வராஹபுராணம்

பரதாரரதா யே ச யே நரா அஜிதேம்த்ரியாஃ

பிறர் மனைவியரை விரும்பும், தம்மை அடக்கிக்கொள்ளாத ஆண்கள்,

பலிபிக்ஷாப்ரதாதாரஸ்தே ம்ரு'தாஃ க்ரோதவர்ஜிதாஃ

பலி, பிச்சை வழங்கி, கோபமின்றி இறந்தவர்கள்,

யதந்யேஷாம் ஸஹஸ்ரேண ப்ராஹ்மணாநாம் மஹாத்மநாம்

வேறு எங்கு ஆயிரம் பெரிய ஆன்மாக்கள் ஆன பிராமணர்கள் பெறும் பலனை,

அந்ரு'க்வை மாதுரோ யத்ர சதுர்வேதஸ்ததாபரஃ

ஒருவன் ருக்வேதம் இல்லாதவன் மதுராவாசி என்றும், இன்னொருவன் நான்கு வேதங்களிலும் தேர்ந்தவன் என்றும் அழைக்கப்படுகிற இடத்தில்,

பவந்தி ஸர்வதீர்தாநி புண்யாந்யாயதநாநி ச

அங்கே எல்லா புனிதத்தலங்களும், புண்ணியமான தெய்வஸ்தலங்களும் உள்ளன.

சதுர்வேதம் பரித்யஜ்ய மாதுரம் பூஜயேத்ஸதா

நான்கு வேதங்களையும் விட்டு விட்டு, எப்போதும் மதுராவை வழிபட வேண்டும்.

மதுராவாஸிநோ லோகாந்பஶ்யந்தி ச சதுர்புஜாந்

மதுராவாசிகள் உலகங்களையும், நான்கு கரங்களுடன் உள்ள இறைவனையும் காண்கிறார்கள்.

ஜ்ஞாநிநஸ்தாந்ஹி பஶ்யந்தி அஜ்ஞாஃ பஶ்யந்தி தாந்ந ச

ஞானிகள் அவற்றை உண்மையில் காண்கிறார்கள்; அறியாதவர்கள் அவற்றை காணமாட்டார்கள்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே மதுராமாஹாத்ம்யே கூபப்ரபாவே ப்ராஹ்மணமாஹாத்ம்யம் நாம பம்சஷஷ்ட்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராகபுராணத்தில் மதுரையின் மகிமை, கிணறுகளின் சிறப்பு, பிராமணர்களின் பெருமை என்ற நூற்றறுபத்து ஐந்தாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

தரண்யுவாச அஸிகுண்டேதி ஸம்ஜ்ஞேயம் தந்மே த்வம் கதய ப்ரபோ

பூமி கேட்டாள்: இது அசிகுண்டம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதைப் பற்றி எனக்குச் சொல்லுங்கள், பிரபுவே.

ஶ்ரீவராஹ உவாச தீர்தயாத்ராநிமித்தேந ஸ்வர்கலோகம் கதஃ புரா

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: ஒரு முறை, தீர்த்தயாத்திரை செய்வதற்காக ஒரு மன்னன் சுவர்க்கத்திற்கு சென்றான்.

கதே ஸ்வர்கம் து ந்ரு'பதௌ புத்ரோ ராஜ்யம் சகார ஹ

அந்த மன்னன் சுவர்க்கத்திற்கு சென்றபோது, அவன் மகன் அரசை ஆட்சி செய்தான்.

ராஜ்யம் ச குர்வதஸ்தஸ்ய ஆகதோ நாரதஸ்ததா

அவன் அரசை ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்தபோது, அப்போது நாரதர் வந்தார்.

ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய ச தத்ஸர்வம் தமுவாச ஸ நாரதஃ

அதை எல்லாம் ஏற்றுக்கொண்ட நாரதர் அவனை நோக்கி பேசினார்.

இத்யுக்த்வா நாரதஸ்தத்ர தத்ரைவாந்தரதீயத

இவ்வாறு கூறியவுடன் நாரதர் அங்கேயே மறைந்தார்.

ததா கிமுக்தம்ரு'ஷிணா நாரதேந பிதுஃ க்ரு'தே

அந்த நேரத்தில், உன் தந்தைக்காக முனிவர் நாரதர் என்ன சொன்னார்?

