வராஹபுராணம்

ஶுகோऽயம் பஞ்ஜரஸ்ஶ்சஶ்ச புத்ரார்தம் மே ப்ரதீயதாம்

இந்தக் கிளியும் அதன் கூண்டும் என் மகனுக்காக எனக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்.

இத்யுக்தமாத்ரே வசநே ஶபரோ வாக்யமப்ரவீத் 170.

இவ்வாறு சொன்னவுடன், ஷபரி பதிலளித்தாள்:

ஸரஸ்வத்யாஃ பலே சைவ தத்தே தாஸ்யாமி தே ஶுகம்

சரஸ்வதியின் பழம் கொடுக்கப்பட்டபின், நான் உனக்குக் கிளியை அளிப்பேன்.

ஸரஸ்வத்யாஃ ஸங்கமே ச யத்பலம் லபதே நரஃ

சரஸ்வதி நதியின் சங்கமத்தில் மனிதன் பெறும் பலன்—

யத்பலம் ஸங்கமஸ்யோக்தம் ஶ்ரு'ணுயாத்த்வாதஶீவ்ரதம்

அந்தச் சங்கமத்தின் பலன் எது என்று கேட்டால், அது த்வாதசி விரதத்தின் பலனாகும்.

யமுத்திஶ்ய வ்ரதம் குர்யாத்ஸ கச்சேத்பரமாம் கதிம்

யாருக்காக அந்த விரதம் செய்யப்படுகிறதோ, அவர் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்.

நாஸௌ யமபுரம் யாதி விஷ்ணுலோகம் ச கச்சதி

அவர் எமனின் நகரத்திற்குப் போகவில்லை; விஷ்ணுவின் உலகிற்குச் செல்கிறார்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே கோகர்ணஸரஸ்வதீமாஹாத்ம்யே ஸப்தத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராக புராணத்தில், கோகர்ணன் மற்றும் சரஸ்வதியின் மகிமை கூறும் நூற்றெழுபதாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ப்ரவிஶ்ய க்ரு'ஹ்ய தத்புண்யம் மாதாபித்ரோஸ்ததர்பிதம்

ஸ்ரீவராகன் கூறினார்: உள்ளே சென்று, அந்தப் புண்ணியத்தை பெற்றுக்கொண்டு, அதை தாயும் தந்தைக்கும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஶுகஸ்ய சரிதம் ஸர்வம் நிவேத்ய ச மஹாமதிஃ

அந்த ஞானி, கிளியின் எல்லா செயல்களையும் எடுத்துச் சொன்னான்.

ஸுகம் ப்ராப்தம் மதம் சாபி வ்யவஹாரே ச பூஜநே

அவன் சந்தோஷத்தையும், எல்லா நடப்பிலும் மரியாதையையும் பெற்றான்.

புநஸ்தத்ரைவ கமநே வணிக்பாவே மதிர்கதா

மீண்டும் அங்கே போய், வணிகராக வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவனுக்கு வந்தது.

ஆநயிஷ்யே பஹூந்யத்ர ஸார்தம் ரத்நபரீக்ஷகைஃ ஸமுத்ரயாயிபிர்லோகைஃ ஸம்விதம் ப்ரோச்ய நிர்கதஃ

நான் இங்கே பல பொருட்களை, ரத்தினங்களை ஆராய்பவர்களும், கடல் பயணிகளும் சேர்த்து கொண்டு வருவேன் என்று கூறி, அவன் புறப்பட்டான்.

பேயாஹார ஸமாஹாரம் க்ரு'த்வா க்ரு'த்யவிதார்தகம்

பயணத்திற்கு தேவையான உணவு, தண்ணீர் ஆகியவற்றைச் சேர்த்து வைத்தான்.

மாதாபித்ரோஃ ஶுபா வாசோ க்ரு'ஹீத்வா தேவதாக்ரு'ஹே

தெய்வ ஆலயத்தில் தாய் தந்தையரிடமிருந்து நல்ல வார்த்தைகளை பெற்றான்.

