வராஹபுராணம்

ஸுகம் ப்ராப்தம் மதம் சாபி வ்யவஹாரே ச பூஜநே

அவன் சந்தோஷத்தையும், எல்லா நடப்பிலும் மரியாதையையும் பெற்றான்.

புநஸ்தத்ரைவ கமநே வணிக்பாவே மதிர்கதா

மீண்டும் அங்கே போய், வணிகராக வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவனுக்கு வந்தது.

ஆநயிஷ்யே பஹூந்யத்ர ஸார்தம் ரத்நபரீக்ஷகைஃ ஸமுத்ரயாயிபிர்லோகைஃ ஸம்விதம் ப்ரோச்ய நிர்கதஃ

நான் இங்கே பல பொருட்களை, ரத்தினங்களை ஆராய்பவர்களும், கடல் பயணிகளும் சேர்த்து கொண்டு வருவேன் என்று கூறி, அவன் புறப்பட்டான்.

பேயாஹார ஸமாஹாரம் க்ரு'த்வா க்ரு'த்யவிதார்தகம்

பயணத்திற்கு தேவையான உணவு, தண்ணீர் ஆகியவற்றைச் சேர்த்து வைத்தான்.

மாதாபித்ரோஃ ஶுபா வாசோ க்ரு'ஹீத்வா தேவதாக்ரு'ஹே

தெய்வ ஆலயத்தில் தாய் தந்தையரிடமிருந்து நல்ல வார்த்தைகளை பெற்றான்.

பிதுஃ ஶுஶ்ரூஷணம் சோக்த்வா ஸர்வம் யூயம் கரிஷ்யத

என் தந்தைக்கு நீங்கள் எல்லோரும் சேவை செய்ய வேண்டும் என்று சொன்னான்.

பவதீபிஶ்ச க்ரு'த்யம் மே கரணீயம் யதா ததா

நீங்கள் பெண்கள், எனது கடமைகளை முறையாக செய்ய வேண்டும் என்றான்.

பார்யாபிஃ ஸமநுஜ்ஞாதோ யாநபாத்ரம் கதஸ்ததா 171.

பெண்கள் அனுமதி வழங்க, அவன் பயணக் கப்பலுக்கு சென்றான்.

போதாரூடாஸ்ததஃ ஸர்வே போதவாஹைருபோஹிதாஃ

பின்னர் அனைவரும் கப்பலில் ஏறி, கப்பல் ஓட்டிகளுடன் பயணிக்கத் தொடங்கினர்.

அத தைவவஶாத்வாயுர்விலோமஃ ஸமஜாயத போதவாஹாஸ்ததஃ ஸர்வே விஸம்ஜ்ஞா மோஹிதாஃ க்ரு'ஶாஃ

அப்போது, விதியின் விளைவால் எதிர்க்காற்று எழுந்தது; எல்லா கப்பல் ஓட்டிகளும் மயங்கி, குழம்பி, பலவீனமடைந்தார்கள்.

ஹா கஷ்டம் ஹி கதம் கிஞ்ச குத்ர கச்சாமஹே வயம் ஆக்ஷிபத்வாக்பிருக்ராபிரந்யோந்யம் ஶங்க்ய மூர்ச்சிதாஃ

அவர்கள், 'அய்யோ, இது என்ன துயரம்? எங்கே போகிறோம்?' என்று ஒருவரை ஒருவர் சந்தேகித்து, மனம் குழம்பி, வலியாய் கூவி அழைத்தனர்.

ஜல்பந்தி கோऽத்ர பாபிஷ்டஃ ஸமாரூடோ நிராக்ரு'தஃ

'இங்கே யார் பாவி ஏறி, இந்த இடரைக் கொண்டுவந்தான்?' என்று அவர்கள் பேசினர்.

ஏவம் விலபதாம் தேஷாம் சத்வாரோऽபி ஸமப்யயுஃ

இவ்வாறு அவர்கள் புலம்பிக் கொண்டிருக்க, நால்வர் ஒன்றாக அருகில் வந்தார்கள்.

நிர்பர்த்ஸநம் ததஸ்தேஷாமந்யோந்யமபிஜல்பநம்

அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் குற்றம் கூறி, பழிப்பும் சண்டையும் ஏற்பட்டது.

