வராஹபுராணம்

அந்தகூபே ஸ பதிதோ கோரரூபோऽவஸத்ததா

அந்த குழியில் விழுந்தவுடன், பயங்கரமான உருவில் அங்கேயே இருந்தான்.

தேஷாம் மத்யே த்விஜஃ கஶ்சித்ரக்ஷாம் க்ரு'த்வா வஸுந்தரே

அவர்களில் ஒருவன், ஒரு பிராமணன், மந்திரம் சொல்லி பூமியை காத்தான்.

தத்ராகத்ய ச ரக்ஷஸ்து ப்ராஹ்மணம் வாக்யமப்ரவீத் அஹம் தாஸ்யாமி தே விப்ர யத்தே மநஸி வர்த்ததே

அப்போது அங்கே வந்த ராட்சசன் அந்த பிராமணனை நோக்கி, "ஓ பிராமணா, உன் மனதில் இருப்பதை எல்லாம் நான் தருவேன்" என்று சொன்னான்.

பஹுகாலேந ஸம்ப்ராப்தம் போஜநம் ச யதேப்ஸிதம்

"நீண்ட நாட்களாக எதிர்பார்த்த உணவு, உனக்கு விருப்பமான அளவு" என்று சொன்னான்.

யேநாஹம் பக்ஷயே ஸார்தம் யாவத்த்ரு'ப்திர்பவேந்மம

"நான் இந்தக் கூட்டத்தை முழுவதும் உண்டு திருப்தி அடைய வேண்டும்" என்றான்.

ஏகஃ ஸார்தம் ப்ரயாதோऽஹம் நோத்ஸ்ரு'ஜாமி கதம்சந

"நான் தனியாக இந்தக் கூட்டத்துக்காக வந்தேன்; எதுவாக இருந்தாலும் அதை விடமாட்டேன்" என்றான்.

நிரீக்ஷிதும் ந ஶக்தோऽஸி மம மந்த்ரபலேந ஹி மம பக்ஷ்யே ஹதே விப்ர தோஷஸ்தவ பவிஷ்யதி

"என்னை நீ நேரில் பார்க்க முடியாது, என் மந்திரத்தின் வலிமையால். என் உணவை யாராவது கொன்றால், அந்தப் பாவம் உனக்கு வரும், பிராமணா" என்றான்.

தயாம் குரு த்வம் விப்ரர்ஷே போஜநம் மம தீயதாம்

"கருணை காட்டு, பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, எனக்கு உணவு கொடுக்கப்படட்டும்" என்று கேட்டான்.

கேந த்வம் கர்மதோஷேண ராக்ஷஸத்வமுபாகதஃ

"எந்த தவறான செயலால் நீ ராட்சசனாக ஆனாய்?" என்று கேட்டான்.

அநாசாராதி ஹேதோஶ்ச ராக்ஷஸத்வமுபாகதஃ 167.

"தவறான நடத்தை முதலான காரணங்களால் நான் ராட்சசனாக ஆனேன்" என்றான்.

தஸ்ய துஃகேந ஸம்யுக்தோ விப்ரோऽஸௌ வாக்யமப்ரவீத் மித்ரத்வே வர்த்தஸே ரக்ஷஸ்தவ தாஸ்யாமி கிம் வத

அவனது துயரத்தால் பாதிக்கப்பட்ட பிராமணன், "நீ நண்பனாக நடக்கிறாய், ராட்சசா; நான் உனக்கு என்ன தர வேண்டும், சொல்" என்று பேசினான்.

ஆத்மநா சோபகாரேண ப்ரியம் கிம் கரவாணி தே ததாஸி யதி தத்விப்ர யந்மே மநஸி வர்த்ததே

"நான் என்னால் உனக்கு எது பிரியமானது செய்ய வேண்டும்? நீ தருவாய் என்றால், பிராமணா, என் மனதில் இருப்பதைத் தரு" என்றான்.

மதுராயாம் ச யத்ஸ்நாதம் க்ரு'தம் விஶ்ராந்திஸம்ஜ்ஞகே

"மதுரையில் நீராடி, விஸ்ராந்தி என்று அழைக்கப்படும் இடத்தில் நடந்ததை" என்றான்.

தேந துஃகேந ஸம்யுக்தோ விப்ரோ வாக்யமதாப்ரவீத் கதம் ஜாநாஸி ரக்ஷஸ்த்வம் தீர்தம் விஶ்ராந்திஸம்ஜ்ஞகம்

அந்த துயரத்தால் பாதிக்கப்பட்ட பிராமணன், "ராட்சசா, விஸ்ராந்தி என்று அழைக்கப்படும் தீர்த்தத்தை நீ எப்படி அறிந்தாய்?" என்று கேட்டான்.

