வராஹபுராணம்

த்வாதஶ்யாம் ச சதுர்தஶ்யாம் ஶ்ரத்ததாநா ஜிதேந்த்ரியாஃ

பன்னிரண்டாம் மற்றும் பதினான்காம் நாளில், விசுவாசமும், மனக்கட்டுப்பாடும் கொண்டவர்கள்—

தஸ்மிந்காலே ஹ்யஹம் தேவி மதுராயாம் ஸமாகதஃ

அந்தக் காலத்தில், தேவியே, நான் மதுரையில் வந்து சேர்ந்தேன்.

தத்ர க்ரு'த்வா ச ஹைரண்யா மூர்த்தயஶ்ச சதுர்விதாஃ

அங்கே நான் நான்கு வகையான பொன்னால் உருவங்களை நிறுவினேன்.

ஸுத்ரு'டாஃ ஸுத்ரு'ஶஃ ஸுப்ரூ யஃ பஶ்யதி ஸ முச்யதே

அவை உறுதியும் அழகும் கொண்டவை; அழகான புருவங்களுடன். அவற்றை யார் பார்த்தாலும், அவர் விடுதலை பெறுவார்.

வாமநஸ்ய த்ரு'தீயா வை சதுர்தீ ராகவஸ்ய ச

மூன்றாவது உருவம் வாமனருடையது, நான்காவது ராகவனுடையது.

சதுஃஸாகரபர்யந்தா க்ராந்தா தேந தரா த்ருவம்

அவரால் நான்கு கடல்களால் சூழப்பட்ட பூமி முழுவதும் நிச்சயமாக கடந்துபோனது.

தத்ர ஸர்வேஷு தீர்தேஷு அஸிகுண்டம் மஹத்தரம்

அங்கே உள்ள அனைத்து தீர்த்தங்களிலும், அசிகுண்டம் மிக உயர்ந்தது.

அஸிகுண்டம் ஸமாரப்ய தீர்தாநுக்ரமணிகா வரா

அசிகுண்டத்திலிருந்து தொடங்கி, தீர்த்தங்களின் வரிசை சிறப்பாக கூறப்படுகிறது.

மூர்த்தீஃ பஶ்யதி யஸ்தாஸ்து ப்ரஹ்மபூயாய கல்பதே 166.

அங்கே அந்த உருவங்களை யார் பார்த்தாலும், அவர் பரமத்துடன் ஒன்றாகும் தகுதியை அடைவார்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே அஸிகுண்டப்ரபாவோ நாம ஷட்ஷஷ்ட்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, புனிதமான வராக புராணத்தில் 'அசிகுண்டத்தின் மகிமை' என்ற நூற்றறுபத்தாறுாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ராக்ஷஸேந புரா ப்ரோக்தா ப்ராஹ்மணாய மஹாத்மநே

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: முன்னொரு காலத்தில், ஒரு ராட்சசன் ஒரு பெரிய ஆன்மாவான பிராமணனிடம் பேசினான்.

ப்ரு'திவ்யுவாச கிமர்தம் ப்ரு'ஷ்டவாந்விப்ரஃ ஸர்வம் கதய மே ப்ரபோ

பூமி கேட்டாள்: அந்த பிராமணன் எதற்காக கேட்டான்? எல்லாவற்றையும் எனக்குச் சொல், பிரபு.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ந ஸ பூஜயதே தேவாந்ந ஸ ஸாதூந்நமஸ்யதி

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: அவன் தேவர்களை வணங்குவதும் இல்லை, நல்லவர்களை மதிப்பதும் இல்லை.

புண்யதீர்தம் ஸமாஸாத்ய ந ச ஸ்நாநம் கரோதி ஸஃ

புனிதமான தீர்த்தத்துக்கு சென்றாலும், அவன் स्नானம் செய்வதில்லை.

ஸந்த்யே த்வே ஶயநே சைவ நித்யம் மூடஃ ஸ திஷ்டதி

இரு சந்தியிலும், படுக்கையிலும் கூட, அந்த மயங்கியவன் எப்போதும் அப்படியே இருக்கிறான்.

