வராஹபுராணம்

யுத்தம் விமதிநா ஸார்த்தம் ஸ்வயம் கர்த்தும் ந ஶக்நுமஃ

நாம் விமதி என்பவனுடன் நேரடியாகப் போரிட முடியவில்லை.

கதாநி தத்ர தீர்தாநி கல்பக்ராமம் வஸுந்தரே

அந்த தீர்த்தங்கள் அங்கே, கல்பகிராமத்திற்கு சென்றுள்ளன, பூமியே.

யாவந்நிரீக்ஷயாம்யக்ரம் தாவத்திஷ்டந்தி ஸந்நிதௌ ஜய விஷ்ணோ ஜயாசிம்த்ய ஜய தேவ ஜயாச்யுத

நான் முன்னிலை பார்த்துக்கொள்கிறவரை, அவர்கள் அருகிலேயே இருக்கட்டும். விஷ்ணுவுக்கு ஜெயம், எண்ணிக்க முடியாதவருக்கு ஜெயம், தேவனுக்கு ஜெயம், அச்யுதனுக்கு ஜெயம்!

ஜய விஶ்வேஶ கர்த்தேஶ ஜய தேவ நமோऽஸ்து தே தீர்தைஃ ஸ்துதோऽஹம் வஸுதே வசநம் சேதமப்ருவம்

பிரபஞ்சத்தின் இறைவனுக்கு ஜெயம், படைப்பின் ஆண்டவருக்கு ஜெயம், தேவனுக்கு ஜெயம், உமக்கு வணக்கம்! பூமியே, தீர்த்தங்கள் புகழ்ந்த உன்னை நோக்கி நான் இவ்வாறு சொன்னேன்:

வரம் வ்ரு'ணுத பத்ரம் வோ யத்வோ மநஸி வர்த்ததே வராஹ யதி தேவேஶ அபயம் தாதுமர்ஹஸி

நீங்கள் விரும்பும் வரத்தை தேர்ந்தெடுக்குங்கள், உங்களுக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். வராகா, தேவர்களின் தலைவனே, நீங்கள் இயன்றால் எங்களுக்கு அஞ்சாமை தாருங்கள்.

ஸுபாபிநா விமதிநா க்ரு'தஸ்த்ராஸஃ ஸுதாருணஃ

மிகப் பாவியான விமதி காரணமாக, மிகக் கடுமையான பயம் ஏற்பட்டுள்ளது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச தத்ர தீர்தநியோகேந ஆகதோ மதுராம் புரீம்

ஸ்ரீவராகர் கூறினார்: தீர்த்தங்களின் ஏற்பாட்டால் நான் மதுரா நகருக்கு வந்தேன்.

தத்ராகதே து வஸுதே யுத்தம் க்ரு'த்வா து தேந வை ஸூதிதோ ஹி மயா தேவி அஸ்யக்ரம் நிஹிதம் புவி

அங்கே வந்தபோது, பூமியே, அவனுடன் போரிட்டு, அவனை நான் கொன்றேன், தேவியே, அவன் தலைவை நிலத்தில் வைத்தேன்.

அஸேரக்ரேண தூத்த்ரு'த்ய ம்ரு'த்திகாம் வரவர்ணிநி அஸிகுண்டேதி ஸம்ஜ்ஞா ச ப்ராப்தா தேந வஸுந்தரே ।।166.

வாளின் முனையால் மண்ணை எடுத்தபோது, அழகியவளே, அந்த இடம் அசிகுண்டம் என்று அழைக்கப்பட்டது, பூமியே.

தத்ராஶ்சர்யம் ப்ரவக்ஷ்யாமி மநஃகர்ணஸுகாவஹம்

அங்கே மனதுக்கும் செவிக்கும் இன்பம் தரும் ஒரு அதிசயத்தை நான் சொல்வேன்.

த்வாதஶ்யாம் ச சதுர்தஶ்யாம் ஶ்ரத்ததாநா ஜிதேந்த்ரியாஃ

பன்னிரண்டாம் மற்றும் பதினான்காம் நாளில், விசுவாசமும், மனக்கட்டுப்பாடும் கொண்டவர்கள்—

தஸ்மிந்காலே ஹ்யஹம் தேவி மதுராயாம் ஸமாகதஃ

அந்தக் காலத்தில், தேவியே, நான் மதுரையில் வந்து சேர்ந்தேன்.

