வராஹபுராணம்

நாஹம் யாஸ்யாமி மதுராம் த்ரவ்யாபாவே கதம்சந

எனக்கு செல்வம் இல்லையென்றால் மதுரைக்கு நான் போகமாட்டேன்.

ப்ரேத உவாச ஆஸ்தே தநமபர்யாப்தம் கச்ச த்வம் மா விலம்பய

பேய் சொன்னது: போதுமான செல்வம் இருக்கிறது; நீ போ, தாமதிக்காதே.

விபுருவாச க்ரு'ஹஶேஷம் மம தநம் ந சாந்யத்தத்ர வித்யதே

விபு சொன்னார்: என் வீட்டைத் தவிர வேறு எந்தச் செல்வமும் அங்கே இல்லை.

பித்ரு'பைதாமஹீ கீர்த்திரவிக்ரேயா ஹி ஸா மயா

என் முன்னோர்களின் கௌரவத்தை நான் விற்க முடியாது.

அஸ்தி சைவ தநம் ப்ரோக்தம் யந்மயா த்வத்க்ரு'ஹே விபோ

உன் வீட்டில் செல்வம் இருப்பதாக நான் சொன்னது உண்மைதான், விபுவே.

நிவர்த்த கச்ச ஸம்துஷ்டஃ ஸுஹ்ரு'தாம் ப்ரீதிவர்த்தநஃ

திரும்பிச் செல்; மனம் நிறைந்தவனாக இரு; நண்பர்களின் மகிழ்ச்சியை அதிகரிக்கவும் செய்.

ஸூத உவாச இமாமவஸ்தாம் ஸம்ப்ராப்ய கதம் ஜ்ஞாநஸமுத்பவஃ

சூதர் சொன்னார்: இப்படிப்பட்ட நிலைக்கு வந்தபின் அறிவு எவ்வாறு தோன்றியது?

ததஃ ஸ கதயாமாஸ யத்வ்ரு'த்தம் ஹி புராதநம்

அப்போது அவர் பழைய நிகழ்வுகளைச் சொல்லத் தொடங்கினார்.

ப்ரபாதஸமயே தத்ர விஷ்ணோராயதநே ஶுபே

அந்த நல்வாழ்வான விஷ்ணு கோவிலில் விடியற்காலையில்,

வாசகஸ்தத்ர படதி கதாம் பௌராணிகீம் ஶுபாம் 165.

அங்கே ஒரு வாசகர் புனிதமான புராணக் கதையைப் படித்துக்கொண்டு இருந்தார்.

தஸ்மிந்காலே து மித்ரேண நீதோऽஹம் விஷ்ணுமந்திரம்। அத்யாதரேண மஹதா ஸந்தோஷ்ய ச புநஃ புநஃ

அந்த நேரத்தில் என் நண்பர் மிகுந்த மரியாதையுடன் என்னை விஷ்ணு கோவிலுக்கு அழைத்துச் சென்றார்; மீண்டும் மீண்டும் மகிழ்ச்சியளித்தார்.

மித்ரேண ஸஹ தத்ரைவ தஸ்ய பார்ஶ்வே வ்யவஸ்திதஃ

நான் என் நண்பருடன் அங்கேயே, அவன் பக்கத்தில் இருந்தேன்.

ஸமுத்ராஃ கில திஷ்டந்தி சத்வாரோऽத்ர ஸமாகதாஃ

அங்கே நான்கு கடல்கள் ஒன்று சேர்ந்து இருக்கின்றன என்று சொல்கிறார்கள்.

வாசகாய ததோ தாநம் தத்தம் ஸர்வைர்மஹாஜநைஃ

பின்னர், எல்லா பெரியவர்களும் அந்த வாசகருக்கு தானம் வழங்கினர்.

மித்ரேண ச புநஃ ப்ரோக்தம் யதாஶக்த்யா ப்ரதீயதாம்

அப்போது என் நண்பர் மீண்டும், 'உங்களால் முடிந்த அளவு தானம் செய்யுங்கள்' என்று கூறினார்.

ததஃ காலேந மஹதா கதோ வைவஸ்வதக்ஷயம்

பின்னர், நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, நான் வைவஸ்வதனால் உண்டான அழிவை அடைந்தேன்.

ப்ரேதத்வம் ஸமநுப்ராப்தோ துஸ்தரம் துர்கமம் மஹத்

நான் கடக்க முடியாத பெரிய துன்பமான பிரேத நிலையில் சென்றடைந்தேன்.

ந தர்பிதாஸ்து பிதரஃ ப்ராப்தோऽஹம் ப்ரேததாம் ததஃ

என் முன்னோர்கள் திருப்தி பெறவில்லை; அதனால் நான் பிரேத நிலையில் சென்றேன்.

கச்ச த்வம் ஸம்முகஸ்தத்ர யத்ர ஸா மதுரா புரீ

நீ அங்கு செல்; அங்கேயே அந்த மதுராபுரி உள்ளது.

கதம் தாரயஸே ப்ராணாந்வ்ரு'க்ஷமூலம் ஸமாஶ்ரிதஃ ।। 165.

நீ மரத்தின் வேர் அருகில் தங்கியிருக்க, உயிரை எவ்வாறு காப்பாற்றுகிறாய்?

ப்ரேத உவாச வாசகாய து யத்தத்தம் ஸுவர்ணஸ்ய ச மாஷகம்

பிரேதன் சொன்னான்: வாசகருக்குத் தந்த அந்த தங்கத்தின் அளவு,

தத்தாநஸ்ய ப்ரபாவேண நித்யம் த்ரு'ப்தோऽஸ்மி வை விபோ

அந்த தானத்தின் பலத்தால், நான் எப்போதும் திருப்தியாக இருக்கிறேன், பிரபு.

ப்ரேதபாவம் கதஸ்யாபி ந மே ஜ்ஞாநஸ்ய விப்ரமஃ

நான் பிரேதநிலையை அடைந்தாலும், எனக்கு அறிவில் குழப்பம் இல்லை.

க்ரு'தம் தேந ச தத்ஸர்வம் யதா ப்ரேதேந பாஷிதம்

பிரேதன் சொன்னபடி எல்லாம் செய்யப்பட்டது.

ஏதத்தே கதிதம் பூமே மாஹாத்ம்யம் மதுராபவம்

இது தான், பூமி, மதுராவின் மகிமை என்று உனக்குச் சொன்னது.

தீர்தே சைவ க்ரு'ஹே வாபி தேவஸ்தாநேऽபி சத்வரே

புனிதமான இடத்தில், இல்லத்தில், கோவிலில், அல்லது பொதுமிடத்திலும்,

அந்யத்ர ஹி க்ரு'தம் பாபம் தீர்தமாஸாத்ய கச்சதி

வேறு எங்கும் செய்த பாவம், புனிதத்தலத்தை அடைந்தவுடன் நீங்கும்.

மதுராயாம் க்ரு'தம் பாபம் தத்ரைவ ச விநஶ்யதி

மதுரையில் செய்த பாவம், அங்கேயே அழிகிறது.

க்ரு'தக்நஶ்ச ஸுராபஶ்ச சௌரோ பக்நவ்ரதஸ்ததா

நன்றி மறக்கும்வன், மதுபானம் அருந்துபவன், திருடன், விரதம் முறித்தவன்,