பாபாசாரரதோ நித்யம் பாபஸங்கஃ ஸுதுர்மதிஃ

அவன் எப்போதும் பாவமான செயல்களில் மகிழ்கிறான்; தீயவர்களுடன் சேர்ந்து, அவன் மனம் மிக மோசமானது.

கார்ஹஸ்த்யம் ஸர்வதர்மாணாம் ஶ்ரேஷ்டமுக்தம் ஸ்வயம்புவா

அனைத்து தர்மங்களில், க்ருஹஸ்தம் சிறந்தது என்று சுயம்புவா கூறியுள்ளார்.

யதா மாதரமாஶ்ரித்ய ஸர்வே ஜீவந்தி ஜந்தவஃ

எப்படி எல்லா உயிரினங்களும் தாயை நம்பி வாழ்கிறார்களோ,

ததஃ ஸ சௌர்யம் குர்வாணஃ பாபைஃ ஸஹ நராதமஃ

அப்படியே, அந்த மிகக் குற்றவாளி திருட்டு செய்து, பாவங்களுடன் சேர்கிறான்.

பலாயமாநஃ ஸ பரமந்தகூபேऽபதத்ததா 167.

அவன் ஓடிக்கொண்டிருக்கையில், ஒரு ஆழமான இருண்ட குழியில் விழுந்தான்.

அந்தகூபே ஸ பதிதோ கோரரூபோऽவஸத்ததா

அந்த குழியில் விழுந்தவுடன், பயங்கரமான உருவில் அங்கேயே இருந்தான்.

தேஷாம் மத்யே த்விஜஃ கஶ்சித்ரக்ஷாம் க்ரு'த்வா வஸுந்தரே

அவர்களில் ஒருவன், ஒரு பிராமணன், மந்திரம் சொல்லி பூமியை காத்தான்.

தத்ராகத்ய ச ரக்ஷஸ்து ப்ராஹ்மணம் வாக்யமப்ரவீத் அஹம் தாஸ்யாமி தே விப்ர யத்தே மநஸி வர்த்ததே

அப்போது அங்கே வந்த ராட்சசன் அந்த பிராமணனை நோக்கி, "ஓ பிராமணா, உன் மனதில் இருப்பதை எல்லாம் நான் தருவேன்" என்று சொன்னான்.

பஹுகாலேந ஸம்ப்ராப்தம் போஜநம் ச யதேப்ஸிதம்

"நீண்ட நாட்களாக எதிர்பார்த்த உணவு, உனக்கு விருப்பமான அளவு" என்று சொன்னான்.

யேநாஹம் பக்ஷயே ஸார்தம் யாவத்த்ரு'ப்திர்பவேந்மம

"நான் இந்தக் கூட்டத்தை முழுவதும் உண்டு திருப்தி அடைய வேண்டும்" என்றான்.

ஏகஃ ஸார்தம் ப்ரயாதோऽஹம் நோத்ஸ்ரு'ஜாமி கதம்சந

"நான் தனியாக இந்தக் கூட்டத்துக்காக வந்தேன்; எதுவாக இருந்தாலும் அதை விடமாட்டேன்" என்றான்.

நிரீக்ஷிதும் ந ஶக்தோऽஸி மம மந்த்ரபலேந ஹி மம பக்ஷ்யே ஹதே விப்ர தோஷஸ்தவ பவிஷ்யதி

"என்னை நீ நேரில் பார்க்க முடியாது, என் மந்திரத்தின் வலிமையால். என் உணவை யாராவது கொன்றால், அந்தப் பாவம் உனக்கு வரும், பிராமணா" என்றான்.

தயாம் குரு த்வம் விப்ரர்ஷே போஜநம் மம தீயதாம்

"கருணை காட்டு, பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, எனக்கு உணவு கொடுக்கப்படட்டும்" என்று கேட்டான்.

கேந த்வம் கர்மதோஷேண ராக்ஷஸத்வமுபாகதஃ

"எந்த தவறான செயலால் நீ ராட்சசனாக ஆனாய்?" என்று கேட்டான்.