வராஹபுராணம்

மாதுராணாம் ச யத்ரூபம் தத்ரூபம் மே வஸுந்தரே 169.

பூமியே, மாதுரா மக்களில் காணப்படும் எந்த வடிவமோ, அதுவே என் வடிவம் ஆகும்.

ஶ்ரு'ணு தேவி யதாவ்ரு'த்தம் கருடஸ்ய மஹாத்மநஃ மதுராயாம் ஸ்திதம் தேவம் பிந்நரூபம் ந பஶ்யதி

தேவி, மகாத்மாவான கருடனுக்குச் சம்பவித்ததை கேள்: மாதுரையில், அவர் தேவனின் தனித்த வடிவை காண முடியவில்லை.

ததா கதோऽஸௌ வஸுதே தேவஸ்யாக்ரே விஹம்கமஃ

அப்போது, பூமியே, அந்தப் பறவை தேவனின் முன் சென்றான்.

கருட உவாச ஜய கேஶவ ஈஶாந ஜய க்ரு'ஷ்ண நமோऽஸ்து தே

கருடன் சொன்னான்: ஜெயம் உமக்கு கேசவா, ஈசானா! ஜெயம் உமக்கு கிருஷ்ணா! உமக்கு வணக்கம்!

ஜய மூர்த ஜயாசிந்த்ய ஜய லோகவிபூஷண

ஜெயம் உமக்கு, உருவமுள்ளவரே! ஜெயம் உமக்கு, எண்ணிக்க முடியாதவரே! உலகங்களை அலங்கரிப்பவரே, உமக்கு ஜெயம்!

கருடஸ்ய புரஸ்தத்ர ஸ்திதோ தேவஃ ஶரீரவாந்

அங்கு, கருடனுக்கு முன்பாக, தேவன் உடலுடன் நின்றார்.

கிம் குர்யாத்ஸ்தோத்ரமேதந்மே கிம் வா தவ சிகீர்ஷிதம்

அவர் கேட்டார்: 'நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? இந்த ஸ்தோத்திரமா, அல்லது உனக்கு வேறு ஏதேனும் விருப்பமா?'

கருட உவாச ஆகதே து மயா தேவ ந த்ரு'ஷ்டம் தவ ரூபகம்

கருடன் சொன்னான்: தேவனே, நான் வந்தாலும், உங்கள் வடிவத்தை காண முடியவில்லை.

மாதுரைரேவ லோகைஸ்து ஸமம் த்ரு'ஷ்டம் ஹி ரூபகம்

உங்கள் வடிவம், உலகத்துடன் சேர்ந்து மாதுரா மக்களால் மட்டுமே காணப்பட்டது.

தஸ்மாத்ஸ்துதிஸ்து தேவேஶ க்ரு'தாநுக்ரஹகாம்யயா

ஆகையால், தேவதேவனே, உமது அருளுக்காகவே இந்தப் புகழ்ச்சி பாடப்படுகிறது.

உவாச ஶ்லக்ஷ்ணயா வாசா கருடம் ப்ரதி பாவிநி மாதுராணாம் ச யத்ரூபம் தத்ரூபம் மே விஹம்கம ।।169.

அவர் கருடனிடம் மென்மையாகச் சொன்னார்: 'பறவையே, மாதுரா மக்களில் காணப்படும் வடிவம்தான் என் வடிவம்.'

யே பாபாஸ்தே ந பஶ்யந்தி மத்ரூபா மாதுரா த்விஜாஃ

மதுரையில் என் உருவத்தை அந்த பாவிகள் காண முடியாது, இருமுறை பிறந்தவரே.

கருடோऽபி ததஃ ஸ்தாநாத்கதோ தேவி யதாஸுகம்

அந்த இடத்திலிருந்து கருடன், தேவியே, விருப்பப்படி சென்றான்.

யேஷாம் பூஜிதமாத்ரேண துஷ்டோऽஹம் சைவ ஸர்வதா

அவர்கள் என்னை வழிபட்டால் மட்டும் போதும், நான் எப்போதும் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.

