வராஹபுராணம்

ஏதத்தே கதிதம் தேவி ஸர்வபாதகநாஶநம்

தேவி, இதை உனக்கு சொன்னேன்; இது எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே மதுராமாஹாத்ம்யே அஷ்டஷஷ்ட்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராக புராணத்தில், பகவத் சாஸ்திரமான மதுரா மகிமையைப் பற்றிய நூற்றறுபதாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச தஸ்யாம் வஸாம்யஹம் தேவி மதுராயாம் ச ஸர்வதா

ஸ்ரீவராகன் கூறினார்: தேவி, நான் எப்போதும் மதுரையில் தங்குகிறேன்.

ஸர்வேஷாமேவ தீர்தாநாம் மதுரா ச பரம் மஹத்

எல்லா தீர்த்தங்களிலும் மதுரா மிக உயர்ந்ததும் சிறந்ததும் ஆகும்.

சக்ரஸ்திதம் ஹி தத்ஸர்வம் க்ரு'ஷ்ணஸ்யைவ பதேந து

அவை எல்லாம் சக்கரத்தில், கிருஷ்ணரின் பாதத்தால் நிலைபெற்றுள்ளன.

தத்ரைவ வாஸிநோ லோகா முக்திம் யாந்தி ந ஸம்ஶயஃ

அங்கே வாழும் மக்கள், சந்தேகமில்லாமல் முக்தியை அடைவார்கள்.

தயோர்மத்யே ஸ்திதோ தேவ ஆகாராத்ஸோமசக்ரதா

அவற்றின் நடுவில், தேவன் சோமசக்கர வடிவில் நிற்கிறார்.

தஸ்மாத்தி மரணம் சாத்ர த்வே கோடீ ஸர்வகர்மஸு

அதனால், இங்கு மரணம் அடைவது, எல்லா செயல்களிலும் இரு கோடி புண்யத்திற்கு சமம்.

தேந வை சாக்ஷயா லோகாஃ ப்ராப்தாஶ்சைவ ந ஸம்ஶயஃ யஜ்ஞோபவீதமாத்ரேண த்ராயந்தே ச குலம் பஹு

இதனால் அழியாத உலகுகள் பெறப்படுகின்றன; சந்தேகமில்லை. யஜ்ஞோபவீதம் மட்டும் இருந்தாலும், பல குடும்பங்கள் காப்பாற்றப்படுகின்றன.

ப்ரு'திவ்யுவாச

பூமி பேசினாள்:

தக்ஷிணஸ்யாம் ஸமாரப்ய உத்தரஸ்யாம் ஸமாபயேத் 169.

தெற்கில் தொடங்கி, அதை வடக்கில் முடிக்க வேண்டும்.

மநுஜா யேந விதிநா முக்திம் யாந்தி ந ஸம்ஶயஃ க்ரு'ஹாந்நிஃஸ்ரு'த்ய மௌநேந யாவத்ஸ்நாநம் ஸமாசரேத்

எந்த முறையில் மக்கள் முக்தியை அடைகிறார்களோ, சந்தேகமில்லை—வீட்டைவிட்டு அமைதியாக வெளியேறி, நீராட வேண்டும்.

பூஜாம் க்ரு'ஷ்ணஸ்ய க்ரு'த்வா வை ததோ ப்ரூயாத்வஸுந்தரே

கிருஷ்ணரை வழிபட்டு, பிறகு பூமியிடம் கூற வேண்டும்.

க்ரு'ஷ்ணஸ்ய க்ரு'த்வா து மகம் ஸ்நாநாதீநி யதாக்ரமம்

கிருஷ்ணருக்காக யாகம் செய்து, அதற்கான ஸ்நானம் முதலான சடங்குகளை முறையாக நிறைவேற்றியபின்,

ப்ராஹ்மணாந்போஜயேத்பஶ்சாத்விதிரேஷ உதாஹ்ரு'தஃ

பின்னர் பிராமணர்களை உணவளிக்க வேண்டும்; இதுவே இங்கு கூறப்பட்ட முறையாகும்.

