வராஹபுராணம்

தஸ்மிந்காலே து மித்ரேண நீதோऽஹம் விஷ்ணுமந்திரம்। அத்யாதரேண மஹதா ஸந்தோஷ்ய ச புநஃ புநஃ

அந்த நேரத்தில் என் நண்பர் மிகுந்த மரியாதையுடன் என்னை விஷ்ணு கோவிலுக்கு அழைத்துச் சென்றார்; மீண்டும் மீண்டும் மகிழ்ச்சியளித்தார்.

மித்ரேண ஸஹ தத்ரைவ தஸ்ய பார்ஶ்வே வ்யவஸ்திதஃ

நான் என் நண்பருடன் அங்கேயே, அவன் பக்கத்தில் இருந்தேன்.

ஸமுத்ராஃ கில திஷ்டந்தி சத்வாரோऽத்ர ஸமாகதாஃ

அங்கே நான்கு கடல்கள் ஒன்று சேர்ந்து இருக்கின்றன என்று சொல்கிறார்கள்.

வாசகாய ததோ தாநம் தத்தம் ஸர்வைர்மஹாஜநைஃ

பின்னர், எல்லா பெரியவர்களும் அந்த வாசகருக்கு தானம் வழங்கினர்.

மித்ரேண ச புநஃ ப்ரோக்தம் யதாஶக்த்யா ப்ரதீயதாம்

அப்போது என் நண்பர் மீண்டும், 'உங்களால் முடிந்த அளவு தானம் செய்யுங்கள்' என்று கூறினார்.

ததஃ காலேந மஹதா கதோ வைவஸ்வதக்ஷயம்

பின்னர், நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, நான் வைவஸ்வதனால் உண்டான அழிவை அடைந்தேன்.

ப்ரேதத்வம் ஸமநுப்ராப்தோ துஸ்தரம் துர்கமம் மஹத்

நான் கடக்க முடியாத பெரிய துன்பமான பிரேத நிலையில் சென்றடைந்தேன்.

ந தர்பிதாஸ்து பிதரஃ ப்ராப்தோऽஹம் ப்ரேததாம் ததஃ

என் முன்னோர்கள் திருப்தி பெறவில்லை; அதனால் நான் பிரேத நிலையில் சென்றேன்.

கச்ச த்வம் ஸம்முகஸ்தத்ர யத்ர ஸா மதுரா புரீ

நீ அங்கு செல்; அங்கேயே அந்த மதுராபுரி உள்ளது.

கதம் தாரயஸே ப்ராணாந்வ்ரு'க்ஷமூலம் ஸமாஶ்ரிதஃ ।। 165.

நீ மரத்தின் வேர் அருகில் தங்கியிருக்க, உயிரை எவ்வாறு காப்பாற்றுகிறாய்?

ப்ரேத உவாச வாசகாய து யத்தத்தம் ஸுவர்ணஸ்ய ச மாஷகம்

பிரேதன் சொன்னான்: வாசகருக்குத் தந்த அந்த தங்கத்தின் அளவு,

தத்தாநஸ்ய ப்ரபாவேண நித்யம் த்ரு'ப்தோऽஸ்மி வை விபோ

அந்த தானத்தின் பலத்தால், நான் எப்போதும் திருப்தியாக இருக்கிறேன், பிரபு.

ப்ரேதபாவம் கதஸ்யாபி ந மே ஜ்ஞாநஸ்ய விப்ரமஃ

நான் பிரேதநிலையை அடைந்தாலும், எனக்கு அறிவில் குழப்பம் இல்லை.

க்ரு'தம் தேந ச தத்ஸர்வம் யதா ப்ரேதேந பாஷிதம்

பிரேதன் சொன்னபடி எல்லாம் செய்யப்பட்டது.

ஏதத்தே கதிதம் பூமே மாஹாத்ம்யம் மதுராபவம்

இது தான், பூமி, மதுராவின் மகிமை என்று உனக்குச் சொன்னது.

தீர்தே சைவ க்ரு'ஹே வாபி தேவஸ்தாநேऽபி சத்வரே

புனிதமான இடத்தில், இல்லத்தில், கோவிலில், அல்லது பொதுமிடத்திலும்,

அந்யத்ர ஹி க்ரு'தம் பாபம் தீர்தமாஸாத்ய கச்சதி

வேறு எங்கும் செய்த பாவம், புனிதத்தலத்தை அடைந்தவுடன் நீங்கும்.

மதுராயாம் க்ரு'தம் பாபம் தத்ரைவ ச விநஶ்யதி

மதுரையில் செய்த பாவம், அங்கேயே அழிகிறது.

க்ரு'தக்நஶ்ச ஸுராபஶ்ச சௌரோ பக்நவ்ரதஸ்ததா

நன்றி மறக்கும்வன், மதுபானம் அருந்துபவன், திருடன், விரதம் முறித்தவன்,

திஷ்டேத்யுகஸஹஸ்ரம் து பாதேநைகேந யஃ புமாந் 165.

அப்படிப்பட்டவன் ஆயிரம் யுகங்கள் ஒரு காலில் நின்று தண்டனை அனுபவிக்க வேண்டும்.

பரதாரரதா யே ச யே நரா அஜிதேம்த்ரியாஃ

பிறர் மனைவியரை விரும்பும், தம்மை அடக்கிக்கொள்ளாத ஆண்கள்,

பலிபிக்ஷாப்ரதாதாரஸ்தே ம்ரு'தாஃ க்ரோதவர்ஜிதாஃ

பலி, பிச்சை வழங்கி, கோபமின்றி இறந்தவர்கள்,

யதந்யேஷாம் ஸஹஸ்ரேண ப்ராஹ்மணாநாம் மஹாத்மநாம்

வேறு எங்கு ஆயிரம் பெரிய ஆன்மாக்கள் ஆன பிராமணர்கள் பெறும் பலனை,

அந்ரு'க்வை மாதுரோ யத்ர சதுர்வேதஸ்ததாபரஃ

ஒருவன் ருக்வேதம் இல்லாதவன் மதுராவாசி என்றும், இன்னொருவன் நான்கு வேதங்களிலும் தேர்ந்தவன் என்றும் அழைக்கப்படுகிற இடத்தில்,

பவந்தி ஸர்வதீர்தாநி புண்யாந்யாயதநாநி ச

அங்கே எல்லா புனிதத்தலங்களும், புண்ணியமான தெய்வஸ்தலங்களும் உள்ளன.

சதுர்வேதம் பரித்யஜ்ய மாதுரம் பூஜயேத்ஸதா

நான்கு வேதங்களையும் விட்டு விட்டு, எப்போதும் மதுராவை வழிபட வேண்டும்.

மதுராவாஸிநோ லோகாந்பஶ்யந்தி ச சதுர்புஜாந்

மதுராவாசிகள் உலகங்களையும், நான்கு கரங்களுடன் உள்ள இறைவனையும் காண்கிறார்கள்.

ஜ்ஞாநிநஸ்தாந்ஹி பஶ்யந்தி அஜ்ஞாஃ பஶ்யந்தி தாந்ந ச

ஞானிகள் அவற்றை உண்மையில் காண்கிறார்கள்; அறியாதவர்கள் அவற்றை காணமாட்டார்கள்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே மதுராமாஹாத்ம்யே கூபப்ரபாவே ப்ராஹ்மணமாஹாத்ம்யம் நாம பம்சஷஷ்ட்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராகபுராணத்தில் மதுரையின் மகிமை, கிணறுகளின் சிறப்பு, பிராமணர்களின் பெருமை என்ற நூற்றறுபத்து ஐந்தாவது அதிகாரம் முடிகிறது.