வராஹபுராணம்

ந்ரு'ஸிம்ஹரூபீ ச பவத்யஜஸ்த்ரம் யுகே யுகே யோகிவரோக்ரபீமஃ । கராலவக்த்ரஃ கநகாக்ரவர்சா ரத்நாஶயோऽஸ்மாநஸுராந்தகோऽவ்யாத் ।। ௧௫.

நரசிம்ம வடிவம் எடுத்து, யுகம் யுகமாக அழியாதவனாகவும், யோகிகளில் மிகப்பெரியவனாகவும், கொடூரமான முகத்துடன், தங்கம் போல பிரகாசத்துடன், மாணிக்க வாசம் கொண்ட அசுர நாசி, அவர் எங்களை காப்பாற்றட்டும்.

பலேர்மகத்வம்ஸக்ரு'தே மஹாத்மா ஸ்வாம் கூடதாம் யோகவபுஃஸ்வரூபஃ । ஸ தண்டகாஷ்டாऽஜிநலக்ஷணஃ புநஃ க்ஷிதிம் ச பதா க்ராந்தவாந் யஃ ஸ பாது ।। ௧௫.

பலி யாகத்தை அழிக்க, தன் ரகசிய யோக வடிவத்தை எடுத்த, கையில்தோன்றி, குசம், மான் தோல் ஆகிய அடையாளங்களுடன், மீண்டும் பூமியை ஒரு அடியால் கடந்த அந்த மகாத்மா, அவர் காப்பாற்றட்டும்.

த்ரிஃஸப்தக்ரு'த்வோ ஜகதீம் ஜிகாய ஜித்வா ததௌ கஶ்யபாய ப்ரசண்டஃ । ஸ ஜாமதக்ந்யோऽபிஜநஸ்ய கோப்தா ஹிரண்யகர்போऽஸுரஹா ப்ரபாது ।। ௧௫.

இருபத்து ஒன்று முறை உலகை வென்று, வென்றபின் கஷ்யபனுக்கு தானம் செய்த வீரன், ஜமதக்னியின் மகன், நல்லோரைக் காப்பவன், ஹிரண்யகர்பன், அசுரர்களை அழிப்பவன், அவர் காப்பாற்றட்டும்.

சதுஃப்ரகாரம் ச வபுர்ய ஆத்யம் ஹைரண்யகர்பப்ரதிமாநலக்ஷ்யம் । ராமாதிரூபைர்பஹுரூபபேத- ஶ்சகார ஸோऽஸ்மாநஸுராந்தகோऽவ்யாத் ।। ௧௫.

நான்கு வகை வடிவங்களும் கொண்ட அந்த ஆதியவன், ஹிரண்யகர்பனுக்கு ஒத்த உருவம் உடையவன், இராமன் முதலான பல வடிவங்களையும் எடுத்த அசுர நாசி, அவர் எங்களை காப்பாற்றட்டும்.

சாணூரகம்ஸாஸுரதர்பபீதே- ர்பீதாமராணாமபயாய தேவஃ । யுகே யுகே வாஸுதேவோ பபூவ கல்பே பவத்யத்புதரூபகாரீ । யுகே யுகே கல்கிநாம்நா மஹாத்மா வர்ணஸ்திதிம் கர்த்துமநேகமூர்த்திஃ ।। ௧௫.

சாணூரன், கம்சன் போன்ற அசுரர்களால் தேவர்கள் பயந்து, அவர்களுக்கு பாதுகாப்பாக, யுகம் யுகமாக வாசுதேவனாக அவதரித்து, ஒவ்வொரு கல்பத்திலும் அதிசயமான வடிவங்கள் எடுத்து, யுகம் யுகமாக கல்கி எனும் பெருமையுடன், பல உருவங்களுடன், சாதி ஒழுங்கை நிலைநிறுத்தும் அந்த மகாத்மா.

ஸநாதநோ ப்ரஹ்மமயஃ புராணோ ந யஸ்ய ரூபம் ஸுரஸித்ததைத்யாஃ । பஶ்யந்தி விஜ்ஞாநகதிம் விஹாய அதோப்யநேகாநி ஸமர்ச்வயந்தி । மத்ஸ்யாதிரூபாணி சராணி ஸோऽவ்யாத் ।। ௧௫.