ந தஸ்ய புநராவ்ரு'த்திர்மம லோகே மஹீயதே

அவர் மீண்டும் என் உலகிற்கு பிறப்பதில்லை — அவர் மிகவும் மதிக்கப்படுகிறார்.

அந்யத்ர து ம்ரு'தா யே ச அர்தசந்த்ரக்ரு'தக்ரியாஃ

ஆனால் வேறு இடங்களில் இறந்தவர்கள், அல்லது அரைச்சந்திர வடிவில் கிரியைகள் செய்யப்பட்டவர்கள்,

யாவதஸ்தீந்யர்த்தசந்த்ரம் யஸ்ய திஷ்டந்தி தேஹிநஃ

ஒருவரின் எலும்புகள் அரைச்சந்திர வடிவில் இருக்கும் வரை,

அர்த்தசந்த்ரே விஶேஷோऽஸ்தி தீர்தே விஶ்ராந்திஸம்ஜ்ஞகே

அரைச்சந்திரத்தில், விஸ்ராந்தி எனப்படும் தீர்த்தத்தில், ஒரு சிறப்பு அர்த்தம் உள்ளது.

கர்த்தேஶ்வரோऽத பூதேஶோ த்வே கோடீ து வஸுந்தரே

பூமியே, கர்த்தேஸ்வரர் மற்றும் பூதேசர் எனும் தீர்த்தங்களில் இரண்டு கோடி உள்ளன.

மாதுராணாம் ச யத்ரூபம் தத்ரூபம் மே வஸுந்தரே 169.

பூமியே, மாதுரா மக்களில் காணப்படும் எந்த வடிவமோ, அதுவே என் வடிவம் ஆகும்.

ஶ்ரு'ணு தேவி யதாவ்ரு'த்தம் கருடஸ்ய மஹாத்மநஃ மதுராயாம் ஸ்திதம் தேவம் பிந்நரூபம் ந பஶ்யதி

தேவி, மகாத்மாவான கருடனுக்குச் சம்பவித்ததை கேள்: மாதுரையில், அவர் தேவனின் தனித்த வடிவை காண முடியவில்லை.

ததா கதோऽஸௌ வஸுதே தேவஸ்யாக்ரே விஹம்கமஃ

அப்போது, பூமியே, அந்தப் பறவை தேவனின் முன் சென்றான்.

கருட உவாச ஜய கேஶவ ஈஶாந ஜய க்ரு'ஷ்ண நமோऽஸ்து தே

கருடன் சொன்னான்: ஜெயம் உமக்கு கேசவா, ஈசானா! ஜெயம் உமக்கு கிருஷ்ணா! உமக்கு வணக்கம்!

ஜய மூர்த ஜயாசிந்த்ய ஜய லோகவிபூஷண

ஜெயம் உமக்கு, உருவமுள்ளவரே! ஜெயம் உமக்கு, எண்ணிக்க முடியாதவரே! உலகங்களை அலங்கரிப்பவரே, உமக்கு ஜெயம்!

கருடஸ்ய புரஸ்தத்ர ஸ்திதோ தேவஃ ஶரீரவாந்

அங்கு, கருடனுக்கு முன்பாக, தேவன் உடலுடன் நின்றார்.

கிம் குர்யாத்ஸ்தோத்ரமேதந்மே கிம் வா தவ சிகீர்ஷிதம்

அவர் கேட்டார்: 'நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? இந்த ஸ்தோத்திரமா, அல்லது உனக்கு வேறு ஏதேனும் விருப்பமா?'

கருட உவாச ஆகதே து மயா தேவ ந த்ரு'ஷ்டம் தவ ரூபகம்

கருடன் சொன்னான்: தேவனே, நான் வந்தாலும், உங்கள் வடிவத்தை காண முடியவில்லை.

மாதுரைரேவ லோகைஸ்து ஸமம் த்ரு'ஷ்டம் ஹி ரூபகம்

உங்கள் வடிவம், உலகத்துடன் சேர்ந்து மாதுரா மக்களால் மட்டுமே காணப்பட்டது.