வராஹபுராணம்

உவாச ஶ்லக்ஷ்ணயா வாசா கருடம் ப்ரதி பாவிநி மாதுராணாம் ச யத்ரூபம் தத்ரூபம் மே விஹம்கம ।।169.

அவர் கருடனிடம் மென்மையாகச் சொன்னார்: 'பறவையே, மாதுரா மக்களில் காணப்படும் வடிவம்தான் என் வடிவம்.'

யே பாபாஸ்தே ந பஶ்யந்தி மத்ரூபா மாதுரா த்விஜாஃ

மதுரையில் என் உருவத்தை அந்த பாவிகள் காண முடியாது, இருமுறை பிறந்தவரே.

கருடோऽபி ததஃ ஸ்தாநாத்கதோ தேவி யதாஸுகம்

அந்த இடத்திலிருந்து கருடன், தேவியே, விருப்பப்படி சென்றான்.

யேஷாம் பூஜிதமாத்ரேண துஷ்டோऽஹம் சைவ ஸர்வதா

அவர்கள் என்னை வழிபட்டால் மட்டும் போதும், நான் எப்போதும் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.

அபி கீடஃ பதம்கோ வா திர்யக்யோநிகதோऽபி வா

ஒரு பூச்சி, தீயோ, அல்லது பிற உயிரினத்தில் பிறந்தவராயினும்,

யஃ பஶ்யேத்பத்மநாபம் து த்வாதஶ்யாமாஶ்விநஸ்ய து

ஆஸ்வின மாதம் பன்னிரண்டாம் நாளில் யார் பத்மநாபனை காண்கிறார்களோ,

ஏகாதஶ்யாம் சோபவாஸீ க்ரு'தஶௌசஃ ஸமாஹிதஃ

அல்லது, பதினொன்றாம் நாளில் விரதம் இருந்து, தூய்மையுடன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி,

சைத்ரஸ்ய ஶுக்லத்வாதஶ்யாமுபோஷ்ய ஸ்நாநமாசரேத்

சைத்ர மாதம் வளர்பிறை பன்னிரண்டாம் நாளில் விரதம் இருந்து, குளிக்க வேண்டும்.

யஃ கரோதி ஸ முச்யேத நாத்ர கார்யா விசாரணா

இதைச் செய்பவர் விடுதலை பெறுவார்; இதில் சந்தேகம் வேண்டாம்.

மஹாவித்யேஶ்வரீம் தேவி முச்யதே ப்ரஹ்மஹத்யயா

மகாவித்தியேஸ்வரியைப் பார்த்தால், பிராமணனை கொன்ற பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவார், தேவியே.

ஸ்நாநம் கரோதி தஸ்யாம் து க்ரஹதாஷைர்ந லிப்யதே 169.

அங்கே குளிப்பவர் கிரகங்களால் உண்டாகும் துன்பங்கள் எதுவும் அவரைத் தொட்டுவிடாது.

விஶ்ராந்திஸம்ஜ்ஞகம் த்ரு'ஷ்ட்வா தீர்கவிஷ்ணும் ச கேஶவம்

விஷ்ராந்தி என்று அழைக்கப்படும், நீண்ட வடிவுடைய கேசவனைப் பார்த்தால்,

இதி ஜபவிதிஹோமத்யாநகாலே ஸ ஸம்யக்ஸததமபிஸமீக்ஷ்ய ப்ரஹ்மணா யத்ப்ரயுக்தம்

ஜபம், ஹோமம், தியானம் ஆகிய நேரங்களில், பிரம்மா விதித்தபடி எப்போதும் முறையாக கவனித்து,

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ப்ராகிதிஹாஸே மதுராமாஹாத்ம்யம் நாமைகோநஸப்தத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராக புராணத்தில் பழைய கதையில் மதுரையின் மகிமை என்ற எழுபத்தொன்பதாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச மதுராயாம் புரா வ்ரு'த்தம் கோகர்ணஸ்ய மஹாத்மநஃ

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: மதுரையில் முன்பு கோகர்ணன் என்ற மகான் சம்பந்தமான ஒரு நிகழ்ச்சி நடந்தது.

தஸ்ய பார்யா ஸுஶீலா து நாம்நா குணஸமந்விதா

அவரது மனைவி குணசம்பன்னையாக, சுசீலா என்ற பெயருடன் இருந்தாள்.

விலலாப ச ஸுஶ்ரோணி சைகாந்தே தீநமாநஸா

அழகான இடுப்புடைய அவள், தனிமையில் மனம் தளர்ந்து அழுதாள்.

வ்ரு'க்ஷமூலே து தத்ரைவ முநிரேகஃ ஸமாஸ்திதஃ

அங்கே ஒரு மரத்தின் அடியில் ஒரு முனிவர் அமர்ந்திருந்தார்.

ஜாத ஹார்தஃ ப்ரியம் சேஷ்டம் ஶநைஃ ஸ்த்ரியமதாப்ரவீத்

கருணையால் மனம் உருகி, அவன் மெதுவாக அந்த பெண்ணிடம் பேசினான்.

இதி தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ஸா ஸ்த்ரீ ரு'ஷிமதாப்ரவீத்

அவர் கூறியதை கேட்டவுடன் அந்த பெண் அந்த முனிவரிடம் பேசினாள்.

மம தந்நாஸ்தி ஹி முநே துர்பகாயாஃ ப்ரஜாஸுகம்

முனிவரே, எனக்கு அந்த மக்களின் ஆனந்தம் இல்லை; நான் அதிர்ஷ்டமில்லாதவள்.

தேவதாயாஃ ப்ரஸாதேந தவ புத்ரோ பவிஷ்யதி

அம்மனின் அருளால் உங்களுக்கு ஒரு மகன் பிறப்பான்.

இத்யுக்தா ஸா ச ஸுஶ்ரோணீ ப்ரணிபத்ய ப்ரஸாத்ய தம் 170.

அவ்வாறு கூறப்பட்ட அந்த அழகான இடுப்பையுடைய பெண், முனிவரிடம் பணிந்து அருள் கேட்டாள்.

ஸ தத்வசநமாகர்ண்ய ப்ரீதியுக்தம் ஸுஸம்யுதம்

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட முனிவர் மகிழ்ச்சியுடன் மனமார ஒன்றினார்.

மமாப்யேதந்மதம் தேவி யதுக்தம்ரு'ஷிணா ததஃ

தேவி, முனிவர் சொன்னதையே நானும் நினைக்கிறேன்.

ஸரஸ்வத்யாஃ ஸம்கமே தௌ ஸ்நாத்வா கோகர்ணமர்சதுஃ

சரஸ்வதி நதியின் சங்கமத்தில் அவர்கள் இருவரும் स्नானம் செய்து கோகர்ணனை வழிபட்டார்கள்.

ஏவம் தயோர்தஶாப்தாநி கதாநி ஸுதஹேதவே

இவ்வாறு, மகன் பெறும் ஆசையுடன் அவர்களுக்கு பத்து ஆண்டுகள் கடந்தன.

பவிஷ்யதி யுவாம் புத்ரோ ரூபவாந்குணஸம்யுதஃ

நீங்கள் இருவருக்கும் அழகும் நல்ல பண்புகளும் உடைய ஒரு மகன் பிறப்பான்.

தேவதாநாம் ப்ரஸாதேந ததுக்தஸ்ய பவிஷ்யதி

தெய்வங்களின் அருளால் சொன்னது நிச்சயமாக நடக்கும்.