அபி கீடஃ பதம்கோ வா திர்யக்யோநிகதோऽபி வா

ஒரு பூச்சி, தீயோ, அல்லது பிற உயிரினத்தில் பிறந்தவராயினும்,

யஃ பஶ்யேத்பத்மநாபம் து த்வாதஶ்யாமாஶ்விநஸ்ய து

ஆஸ்வின மாதம் பன்னிரண்டாம் நாளில் யார் பத்மநாபனை காண்கிறார்களோ,

ஏகாதஶ்யாம் சோபவாஸீ க்ரு'தஶௌசஃ ஸமாஹிதஃ

அல்லது, பதினொன்றாம் நாளில் விரதம் இருந்து, தூய்மையுடன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி,

சைத்ரஸ்ய ஶுக்லத்வாதஶ்யாமுபோஷ்ய ஸ்நாநமாசரேத்

சைத்ர மாதம் வளர்பிறை பன்னிரண்டாம் நாளில் விரதம் இருந்து, குளிக்க வேண்டும்.

யஃ கரோதி ஸ முச்யேத நாத்ர கார்யா விசாரணா

இதைச் செய்பவர் விடுதலை பெறுவார்; இதில் சந்தேகம் வேண்டாம்.

மஹாவித்யேஶ்வரீம் தேவி முச்யதே ப்ரஹ்மஹத்யயா

மகாவித்தியேஸ்வரியைப் பார்த்தால், பிராமணனை கொன்ற பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவார், தேவியே.

ஸ்நாநம் கரோதி தஸ்யாம் து க்ரஹதாஷைர்ந லிப்யதே 169.

அங்கே குளிப்பவர் கிரகங்களால் உண்டாகும் துன்பங்கள் எதுவும் அவரைத் தொட்டுவிடாது.

விஶ்ராந்திஸம்ஜ்ஞகம் த்ரு'ஷ்ட்வா தீர்கவிஷ்ணும் ச கேஶவம்

விஷ்ராந்தி என்று அழைக்கப்படும், நீண்ட வடிவுடைய கேசவனைப் பார்த்தால்,

இதி ஜபவிதிஹோமத்யாநகாலே ஸ ஸம்யக்ஸததமபிஸமீக்ஷ்ய ப்ரஹ்மணா யத்ப்ரயுக்தம்

ஜபம், ஹோமம், தியானம் ஆகிய நேரங்களில், பிரம்மா விதித்தபடி எப்போதும் முறையாக கவனித்து,

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே ப்ராகிதிஹாஸே மதுராமாஹாத்ம்யம் நாமைகோநஸப்தத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராக புராணத்தில் பழைய கதையில் மதுரையின் மகிமை என்ற எழுபத்தொன்பதாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச மதுராயாம் புரா வ்ரு'த்தம் கோகர்ணஸ்ய மஹாத்மநஃ

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: மதுரையில் முன்பு கோகர்ணன் என்ற மகான் சம்பந்தமான ஒரு நிகழ்ச்சி நடந்தது.

தஸ்ய பார்யா ஸுஶீலா து நாம்நா குணஸமந்விதா

அவரது மனைவி குணசம்பன்னையாக, சுசீலா என்ற பெயருடன் இருந்தாள்.

விலலாப ச ஸுஶ்ரோணி சைகாந்தே தீநமாநஸா

அழகான இடுப்புடைய அவள், தனிமையில் மனம் தளர்ந்து அழுதாள்.

வ்ரு'க்ஷமூலே து தத்ரைவ முநிரேகஃ ஸமாஸ்திதஃ

அங்கே ஒரு மரத்தின் அடியில் ஒரு முனிவர் அமர்ந்திருந்தார்.

ஜாத ஹார்தஃ ப்ரியம் சேஷ்டம் ஶநைஃ ஸ்த்ரியமதாப்ரவீத்

கருணையால் மனம் உருகி, அவன் மெதுவாக அந்த பெண்ணிடம் பேசினான்.