கதம் ச ஸம்ஜ்ஞா தஸ்யாபூத்கதய த்வம் ஹி ராக்ஷஸ புரீ உஜ்ஜயிநீ நாம்நா தஸ்யாம் வாஸோ ஹி மே ஸதா

"அந்த பெயர் எப்படி வந்தது? நீ சொல்லு, ராட்சசா. உஜ்ஜயினி என்ற நகரத்தில் நான் எப்போதும் வாழ்ந்தேன்" என்றான்.

கஸ்மிம்ஶ்சிதத காலேந கதோऽஹம் விஷ்ணுமந்திரம்

"ஒரு காலத்தில், நான் விஷ்ணு கோவிலுக்குச் சென்றேன்" என்றான்.

விஶ்ராந்திதீர்தமாஹாத்ம்யம் ஶ்ராவயந்ஸ திநேதிநே

"விஸ்ராந்தி தீர்த்தத்தின் மகிமையை நான் தினமும் பிறருக்கு சொல்வேன்" என்றான்.

ஸா ஸம்ஜ்ஞா ச ஶ்ருதா தத்ர விஶ்ராந்தேஶ்ச மயாऽநக

அங்கே அந்த இடம் 'விச்ராந்தி' என்று பெயர் பெற்றதாக நான் கேட்டேன், பாவமில்லாதவளே.

விஶ்ராமம் குருதே தத்ர தேந விஶ்ராந்திஸம்ஜ்ஞிதா

அங்கே அனைவரும் ஓய்வு எடுக்கிறார்கள். அதனால் அது 'விச்ராந்தி' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஏகஸ்நாநஸ்ய ஹி பலம் தவ தத்தம் ச ராக்ஷஸ 167.

ஒரு முறை நீராடுவதால் கிடைக்கும் பலனை உனக்கு வழங்கினேன், ராட்சசா.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே மதுராமாஹாத்ம்யே விஶ்ராந்திமாஹாத்ம்யம் நாம ஸப்தஷஷ்ட்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பராக்கிரமி வராக புராணத்தில் மதுரா மகிமை பகுதியில் 'விச்ராந்தி மகிமை' என்ற நூற்றியாற்பத்து ஏழாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

தரண்யுவாச தேந த்ரு'ஷ்டேந யத்புண்யம் கதயஸ்வாகிலம் ப்ரபோ

பூமி கேட்டாள்: அந்த இடத்தை பார்த்தால் கிடைக்கும் புண்ணியங்களை எல்லாம் எனக்குச் சொல்லுங்கள், பிரபுவே.

ஶ்ரீவராஹ உவாச தஸ்ய தர்ஶநமாத்ரேண மதுராயாம் பலம் பவேத்

ஸ்ரீ வராகன் சொன்னான்: அதை ஒரு பார்வை பார்த்தாலே மதுராவின் பலன் கிடைக்கும்.

புரா வர்ஷஸஹஸ்ரம் து தபஸ்தப்தம் ஸுதாருணம்

பழங்காலத்தில் ஆயிரம் வருடங்கள் கடுமையான தவம் செய்யப்பட்டது.

வரம் வரய பத்ரம் தே யஸ்தே மநஸி வர்த்ததே ஸர்வகஸ்த்வம் ஹி தேவேஶ மயா ஜ்ஞாதம் ஸுநிஶ்சிதம்

நல்லவளே, உன் மனதில் இருப்பதை விருப்பமாகத் தேர்ந்தெடு. நீ எல்லா இடங்களிலும் இருப்பவன், தேவதைகளின் தலைவனே, இதை நான் உறுதியாக அறிந்திருக்கிறேன்.

மதுராயாம் ச மே ஸ்தாநம் ஸதா தேவ ப்ரதீயதாம்

பிரபுவே, எப்போதும் எனக்கு மதுராவில் ஒரு இடம் கிடைக்க வேண்டும்.

மதுராயாம் ச தேவ த்வம் க்ஷேத்ரபாலோ பவிஷ்யஸி

பிரபுவே, நீ மதுராவில் அந்தத் தலத்தின் காவலனாக இருப்பாய்.

அந்யதா நாப்நுயாத் ஸித்திமேவமேதந்ந ஸம்ஶயஃ

இல்லை என்றால், யாரும் சித்தியை அடைய முடியாது; இது உறுதி, சந்தேகம் இல்லை.

பஜதே மநுஜஃ ஸித்திமாத்மபாவேந தாத்ரு'ஶீம்

ஒருவன் தன் இயல்பில் பக்தியுடன் இருந்தால், அவன் அந்த மாதிரியான சித்தியை அடைவான்.