என்றும் நிலைத்திருப்பவன், பிரம்மம் நிறைந்த பழையவன், யாருக்கும் உண்மை வடிவம் தெரியாதவன், தேவர்களும் சித்தர்களும் அசுரர்களும் ஞான பாதையை விட்டு விட்டு, பலவகையாக வணங்கும் அவன், மீன் முதலான பல உருவங்களில் திரியும் அவன் எங்களை காப்பாற்றட்டும்.

நமோ நமஸ்தே புருஷோத்தமாய புநஶ்ச பூயோऽபி நமோ நமஸ்தே । நமஃ புரஸ்தாதத ப்ரு'ஷ்டதஸ்தே நயஸ்வ மாம் முக்திபதம் நமஸ்தே ।। ௧௫.

மிக உயர்ந்த புருஷனுக்கு வணக்கம், மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்! முன்பும் பின்பும் உனக்கு வணக்கம்; என்னை விடுதலை நிலைக்கு அழைத்துச் செல், உனக்கு வணக்கம்!

ஏவம் நமஸ்யதஸ்தஸ்ய மஹர்ஷேர்பாவிதாத்மநஃ । ப்ரத்யக்ஷதாம் கதோ தேவஃ ஸ்வயம் சக்ரகதாதரஃ ।। ௧௫.

அந்த மகா முனிவர் மனதை ஒருமைப்படுத்தி இறைவனை ஆராதித்து வணங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, சக்கரம் மற்றும் கடாகம் ஏந்திய தேவன் நேரில் தோன்றி அவருக்கு அருள் செய்தார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா தஸ்ய விஜ்ஞாநம் நிஸ்தரங்கம் ஸ்வதேஹதஃ । உத்தஸ்தௌ ஸோऽபி தம் லப்த்வா தஸ்மிந் ப்ரஹ்மணி ஶாஶ்வதே । லயம் ஜகாம தேவாத்மா த்வபுநர்பவஸம்ஜ்ஞிதே ।। ௧௫.

அவரை பார்த்ததும், அந்த முனிவரின் மனம் அலைபாயாமல் தன் உடலில் நிலைத்திருந்தது; பிறகு அந்த நித்திய பிரம்மத்தை அடைந்து, அந்த தெய்வீக ஆன்மா பிறவி இல்லாத மோக்ஷம் எனப்படும் நிலைக்குள் கலந்துவிட்டது.

தரண்யுவாச । ததா துர்வாஸஸா ஶப்தோ தேவராஜஃ ஶதக்ரதுஃ । வஸிஷ்யஸி த்வம் மர்த்த்யேஷு ஸுப்ரதீகஸுதேந து ।। ௧௬.

அப்போது பூமி பேசினாள்: அந்த சமயத்தில், தேவர்களின் அரசன் சதக்ரது, துர்வாசர் முனிவரால் சபிக்கப்பட்டான்; நீ சூப்ரதீகனின் மகன் மூலம் மனிதர்களிடம் வாழ்வாய்.

உத்ஸாதிதோ திவோ மூடேத்யேவமுக்தஸ்து பூதர । இந்த்ரோ மர்த்த்யமுபாகம்ய ஸர்வதேவஸமந்விதஃ ।। ௧௬.

பூதரன், 'நீ வானுலகில் இருந்து தள்ளப்பட்டாய், அறியாமையுள்ளவனே' என்று கூறியபோது, இந்திரன் அனைத்து தேவர்களுடன் மனித உலகை நோக்கி வந்தான்.

கிம் சகார ச தஸ்மிம்ஸ்து துர்ஜயே ச நிபாதிதே । பரமேஷ்டிநா பகவதா தேந யோகவிதுத்தமௌ ।। ௧௬.

அப்பொழுது, அந்த வெல்ல முடியாதவனை பரமன், யோகத்தில் சிறந்தவராகிய பகவான் வீழ்த்தியபோது, இந்திரன் என்ன செய்தான்?

ஸ்வர்கே வித்யுத்ஸுவித்யுச்ச தௌ ச கிம் சக்ரதுஸ்ததா । ஏதந்மே ஸம்ஶயம் தேவ கதயஸ்வ ப்ரஸாததஃ ।। ௧௬.

அந்த நேரத்தில், வானுலகில் வித்யுத்சு மற்றும் வித்யுச்சா என்ன செய்தார்கள்? இந்த சந்தேகத்தை நீ அருளால் எனக்குச் சொல்ல வேண்டும், தெய்வமே.

