வராஹபுராணம்

மயி ஸம்பக்ஷிதே ரக்ஷஃ குடும்பம் ஹி மரிஷ்யதி

இந்த அரக்கன் என்னை விழுங்கினால், என் குடும்பம் நிச்சயம் அழிந்துவிடும்.

கஸ்மாத்ஸ்தாநாத்ஸமாயாதஃ ஸத்யம் ப்ரூஹி மஹாமதே

நீ எந்த இடத்திலிருந்து வந்தாய்? உண்மையைச் சொல், அறிவாளியே.

விபுருவாச தயோர்மத்யே புரீ ரம்யா மதுரா லோகவிஶ்ருதா

விபு சொன்னார்: அவை இரண்டிலும் உலகில் புகழ்பெற்ற அழகான நகரம் மதுரையே.

தஸ்யாம் வஸாம்யஹம் ப்ரேத பித்ரு'பைதாமஹே க்ரு'ஹே

அந்த நகரத்தில் என் முன்னோர்களின் வீடில் நான் வசிக்கிறேன்.

தத்ஸர்வம் தஸ்கரைர்நீதம் க்ஷீணவித்தோऽபவம் ததா

அந்த எல்லாவற்றையும் திருடர்கள் எடுத்துச் சென்றார்கள்; அப்போது நான் ஏழையாகிவிட்டேன்.

தவ த்ரு'ஷ்டிபதம் யாதோ யத்கார்யம் தத்குருஷ்வ மே

உன் பார்வைக்குள் வந்துள்ளேன்; என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதை செய்.

ப்ரேத உவாச ஸமயேந ஹி மோக்ஷ்யாமி குருஷ்வ வசநம் மம

பேய் சொன்னது: நேரம் வந்தபோது விடுவேன்; என் சொல்லை கேள்.

நிர்வ்ரு'த்ய கச்ச மதுராம் மம கார்யார்தஸாதகஃ

என் வேலை முடிந்தபின் மதுரைக்கு சென்று வருவாய்.

ஸ்நாநம் க்ரு'த்வா து விதிவத்கூபே சாதுஃஸாமுத்ரிகே

நான்கு நல்ல குறிகள் உள்ள கிணற்றில் முறையாகக் குளித்து,

ஸ்நாநஸ்ய ச பலம் தேஹி ததோ கச்ச யதாஸுகம் ।। ப்ரேதவாக்யம் ததஃ ஶ்ருத்வா விபுர்வசநமப்ரவீத்।165.

அந்தக் குளிப்பின் பலனை எனக்குக் கொடு; பிறகு விருப்பப்படி போய் விடு. பேயின் வார்த்தையை கேட்ட விபு பேசினார்:

நாஹம் யாஸ்யாமி மதுராம் த்ரவ்யாபாவே கதம்சந

எனக்கு செல்வம் இல்லையென்றால் மதுரைக்கு நான் போகமாட்டேன்.

ப்ரேத உவாச ஆஸ்தே தநமபர்யாப்தம் கச்ச த்வம் மா விலம்பய

பேய் சொன்னது: போதுமான செல்வம் இருக்கிறது; நீ போ, தாமதிக்காதே.

விபுருவாச க்ரு'ஹஶேஷம் மம தநம் ந சாந்யத்தத்ர வித்யதே

விபு சொன்னார்: என் வீட்டைத் தவிர வேறு எந்தச் செல்வமும் அங்கே இல்லை.

பித்ரு'பைதாமஹீ கீர்த்திரவிக்ரேயா ஹி ஸா மயா

என் முன்னோர்களின் கௌரவத்தை நான் விற்க முடியாது.

அஸ்தி சைவ தநம் ப்ரோக்தம் யந்மயா த்வத்க்ரு'ஹே விபோ

உன் வீட்டில் செல்வம் இருப்பதாக நான் சொன்னது உண்மைதான், விபுவே.

நிவர்த்த கச்ச ஸம்துஷ்டஃ ஸுஹ்ரு'தாம் ப்ரீதிவர்த்தநஃ

திரும்பிச் செல்; மனம் நிறைந்தவனாக இரு; நண்பர்களின் மகிழ்ச்சியை அதிகரிக்கவும் செய்.

ஸூத உவாச இமாமவஸ்தாம் ஸம்ப்ராப்ய கதம் ஜ்ஞாநஸமுத்பவஃ

சூதர் சொன்னார்: இப்படிப்பட்ட நிலைக்கு வந்தபின் அறிவு எவ்வாறு தோன்றியது?

ததஃ ஸ கதயாமாஸ யத்வ்ரு'த்தம் ஹி புராதநம்

அப்போது அவர் பழைய நிகழ்வுகளைச் சொல்லத் தொடங்கினார்.

ப்ரபாதஸமயே தத்ர விஷ்ணோராயதநே ஶுபே

அந்த நல்வாழ்வான விஷ்ணு கோவிலில் விடியற்காலையில்,

வாசகஸ்தத்ர படதி கதாம் பௌராணிகீம் ஶுபாம் 165.

அங்கே ஒரு வாசகர் புனிதமான புராணக் கதையைப் படித்துக்கொண்டு இருந்தார்.

தஸ்மிந்காலே து மித்ரேண நீதோऽஹம் விஷ்ணுமந்திரம்। அத்யாதரேண மஹதா ஸந்தோஷ்ய ச புநஃ புநஃ

அந்த நேரத்தில் என் நண்பர் மிகுந்த மரியாதையுடன் என்னை விஷ்ணு கோவிலுக்கு அழைத்துச் சென்றார்; மீண்டும் மீண்டும் மகிழ்ச்சியளித்தார்.

மித்ரேண ஸஹ தத்ரைவ தஸ்ய பார்ஶ்வே வ்யவஸ்திதஃ

நான் என் நண்பருடன் அங்கேயே, அவன் பக்கத்தில் இருந்தேன்.

ஸமுத்ராஃ கில திஷ்டந்தி சத்வாரோऽத்ர ஸமாகதாஃ

அங்கே நான்கு கடல்கள் ஒன்று சேர்ந்து இருக்கின்றன என்று சொல்கிறார்கள்.

வாசகாய ததோ தாநம் தத்தம் ஸர்வைர்மஹாஜநைஃ

பின்னர், எல்லா பெரியவர்களும் அந்த வாசகருக்கு தானம் வழங்கினர்.

மித்ரேண ச புநஃ ப்ரோக்தம் யதாஶக்த்யா ப்ரதீயதாம்

அப்போது என் நண்பர் மீண்டும், 'உங்களால் முடிந்த அளவு தானம் செய்யுங்கள்' என்று கூறினார்.

ததஃ காலேந மஹதா கதோ வைவஸ்வதக்ஷயம்

பின்னர், நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, நான் வைவஸ்வதனால் உண்டான அழிவை அடைந்தேன்.

ப்ரேதத்வம் ஸமநுப்ராப்தோ துஸ்தரம் துர்கமம் மஹத்

நான் கடக்க முடியாத பெரிய துன்பமான பிரேத நிலையில் சென்றடைந்தேன்.

ந தர்பிதாஸ்து பிதரஃ ப்ராப்தோऽஹம் ப்ரேததாம் ததஃ

என் முன்னோர்கள் திருப்தி பெறவில்லை; அதனால் நான் பிரேத நிலையில் சென்றேன்.

கச்ச த்வம் ஸம்முகஸ்தத்ர யத்ர ஸா மதுரா புரீ

நீ அங்கு செல்; அங்கேயே அந்த மதுராபுரி உள்ளது.