மாதுத்ததார ஸுவாதேநோபவாஹிதஃ

அப்போது, நல்ல காற்றில் அந்த படகு மேலே எழுந்து சென்றது.

ரத்நாநி பஹு மௌல்யாநி ஆஹ்ரு'தாநி பஹூந்யத

மிக உயர்ந்த மதிப்புள்ள பல ரத்தினங்கள் மற்றும் பல பொருட்கள் கொண்டுவரப்பட்டன.

நிரீக்ஷ்யதேऽஸ்ய ஸம்வாஸோ ந த்ரு'ஷ்டஶ்சுக்ருஶுஸ்ததஃ

அவனது இருப்பிடம் தேடப்பட்டது; ஆனால் காணவில்லை; பிறகு அவர்கள் அழுதார்கள்.

வ்ரீடாயுதோ நிமக்நோऽயம் நிஶ்சிதம் மகராலயே

வெட்கத்தில் மூழ்கி, அவன் நிச்சயம் மகரங்களின் இல்லத்தில் அடைந்து விட்டான்.

யதாபாகம் ச ரத்நாநாம் பாகம் தாஸ்யாமஹே பரம்

நாம் ஒவ்வொருவருக்கும் உரியபடி, அந்த ரத்தினங்களில் சிறந்த பங்கை வழங்குவோம்.

ஏவம் வஸந்ஸ கோகர்ணோ த்வீபஸ்தஃ ஶோகவிஹ்வலஃ 171.

இவ்வாறு, கோகர்ணன் தீவில் தங்கி, துக்கத்தில் மூழ்கினான்.

ஶுகேந மந்த்ரமூடத்வாத்பிதுரேவம் நிவேதிதம்

மந்திரம் குறித்து குழப்பம் ஏற்பட்டதால், கிளி இதைத் தன் தந்தைக்கு தெரிவித்தது.