வராஹபுராணம்

ப்ரேத உவாச வாசகாய து யத்தத்தம் ஸுவர்ணஸ்ய ச மாஷகம்

பிரேதன் சொன்னான்: வாசகருக்குத் தந்த அந்த தங்கத்தின் அளவு,

தத்தாநஸ்ய ப்ரபாவேண நித்யம் த்ரு'ப்தோऽஸ்மி வை விபோ

அந்த தானத்தின் பலத்தால், நான் எப்போதும் திருப்தியாக இருக்கிறேன், பிரபு.

ப்ரேதபாவம் கதஸ்யாபி ந மே ஜ்ஞாநஸ்ய விப்ரமஃ

நான் பிரேதநிலையை அடைந்தாலும், எனக்கு அறிவில் குழப்பம் இல்லை.

க்ரு'தம் தேந ச தத்ஸர்வம் யதா ப்ரேதேந பாஷிதம்

பிரேதன் சொன்னபடி எல்லாம் செய்யப்பட்டது.

ஏதத்தே கதிதம் பூமே மாஹாத்ம்யம் மதுராபவம்

இது தான், பூமி, மதுராவின் மகிமை என்று உனக்குச் சொன்னது.

தீர்தே சைவ க்ரு'ஹே வாபி தேவஸ்தாநேऽபி சத்வரே

புனிதமான இடத்தில், இல்லத்தில், கோவிலில், அல்லது பொதுமிடத்திலும்,

அந்யத்ர ஹி க்ரு'தம் பாபம் தீர்தமாஸாத்ய கச்சதி

வேறு எங்கும் செய்த பாவம், புனிதத்தலத்தை அடைந்தவுடன் நீங்கும்.

மதுராயாம் க்ரு'தம் பாபம் தத்ரைவ ச விநஶ்யதி

மதுரையில் செய்த பாவம், அங்கேயே அழிகிறது.

க்ரு'தக்நஶ்ச ஸுராபஶ்ச சௌரோ பக்நவ்ரதஸ்ததா

நன்றி மறக்கும்வன், மதுபானம் அருந்துபவன், திருடன், விரதம் முறித்தவன்,

திஷ்டேத்யுகஸஹஸ்ரம் து பாதேநைகேந யஃ புமாந் 165.

அப்படிப்பட்டவன் ஆயிரம் யுகங்கள் ஒரு காலில் நின்று தண்டனை அனுபவிக்க வேண்டும்.

பரதாரரதா யே ச யே நரா அஜிதேம்த்ரியாஃ

பிறர் மனைவியரை விரும்பும், தம்மை அடக்கிக்கொள்ளாத ஆண்கள்,

பலிபிக்ஷாப்ரதாதாரஸ்தே ம்ரு'தாஃ க்ரோதவர்ஜிதாஃ

பலி, பிச்சை வழங்கி, கோபமின்றி இறந்தவர்கள்,

யதந்யேஷாம் ஸஹஸ்ரேண ப்ராஹ்மணாநாம் மஹாத்மநாம்

வேறு எங்கு ஆயிரம் பெரிய ஆன்மாக்கள் ஆன பிராமணர்கள் பெறும் பலனை,

அந்ரு'க்வை மாதுரோ யத்ர சதுர்வேதஸ்ததாபரஃ

ஒருவன் ருக்வேதம் இல்லாதவன் மதுராவாசி என்றும், இன்னொருவன் நான்கு வேதங்களிலும் தேர்ந்தவன் என்றும் அழைக்கப்படுகிற இடத்தில்,

பவந்தி ஸர்வதீர்தாநி புண்யாந்யாயதநாநி ச

அங்கே எல்லா புனிதத்தலங்களும், புண்ணியமான தெய்வஸ்தலங்களும் உள்ளன.

சதுர்வேதம் பரித்யஜ்ய மாதுரம் பூஜயேத்ஸதா

நான்கு வேதங்களையும் விட்டு விட்டு, எப்போதும் மதுராவை வழிபட வேண்டும்.

மதுராவாஸிநோ லோகாந்பஶ்யந்தி ச சதுர்புஜாந்

மதுராவாசிகள் உலகங்களையும், நான்கு கரங்களுடன் உள்ள இறைவனையும் காண்கிறார்கள்.

ஜ்ஞாநிநஸ்தாந்ஹி பஶ்யந்தி அஜ்ஞாஃ பஶ்யந்தி தாந்ந ச

ஞானிகள் அவற்றை உண்மையில் காண்கிறார்கள்; அறியாதவர்கள் அவற்றை காணமாட்டார்கள்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே மதுராமாஹாத்ம்யே கூபப்ரபாவே ப்ராஹ்மணமாஹாத்ம்யம் நாம பம்சஷஷ்ட்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராகபுராணத்தில் மதுரையின் மகிமை, கிணறுகளின் சிறப்பு, பிராமணர்களின் பெருமை என்ற நூற்றறுபத்து ஐந்தாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

தரண்யுவாச அஸிகுண்டேதி ஸம்ஜ்ஞேயம் தந்மே த்வம் கதய ப்ரபோ

பூமி கேட்டாள்: இது அசிகுண்டம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதைப் பற்றி எனக்குச் சொல்லுங்கள், பிரபுவே.

ஶ்ரீவராஹ உவாச தீர்தயாத்ராநிமித்தேந ஸ்வர்கலோகம் கதஃ புரா

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: ஒரு முறை, தீர்த்தயாத்திரை செய்வதற்காக ஒரு மன்னன் சுவர்க்கத்திற்கு சென்றான்.

கதே ஸ்வர்கம் து ந்ரு'பதௌ புத்ரோ ராஜ்யம் சகார ஹ

அந்த மன்னன் சுவர்க்கத்திற்கு சென்றபோது, அவன் மகன் அரசை ஆட்சி செய்தான்.

ராஜ்யம் ச குர்வதஸ்தஸ்ய ஆகதோ நாரதஸ்ததா

அவன் அரசை ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்தபோது, அப்போது நாரதர் வந்தார்.

ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய ச தத்ஸர்வம் தமுவாச ஸ நாரதஃ

அதை எல்லாம் ஏற்றுக்கொண்ட நாரதர் அவனை நோக்கி பேசினார்.

இத்யுக்த்வா நாரதஸ்தத்ர தத்ரைவாந்தரதீயத

இவ்வாறு கூறியவுடன் நாரதர் அங்கேயே மறைந்தார்.

ததா கிமுக்தம்ரு'ஷிணா நாரதேந பிதுஃ க்ரு'தே

அந்த நேரத்தில், உன் தந்தைக்காக முனிவர் நாரதர் என்ன சொன்னார்?

மந்த்ரிணஶ்ச ததோ ஜ்ஞாத்வா பிதுர்மரணமேவ ச

பின்னர் அமைச்சர்கள், தந்தை இறந்ததை அறிந்தார்கள்.

அதஏவோக்தமாந்ரு'ண்யம் நாரதேந பிதுஸ்தவ

அதனால் தான், நாரதர் உன் தந்தை கடனிலிருந்து விடுபட்டார் என்று கூறினார்.

விமதேர்புத்திருத்பந்நா கச்சாமோ மதுராம் புரீம் 166.

அப்போது மனதில் ஒரு எண்ணம் எழுந்தது: நாம் மதுரா நகரத்திற்கு போகலாம்.