ஶ்ரீவராஹ உவாச । தூர்ஜயேந ஜிதோ தாத்ரி தேவராஜஃ ஶதக்ரதுஃ । பாரதே ஹி ததா வர்ஷே வாராணஸ்யாம் து பூர்வதஃ । ஆஶ்ரித்ய ஸம்ஸ்திதோ தேவைஃ ஸஹ யக்ஷமஹோரகைஃ ।। ௧௬.

ஸ்ரீ வராகன் கூறினான்: அந்த சமயத்தில், பூமி தூர்ஜயனால் கைப்பற்றப்பட்டது; தேவர்களின் அரசன் சதக்ரது தோற்கடிக்கப்பட்டான்; பாரத நாட்டில், வாராணசிக்கு கிழக்கே, அவர் தேவர்கள், யக்ஷர்கள் மற்றும் பெரும் பாம்புகளுடன் தங்கினார்.

வித்யுத்ஸுவித்யுச்ச ததா யோகமாஸ்தாய ஶோபநே । தீர்கதாபஜ்வரம் வாயுகர்மயோகேந ஸம்ஶ்ரிதௌ ௧௬.

அப்போது, அழகானவரே, வித்யுத்சு மற்றும் வித்யுச்சா யோகத்தை மேற்கொண்டு, வாயு மற்றும் கர்ம யோகத்தின் பயிற்சியால் நீண்ட காய்ச்சலை அனுபவித்தார்கள்.

தம் துர்ஜயம் ம்ரு'தம் ஶ்ருத்வா ஸமுத்ராந்தஃஸ்திதம் ததா । ஆநீய சதுரங்கம் து தேவாந் ப்ரதி விஜக்மதுஃ ।। ௧௬.

அப்போது தூர்ஜயன் இறந்து, கடலில் நிலைத்திருப்பதாகக் கேட்டு, அவர்கள் தங்கள் நான்கு படைகளையும் கொண்டு தேவர்களை எதிர்த்து சென்றார்கள்.

ஆகத்ய தௌ ததா தைத்யௌ மஹத்ஸைந்யேந பர்வதம் । ஹிமவந்தம் ஸமாஶ்ரித்ய ஸம்ஸ்திதௌ து பபூவதுஃ ।। ௧௬.

அந்த இரு அசுரர்களும் பெரும் படையுடன் வந்து, ஹிமவான் மலையில் அடைக்கலம் கொண்டு அங்கே தங்கினார்கள்.

தேவா அபி மஹத்ஸைந்யம் ஸம்ஹத்ய க்ரு'ததம்ஶிதாஃ । மந்த்ரயாஞ்சக்ருரவ்யக்ரா ஐந்த்ரம் பதமபீப்ஸவஃ ।। ௧௬.

அதேபோல், தேவர்களும் பெரிய படையை ஒன்று சேர்த்து, இந்திர பதவியை விரும்பி, ஆர்வத்துடன் ஆலோசனை செய்தார்கள்.

அப்ரவீத் தத்ர தேவாநாம் குருராங்கிரஸோ முநிஃ । கோமேதேந யஜக்வம் வை ப்ரதமேந ததந்தரம் ।। ௧௬.

அங்கே, தேவர்களின் குரு ஆன்ங்கிரச முனிவர் கூறினார்: 'முதலில் கோமெத யாகம் செய்ய வேண்டும், பிறகு அடுத்ததைச் செய்யுங்கள்.'

யஷ்டவ்யம் க்ரதுபிஃ ஸர்வைரேகஸ்திதிரதாமராஃ । உபதேஶோ மயா தத்தஃ க்ரியதாம் ஶீக்ரமேஷ வை ।। ௧௬.

அனைத்து அமரர்களும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து யாகங்கள் செய்ய வேண்டும்; நான் உங்களுக்கு அறிவுரை கூறினேன் — இதை விரைவில் செய்யுங்கள்.

ஏவமுக்தாஸ்ததா தேவா காஃ பஶூம்ஶ்சாநுகல்ப்ய தே । முமுசுஶ்சரணார்தாய ரக்ஷார்தம் ஸரமாம் ததுஃ ।। ௧௬.

அப்படி கூறப்பட்டதும், தேவர்கள் பசுக்களையும் மற்ற மிருகங்களையும் தயார் செய்து, யாகத்திற்காக விடுவித்து, அவற்றைக் காக்க சரமாவை நியமித்தார்கள்.

