வராஹபுராணம்

தேநோக்தம் போ இஹாகச்ச ஆதித்யம் கரவாணி தே

அவர், 'இங்கே வாருங்கள், விருந்தினராக வந்தீர்கள்; உங்களுக்கு விருந்தளிக்க விரும்புகிறேன்,' என்று சொன்னார்.

பலாநீமாநி ஸ்வாதூநி மதுமாம்ஸோதகாநி ச 170.

இங்கே இனிப்பான பழங்கள், தேன், இறைச்சி, தண்ணீர் ஆகியவை உள்ளன.

ஆகத்ய பிதரௌ மஹ்யம் விஶேஷம் தௌ கரிஷ்யதஃ

என் பெற்றோர் வந்ததும், அவர்கள் உங்களுக்கு சிறப்பு மரியாதை செய்வார்கள்.

க்ரு'ஹஸ்தஸ்தஸ்ய பிதரோ வஸந்தி நரகே த்ருவம்

ஒரு குடும்பத்தாரின் பெற்றோர் நரகத்தில் வாழ்ந்தால், அது நிச்சயம் துன்பம்.

அதிதிர்யஸ்ய பக்நாஶோ க்ரு'ஹாத்ப்ரவ்ரஜதே யதி

ஒரு விருந்தினர், எதிர்பார்ப்பு நிறைவேறாமல் வீட்டை விட்டு வெளியேறினால்—

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந பூஜ்யோ வை க்ரு'ஹமேதிநா

அதனால், எல்லா முயற்சியாலும், குடும்பத்தார் விருந்தினரை மதிக்க வேண்டும்.

ஏவம்விதாஃ ஶுபா வாசோ வைஶ்யோ தர்மோபதேஶகாத்

இப்படிப்பட்ட நல்ல வார்த்தைகளை, தர்மத்தை அறிந்த வணிகர் பேசுகிறார்.

ரு'ஷிஃ கஸ்த்வம் புராணஜ்ஞஃ கிம் வா தேவோऽத குஹ்யகஃ

நீங்கள் யார், முனிவரே, பழமையானவற்றை அறிந்தவர்? நீங்கள் தேவனா, இல்லையெனில் ரகசிய உயிரா?

கஸ்த்வம் கதய மே ஸத்யமுத்ஸாஹஶ்சாதிதிப்ரியஃ

நீங்கள் யார்? உண்மையை எனக்கு சொல்லுங்கள். நீங்கள் உற்சாகமும், விருந்தினரை விரும்புபவரும் ஆவீர்கள்.

இத்யுக்தஃ ஸ ஶுகஃ ஸர்வம் ஶஶம்ஸாத்மபுராக்ரு'தம்

அப்படிச் சொன்னபோது, அந்த சுகன் தன் பழைய செயலை எல்லாம் கூறினான்.

ஶுகஸ்ய விப்ரியம் யாத்ரு'ங் மஹர்ஷேஸ்து தபஸ்யதஃ

சுகனுக்கு எது பிடிக்கவில்லை, அதேபோல் தவம் செய்த மகா முனிவருக்கும் அது விருப்பமில்லை.

தபஶ்சசார விபுலம் ஶுகோ வ்யாஸஸுதோ மஹாந் 170.

வியாசரின் மகனான அந்த பெரிய சுகன், கடுமையாக தவம் செய்தான்.

ரு'ஷயஸ்தத்ர சாஜக்முரஸிதோ தேவலஸ்ததா

அங்கே அந்த நேரத்தில் அசிதரும் தேவலரும் உட்பட முனிவர்கள் வந்தார்கள்.

அங்கிராஸ்தைத்திரீ ரைப்யஃ காண்வோ மேதாதிதிஃ க்ரு'தஃ

அங்கிராஸ், தைத்திரீயர், ரைப்யர், காண்வர், மேதாதிதி, கிருதர்—

வாமதேவஶ்சாஶ்வஶிராஸ்த்ரிஶீர்ஷோ கௌதமோதரஃ

வாமதேவர், ஆஷ்வசிரர், திரிசீர்ஷர், கவுதமர், உடரர்—

ஶுகம் ஸம்முகயாமாஸுஃ பப்ரச்சுர்த்தர்மஸம்ஹிதாம்

அவர்கள் எல்லாரும் சுகனை அணுகி, தர்ம நெறியைப் பற்றி கேட்டார்கள்.

ப்ரஷ்டஃ ஶ்ரத்தாந்விதோ பால்யாத்ஸுநீத்யாமக்ரதஶ்சரந்

நான் சிறுவயதில் நல்லொழுக்கத்துடன் இருந்தும், விசுவாசத்துடன் இருந்தும் வழிதவறினேன்.

அந்யாயவாதிநம் மாம் ச குருர்நித்யம் நிஷேததி

நியாயமில்லாதவாறு பேசும் என்னை என் ஆசான் எப்போதும் தடுத்தார்.

பூர்வபக்ஷாஶ்ச ஸித்தாந்தாஃ பரஸ்பரஜிகீஷவஃ

முன்னுரை மற்றும் முடிவுகள் ஒன்றையொன்று வெல்ல முயன்றன.

ஏவம் நிஷேதிதஶ்சாஹம் குருணா முநிஸத்தமைஃ

இவ்வாறு என் ஆசானாலும், பெரிய முனிவர்களாலும் நான் தடுக்கப்பட்டேன்.

ஶுகேந கோபாச்சாபோ மே தத்தோऽயம் ஜல்பகோ படுஃ

கோபத்தில் சுகன் எனக்கு சாபம் கூறினார்: 'இந்தப் பையன் வெறும் பேசுபவன்.'

இத்யுக்தமாத்ரே வசநே தத்ரைவாஹம் ஶுகோதரஃ 170.

அந்த வார்த்தைகள் கூறப்பட்டவுடன், அங்கேயே நான் சுகனின் தம்பியாக ஆனேன்.

முநயஸ்தம் மஹாத்மாநம் ஶுகம் தத்த்வார்தவித்தமம்

முனிவர்கள் அந்த மகானாகிய சுகனை உண்மை அர்த்தத்தை அறிந்தவராக மதித்தார்கள்.

ஆகாமிகாலே தாஸ்யாமி வரமஸ்மை ஶுகாய போ

எதிர்காலத்தில், நல்லவரே, இந்த சுகனுக்கு நான் ஒரு வரம் அளிப்பேன்.

அயம் பவிஷ்யதி ஸதா ஸத்பாவஹிதபாவநஃ

அவர் எப்போதும் நல்லோருக்காக நன்மை நினைப்பவராக இருப்பார்.

மதுராயாம் ம்ரு'தஃ பஶ்சாத்ப்ரஹ்மலோகம் கமிஷ்யதி

மதுரையில் இறந்தபின், அவர் பிரம்மாவின் உலகத்திற்குச் செல்வார்.

மதுராமதுரோச்சாரம் குர்வந்நித்யமதந்த்ரிதஃ

மதுரா, மதுரா என்று எப்போதும் சோர்வில்லாமல் உரக்கச் சொல்வார்.

ப்ராப்தோऽஹம் ஶபரேணைவ யேநாஹம் பஞ்ஜரே த்ரு'தஃ

ஒரு சபரனால் நான் பிடிக்கபட்டு, அவனால் கூண்டில் வைக்கப்பட்டேன்.

முநேஃ ப்ரஸாதாந்மே ஜ்ஞாநம் ந ஜஹாதி கதாசந

அந்த முனிவரின் அருளால், ஞானம் எந்த நேரமும் என்னை விட்டு விலகவில்லை.