மந்த்ரிணஶ்ச ததோ ஜ்ஞாத்வா பிதுர்மரணமேவ ச

பின்னர் அமைச்சர்கள், தந்தை இறந்ததை அறிந்தார்கள்.

அதஏவோக்தமாந்ரு'ண்யம் நாரதேந பிதுஸ்தவ

அதனால் தான், நாரதர் உன் தந்தை கடனிலிருந்து விடுபட்டார் என்று கூறினார்.

விமதேர்புத்திருத்பந்நா கச்சாமோ மதுராம் புரீம் 166.

அப்போது மனதில் ஒரு எண்ணம் எழுந்தது: நாம் மதுரா நகரத்திற்கு போகலாம்.

ஸர்வாணி தத்ர தீர்தாநி திஷ்டந்தி விவிதாநி ச

அங்கே எல்லா தீர்த்தங்களும், பல்வேறு புனித இடங்களும் உள்ளன.

யுத்தம் விமதிநா ஸார்த்தம் ஸ்வயம் கர்த்தும் ந ஶக்நுமஃ

நாம் விமதி என்பவனுடன் நேரடியாகப் போரிட முடியவில்லை.

கதாநி தத்ர தீர்தாநி கல்பக்ராமம் வஸுந்தரே

அந்த தீர்த்தங்கள் அங்கே, கல்பகிராமத்திற்கு சென்றுள்ளன, பூமியே.

யாவந்நிரீக்ஷயாம்யக்ரம் தாவத்திஷ்டந்தி ஸந்நிதௌ ஜய விஷ்ணோ ஜயாசிம்த்ய ஜய தேவ ஜயாச்யுத

நான் முன்னிலை பார்த்துக்கொள்கிறவரை, அவர்கள் அருகிலேயே இருக்கட்டும். விஷ்ணுவுக்கு ஜெயம், எண்ணிக்க முடியாதவருக்கு ஜெயம், தேவனுக்கு ஜெயம், அச்யுதனுக்கு ஜெயம்!

ஜய விஶ்வேஶ கர்த்தேஶ ஜய தேவ நமோऽஸ்து தே தீர்தைஃ ஸ்துதோऽஹம் வஸுதே வசநம் சேதமப்ருவம்

பிரபஞ்சத்தின் இறைவனுக்கு ஜெயம், படைப்பின் ஆண்டவருக்கு ஜெயம், தேவனுக்கு ஜெயம், உமக்கு வணக்கம்! பூமியே, தீர்த்தங்கள் புகழ்ந்த உன்னை நோக்கி நான் இவ்வாறு சொன்னேன்:

வரம் வ்ரு'ணுத பத்ரம் வோ யத்வோ மநஸி வர்த்ததே வராஹ யதி தேவேஶ அபயம் தாதுமர்ஹஸி

நீங்கள் விரும்பும் வரத்தை தேர்ந்தெடுக்குங்கள், உங்களுக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். வராகா, தேவர்களின் தலைவனே, நீங்கள் இயன்றால் எங்களுக்கு அஞ்சாமை தாருங்கள்.

ஸுபாபிநா விமதிநா க்ரு'தஸ்த்ராஸஃ ஸுதாருணஃ

மிகப் பாவியான விமதி காரணமாக, மிகக் கடுமையான பயம் ஏற்பட்டுள்ளது.

ஶ்ரீவராஹ உவாச தத்ர தீர்தநியோகேந ஆகதோ மதுராம் புரீம்

ஸ்ரீவராகர் கூறினார்: தீர்த்தங்களின் ஏற்பாட்டால் நான் மதுரா நகருக்கு வந்தேன்.

தத்ராகதே து வஸுதே யுத்தம் க்ரு'த்வா து தேந வை ஸூதிதோ ஹி மயா தேவி அஸ்யக்ரம் நிஹிதம் புவி

அங்கே வந்தபோது, பூமியே, அவனுடன் போரிட்டு, அவனை நான் கொன்றேன், தேவியே, அவன் தலைவை நிலத்தில் வைத்தேன்.

அஸேரக்ரேண தூத்த்ரு'த்ய ம்ரு'த்திகாம் வரவர்ணிநி அஸிகுண்டேதி ஸம்ஜ்ஞா ச ப்ராப்தா தேந வஸுந்தரே ।।166.

வாளின் முனையால் மண்ணை எடுத்தபோது, அழகியவளே, அந்த இடம் அசிகுண்டம் என்று அழைக்கப்பட்டது, பூமியே.