பிதுஃ ஶுஶ்ரூஷணம் சோக்த்வா ஸர்வம் யூயம் கரிஷ்யத

என் தந்தைக்கு நீங்கள் எல்லோரும் சேவை செய்ய வேண்டும் என்று சொன்னான்.

பவதீபிஶ்ச க்ரு'த்யம் மே கரணீயம் யதா ததா

நீங்கள் பெண்கள், எனது கடமைகளை முறையாக செய்ய வேண்டும் என்றான்.

பார்யாபிஃ ஸமநுஜ்ஞாதோ யாநபாத்ரம் கதஸ்ததா 171.

பெண்கள் அனுமதி வழங்க, அவன் பயணக் கப்பலுக்கு சென்றான்.

போதாரூடாஸ்ததஃ ஸர்வே போதவாஹைருபோஹிதாஃ

பின்னர் அனைவரும் கப்பலில் ஏறி, கப்பல் ஓட்டிகளுடன் பயணிக்கத் தொடங்கினர்.

அத தைவவஶாத்வாயுர்விலோமஃ ஸமஜாயத போதவாஹாஸ்ததஃ ஸர்வே விஸம்ஜ்ஞா மோஹிதாஃ க்ரு'ஶாஃ

அப்போது, விதியின் விளைவால் எதிர்க்காற்று எழுந்தது; எல்லா கப்பல் ஓட்டிகளும் மயங்கி, குழம்பி, பலவீனமடைந்தார்கள்.

ஹா கஷ்டம் ஹி கதம் கிஞ்ச குத்ர கச்சாமஹே வயம் ஆக்ஷிபத்வாக்பிருக்ராபிரந்யோந்யம் ஶங்க்ய மூர்ச்சிதாஃ

அவர்கள், 'அய்யோ, இது என்ன துயரம்? எங்கே போகிறோம்?' என்று ஒருவரை ஒருவர் சந்தேகித்து, மனம் குழம்பி, வலியாய் கூவி அழைத்தனர்.

ஜல்பந்தி கோऽத்ர பாபிஷ்டஃ ஸமாரூடோ நிராக்ரு'தஃ

'இங்கே யார் பாவி ஏறி, இந்த இடரைக் கொண்டுவந்தான்?' என்று அவர்கள் பேசினர்.

ஏவம் விலபதாம் தேஷாம் சத்வாரோऽபி ஸமப்யயுஃ

இவ்வாறு அவர்கள் புலம்பிக் கொண்டிருக்க, நால்வர் ஒன்றாக அருகில் வந்தார்கள்.

நிர்பர்த்ஸநம் ததஸ்தேஷாமந்யோந்யமபிஜல்பநம்

அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் குற்றம் கூறி, பழிப்பும் சண்டையும் ஏற்பட்டது.

அபுத்ரஸ்ய கதிர்நாஸ்தி இதி ஸர்வஸ்ய நிஶ்சிதம்

'மகன் இல்லாதவனுக்கு வாழ்வில் வழி இல்லை' என்று அனைவரும் உறுதியாக முடிவு செய்தார்கள்.

யதத்ர யுக்தம் காலேऽஸ்மிந்விஷமே ஸமுபஸ்திதே

'இந்த கடினமான நேரத்தில் என்ன செய்வது சரியானது?' என்று கேட்டார்கள்.

ஶுக உவாச அஹம் கரிஷ்யே தத்ஸர்வம் மா விஷாதே மநஃ க்ரு'தாஃ

சுகன் சொன்னான்: 'அவை எல்லாம் நான் செய்வேன்; நீங்கள் மனதில் கவலை கொள்ள வேண்டாம்.'

ஏவமாஶ்வாஸ்ய பிதரம் ஸமுட்டீய ததோ த்ருதம் 171.

அப்பனை ஆறுதல் கூறி, அவனை விரைவாக எழுப்பினான்.

நீசகத்யா ரக்ஷயந்வை ஸுதரம் துஸ்தரம் ஜலம்

தாழ்ந்தபடி நகர்ந்து, கடினமான கடல்நீரில் அவனை பாதுகாத்தான்.