வராஹபுராணம்

ஶ்ரீவராஹ உவாச யதாவ்ரு'த்தம் ப்ரதிஷ்டாநே தக்ஷிணாபதமண்டலே

ஸ்ரீவராகன் கூறினான்: தெற்குப் பகுதியில் நடந்ததைப் போலவே—

ஸுஶீலோ நாம வைஶ்யஸ்து தஸ்மிந்வஸதி பத்தநே

அந்த நகரத்தில் சுசீலன் என்ற ஒரு வணிகன் வாழ்ந்தான்.

குடும்பபரணாஸக்தோ நித்யகாலம் ஹி திஷ்டதி

அவன் எப்போதும் தன் குடும்பத்தினை பேணுவதில் முழுமையாக ஈடுபட்டிருந்தான்.

க்ரயவிக்ரயஸக்தஸ்ய காலோ தீர்கோ கதஸ்ததா

வாங்கும் விற்பனை செய்வதில் அவன் மூழ்கி, பல நாட்கள் கடந்துபோனது.

ந தேந தர்மஶ்ரவணம் கதாசிதபி ஸம்ஶ்ருதம்

அவனால் ஒருபோதும் தர்மம் பற்றிய போதனைகள் கேட்கப்படவில்லை.

ஆத்மோதரநிமித்தம் ஹி பாபம் ச குருதே ஸதா

தன் வயிற்றுக்காக அவன் எப்போதும் பாவமான செயல்களைச் செய்தான்.

ந தஸ்ய ஜாயதே புத்திர்தாநம் தாதும் கதாசந

தானம் செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவனுக்கு ஒருபோதும் தோன்றவில்லை.

தநயுக்தோऽபி பாபோऽஸௌ ந ததாதி கதாசந

பணம் இருந்தும், அந்த பாவி ஒருபோதும் எதையும் வழங்கவில்லை.

ஸ து காலேந மஹதா குடும்பாஸக்தமாநஸஃ

பல ஆண்டுகள் கழிந்தும், அவன் மனம் குடும்பத்தில் பற்றுடன் இருந்தது.

த்யக்த்வா ஜகாம நிதநம் ப்ரேதத்வம் ஸமுபாகதஃ 165.

இறுதியில், அவன் அவர்களை விட்டு விட்டு உயிர் நீங்கி, பேயாக மாறினான்.

பரிப்ரமந்க்ஷுதாவிஷ்டோ மருதேஶம் கதோऽபி ஸஃ

அவன் அலைந்து, பசிக்காக வாடி, ஒரு பாலைவனத்துக்குள் சென்றான்.

கதாசித்தைவயோகேந தத்ர ஸார்த உபாகதஃ

ஒரு நாள், விதியின் ஏற்பாடாக, அங்கு ஒரு வணிகக் கூட்டம் வந்தது.

கதே ஸார்தே து ஸ வணிக் தம் வ்ரு'க்ஷம் ஸமுபாஶ்ரிதஃ

அந்த கூட்டம் சென்ற பிறகு, அந்த வணிகன் ஒரு மரத்தின் கீழ் தங்கினான்.

தீர்கதம்ஷ்ட்ரஃ ஸுவிகடோ ஹ்ரஸ்வபாஹுர்விபீஷணஃ

அவன் நீண்ட பற்களும், மிகக் கோரமான தோற்றமும், குறுகிய கைகளும், பயங்கரமான உருவமும் கொண்டிருந்தான்.

அத காலேந பஹுநா தைவயோகேந பாமிநி

அப்பொழுது, நீண்ட நாட்கள் கழித்து, விதியின் காரணமாக, அழகியவளே,

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா தூரதஃ ப்ரேதஶ்சாதிஹர்ஷேண ஸம்யுதஃ

அந்த வணிகனை தொலைவில் பார்த்த பேய் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஆனான்.

பக்ஷ்யபூதோ மமாத்யத்வம் க்வ பவாந்யாதுமிச்சதி

‘இன்று நீ எனக்கு உணவாக இருக்கிறாய்; நீ எங்கே போக விரும்புகிறாய்?’ என்று அவன் நினைத்தான்.

கச்சந்தம் தம் க்ரு'ஹீத்வா ஸ ப்ரேதோ வசநமப்ரவீத்

அந்த வணிகன் செல்ல முயன்றபோது, பேய் அவனைப் பிடித்து, இவ்வாறு சொன்னான்:

மாம்ஸம் தே பக்ஷயிஷ்யாமி பிபாமி தவ ஶோணிதம்

‘நான் உன் இறைச்சியையும் உன் இரத்தத்தையும் குடிப்பேன்.’

குடும்பபரணார்தாய ஸம்ப்ராப்தோ துர்கமாடவீம் 165.

என் குடும்பத்தைக் காப்பதற்காக இந்த கடினமான காடுக்குள் வந்துள்ளேன்.

மயி ஸம்பக்ஷிதே ரக்ஷஃ குடும்பம் ஹி மரிஷ்யதி

இந்த அரக்கன் என்னை விழுங்கினால், என் குடும்பம் நிச்சயம் அழிந்துவிடும்.

கஸ்மாத்ஸ்தாநாத்ஸமாயாதஃ ஸத்யம் ப்ரூஹி மஹாமதே

நீ எந்த இடத்திலிருந்து வந்தாய்? உண்மையைச் சொல், அறிவாளியே.

விபுருவாச தயோர்மத்யே புரீ ரம்யா மதுரா லோகவிஶ்ருதா

விபு சொன்னார்: அவை இரண்டிலும் உலகில் புகழ்பெற்ற அழகான நகரம் மதுரையே.

தஸ்யாம் வஸாம்யஹம் ப்ரேத பித்ரு'பைதாமஹே க்ரு'ஹே

அந்த நகரத்தில் என் முன்னோர்களின் வீடில் நான் வசிக்கிறேன்.

தத்ஸர்வம் தஸ்கரைர்நீதம் க்ஷீணவித்தோऽபவம் ததா

அந்த எல்லாவற்றையும் திருடர்கள் எடுத்துச் சென்றார்கள்; அப்போது நான் ஏழையாகிவிட்டேன்.

தவ த்ரு'ஷ்டிபதம் யாதோ யத்கார்யம் தத்குருஷ்வ மே

உன் பார்வைக்குள் வந்துள்ளேன்; என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதை செய்.

ப்ரேத உவாச ஸமயேந ஹி மோக்ஷ்யாமி குருஷ்வ வசநம் மம

பேய் சொன்னது: நேரம் வந்தபோது விடுவேன்; என் சொல்லை கேள்.

நிர்வ்ரு'த்ய கச்ச மதுராம் மம கார்யார்தஸாதகஃ

என் வேலை முடிந்தபின் மதுரைக்கு சென்று வருவாய்.

ஸ்நாநம் க்ரு'த்வா து விதிவத்கூபே சாதுஃஸாமுத்ரிகே

நான்கு நல்ல குறிகள் உள்ள கிணற்றில் முறையாகக் குளித்து,