தத்ர க்ரு'த்வா ச ஹைரண்யா மூர்த்தயஶ்ச சதுர்விதாஃ

அங்கே நான் நான்கு வகையான பொன்னால் உருவங்களை நிறுவினேன்.

ஸுத்ரு'டாஃ ஸுத்ரு'ஶஃ ஸுப்ரூ யஃ பஶ்யதி ஸ முச்யதே

அவை உறுதியும் அழகும் கொண்டவை; அழகான புருவங்களுடன். அவற்றை யார் பார்த்தாலும், அவர் விடுதலை பெறுவார்.

வாமநஸ்ய த்ரு'தீயா வை சதுர்தீ ராகவஸ்ய ச

மூன்றாவது உருவம் வாமனருடையது, நான்காவது ராகவனுடையது.

சதுஃஸாகரபர்யந்தா க்ராந்தா தேந தரா த்ருவம்

அவரால் நான்கு கடல்களால் சூழப்பட்ட பூமி முழுவதும் நிச்சயமாக கடந்துபோனது.

தத்ர ஸர்வேஷு தீர்தேஷு அஸிகுண்டம் மஹத்தரம்

அங்கே உள்ள அனைத்து தீர்த்தங்களிலும், அசிகுண்டம் மிக உயர்ந்தது.

அஸிகுண்டம் ஸமாரப்ய தீர்தாநுக்ரமணிகா வரா

அசிகுண்டத்திலிருந்து தொடங்கி, தீர்த்தங்களின் வரிசை சிறப்பாக கூறப்படுகிறது.

மூர்த்தீஃ பஶ்யதி யஸ்தாஸ்து ப்ரஹ்மபூயாய கல்பதே 166.

அங்கே அந்த உருவங்களை யார் பார்த்தாலும், அவர் பரமத்துடன் ஒன்றாகும் தகுதியை அடைவார்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே அஸிகுண்டப்ரபாவோ நாம ஷட்ஷஷ்ட்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, புனிதமான வராக புராணத்தில் 'அசிகுண்டத்தின் மகிமை' என்ற நூற்றறுபத்தாறுாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ராக்ஷஸேந புரா ப்ரோக்தா ப்ராஹ்மணாய மஹாத்மநே

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: முன்னொரு காலத்தில், ஒரு ராட்சசன் ஒரு பெரிய ஆன்மாவான பிராமணனிடம் பேசினான்.

ப்ரு'திவ்யுவாச கிமர்தம் ப்ரு'ஷ்டவாந்விப்ரஃ ஸர்வம் கதய மே ப்ரபோ

பூமி கேட்டாள்: அந்த பிராமணன் எதற்காக கேட்டான்? எல்லாவற்றையும் எனக்குச் சொல், பிரபு.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ந ஸ பூஜயதே தேவாந்ந ஸ ஸாதூந்நமஸ்யதி

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: அவன் தேவர்களை வணங்குவதும் இல்லை, நல்லவர்களை மதிப்பதும் இல்லை.

புண்யதீர்தம் ஸமாஸாத்ய ந ச ஸ்நாநம் கரோதி ஸஃ

புனிதமான தீர்த்தத்துக்கு சென்றாலும், அவன் स्नானம் செய்வதில்லை.

ஸந்த்யே த்வே ஶயநே சைவ நித்யம் மூடஃ ஸ திஷ்டதி

இரு சந்தியிலும், படுக்கையிலும் கூட, அந்த மயங்கியவன் எப்போதும் அப்படியே இருக்கிறான்.

பாபாசாரரதோ நித்யம் பாபஸங்கஃ ஸுதுர்மதிஃ

அவன் எப்போதும் பாவமான செயல்களில் மகிழ்கிறான்; தீயவர்களுடன் சேர்ந்து, அவன் மனம் மிக மோசமானது.

கார்ஹஸ்த்யம் ஸர்வதர்மாணாம் ஶ்ரேஷ்டமுக்தம் ஸ்வயம்புவா

அனைத்து தர்மங்களில், க்ருஹஸ்தம் சிறந்தது என்று சுயம்புவா கூறியுள்ளார்.

யதா மாதரமாஶ்ரித்ய ஸர்வே ஜீவந்தி ஜந்தவஃ

எப்படி எல்லா உயிரினங்களும் தாயை நம்பி வாழ்கிறார்களோ,

ததஃ ஸ சௌர்யம் குர்வாணஃ பாபைஃ ஸஹ நராதமஃ

அப்படியே, அந்த மிகக் குற்றவாளி திருட்டு செய்து, பாவங்களுடன் சேர்கிறான்.