அபுத்ரஸ்ய கதிர்நாஸ்தி இதி ஸர்வஸ்ய நிஶ்சிதம்

'மகன் இல்லாதவனுக்கு வாழ்வில் வழி இல்லை' என்று அனைவரும் உறுதியாக முடிவு செய்தார்கள்.

யதத்ர யுக்தம் காலேऽஸ்மிந்விஷமே ஸமுபஸ்திதே

'இந்த கடினமான நேரத்தில் என்ன செய்வது சரியானது?' என்று கேட்டார்கள்.

ஶுக உவாச அஹம் கரிஷ்யே தத்ஸர்வம் மா விஷாதே மநஃ க்ரு'தாஃ

சுகன் சொன்னான்: 'அவை எல்லாம் நான் செய்வேன்; நீங்கள் மனதில் கவலை கொள்ள வேண்டாம்.'

ஏவமாஶ்வாஸ்ய பிதரம் ஸமுட்டீய ததோ த்ருதம் 171.

அப்பனை ஆறுதல் கூறி, அவனை விரைவாக எழுப்பினான்.

நீசகத்யா ரக்ஷயந்வை ஸுதரம் துஸ்தரம் ஜலம்

தாழ்ந்தபடி நகர்ந்து, கடினமான கடல்நீரில் அவனை பாதுகாத்தான்.

ரோமாம்சிததநுர்ஜாதஃ ஶுகோ வீக்ஷ்ய மஹாகிரிம்

அந்த சிறகு, உடலில் புல் கூர்மையுடன், பெரிய மலைக்குப் பார்த்தான்.

த்ரு'ஷ்டம் ச விஷ்ண்வாயதநம் தேஜஸா சோபஶோபிதம்

விஷ்ணுவின் இல்லம் ஒளியுடன் பிரகாசித்ததை அவன் கண்டான்.

வத்ஸாऽயம் கோऽத்ர ஸம்சாரீ கதா கிம் து பிதா மம

இங்கு சுற்றும் இந்தக் கன்றுக்குட்டி யார்? எப்போது, ஏன்? ஆனாலும், அவர் என் தந்தைதான்.

க்ஷணமேகம் ததா சைநம் தஸ்ய சிந்தாந்விதஸ்ய ஹி

அவனைப் பற்றி சிந்தனையில் மூழ்கி, ஒரு கணம் அவ்வாறு இருந்தான்.

நமோ நாராயணாயோக்த்வா நிஷஸாத வராஸநே அஸம்க்யாதாஃ ஸமாயாதா யதா தேவீ ததைவ தாஃ

நாராயணாய்க்கு வணக்கம் என்று கூறி, சிறந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்தான்; எண்ணிக்கையற்ற தேவியர் அங்கே வந்தனர், அவள்போலவே.

கீதம் வாத்யம் ச ந்ரு'த்யம் ச யதாஸௌக்யம் விஹ்ரு'த்ய ச

பாடலும், இசைக்கருவி இசைப்பதும், நடனமும் நடந்தது; அவர்கள் மனமுவந்து மகிழ்ந்தனர்.

தேவதாதக்ஷிணே பாகே பக்ஷிணாம் ச ஜடாயுஷாம்

தேவியின் வலப்பக்கத்தில் தேவர்கள் மற்றும் கழுகுகள் இருந்தனர்.

ஶுகோ லேக்யஸமஸ்தேஷாம் மத்யே க்ரு'த்வா து ஸம்விதம்

அந்தச் சிறகு, தன் எண்ணத்தை வெளிப்படுத்தி, அனைவருக்குள்ளும் இடம் பெற்றான்.

தே ஸமாஶ்வாஸ்ய தம் ப்ராஹுஃ கதமஸ்மிந்பவாந்கதஃ 171.

அவர்கள் அவனை ஆறுதல் கூறி, 'நீ இங்கு எப்படி வந்தாய்?' என்று கேட்டனர்.

ஶுகஸ்தாந்ப்ரத்யுவாசாத பிதா மே போதஸம்ஸ்திதஃ

அப்போது அந்தச் சிறகு, 'என் தந்தை தோணியில் இருக்கிறார்' என்று பதிலளித்தான்.