தாஶ்ச காவோ தேவஶுந்யா ரக்ஷ்யமாணா தராதரே । தத்ர ஜக்முஸ்ததா காவஶ்சரந்த்யோ யத்ர தேऽஸுராஃ ।। ௧௬.

அந்த பசுக்கள், தேவர்கள் இல்லாதபோது, சரமா காப்பாற்றியபடி மலையில் இருந்தன; அப்போது அவை அசுரர்கள் இருந்த இடத்துக்குச் சென்றன.

தே ச காவஸ்து தா த்ரு'ஷ்ட்வா ஶுக்ரமூசுஃ புரோஹிதம் । பஶ்வர்தம் தேவகா ப்ரஹ்மம்ஶ்சார்யந்தே ரக்ஷமாணயா । தேவஶூந்யா ஸரமயா வத கிம் க்ரியதேऽதுநா ।। ௧௬.

அந்த பசுக்களைப் பார்த்த அசுரர்கள், தங்கள் குருவான சுக்ரனிடம் கூறினார்கள்: 'யாகத்திற்கான பசுக்கள், தேவர்கள், பிரம்மன் ஆகியோர் சரமா காப்பாற்றுகிறாள்; இப்போது நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கூறு.'

ஏவமுக்தஸ்ததா ஶுக்ரஃ ப்ரத்யுவாசாஸுராம்ஸ்ததா । ஏதா கா ஹ்ரியதாம் ஶீக்ரமஸுரா மா விலம்பத ।। ௧௬.

அப்போது சுக்ரன் அசுரர்களிடம், 'இந்த பசுக்களை உடனே எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; தாமதிக்காதீர்கள்,' என்று சொன்னான்.

ஏவமுக்தாஸ்ததா தைத்யா ஜஹ்ருஸ்தா கா யத்ரு'ச்சயா । ஹ்ரு'தாஸு தாஸு ஸரமா மார்கமந்வேஷணே ரதா ।। ௧௬.

அப்படி கூறப்பட்டதும், அசுரர்கள் விருப்பப்படி அந்த பசுக்களை எடுத்துக்கொண்டார்கள்; பசுக்கள் இழந்தபின், சரமா அவற்றின் பாதையைத் தேட ஆர்வமாயினாள்.

அபஶ்யத் ஸா திதேஃ புத்ரைர்நீதா காவோ தராதரே । தைத்யைரபி ஶுநீ த்ரு'ஷ்டா த்ரு'ஷ்டமார்கா விஶேஷதஃ ।। ௧௬.

அவள், திதியின் மக்களால் மலைக்கு கொண்டு செல்லப்பட்ட பசுக்களை பார்த்தாள்; அசுரர்களும் அந்த நாயை கவனித்து, அவள் நடமாட்டத்தை குறிப்பாக கவனித்தனர்.

த்ரு'ஷ்ட்வா தே தாம் ச ஸாம்நைவ ஸாமபூர்வமிதம் வசஃ । ஆஸாம் கவாம் து துக்த்வைவ க்ஷீரம் த்வம் ஸரமே ஶுபே ।। ௧௬.

அவளை பார்த்த அசுரர்கள், மென்மையாகவும் சமாதானமாகவும் பேசினார்கள்: 'சரமே, நல்லவளே, இந்த பசுக்களை பண்ணி, பாலை நீ குடி.' என்றார்கள்.

பிபஸ்வைவமிதி ப்ரோக்தா தஸ்யை தத் ததுரஞ்ஜஸா । தத்த்வா து க்ஷீரபாநம் து தஸ்யை தே தைத்யநாயகாஃ ।। ௧௬.

அவர்கள் இப்படிச் சொன்னவுடன், அவளுக்கு உடனே பாலை கொடுத்தார்கள்; அசுரர்களின் தலைவர்கள் அவளுக்கு பாலை குடிக்கும் வாய்ப்பை வழங்கினர்.

மா பத்ரே தேவராஜாய காஶ்சேமா விநிவேதய । ஏவமுக்த்வா ததோ தைத்யா முமுசுஸ்தாம் ஶுநீம் வநே ।। ௧௬.

'நல்லவளே, இந்த பசுக்களை தேவராஜனிடம் சொல்லாதே,' என்று கூறி, அசுரர்கள் அந்த நாயை காட்டில் விடுத்தனர்.