வராஹபுராணம்

ஶுகஸ்ய விப்ரியம் யாத்ரு'ங் மஹர்ஷேஸ்து தபஸ்யதஃ

சுகனுக்கு எது பிடிக்கவில்லை, அதேபோல் தவம் செய்த மகா முனிவருக்கும் அது விருப்பமில்லை.

தபஶ்சசார விபுலம் ஶுகோ வ்யாஸஸுதோ மஹாந் 170.

வியாசரின் மகனான அந்த பெரிய சுகன், கடுமையாக தவம் செய்தான்.

ரு'ஷயஸ்தத்ர சாஜக்முரஸிதோ தேவலஸ்ததா

அங்கே அந்த நேரத்தில் அசிதரும் தேவலரும் உட்பட முனிவர்கள் வந்தார்கள்.

அங்கிராஸ்தைத்திரீ ரைப்யஃ காண்வோ மேதாதிதிஃ க்ரு'தஃ

அங்கிராஸ், தைத்திரீயர், ரைப்யர், காண்வர், மேதாதிதி, கிருதர்—

வாமதேவஶ்சாஶ்வஶிராஸ்த்ரிஶீர்ஷோ கௌதமோதரஃ

வாமதேவர், ஆஷ்வசிரர், திரிசீர்ஷர், கவுதமர், உடரர்—

ஶுகம் ஸம்முகயாமாஸுஃ பப்ரச்சுர்த்தர்மஸம்ஹிதாம்

அவர்கள் எல்லாரும் சுகனை அணுகி, தர்ம நெறியைப் பற்றி கேட்டார்கள்.

ப்ரஷ்டஃ ஶ்ரத்தாந்விதோ பால்யாத்ஸுநீத்யாமக்ரதஶ்சரந்

நான் சிறுவயதில் நல்லொழுக்கத்துடன் இருந்தும், விசுவாசத்துடன் இருந்தும் வழிதவறினேன்.

அந்யாயவாதிநம் மாம் ச குருர்நித்யம் நிஷேததி

நியாயமில்லாதவாறு பேசும் என்னை என் ஆசான் எப்போதும் தடுத்தார்.

பூர்வபக்ஷாஶ்ச ஸித்தாந்தாஃ பரஸ்பரஜிகீஷவஃ

முன்னுரை மற்றும் முடிவுகள் ஒன்றையொன்று வெல்ல முயன்றன.

ஏவம் நிஷேதிதஶ்சாஹம் குருணா முநிஸத்தமைஃ

இவ்வாறு என் ஆசானாலும், பெரிய முனிவர்களாலும் நான் தடுக்கப்பட்டேன்.

ஶுகேந கோபாச்சாபோ மே தத்தோऽயம் ஜல்பகோ படுஃ

கோபத்தில் சுகன் எனக்கு சாபம் கூறினார்: 'இந்தப் பையன் வெறும் பேசுபவன்.'

இத்யுக்தமாத்ரே வசநே தத்ரைவாஹம் ஶுகோதரஃ 170.

அந்த வார்த்தைகள் கூறப்பட்டவுடன், அங்கேயே நான் சுகனின் தம்பியாக ஆனேன்.

முநயஸ்தம் மஹாத்மாநம் ஶுகம் தத்த்வார்தவித்தமம்

முனிவர்கள் அந்த மகானாகிய சுகனை உண்மை அர்த்தத்தை அறிந்தவராக மதித்தார்கள்.

ஆகாமிகாலே தாஸ்யாமி வரமஸ்மை ஶுகாய போ

எதிர்காலத்தில், நல்லவரே, இந்த சுகனுக்கு நான் ஒரு வரம் அளிப்பேன்.

அயம் பவிஷ்யதி ஸதா ஸத்பாவஹிதபாவநஃ

அவர் எப்போதும் நல்லோருக்காக நன்மை நினைப்பவராக இருப்பார்.

மதுராயாம் ம்ரு'தஃ பஶ்சாத்ப்ரஹ்மலோகம் கமிஷ்யதி

மதுரையில் இறந்தபின், அவர் பிரம்மாவின் உலகத்திற்குச் செல்வார்.

மதுராமதுரோச்சாரம் குர்வந்நித்யமதந்த்ரிதஃ

மதுரா, மதுரா என்று எப்போதும் சோர்வில்லாமல் உரக்கச் சொல்வார்.

ப்ராப்தோऽஹம் ஶபரேணைவ யேநாஹம் பஞ்ஜரே த்ரு'தஃ

ஒரு சபரனால் நான் பிடிக்கபட்டு, அவனால் கூண்டில் வைக்கப்பட்டேன்.

முநேஃ ப்ரஸாதாந்மே ஜ்ஞாநம் ந ஜஹாதி கதாசந

அந்த முனிவரின் அருளால், ஞானம் எந்த நேரமும் என்னை விட்டு விலகவில்லை.

ஸ்வஸ்தோ பவ மஹாபாக மா ஸ்ம ஶோகே மநஃ க்ரு'தாஃ

மகாபாக்கியசாலி, மனதைத் துக்கத்தில் விடாதே; அமைதியாக இரு.

தஸ்ய தத்வசநம் ஹ்ரு'த்யம் ஶுகமோக்ஷப்ரதாயகம்

அந்த இனிய வார்த்தைகள் சுகனுக்கு விடுதலை அளித்தன.

தஸ்யாம் வஸாம்யஹம் பத்ர வாணிஜ்யார்தமிஹாகதஃ ।। புநரிச்சாமஹே தத்ர பாண்டம் க்ரு'ஹ்ய யதாஸுகம் ।170.

அங்கே நான் தங்கியிருக்கிறேன், நல்லவரே, வியாபாரம் செய்ய இங்கே வந்தேன்; பிறகு, நாங்கள் விரும்பும்போது, எங்கள் பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு அங்கே திரும்பச் செல்ல நினைக்கிறோம்.

மதுராவாஸிநம் ஶ்ருத்வா கோகர்ணம் ஸ ஶுகஸ்ததா

மதுரையில் வசிக்கும் கோகர்ணன் என்று கேட்டதும், அந்தக் கிளி அப்போது—

ஏவம் ச வததஸ்தஸ்ய ஶபரீ ஶயநோத்திதா

இவ்வாறு அவன் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், ஷபரி படுக்கையிலிருந்து எழுந்தாள்.

ப்ரு'த்யைஃ பரிவ்ரு'தம் சாருதர்ஶநீயஸ்வரூபகம்

அவள் தன் பணியாளர்களால் சூழப்பட்டு, அழகும் ஈர்க்கும் உருவத்துடன் இருந்தாள்.

ப்ரியாதிதிம் ச ஸம்ப்ராப்தம் மாதஃ பூஜ்யதமம் ஶுசிம்

அவள், அன்பான விருந்தாளியை, அம்மா, மிகவும் மதிக்கத் தகுந்தவராகவும் தூயவராகவும் வரவேற்றாள்.

ஶுகஸ்ய வசநாத்யாவத்பூஜார்தமுபகல்பிதம்

கிளியின் வார்த்தைபடி, அவனுக்காக விருந்தோம்பல் ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டன.

தஸ்யாக்ரே து புநஸ்தேந ஶுகேநாதிதிபூஜநம்

அவளின் முன்னிலையில், அந்தக் கிளி மீண்டும் விருந்தாளி மரியாதையை செய்தது.

பலாநி மாம்ஸயுக்தாநி மதூநி ஸுரபீணி ச

மாமிசம் கலந்த பழங்கள், வாசனைமிக்க தேன் ஆகியவை—